Unland – Inwolves – Licht-Akiyama Trios

Unland – Die Ruhe Nach Der Sturm (midira)
 Μπορεί η νέα δουλειά των Unland να διαρκεί λιγότερο από μισή ώρα, αλλά υπάρχει μια πληρότητα στο τελικό αποτέλεσμα. Βασικά έχουμε τέσσερις συνθέσεις νυχτερινής υφής όπου τα φυσικά όργανα και οι αιθέριες φωνές σιωπούν ή παίζουν χαμηλότονα όσο χρειάζεται ώστε να ακουστούν οι ίδιες οι μελωδίες καθώς και η σιωπή μετά την καταιγίδα, στην οποία αναφέρεται και ο τίτλος του EP αυτού. Χωρίς να φυλλορροεί σε επικού τύπου μανιέρες, το υλικό εδώ είναι άκρως υποβλητικό και δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή η οποία να σε αφήνει ασυγκίνητ@ με τη συνολική του αύρα και τη φυσικότητα του ήχου του. Σήμερα βγαίνουν αμέτρητες δουλειές και μέσα στο σωρό λιγοστές είναι αυτές που αξίζουν να μείνουν στον αφρό. Μια από αυτές είναι αναμφίβολα αυτή εδώ.
Inwolves – Self-titled (consouling sounds)
 Κάτι πρέπει να παίζει με το νερό στο Βέλγιο και πάντα στις μουσικές που βγάζουν υπάρχει ένα αλλόκοτο σκοτάδι. Συμβαίνει, επίσης, να συναντάται το στοιχείο της πρωτοτυπίας σε αρκετές δουλειές που προέρχονται από εκεί. Ένα παράδειγμα είναι το ντεμπούτο των Inwolves. Θα το χαρακτήριζα avant-garde ως άκουσμα, αν και ο στρωτός ρυθμός είναι συνεχώς παρών και ορισμένα γυρίσματα θα μπορούσαν να ανήκουν σε μια post-rock μπάντα.
 Συναντάμε μια ψυχρότητα σε αρκετές συνθέσεις, αν όχι σε όλες, και σε ορισμένα σημεία είναι σαν να λείπει ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των μελών της μπάντας- αυτός που θα απογειώσει τις συνθετικές ιδέες τους. Υπάρχουν όμως και κομμάτια στα οποία όλα λειτουργούν στην εντέλεια και ευτυχώς η συνολική γεύση που αφήνει η δεύτερη επίσημη κυκλοφορία της μπάντας είναι θετικότατη, μιας και σε βάζει σε ένα δικό της ιδιαίτερο σύμπαν ήχων και συναισθημάτων.
Licht-Akiyama Trios – Tomorrow Outside Tomorrow (editions mego)
 Ένα τρίο αποτελεί ίσως το ιδανικό άθροισμα μελών μιας μπάντας, ώστε να επιτευχθεί ένας γεμάτος ήχος και μια επικοινωνία των συμπαικτών με κλειστά μάτια. Αυτό είδαν οι Alan Licht και Tetuzi Akiyama στην πράξη καλώντας σε σύμπραξη για το νέο δίσκο τους τον Oren Ambarchi στην πρώτη πλευρά και τον Rob Mazurek των Chicago Underground Duo στη δεύτερη. Προφανώς μιλάμε για κλασσικό πειραματισμό πάνω στον ηλεκτρακουστικό ήχο, αλλά πραγματικά υπάρχει κάτι που κάνει το όλο αποτέλεσμα ιντριγκαδόρικο και χαλαρωτικό συνάμα. Ουσιαστικά είναι σαν ο καλεσμένος του ντουέτου να κατευθύνει εκεί που θέλει με το παίξιμο του πατώντας στη βάση κάθε σύνθεσης . Το Tomorrow Outside Tomorrow σίγουρα δεν είναι ένα εύκολο άκουσμα. Ειδικά με την πρώτη του πλευρά με το εικοσάλεπτο “Blues Deceiver” να υπολείπεται καθαρότητας από το ομότιτλο του δίσκου στη δεύτερη. Αλλά του αξίζει να αναγνωριστεί – στο χώρο που κινείται – ως μια ευτυχής συνύπαρξη σύγχρονων μουσικών με όλη τη σημασία του όρου αυτού.
Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s