Mamaleek – Out Of Time (The Flenser)

Τα πιο τρομακτικά όνειρα, εκείνα που ρίχνουν τη σκιά τους και στις πιο γενναίες καρδιές, είναι αυτά που όταν τα περιγράφεις ή τα θυμάσαι δεν κουβαλούν κάποια φρικαλέα εικόνα αλλά τη βαριά αίσθηση ενός φόβου αδιόρατου και παντελώς αδιαπέραστου. Οι Mamaleek, ένα μυστηριώδες και ανώνυμο ντουέτο από δύο αδερφούς που δρουν στη Δυτική Ακτή και στη Βηρυτό αντίστοιχα, ξέρουν καλά από ποια υλικά χτίζεται ένας καλός μουσικός εφιάλτης. Η μουσική φρίκη δεν κρύβεται στον ήχο αλλά σε αυτά που υπονοεί και στην ελαφριά απόκλιση της συνείδησης που προτείνει. Και αν στιλιστικά υποτίθεται πως ανήκουν στον πειραματικό black metal χώρο, ο συγκαλυμμένος εφιάλτης τους γίνεται πειστικότερος τώρα που οι κιθαριστικές παραμορφώσεις είναι στα όρια του ανύπαρκτου.

Για ποιο black metal μιλάμε, λοιπόν, όταν από τα ηχεία σου ξεπηδάνε απροσδόκητα ηλεκτρονικά, funky, jazz έως και dub grooves; Είναι τα σκοτεινά φωνητικά που επιβάλλουν την αύρα τους, όντας κάτι ανάμεσα σε ουρλιαχτούς ψιθύρους ή δαιμονικούς μονολόγους; Όχι, δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό, τουλάχιστον όχι αποκλειστικά. Είναι το κολάζ από κάθε είδους αλλόκοτο sample “από τουρκικά κοντσέρτα, διαφημίσεις που δεν υπάρχουν πια και παλιά pop τραγούδια”, όπως λέει χαρακτηριστικά το δελτίο τύπου, που γεννάνε ένα καλοσχηματισμένο βδέλυγμα; Ή μήπως τελικά είναι η αποσπασματικότητα των ιδεών, αυτή η αίσθηση του φευγαλέου, του άπιαστου, του απίθανου να αιχμαλωτιστεί; Ο συνδυασμός των παραπάνω, προφανώς. Ο ακροατής βομβαρδίζεται από ήχους και μουσικές που όλες μοιάζουν κάπως οικείες, το τελικό αποτέλεσμα όμως είναι άβολο, αλλόκοτο, άγνωστο και όλα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μια ζοφερή διαστρέβλωση της “φυσιολογικής” πραγματικότητας.

Το Out Of Time είναι εκ φύσεως ένα άλμπουμ που είναι αδύνατον να περιγραφεί. Οι Mamaleek φαντάζομαι παρακολουθούν με απορία έναν σωρό μπάντες να δρέπουν τις δάφνες ενός δήθεν πειραματισμού ανώδυνων ουρλιαχτών πάνω σε χαρωπές ντο ματζόρε, ενώ η μουσική τους είναι μια δυο δεκαετίες μπροστά. Ας είναι. Θα τους δικαιολογήσουμε και κάποια blackgaze ατοπήματα τύπου “Almost dead dog”, αφενός γιατί η ροή του άλμπουμ το σηκώνει και αφετέρου γιατί εξισορροπούνται από γρανιτένιες συνθέσεις όπως τα “The Recompense is real” ή “Doomed Beast” και διότι τέτοιες θα μπορούσαν να παρουσιάζουν –και εδώ έρχεται η κομπλιμεντάρα– μόνο κάποιοι Dodheimsgard, αν δισκογραφούσαν με συνέπεια την τελευταία εικοσαετία. Το άθροισμα όλων αυτών; Ένας από τους πιο avant δίσκους που θα ακούσεις από την black metal οικογένεια, φέτος, του χρόνου, κάθε χρόνο. Κι αν η υπέροχη The Flenser φέτος κατάφερε οι Bosse-de-Nage να αλλάξουν κατηγορία, θα πρέπει να μην ξεχάσει ότι το αληθινό της διαμάντι είναι η γυαλισμένη παράνοια των δύο ανώνυμων αδερφών. Η μυστικοπάθεια για τους Mamaleek διανύει τις τελευταίες της στιγμές και αυτό πιστεύω ότι δεν θα επηρεάσει καθόλου τον πραγματικό εφιάλτη και τον ανόθευτο κυνισμό του. Η δική μου καρδιά, πάντως, δεν είναι αρκετά γενναία και μια παράξενη άβυσσος καλεί πίσω από αυτόν τον απόηχο που αρνείται πεισματικά να σβήσει.


The scariest of dreams, the ones that cast their shadows even upon the bravest hearts, are those that carry not images of horror when remembered or described but a sense of a fear intangible and impenetrable. Mamaleek, a mysterious and nameless duet of two siblings located on the West Coast and Beirut respectively, seem to know very well how to build a solid musical nightmare. True horror is not expressed through notes but through its insinuations and the slight deviations of conscience they suggest. And if we accept that they belong stylistically to experimental black metal territories, this well-hidden nightmare becomes even more convincing now that guitar distortions are almost non-existent.

So, what kind of black metal is this, with electronica, funky, jazzy or even dub grooves rushing out from the speakers? Is it black metal because of the dark vocals, sounding like howling whispers, demonic monologues and everything in between? No, I guess this is not enough, at least not exclusively. Is it because of the collage of all sorts of weird samples, like “excerpts from Turkish concerts, ads that no longer exist and old pop songs” as the press release aptly states, that give birth to a well-formed abomination? Or maybe finally it’s the fragmentation of ideas, that sense of something elusive and really impossible to capture and tame? Obviously, it is the sum of all of the above. The listener is being bombarded by notes and sounds that sound somehow familiar but the final result is unidentified, uncomfortable and strange, leading with mathematical precision to a bleak twist of “normal” reality.

By nature, Out Of Time is an album impossible to describe. I guess Mamaleek watch in wonder other bands being glorified because of totally harmless screaming vocals on top of cheesy C major scales “experimentations”, while their music sounds like coming from 1-2 decades ahead in the future. So be it. We have to even forgive false blackgaze steps like “Almost dead dog”, firstly because they match with the general album’s flow and secondly because they are balanced by phenomenal compositions like “The recompense is real” and “Doomed beast”, tracks that could only be presented – and here comes the ultimate compliment – by bands like Dodheimsgard, if they were to produce music consistently for the last 20 years. And what is the final verdict? One of the most avant albums coming from the big black metal family you will listen to this, next or any year. Their wonderful label The Flenser may have achieved the promotion of Bosse-De-Nage to the next league but I hope they know that the highly-polished paranoia of these brothers is a true gem in their roster. Their anonymity may be about to end very soon but I think this won’t affect the nightmare they create and its untold cynicism. In any case, my heart is not brave enough and a strange abyss is calling behind that echo that refuses to fade away.

 

 

Antonis Kalamoutsos

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.