Sunken Seas – Glass (name your price)

Φλύαρα μητροπολιτικά τοπία, διαφορετικές φιγούρες αποτυπωμένες στους ήχους του δίσκου. Μια βόλτα στη πόλη με το Glass των Sunken Seas να παίζει στα αυτιά βγάζει γκρίζο με μοβ. Προδιαθέτει post-punk αισθητική και καλά κάνει. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα. Το ανεκπλήρωτο κενό είναι φρέσκο και αναζητά το συμπλήρωμα. Η συνέχεια από τον δίσκο Cataclysm κοιτάει το μεταμοντέρνο του εαυτό στο καθρέφτη.

Το δυνατό ξεκίνημα των “Mirage” & ”Clear’ δίνει βήμα στα “Poppy” και “Alt Figure”. Από τα δυνατά στα χαμηλά και από τα λίγα στα πολλά. Η noise-rock εισαγωγές καυγαδίζουν με την συνέχεια. Το shoegaze/krautrock δίνει πρόσωπο στις σιλουέτες της πόλης. Το γκρίζο βρίσκει χρώμα μέσα από τη μελωδία του “Alt Figure” και βήχει στις περσίδες των έγκλειστων αστών. Μια “εικονικά” διαφορετική φιγούρα της πόλης αλλά με την γκρίζα πινελιά στη πλάτη.  Η νύχτα μεγαλώνει κι άλλο. Κάθε πρόσωπο που συναντάς και μια νότα στο κομμάτι.

Ο θόρυβος εκμεταλλεύεται τη συγκυρία. Αυτή που (σε) εθίζει στη πόλη. Η μαυρίλα από το “Alt Figure” σκεπάζει το “Scarlet” με λινά σεντόνια. Shoegaze στενές επαφές. Ο δίσκος αλλάζει στη μέση. Όπως αλλάζουμε πλευρά. Στο “Crane Of Foil” η πτώση γίνεται αντίστροφα. Έχεις φτάσει στη βαβούρα της πλατείας. Ατμοσφαιρικός θόρυβος και ποστ πανκ αισθητική συνθέτουν τη στάση για τσιγάρο. Οι επιρροές από παλιότερα σχήματα είναι ξεκάθαρες και γνώριμες. Κάτι σαν φόρος τιμής στους παλιούς. Μια θυσία ηχητικής ρουτίνας.

Και εκεί έρχεται το βαρύγδουπο “Metasoma” να σε σηκώσει από τη στιγμή και να σου δώσει το βήμα για το “No Way Through The Fog”. Η μουσκεμένη μελωδία της κιθάρας γνέφει καταφατικά στην ομίχλη της μητρόπολης. Τα πρόσωπα έχουν θολώσει πάλι. Όλα εκτός από ένα. Αυτό που αγαπάς αλλά δεν το λες. Η μόνη καθαρή φιγούρα μες στο χλωμό τοπίο. Πρωταγωνιστής στο κομμάτι τα φωνητικά. Η συγχορδία κρατάει με μικρές εναλλαγές και κάπου στο μελαγχολικό κόψιμο αλλάζει η δεύτερη κιθάρα. Δεύτερη συγχορδία και δεύτερη συνάντηση. Οι χίλιες αρνήσεις σου μηδενίζουν στιγμιαία.
Η ομιχλώδης post-punk ουσία του δίσκου είναι αυτό που το κρατάει ζωντανό. Οι krautrock/shoegaze/noise ακουστικές είναι αυτό που του δίνουν ζωή. Ένας πολύ όμορφος δίσκος με μουσικές ανησυχίες και φοβερή αφήγηση. Η πρωτοτυπία δεν παίζει κανένα ρόλο στο συγκεκριμένο δίσκο. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν συναίσθημα και συναίσθηση.

 

 

 

Ichie

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.