Against a silent 2015 – This year’s 36 top records

banner2015_best

 

Όπως και για τον υπόλοιπο κόσμο, έτσι και για το Against The Silence το 2015 ήταν μια αμφίσημη χρονιά – εφόσον η τέχνη δεν μπορεί παρά να συμπορεύεται με την πραγματικότητα απ’ την οποία δημιουργείται, και την οποία λιγότερο ή περισσότερο αντανακλά. Παρ’ όλα αυτά, επιλέξαμε να μην ενδώσουμε στην αναπόφευκτη απαισιοδοξία, και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που πάντα μας εκφράζει και μας ευχαριστεί καλύτερα, προσπαθώντας να διδαχτούμε από τα βιώματα των προηγουμένων μηνών και να αξιοποιήσουμε την γνώση αυτή, σε πείσμα της αντίληψης που θέλει το μέλλον να αντιστοιχεί σ’ ένα διαρκώς ανακυκλούμενο παρόν. Έτσι, εν αναμονή του 2016, και διατηρώντας την πεποίθηση ότι τίποτε δεν είναι προκαθορισμένο κι ότι όλα μπορούν ανά πάσα στιγμή να μεταβληθούν, παρουσιάζουμε τα καλύτερα του 2015 για τον κάθε συντάκτη και συντάκτρια ξεχωριστά.

 

1. Title Fight – Hyperview

2. Loma Prieta – Self Portrait

3. Various – I Can’t Give You The Life You Want 

4. Julia Holter – Have You In My Wilderness

5. Majical Cloudz – Are You Alone?

 

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

The Lumes – Lust EP

Kat

 

1. Lychgate – An Antidote For The Glass Pill

2. N(37) + [BOLT] – 22:16

3. Year Of No Light – Baggare Generale Split

4. Zen Jungle – Flow

5. Erik Friedlander – Oscalypso

 

 kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Sean McCann – Ten Impressions For Piano & Strings  

ATM

 

1. Oiseaux-Tempête– Ütopiya

2. Julia Holter – Have You In My Wildness

3. Kosmischer Läufer – Volume Three

4. Defeater – Abandoned

5. Public Service Broadcasting – The Race For Space

Public Service Broadcasting - The Race For Space

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Jonas Munk – Absorb Fabric Cascade

Mu | te

 

1. Planks – Perished Bodies

2. Mgla – Exercises In Futility

3. Swallow The Sun – Songs From The North I, II, III

4. Dodheimsgard – A Umbra Omega

5. A Forest Of Stars – Beware The Sword You Cannot See

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Spectral Lore – Gnosis

Βικτώρια

 

1. Julia Holter – Have You In My Wilderness

2. Title Fight – Hyperview

3. Oneohtrix Point Never – Garden Of Delete

4. Sean McCann – Ten Impressions For Piano & Strings

5. Zenjungle – Flow

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Pinkshinyultrablast – Everything Else Matters

Μπάμπης Κολτράνης

 

  1. Oiseaux-Tempête–Ütopiya

2. Julia Holter – Have You In My Wilderness

3. Mgla – Exercises in futility

4. Fourteen Nights At Sea – Minor Light

5. We Lost The Sea – Departure Songs

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Sunken Seas – Glass  

ichie

 

1. Various – I Can’t Give You The Life You Want

2. The Soft Moon – Deeper

3. Defeater – Abandoned

4. Caspian – Dust and Disquiet

5. Ought – Sun Coming Down

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Various – Synthetic Soundscapes Of Modern Urban Morality

 

cari

 

1. Blanck Mass – Dumb Flesh

2. Oneohtrix Point Never – Garden of Delete

3. Ghost – Meliora

4. Lightning Bolt – Fantasy Empire

5. BADBADNOTGOOD & Ghostface Killah – Sour Soul

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Pinkish Black – Bottom Οf Τhe Morning

 

amberclock

 

 

 

 

Sunken Seas – Glass (name your price)

Φλύαρα μητροπολιτικά τοπία, διαφορετικές φιγούρες αποτυπωμένες στους ήχους του δίσκου. Μια βόλτα στη πόλη με το Glass των Sunken Seas να παίζει στα αυτιά βγάζει γκρίζο με μοβ. Προδιαθέτει post-punk αισθητική και καλά κάνει. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα. Το ανεκπλήρωτο κενό είναι φρέσκο και αναζητά το συμπλήρωμα. Η συνέχεια από τον δίσκο Cataclysm κοιτάει το μεταμοντέρνο του εαυτό στο καθρέφτη.

Το δυνατό ξεκίνημα των “Mirage” & ”Clear’ δίνει βήμα στα “Poppy” και “Alt Figure”. Από τα δυνατά στα χαμηλά και από τα λίγα στα πολλά. Η noise-rock εισαγωγές καυγαδίζουν με την συνέχεια. Το shoegaze/krautrock δίνει πρόσωπο στις σιλουέτες της πόλης. Το γκρίζο βρίσκει χρώμα μέσα από τη μελωδία του “Alt Figure” και βήχει στις περσίδες των έγκλειστων αστών. Μια “εικονικά” διαφορετική φιγούρα της πόλης αλλά με την γκρίζα πινελιά στη πλάτη.  Η νύχτα μεγαλώνει κι άλλο. Κάθε πρόσωπο που συναντάς και μια νότα στο κομμάτι.

Ο θόρυβος εκμεταλλεύεται τη συγκυρία. Αυτή που (σε) εθίζει στη πόλη. Η μαυρίλα από το “Alt Figure” σκεπάζει το “Scarlet” με λινά σεντόνια. Shoegaze στενές επαφές. Ο δίσκος αλλάζει στη μέση. Όπως αλλάζουμε πλευρά. Στο “Crane Of Foil” η πτώση γίνεται αντίστροφα. Έχεις φτάσει στη βαβούρα της πλατείας. Ατμοσφαιρικός θόρυβος και ποστ πανκ αισθητική συνθέτουν τη στάση για τσιγάρο. Οι επιρροές από παλιότερα σχήματα είναι ξεκάθαρες και γνώριμες. Κάτι σαν φόρος τιμής στους παλιούς. Μια θυσία ηχητικής ρουτίνας.

Και εκεί έρχεται το βαρύγδουπο “Metasoma” να σε σηκώσει από τη στιγμή και να σου δώσει το βήμα για το “No Way Through The Fog”. Η μουσκεμένη μελωδία της κιθάρας γνέφει καταφατικά στην ομίχλη της μητρόπολης. Τα πρόσωπα έχουν θολώσει πάλι. Όλα εκτός από ένα. Αυτό που αγαπάς αλλά δεν το λες. Η μόνη καθαρή φιγούρα μες στο χλωμό τοπίο. Πρωταγωνιστής στο κομμάτι τα φωνητικά. Η συγχορδία κρατάει με μικρές εναλλαγές και κάπου στο μελαγχολικό κόψιμο αλλάζει η δεύτερη κιθάρα. Δεύτερη συγχορδία και δεύτερη συνάντηση. Οι χίλιες αρνήσεις σου μηδενίζουν στιγμιαία.
Η ομιχλώδης post-punk ουσία του δίσκου είναι αυτό που το κρατάει ζωντανό. Οι krautrock/shoegaze/noise ακουστικές είναι αυτό που του δίνουν ζωή. Ένας πολύ όμορφος δίσκος με μουσικές ανησυχίες και φοβερή αφήγηση. Η πρωτοτυπία δεν παίζει κανένα ρόλο στο συγκεκριμένο δίσκο. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν συναίσθημα και συναίσθηση.

 

 

 

Ichie