Jeff Parker – Suite For Max Brown (international anthem)

Σήμερα, η φασαρία των ανθρώπων του «εξώκοσμου» απομακρύνεται από την επιστημονικής φαντασίας μοναξιά της καραντίνας σαν σε μυθιστόρημα του Philip K. Dick. Οι περισσότεροι τεχνολογικά «μεταλλαγμένοι» άνθρωποι αποδείχθηκαν μέχρι τώρα ανίσχυροι στο να συνδέονται μαζικά έξω από τη νόρμα και την τάξη παρά μόνο με ρεπλίκες ψυχοδυναμικών αλγόριθμων συμπεριφοράς και μέσα από περσόνες αντίγραφα. Παραμένουν…

Tvivler – Ego (self-released)

Υπάρχουν οι καλοφτιαγμένοι δίσκοι και οι κάτι παραπάνω αυτό. Μάλιστα, όπως κάθε ιστολόγιο που παρακολουθεί τα μουσικά τεκταινόμενα, έτσι κι εμείς έχουμε μπερδευτεί με τον διαχωρισμό των δύο αυτών κατηγοριών, με αποτέλεσμα δίσκοι που θεωρήσαμε άκρως ενδιαφέροντες να μην αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου. Είναι βέβαια και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που αποζητά να εξυμνήσει κάτι…

Montecharge – Demons Or Someone Else (WOOAAARGH)

Ποια η διαφορά μεταξύ του να βγάζεις το ντεμπούτο σου με την πρώτη ευκαιρία που έχεις στα χέρια μια αρμαθιά κομματιών και του να περιμένεις δέκα χρόνια για την κυκλοφορία του; Να βλέπεις τη μουσική ως ένα σοβαρό και απαιτητικό μέσο έκφρασης και να τη βλέπεις μόνο ως διασκέδαση; Ποια η διαφορά να κρύβεσαι πίσω…