Ehnahre – Douve (kathexis)

Κοιτάω διάρκεια δίσκου: Μία ώρα και 20 λεπτά. 18 κομμάτια. Αισθάνομαι κάτι ανάμεσα σε δέος και απορία. Διαβάζω το δελτίο τύπου όπου με περίσσιο πάθος το συγκρότημα επαναλαμβάνει με διάφορους τρόπους πόσο περήφανοι είναι για το πόσο απομακρύνονται από τη metal και πόσο ανατρεπτικοί και ρηξικέλευθοι γίνονται με πλούσιες επιρροές από… Οκ, ας τα πάρω με…

Avishai Cohen – Into The Silence (ECM)

Μια ευχάριστη έκπληξη. Αρκετό καιρό τώρα, μεταξύ των τζαζ κυκλοφοριών, η πλάστιγγα έγερνε προς τη μεριά των free jazz, πιο αφαιρετικών ή κανονικά και με τον νόμο fusionδίσκων, και λιγότερο προς τον πιο παραδοσιακό ήχο, μολονότι αμφότερες οι τεχνοτροπίες δεν έπαυαν – συνειδητά ή ασυνείδητα – να εκπροσωπούν και να εξυπηρετούν τις δύο όψεις του…

Lascar – Absence (self-released/Inductive Oppression Records)

Ήχος φερμένος από αστικό τοπίο τόσο κοσμοπολίτικο όσο το Σαντιάγο της Χιλής, αλλά στην πραγματικότητα τόσο απροσδόκητα ορεινός και τραχύς.  Ο πρώτος δίσκος Lascar, Absence, κινείται στα μονοπάτια του post-black metal που τόσο μανιασμένα αγαπάμε να ακούμε στη μουσική των An Autumn For Crippled Children. Χωρίς να έχει εξακριβωθεί η οποιουδήποτε είδους σύνδεση μεταξύ των…