White Lung – Deep Fantasy (domino)

White-Lung-Deep-Fantasy.againstthesilence

 

Τι θα άξιζε η ενασχόληση με την μουσική, αν δεν έβγαινε, έστω σπάνια, καμία νέα μπάντα της προκοπής; Οι White Lung αποτελούνται κατά τα 3/4 από γυναίκες μουσικούς, παίζουν κάτι δαιμονισμένο που για τους τύπους ας το αποκαλέσουμε punk rock και ο νέος τους δίσκος, που αναμένεται από τότε που έβγαλαν το επικό επτάιντσο Blow It South, επιτέλους είναι στα χέρια μας. Με αφετηρία την παράδοση της diy καναδικής σκηνής και πλέον την αγκαλιά της εμπορικής και ντε και καλά ανεξάρτητης Domino, η επιτυχία του Deep Fantasy φαντάζει βέβαιη.

Δεν είναι η προβολή που ήδη έχουν κερδίσει, αλλά η καθ’αυτή ποιότητα που χαρακτηρίζει την ως τώρα μικρή τους πορεία και κυρίως το επίπεδο της νέας τους δουλειάς. Δυο δευτερόλεπτα θορύβου αρκούν για να πάρεις μια εικοσάλεπτη ανάσα και να βυθιστείς σε έναν ορυμαγδό κάργα εθιστικών συνθέσεων. Δεν είναι οι επιρροές που καθορίζουν το αποτέλεσμα, όπως συμβαίνει με τόσες άλλες σύγχρονες μπάντες (βλ. Savages), αν και ελαφρώς κάτι θυμίζει εδώ τις καλές στιγμές του riot grrrrl ρεύματος. Είναι η όλη μαεστρία της μπάντας που χρησιμοποιεί αυτήν την hit and run λογική με κομμάτια που αν και είναι κολλημένα στα βασικά, ακούγονται τόσο εκρηκτικά και ευφάνταστα. Κάτι που πιστοποιήθηκε και στην ζωντανή έκδοση του υλικού εδώ, έχοντας την τύχη να τις δω σε μια δυστυχώς μόνο μισής ώρας διάρκειας συναυλία τους. Αυτό που κλέβει ουσιαστικά την παράσταση είναι οι διαολεμένες κιθάρες που ενώ πατάνε σε ολιγάριθμα riff, κάνουν τέτοια γυρίσματα που γεμίζουν σε απίστευτο βαθμό τον όλο ήχο. Γενικά είναι σαν κάθε όργανο να καλύπτει σε μελωδία και δυναμική ότι αφήνει κενό το άλλο, κάνοντας τόσο συνεκτικό το τελικό αποτέλεσμα. Πάνω από όλα όμως, όπως σε κάθε κιθαριστική μπάντα είναι η φωνή, ο λόγος που είτε αγαπάς, είτε αδιαφορείς, είτε μισείς μια μπάντα. Λοιπόν η Mish Way, αν και παραπέμπει ως εικόνα σε μια ξεφτισμένη rock n roll star, διαθέτει το μυαλό, την δύναμη και το ταλέντο να φτύνει τους στίχους με ευκρίνεια και να δίνει νόημα σε κάθε τραγούδι. Μια ματιά μάλιστα στα κείμενα που κατά καιρούς γράφει σε διάφορα blogs, αποδεικνύει πως πρόκειται για ένα άτομο που όχι μόνο έχει συναίσθηση του τι συμβαίνει γύρω της, αλλά που μπαίνει κιόλας στον κόπο να το απονοηματοδοτήσει.

Αυτές οι κριτικές ιδέες είναι που αποτυπώνονται και στον δίσκο. Τα επιχειρήματα του είναι η “επιστροφή στα βασικά” δίλεπτα κομμάτια και το κάλεσμα είναι προς το σημείο που δεν μπορείς να κάτσεις αδιάφορος σε ότι ζεις γύρω σου. Να πιάσουμε την κάθε σύνθεση ξεχωριστά ή μήπως να εστιάσουμε στο νέο ύμνο τους (βλ. “Face Down”), στα σημεία που απορείς πως συγκρατιόντουσαν όταν τα ηχογραφούσαν (βλ. “I Believe You”) ή στο τελευταίο, λίγο πιο αργό και τόσο αφοπλιστικό “In Your Home”; Θα μπορούσαν να γραφτούν τόσα πολλά για την δύναμη και τον όγκο που βγάζει το Deep Fantasy, αλλά ακόμη και αυτές οι γραμμές που γράφονται για να τον αποκρυπτογραφήσουν, δυσκολεύονται υπό την ακρόαση του, να βρουν την απαιτούμενη αυτοσυγκέντρωση του γράφοντα. Τι άλλο πέρα από αυτό μένει να γραφτεί;

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s