Against a silent 2016 – This year’s 34 top records

 Μια χρονιά με βαρυσήμαντα γεγονότα φτάνει στο τέλος της. Υποσχέσεις, μεγαλόσχημα λόγια, εγγυήσεις, τροποποιήσεις και μεταθέσεις για το μέλλον πλημμύρισαν την πολύβουη καθημερινότητα μας και τελικά μετά από όλα αυτά είναι σαν να μην αλλάζει τελικά τίποτα. Σαν το τέλος κι αυτής της χρονιάς να φαντάζει το ίδιο με το τέλος της προηγούμενης. Την ίδια στιγμή πολλά μικρά στηρίγματα ορθώνονται γύρω μας. Είναι αυτές οι συλλογικές ή ακόμη και προσωπικές προσπάθειες έκφρασης και δημιουργίας που έχουν σοβαρή πιθανότητα να σταθούν απέναντι στο σάρωμα του μέλλοντος. Όλα αυτά που μας κρατάνε κινούνται στο περιθώριο τελικά.

 Έτσι ακριβώς και στη μουσική για φέτος δεν είχαμε τα μεγάλα αριστουργήματα, τις θεαματικές επιστροφές ή τα αξεπέραστα τραγούδια. Αντ’ αυτών είχαμε ένα πλήθος αξιόλογων άλμπουμ χαμηλού κυρίως βεληνεκούς που κατάφεραν να μας συνοδεύσουν στις μοναχικές ή μη, στιγμές και περιόδους της χρονιάς αυτής. Άλμπουμ τα οποία στο μεγαλύτερο τους ποσοστό αψήφησαν τα καλούπια οποιούδηποτε είδους κάνοντας με αυτόν τον τρόπο να αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη σύγχρονη μουσική όχι με όρους ταμπελών, αλλά με βάση την έμπνευση, το συναίσθημα και την πρωτοποριακότητα που αποπνέει. Ελπίζουμε σε αυτούς τους δίσκους που μας γοήτευσαν φέτος, συν τις αναγνωρίσεις – kudos, να βρείτε ονόματα προς αναζήτηση, αλλά με τη σειρά σας κι εσείς να μας προτείνετε φετινούς δίσκους που ξεχωρίσατε και οι οποίοι διέφυγαν από τα ραντάρ μας.

1. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

2. Negura Bunget – ZI

main-cover-front

3. Deathspell Omega – Synarchy of Molten Bones

deathspell-omega-the-synarchy-of-molten-bones-e1475279012978

4. Ash Borer – The Irrepassable Gate

aborer-front-prvw-6thoct_1000-630x625

5. Cultes Des Ghoules – Coven, Or Evil Ways Instead Of Love

ghoules.againstthesilence

Βικτώρια Λαμπροπούλου

1. DIIV – Is The Is Are

diiv.againstthesilence.com

2. Tim Hecker – Love Streams

timhecker.lovestreaks.againstthesilence

3. Klara Lewis – Too

eMEGO210_front

4. Amiina – Fantomas

amiina.againstthesilence

5. Mika Vainio – Maanerlaataa

mikavainio.iDEAL.againstthesilence

Kudos: Carla dal Forno – You Know What It’s Like

carladalforno.againstthesilence

Μπάμπης Κολτράνης

1. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

2. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

3. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

4. Syndrome – Forever & A Day

syndrome.againstthesilence

5. CHVE – 100910

chve.againstthesilence

Kudos: Siavash Amini & Zenjungle – Topology Of Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

ichie

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. MONO – Requiem For Hell

cover

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Jenny Hval – Blood Bitch

a3923298497_10

5. Nick Cave & The Bad Seeds – Skeleton Tree

packshot1-768x768

Kudos: Exploded View – s/t

a2861479147_10

Mute

1. Cult Of Luna & Julie Christmas – Mariner

cult-of-luna-and-julie-christmas.againstthesilence

2. Ulver – ATGCLVLSSCAP

a3008213619_10

3. Hail Spirit Noir – Mayhem In Blue

hail spirit noir.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

cover

5. Mono – Requiem for Hell

cover

Kudos: The Owl – The Owl

theowl.againstthesilence

Αντώνης

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. White Lung – Paradise

whitelung.paradise

3. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

4. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

5. Mono – Requiem For Hell

cover

Kudos: Flasher – S/T

theflasher.againstthesilence

Kat

1. Siavash Amini & ZenJungle – Topology Οf Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

2. ZenJungle – We Are Not Here

zenjungle.werenothere.againstthesilence

3. Solstice – To Sol A Thane

solstice.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Kudos: Baron Crane – Electric Shades

baroncrane.againstthesilence

ΑΤΜ

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Κudos : Cold I – Κακός Άνεμος

cover

Cari

Ten New Videos Countdown, 54

dekalogoi54

Loscil – Drained Lake

Χορός, ένας τρόπος να σπαστούν οι κανόνες που ορίζουν ένα σώμα. Να αρθούν οι απαγορεύσεις και οι εντολές μέσα από το ξεπέρασμα αυτού που δύναται να κάνει. Να βγει το σώμα από μέσα του βρίσκοντας ξανά μια παιδική ευλυγισία. Το μαύρο φόντο φέρνει στο νου τις απελευθερωτικές νύχτες, τα άστρα, τις χαμένες πυξίδες μας. (view)

Trent Reznor & Atticus Ross – A Minute To Breathe

Αποχαιρετισμός σε κάτι μεγαλύτερο από μας. Κάτι που θα μας πάρει μαζί του φεύγοντας. Ήδη κινούμαστε προς τα εκεί με βιαστικά βήματα νομίζοντας πως με αυτά απλώς διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές μας ασχολίες, οι οποίες όλο και πληθαίνουν. Όλο και περνά πιο γρήγορα ο χρόνος, όλο και πλησιάζουμε στον τελικό αποχαιρετισμό. Σε όλα! (view)

Carla dal Forno – You Know What It’s Like

Ήχος από ξυπνητήρι. Έξω σιωπή. Πάντα νωρίς. Οι δείκτες του ρολογιού χαμογελάνε. Τα λουλούδια ζητιανεύουν νερό. Οι τοίχοι συγκρατούν με το ζόρι τα βραδινά όνειρα για να μην το σκάσουν. Ανοίγεις το παράθυρο, φυσάει ελαφρά και τα ξεχνάς όλα. (view)

Ruined Families – Image Of An Image

Εικόνες παντού σε οθόνες κάθε μεγέθους. Με μια κίνηση ενημερωνόμαστε, συγκινούμαστε, γελάμε, σκεφτόμαστε για δευτερόλεπτα και ξανά πάλι από την αρχή. Κύκλοι επί κύκλων με τις ανάσες να γίνονται όλο και πιο βιαστικές, όλο και πιο ασθμαίνουσες. Θα τα προλάβουμε όλα στο τέλος; Θα ξεχωρίσουμε ποτέ την αληθινή εικόνα πίσω από το είδωλό της; Τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας πάνω στο νεκρό γυαλί; (view)

White Lung – Sister

Χαμόγελα διαφημίσεων. Προς κατανάλωση οι ίδιες οι σχέσεις, αλλά όχι κατά ανάγκη εμπορική. Το ξόδεμα δεν προσμετριέται σε χρήμα, αλλά σε χαμένο χρόνο, σπαταλημένη ενέργεια, σπασμένα χαρακτηριστικά. Ναρκισσισμοί σε φόντο κόκκινο, ρόλοι από τα πριν νεκροί με το φινάλε πιο γνωστό και από την αρχή της κάθε ιστορίας. Πέφτουμε στο χαντάκι τους και μετράμε χειροκροτήματα. Ποτέ δεν φτάνουν, οπότε πέφτουμε ακόμη πιο βαθιά μέσα τους. Ποτέ! (view)

Bohren & Der Club Of Gore – Der Angler

Για κάθε χρήση λοιπόν. Με χρώμα, με άρωμα, ζωντανά, νεκρά. Αποκλειστικά όμως για τη νύχτα. Στα σκοτάδια δεν φαίνεται το αγκίστρι, παρά μόνο τα μάτια του δολώματος. Αυτά τα μάτια… (view)

Resina – Nightjar

Όλα συνέχουν ρυθμό, μελωδία και κίνηση. Τοπία σε διέγερση, φύση σε επιτάχυνση και εμείς σε σπασμένα κομμάτια με άγνωστα πρόσωπα μεταξύ τους. Σκιές χωρίς φως, παύσεις κενά σε αόρατες γραμμές, όλα σε κύκλους περιστρεφόμενα. Άραγε αν η γη κινούνταν πιο γρήγορα θα τα βλέπαμε όλα πιο καθαρά ή θα μέναμε όπως τώρα νωθροί; (view)

Syndrome – Forever And A Day

Η μπλε διάθεση της φωτογραφίας έρχεται και συμπληρώνει άψογα την μουσική επένδυση. Η απόχρωση πάει χέρι με χέρι με την μελαγχολία. Η έλλειψη κίνησης και η στατικότητα της εικόνας παραπέμπει σε βουβή φωνή. Ακροβατείς στο γκρεμό, χωρίς αντίβαρο, χωρίς έγνοιες. Η πτώση καμουφλάρεται σε απελευθέρωση. Η σύγκρουση θα δείξει τον αληθινό της εαυτό. (view)

Zenjungle – Yellow Mountain

Κανείς και καμιά δεν πέρασε ποτέ από κει. Μόνη της η φύση πλέκει ιστορίες δίχως τέλος. Νωχελικά χαϊδεύει τις όχθες του ποταμού, ενώ στο βυθό του όλα κινούνται αέναα. Σε κίνηση στο σκοτάδι χωρίς παύση. Νεκρό είναι μόνο ό,τι ξεβράζεται στο γαλήνιο, κατά τα άλλα, φως. (view)

Oneohtrix Point Never – Animals

Φώτα που αναβοσβήνουν οι σκέψεις. Πάντα προς τα πίσω και ακόμη πιο πίσω με την αρχή της κάθε ιστορίας να μην προμηνύει κανένα τέλος. Κόκκινα σχήματα οι σκέψεις που ποτέ δεν βγαίνουν από το μαύρο τους πλαίσιο. Γιατί κάθε νύχτα είναι διαφορετική; Καμία απάντηση, απλά καληνύχτα. (view)

White Lung – Paradise (domino)

  Του Άη-φον και σήμερα. Ας φτιάξω πρώτα τον εσπρέσο μου και μετά να μη ξεχάσω να ψαλιδίσω λίγο το μούσι πριν βγω έξω. Τι έχει συμβεί στον κόσμο, δηλαδή στο Διαδίκτυο; Χμμμ, περνά η ώρα και δεν έχω τσεκάρει τι έχει κυκλοφορήσει σήμερα στο μουσικό δακτύλιο. Μάλιστα, νέα μπάντα με μουσάτους κοιτά μέσα στο φακό της φωτογραφικής μηχανής μπας και βρει τη χαμένη έμπνευση της. Αυτό εδώ το κομμάτι με την μακρυμαλλούσα αοιδό σε σκοτεινό φόντο πρέπει να αξίζει αφού το αποθεώνουν παντού. Μπιτάκια, ψαγμένα, άψαχτα, πείραμα στο άπειρο, κιθάρες και πάλι κιθάρες. Ωπ, τι είναι αυτο; Κολλάζ εξώφυλλο δίσκου το 2016; Πόσο μπανάλ. Ας τσεκάρω όμως το βίντεο. Καλέ αυτό θυμίζει τη σκηνή του Mullholland Drive εκεί που κλαίνε οι δύο πρωταγωνίστριες σε ένα άδειο θέατρο! Μμμμ, το κομμάτι ακούγεται ενδιαφέρον. Για να κατεβάσω το δίσκο.

 

(Μια ώρα μετά)

 

WTF, τι είναι αυτό που μόλις πέρασε από πάνω μου; Αυτός είναι ο pop δίσκος τους; Δηλαδή στα προηγούμενα τους τι γίνεται; Θυσιάζονται άμοιρα ζωάκια στο βωμό του drumkit; Μόλις τέλειωσα τη δεύτερη ακρόαση του δίσκου και νιώθω σαν να να θέλω να το ακούσω ξανά και ξανά. Αυτά τα μπασίματα ειδικά στα δύο πρώτα κομμάτια του δίσκου μου χάλασαν την κόμη. Ο κιθαρίστας από ποιον πλανήτη έχει έρθει και παίζει έτσι; Καλά, η φωνή της Mish Barber-Way με διαλύει και έχω και αδυναμία στις γυναίκες τραγουδίστριες. Να θυμηθώ να το στείλω στο Μάκη που είναι ακόμη κολλημένος με το πανκ! Να μη ξεχάσω να στείλω τους στίχους και τα άρθρα της τραγουδίστριας στις φεμινίστριες φίλες μου. Σίγουρα θα αναρωτηθούν που τα βρήκα όλα αυτά!

Αυτά από έναν ανήξερο. Για τον ψιλιασμένο κόσμο που ένιωσε το Deep Fantasy να του τρυπά τα κόκαλα και το μυαλό, τα λόγια είναι περιττά. Απλώς μια ζεστή αγκαλιά στα τρία μέλη της μπάντας και ένα μεγάλο ευχαριστώ για το αποθεωτικό Paradise που μας προσέφεραν.

Μπάμπης Κολτράνης

White Lung – Deep Fantasy (domino)

White-Lung-Deep-Fantasy.againstthesilence

 

Τι θα άξιζε η ενασχόληση με την μουσική, αν δεν έβγαινε, έστω σπάνια, καμία νέα μπάντα της προκοπής; Οι White Lung αποτελούνται κατά τα 3/4 από γυναίκες μουσικούς, παίζουν κάτι δαιμονισμένο που για τους τύπους ας το αποκαλέσουμε punk rock και ο νέος τους δίσκος, που αναμένεται από τότε που έβγαλαν το επικό επτάιντσο Blow It South, επιτέλους είναι στα χέρια μας. Με αφετηρία την παράδοση της diy καναδικής σκηνής και πλέον την αγκαλιά της εμπορικής και ντε και καλά ανεξάρτητης Domino, η επιτυχία του Deep Fantasy φαντάζει βέβαιη.

Δεν είναι η προβολή που ήδη έχουν κερδίσει, αλλά η καθ’αυτή ποιότητα που χαρακτηρίζει την ως τώρα μικρή τους πορεία και κυρίως το επίπεδο της νέας τους δουλειάς. Δυο δευτερόλεπτα θορύβου αρκούν για να πάρεις μια εικοσάλεπτη ανάσα και να βυθιστείς σε έναν ορυμαγδό κάργα εθιστικών συνθέσεων. Δεν είναι οι επιρροές που καθορίζουν το αποτέλεσμα, όπως συμβαίνει με τόσες άλλες σύγχρονες μπάντες (βλ. Savages), αν και ελαφρώς κάτι θυμίζει εδώ τις καλές στιγμές του riot grrrrl ρεύματος. Είναι η όλη μαεστρία της μπάντας που χρησιμοποιεί αυτήν την hit and run λογική με κομμάτια που αν και είναι κολλημένα στα βασικά, ακούγονται τόσο εκρηκτικά και ευφάνταστα. Κάτι που πιστοποιήθηκε και στην ζωντανή έκδοση του υλικού εδώ, έχοντας την τύχη να τις δω σε μια δυστυχώς μόνο μισής ώρας διάρκειας συναυλία τους. Αυτό που κλέβει ουσιαστικά την παράσταση είναι οι διαολεμένες κιθάρες που ενώ πατάνε σε ολιγάριθμα riff, κάνουν τέτοια γυρίσματα που γεμίζουν σε απίστευτο βαθμό τον όλο ήχο. Γενικά είναι σαν κάθε όργανο να καλύπτει σε μελωδία και δυναμική ότι αφήνει κενό το άλλο, κάνοντας τόσο συνεκτικό το τελικό αποτέλεσμα. Πάνω από όλα όμως, όπως σε κάθε κιθαριστική μπάντα είναι η φωνή, ο λόγος που είτε αγαπάς, είτε αδιαφορείς, είτε μισείς μια μπάντα. Λοιπόν η Mish Way, αν και παραπέμπει ως εικόνα σε μια ξεφτισμένη rock n roll star, διαθέτει το μυαλό, την δύναμη και το ταλέντο να φτύνει τους στίχους με ευκρίνεια και να δίνει νόημα σε κάθε τραγούδι. Μια ματιά μάλιστα στα κείμενα που κατά καιρούς γράφει σε διάφορα blogs, αποδεικνύει πως πρόκειται για ένα άτομο που όχι μόνο έχει συναίσθηση του τι συμβαίνει γύρω της, αλλά που μπαίνει κιόλας στον κόπο να το απονοηματοδοτήσει.

Αυτές οι κριτικές ιδέες είναι που αποτυπώνονται και στον δίσκο. Τα επιχειρήματα του είναι η “επιστροφή στα βασικά” δίλεπτα κομμάτια και το κάλεσμα είναι προς το σημείο που δεν μπορείς να κάτσεις αδιάφορος σε ότι ζεις γύρω σου. Να πιάσουμε την κάθε σύνθεση ξεχωριστά ή μήπως να εστιάσουμε στο νέο ύμνο τους (βλ. “Face Down”), στα σημεία που απορείς πως συγκρατιόντουσαν όταν τα ηχογραφούσαν (βλ. “I Believe You”) ή στο τελευταίο, λίγο πιο αργό και τόσο αφοπλιστικό “In Your Home”; Θα μπορούσαν να γραφτούν τόσα πολλά για την δύναμη και τον όγκο που βγάζει το Deep Fantasy, αλλά ακόμη και αυτές οι γραμμές που γράφονται για να τον αποκρυπτογραφήσουν, δυσκολεύονται υπό την ακρόαση του, να βρουν την απαιτούμενη αυτοσυγκέντρωση του γράφοντα. Τι άλλο πέρα από αυτό μένει να γραφτεί;

 

 

Μπάμπης Κολτράνης