Η ορχηστρική (βλέπε: χωρίς φωνή) μουσική είναι ζόρικο πράγμα. Σε κάνει κι αναρωτιέσαι για την αξία, αλλά και την ισχύ που έχει μία φωνή σ’ ένα ευρύτερο μουσικό πλαίσιο ∙ αναλαμβάνοντας τον ρόλο του σταθερού σημείου αναφοράς, έχει τη δυνατότητα όχι μοναχά να κάνει τον ακροατή να εστιάζει σε κάτι, αλλά και τη δυνατότητα…

  Όλα κινούνται τόσο γρήγορα. Τρέχουν με φόρα, άλλα συγκρούονται μεταξύ τους και άλλα συνεχίζουν το δίχως προορισμό ταξίδι τους. Μόνο οι φωτογραφίες μένουν. Φωτογραφίες που επίδοξοι συνεχιστές της τέχνης τραβούν για να θυμίζουν κάτι από τον χρόνο που περνά με τόση βιασύνη και χάνεται παντοτινά στη σκιά του παρελθόντος. Θυμάμαι ακόμα τον παππού μου,…

  Καθόλου άδικος ο τίτλος του album του Black Swan, Tone Poetry. Με δύο μονάχα λέξεις εσωκλείεται όλη η μαγεία, η μυσταγωγία, το σκοτάδι, το φως, ο ουρανός, η θάλασσα και η γη. Μια πλημμύρα ήχων και μελωδιών που μεταμορφώνονται σε χρώματα, σε κύματα, σε υπερκαινοφανείς αστέρες. Μέσα στο σκοτάδι κάτι λάμπει. Κάτι ζεσταίνει τη σκέψη…