Absent Without Leave – Faded Photographs Remixes (sound in silence)

AwL FF RMX.againstthesilence.wordpress.com

 

Όλα κινούνται τόσο γρήγορα. Τρέχουν με φόρα, άλλα συγκρούονται μεταξύ τους και άλλα συνεχίζουν το δίχως προορισμό ταξίδι τους. Μόνο οι φωτογραφίες μένουν. Φωτογραφίες που επίδοξοι συνεχιστές της τέχνης τραβούν για να θυμίζουν κάτι από τον χρόνο που περνά με τόση βιασύνη και χάνεται παντοτινά στη σκιά του παρελθόντος. Θυμάμαι ακόμα τον παππού μου, όντας φωτογράφος ο ίδιος, να γυρίζει από τη δουλειά με τις τσάντες στους ώμους. Μία με τις μηχανές, όπως ο ίδιος έλεγε, και μια με τις φωτογραφίες. Την πραμάτεια του δηλαδή. Θυμάμαι την αγάπη που ο ίδιος έτρεφε για την όλη διαδικασία. Τη “στιγμή” που αποτυπωνόταν για πάντα στο φιλμ. Την “εμφάνιση”, στον σκοτεινό θάλαμο, τουαλέτα σε δυάρι κάπου στο κέντρο. Εκεί, με μαύρα πανιά έκλεινε όλες τις πιθανές εισόδους του φωτός. Και φυσικά το τύπωμα. Η φωτογραφία, η στιγμή όπως αυτή συνέβει την ώρα που πατήθηκε το κουμπί. Επίσης θυμάμαι τον ορισμό που ο ίδιος έδινε για το τι εστί φωτογραφία. Έλεγε λοιπόν ότι μια φωτογραφία αποτελεί το πάγωμα του χρόνου και τον περιορισμό στον χώρο. Μια στιγμή που αποτυπώνεται στο χαρτί και αυτό είναι.

Μπορεί το ίδιο να ειπωθεί και για την μουσική; Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι η μουσική, από την σύλληψη της ιδέας για τη σύνθεση μιας μελωδίας έως την ακρόαση της από τον ακροατή περικλείει στιγμές; Ναι. Σίγουρα μπορεί αλλά όχι μόνο μια. Η μουσική σε σχέση με την φωτογραφία μπορεί να δημιουργήσει εικόνες ενώ με την φωτογραφία αναφέρεσαι πάντα στον ενικό. Έτσι δεν είναι;  Μπορεί να φαίνεται κάτι αόριστο ή κάτι πολύ συγκεκριμένο σε μια φωτογραφία αλλά είναι αυτό που βλέπει ο καθένας. Στην μουσική όμως τα πράγματα διαφέρουν. Μπορεί να ακούγεται, ας πούμε, ένα μουσικό κομμάτι σε ένα δωμάτιο που βρίσκονται πέντε άτομα και αν αυτοί ερωτηθούν για το τι βλέπουν ή μπορούν να φανταστούν ακούγοντας αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι, να υπάρχουν πέντε διαφορετικές ”οπτικές γωνίες”.

Αυτό δείχνει να γνωρίζει καλά ο μουσικός που κρύβεται πίσω από το project Αbsent Without Leave, Γιώργος Μαστροκώστας ο οποίος συνδυάζει την τέχνη της φωτογραφίας (εξώφυλλα) και της μουσικής με άριστα αποτελέσματα. Από το 2001 κυκλοφορεί τις δουλειές του κάτω από το όνομα αυτό, οι οποίες αιωρούνται σε post rock και ambient σύμπαντα. Δίσκοι του έχουν κυκλοφορήσει τόσο στην sound in silence, την οποία ο ίδιος “τρέχει” από το 2006, όσο και σε διάφορα αλλοδαπά, ανεξάρτητα labels. Όλες οι κυκλοφορίες της sound in silence, στη φυσική τους μορφή, διατίθενται σε περιορισμένες κόπιες πάντα σε καλαίσθητες χειροποίητες θήκες που ο ίδιος επιμελείται, και ο κατάλογος της ολοένα μεγαλώνει.

Το 2010 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Faded Photographs. Οχτώ post, ambient συνθέσεις σε μια άκρως αρτιστίκ συσκευασία – με την χαρακτηριστική pοlaroid φωτογραφία να κοσμεί το εξώφυλλο, – σήμα κατατεθέν των κυκλοφοριών της sound in silence – ικανές να ωθήσουν τον ακροατή στη συνεχόμενη ακρόαση τους. Το άλμπουμ αυτό ακολούθησε μια επιτυχημένη περιοδεία σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης καθώς και μια κυκλοφορία από την Ελβετική three:four records ενός 12΄΄ EP.

Το υλικό του Faded Photographs όμως, φαίνεται ότι στροβιλιζόταν ακόμα στο μυαλό του δημιουργού του, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος.  Έτσι το 2012 έδωσε τα οχτώ αυτά κομμάτια σε άλλους καλλιτέχνες – μουσικούς ούτως ώστε να τα δει μέσα από ένα άλλο μουσικό πρίσμα. Αυτοί βέβαια δεν είναι πέντε – έξι  όπως κάποιος θα περίμενε, αλλά με τον ένα ή τον άλλον τρόπο στο δίσκο βρίσκονται πάνω από είκοσι καλλιτέχνες / μουσικοί που συμμετέχουν και προσδίδουν μια άλλη οπτική στα κομμάτια του Faded Photographs. Το υλικό που δημιουργήθηκε από αυτήν την ιδέα εξέδωσε ο ίδιος ο AWL στην sound in silence. Ο αριθμός των remixes, είκοσι οχτώ και το σύνολο τους σε διάρκεια ξεπερνά τις δυόμιση ώρες. Το κάθε κομμάτι έχει “πειραχτεί” περισσότερες από δυο φορές ενώ κάποια φτάνουν και τις τέσσερις διαφορετικές προσεγγίσεις του αρχικού υλικού.

Το Faded Photographs remixes κυκλοφορεί σε διπλό cd μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια της αρχικής κυκλοφορίας του δίσκου υπό το βλέμμα του δημιουργού. Μόνο που εδώ τον πρώτο λόγο έχουν οι μουσικοί που ο ίδιος έχει εμπιστευτεί το έργο του. Στα αρνητικά του εγχειρήματος το μεγάλο σε διάρκεια αποτέλεσμα που προκύπτει από τα είκοσι οχτώ κομμάτια και η οργάνωσή αυτών ως προς τη σειρά που έχει ακολουθηθεί. Επικρατεί ένα μπέρδεμα μπορώ να πω, με αποτέλεσμα κάποια σημεία απλά να χάνονται ή να χρειάζονται πολλές, πολλές ακροάσεις για να τα εμπεδώσεις. Κατά τα άλλα αποτελεί ακόμα μια πολύ όμορφη κυκλοφορία του label και στους λάτρεις του ορχηστρικού rock ιδιώματος, και όχι μόνο, θα τους πάρει καιρό ούτως ώστε να το σβήσουν από τις εκάστοτε (ψηφιακές) τους λίστες. Όσο για τις δικές μας λίστες, έχει θέσει υποψηφιότητα για την λίστα με τους δίσκους της χρονιάς, μιας και κυκλοφόρησε στην εκπνοή της προηγουμένης.

 

 

Mu | te

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.