Πριν αρκετά χρόνια, είχα διαβάσει σ’ ένα ελληνικό κιθαροπεριοδικό (κάποτε υπήρχε και τέτοιο) μια συνέντευξη ενός «καθιερωμένου» κλασικού κιθαρίστα, στην οποία διατύπωνε τις επιφυλάξεις του σχετικά με την τότε τάση για περισσότερη ατονικότητα και πειραματισμό στις νεότερες συνθέσεις για κιθάρα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα πράγμα απ’ όσα είχε πει: Ότι στα ρεσιτάλ κιθάρας μπορεί μεν να…

  Αυτό που συσχετίζει δυο κινούμενα σημεία, στην περίπτωση μας νότες ή αφηρημένα χτυπήματα, είναι η ταχύτητα της κίνησής τους στον χώρο. Όσο η ταχύτητα μειώνεται, ο κενός χώρος βαθαίνει για να χωρέσει περισσότερα νοήματα και ιδέες. Αυτό εξέφραζε ο Θ. Αγγελόπουλος όταν έβαζε τα πάντα να κυλούν αργά, την ίδια στιγμή όμως που ο…

  Όταν κάπου τα καλοκαίρια τελειώνουν και ο αέρας γίνεται πιο υγρός, δροσερός και το χώμα αρχίζει να μυρίζει βροχή, είναι κάπου εκεί που αρχίζει η μουσική των Ciracassian. Μια νέα μπάντα, με αθηναϊκής καταγωγής, που πρόσφατα ήρθε και διέγειρε τα ακουστικά μου νεύρα μου και με συνεπήρε,με άφησε μόλις δύο εκατοστά από το έδαφος…