Triptykon – Melana Chasmata (century media)

triptykon.againstthesilence

Η ιστορία που κουβαλά ο κάθε μουσικός είναι αδίστακτη. Συνηθίζει να περιφέρεται ως μνεία περασμένων μεγαλείων προκαλώντας αμηχανία στους γύρω της και μελαγχολία στον φορέα της. “Κράτα είκοσι χρόνια στο κουρμπέτι και όλοι θα σε αποκαλούν θρύλο”, είχε πει κυνικά ο Lemmy κάποτε. Ο Thomas Gabriel Fischer όμως είναι από άλλο παραμύθι. Ακόμη και αν το παρελθόν του ως τραγουδιστής, συνθέτης και κεντρικό μέλος των Hellhammer και μετέπειτα των Celtic Frost, εξυμνείται στους metal κύκλους, που έτσι και αλλιώς ψοφάνε για μυθοποιήσεις, αυτός εκεί, στον κόσμο του. Σε αυτόν που έχει τα χρώματα του HR Giger, του διάσημου δημιουργού του Alien, τα σακατεμένα βιώματα του και την αστείρευτη έμπνευση που αντλεί από αυτά, ρισκάροντας να δημιουργήσει μια νέα μπάντα σε αυτήν την κάπως προχωρημένη ηλικία.

Αν οι Hellhammer είναι η μπάντα που εφηύρε ουσιαστικά το black metal στην πούρα του μορφή και οι Celtic Frost ήταν την εποχή του To Megatherion και του Into The Pandemonium η απόλυτη avant garde metal μπάντα που δύσκολα καταλάβαινε ο μέσος τριχωτός μεταλλάς στα ’80s, οι Triptykon έρχονται να αποτελέσουν το επόμενο φυσικό βήμα του προαναφερθέντα εγκέφαλου που κρύβεται πίσω από όλα αυτά. Η μουσική και εδώ είναι απόκοσμη, ακραία και θεοσκότεινη αλλά το σημαντικότερο είναι πως καταφέρνει να αποφύγει τα κλισέ του είδους και να ακούγεται άκρως αναγωοννημένη. Αν και μιλάμε για έναν τυπικό μεταλλικό δίσκο, προσέχοντας η μπάντα την κάθε λεπτομέρεια στα στοιχεία που χρησιμοποιεί, κάνει τα πάντα να λάμπουν αυτόφωτα. Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να πεις αν αυτό που ακούς ανήκει στους χώρους του ατμοσφαιρικού, ακραίου ή doom metal καθώς η μπάντα συνθέτει με έναν αρμονικότατο τρόπο διαφορετικά είδη φωνητικών, συνθετικών ιδεών και μοτίβων, παράγοντας έναν επιβλητικό ήχο. Αυτός είναι που βοηθά τις συνθέσεις να αποκτήσουν αυτήν την υποβλητική δύναμη που κάνει την μουσική του δίσκου να φαντάζει σαν γίγαντες που κινούνται με αργά βήματα προς το μέρος σου.

Υπάρχει γοητεία αποτυπωμένη στα Μελανά Χάσματα; Η απάντηση είναι σαφώς θετική. Πηγαίο σκότος, εναλλαγές στις συνθέσεις, πλούσιοι ήχοι και σχεδόν καθόλου solo κάνουν τον δίσκο χορταστικό όπου μετά την επιμελή ακρόαση του, μένεις για λίγο αποκαμωμένος κοιτώντας από το παράθυρο σου την αμίλητη φύση. Η σιωπή της μοιάζει με την δικιά σου την στιγμή εκείνη που κλείνουν τα σχεδόν εβδομήντα λεπτά που διαρκούν τα Melana Chasmata.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.