Avatar – Avatar Country (century media)

“Where there is silence, there shall be sound, and it shall be LOUD!” Κάπως έτσι αρχίζει η ιστορία και τα πρώτα λόγια Εκείνου, του Βασιλιά που ήρθε να αναστήσει το έρημο τοπίο, την άγονη Γη από την αθλιότητα που είχαν αναγκαστεί να ζουν χρόνια πολλά οι κάτοικοι του Avatar. H δύναμή του, το σθένος του και η επιβλητικότητά του μαγεύουν τους κατοίκους, που ζούσαν σαν νομάδες για να επιβιώσουν. “I am the chosen one, for I have chosen myself! This land which was once dead is now alive. And it’s mine!”

Το στέμμα θα βρει τη θέση του και το τσεκούρι του με τις έξι χορδές ηχεί καταστροφικό. Ο ουρανός θα ανοίξει για να μπουν λίγες ακτίνες φωτός, φέρνοντας την ελπίδα. Τα καιρικά φαινόμενα που θα ακολουθήσουν θα ξυπνήσουν επιτέλους τους κατοίκους από τη λήθη και την αδράνεια που είχαν πέσει, δείχνοντάς τους πως τα σημάδια αυτά είναι μόλις η αρχή.

Αναφωνούν.

“Glory To Avatar Country! Glory To Our King”. Ο Βασιλιάς, όπως φάνηκε, δεν ήταν μόνο ιδανικός για την Avatar πολιτεία και τους κατοίκους της, αλλά και για τον υπόλοιπο πληθυσμό που βρισκόταν εκτός της πολιτείας. Από τις metal πηγές της με τους γεμάτους σπόρους, θα τροφοδοτήσει όλους αυτούς που λιμοκτονούν. Θα ανοίξει τα σύνορα για να δεχτεί όλους αυτούς που βρίσκονται απέξω και σε άθλια κατάσταση. Δεν θα είναι εύκολο, μιας και ο κόσμος δεν είναι πάντα αυτό που δείχνει. “Sharing is caring and caring is King”.

Το άλμπουμ Avatar Country είναι ένα εξαίσιο concept album που θα σε συνεπάρει. Το 2016 έχω αναλάβει να γράψω για το Feathers & Flesh και συγκεκριμένα γράφω τότε: “Και εδώ έρχεται η σειρά του μουσικού ύφους. Αχ, τι να πω. Όλα και ακόμα άλλα τόσα είδη ακούγονται εδώ μέσα. Μελωδικό death metal, classic hard rock και metal, οι κιθάρες δίνουν και παίρνουν και μελωδικές και παραμορφωτικές συνάμα με άρτια αποτελέσματα. Τα φωνητικά αλλάζουν στιλ με την ταχύτητα της παράνοιας. Πολλά prog στοιχεία, αφού η θεματολογία και μόνο απαιτεί παραξενιές και τρέλες. Ακουστικά είναι πολύ δεμένοι και λάθη προσπαθειών για κάτι άλλο δεν ακούγεται. Αν δεν έχεις ιδέα περί τίνος πρόκειται, θα σου αναφέρω κάποια ονόματα που μου ήρθαν σαν αστραπές στο μυαλό κατά την ακρόασή του. Πρώτα από όλα, ο θρόνος ανήκει δικαιωματικά στον King Diamond. (Κανένα σχόλιο εδώ, παρακαλώ, και συνεχίζω). Η βαρύτητα των Opeth και των Mastodon γίνεται αισθητή. Η ρυθμικότητα των Lake Of Tears και των Volbeat και Pain Of Salvation σε σημεία έρχεται σαν αναλαμπή. (Και πώς να μη γίνει, αφού κιθαρίστας των POS έχει περάσει από κει). Η τρελάρα του Davin Townsend περικεφαλαία! Η πολυπλοκότητα των Diablo Swing Orchestra, επίσης παρούσα. Θεατρινισμούς και επιβλητικότητα στην παρουσία στιλ Ghost θα συναντήσεις επίσης”.

Το ίδιο συμβαίνει και εδώ και εγώ αναφωνώ και πάλι. “Τι σόι πράμα είναι τούτοι;” Μπορώ να πω πως το σημερινό τους “έργο” μού διαλύει κάθε σκεπτικό σκόνταμμα όσον αφορά το μέλλον τους. Έχουν δημιουργήσει ένα καινούριο ύφος, που τραβά όχι μόνο τα αυτιά για να ακούσουν καθαρούς και γεμάτους από heavy metal ήχους, αλλά και τα μάτια, αφού συναυλιακά δίνουν ρεσιτάλ. Δεν αντιγράφουν, αλλά αντίθετα τιμούν τον Μεγάλο Πατέρα King Diamond, που, όσο κάθεται καλά στον θρόνο του, όλα θα κυλούν όμορφα. Οι Diablo Swing Orchestra και οι Ghost είναι από αυτό το “νέο” αίμα μουσικών. Έτσι και οι Avatar, με πολύ σκληρή δουλειά, από ό,τι μπορώ να κρίνω, φτάνουν σήμερα να πάρουν πια αυτό που τους αξίζει. Μια διάκριση στο αναγεννημένο metal στερέωμα. Το Avatar Country ξεκινάει με μια πολύ όμορφη, ήσυχη και ορχηστρική εισαγωγή, για να μπει το “Legend Of The King” (που για μένα είναι από τα πιο εκπληκτικά metal κομμάτια μέχρι στιγμής). Οι κιθάρες ανήκουν στον Θρόνο του Βασιλιά και δίκαια. Τα φωνητικά με τάραξαν πολύ στις στιγμές (μετά το έκτο λεπτό) που στο δράμα τους μου έφερε τη μοναδικότητα του Warrel Dane. Το στιλ αλλάζει αμέσως με την εισαγωγή του hard rock (american style και βάλε λίγο Ac/Dc για να δέσει) “The King Welcomes You to Avatar”, που εντωμεταξύ αναμιγνύουν κι άλλα στιλ μουσικής μέσα, έτσι; Ακολουθεί ο λόγος του Βασιλιά (στα σουηδικά με στιλ Βασιλιά και χιούμορ, φοβερό!) και συγχρόνως δίνεται και η μετάφραση στα αγγλικά. Έχουν προηγηθεί αλλά και ακολουθούν heavy metal κομμάτια με βάση πάντα στις κιθάρες και με τα φωνητικά να έχουν εναλλαγές “βρόμικων”-“καθαρών”.

Αν και περιμένω πια τα πάντα από δαύτους, στο ένατο κομμάτι “Silent Songs of the King Pt. 1: Winter Comes When the King Dreams of Snow” έχουμε να κάνουμε με κάτι 100% διαφορετικό. Ένα αυστηρά ηλεκτρονικό κομμάτι, μαλακό και ήπιο, που δικαιολογεί γενναία τον τίτλο του. Έτσι θα κλείσει και η ιστορία με “Silent Songs of the King Pt. 2: The King’s Palace”. Και τα δύο, θαυμάσια instrumental κομμάτια. Στο τέλος δε, θα αισθανθείς πως περνά από τα αυτιά σου όλη η heavy metal ιστορία, αλλά όχι μόνο δεν θα σε απογοητεύσει, μα θα σου δώσει και υποσχέσεις. Ακολούθησε τον Βασιλιά της Avatar πολιτείας. Είναι ο επόμενος ηγήτωρ. Επίσης, οι Avatar on tour είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να ζήσετε ένα όμορφο μουσικό βράδυ, σε όποιο σημείο της Ευρώπης αλλά και Β. Αμερικής κι αν βρεθείτε. “METAL makes METAL more METAL.”

 

 

Ελένη Λιβεράκου Eriksson

 

Oranssi Pazuzu – Hexvessel

Oranssi Pazuzu – Värähtelijä (Svart Records)

oranssiagainstthesilence

Στη μυθολογία των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων, ο Pazuzu ήταν ακόμα ένας δαίμονας σε μια πλούσια λίστα παρόμοιων φανταστικών πλασμάτων – ο βασιλιάς του ανέμου, «ο φέρων αστραπές και βροντές», αν θέλουμε να του προσδώσουμε βιβλικές διαστάσεις. Αν, κάμποσα χρόνια μετά, μεταφερθούμε σε ένα συναυλιακό χώρο στον οποίο εμφανίζονται οι Emperor και ξεχωρίσουμε στο πλήθος δύο πορωμένους Φινλανδούς μουσικούς, τους Jun-His (πρώην μέλος της ροκ μπάντας Kuolleet Intiaantit) και Ontto, παρακολουθούμε τη γέννηση των Oranssi Pazuzu.

Οι Oranssi Pazuzu κατορθώνουν όντως να φέρουν κάτι το δαιμόνιο στον ήχο τους. Οι άναρθρες κραυγές που σπάνε ανά τακτά χρονικά διαστήματα ηλεκτρονικά κιθαριστικά ριφάκια, τα sci-fi synths, οι «βαριές» μπασογραμμές και εντέλει μία μεθυστική επανάληψη ενός συγκεκριμένου ρυθμού στα κομμάτια της κάθε δουλειάς τους ως τώρα, τους έχουν ξεχωρίσει μεταξύ των καλλιτεχνών της ψυχεδελικής μπλακ μέταλ σκηνής. Τρία χρόνια μετά τον τρίτο τους δίσκο, Valonielu, κυκλοφορούν το Värähtelijä τον Φλεβάρη του 2016. Όλα τα μουσικά χαρακτηριστικά που ελκύουν τον ακροατή στον ήχο των Oranssi επανεμφανίζονται με συνέπεια.

Ο δίσκος ξεκινά με το επικό χτίσιμο στο επαναλαμβανόμενο ριφάκι του σχεδόν δωδεκάλεπτου “Saturaatio” για να περάσει στα τελετουργικών διαστάσεων sound effects του συνοπτικότερου “Lahja. Το ομότιτλο “Värähtelijä” ρίχνει τους τόνους για να ακολουθηθεί από το κινούμενο σε πιο prog metal ρυθμούς “Hypnotisoitu Viharukous”. Τη σκυτάλη θα πάρει το δεκαεπτάλεπτο “Vasemman Κäden Ηierarkia για το οποίο δε χρειάζονται λόγια (κατά πάσα πιθανότητα θα κατέστρεφαν την εμπειρία της πρώτης και νιοστής ακρόασης). Τα συνολικά 69 λεπτά του δίσκου συμπληρώνουν τα εξίσου χορταστικά σε διάρκεια “Havuluu και “Valveavaruus“.

Το Värähtelijä, λόγω διάρκειας αλλά και δομής, προσφέρεται για αργές, πολλαπλές ακροάσεις. Ουσιαστικά καλεί τον ακροατή να «χτίσει» πάνω σε κάθε ακρόαση την αμέσως επόμενή της, όπως οι ίδιοι οι μουσικοί επενδύουν πάνω στην ίδια βάση το κάθε εφέ, τις ελάχιστες επεμβάσεις της φωνής, κάθε επίπεδο synth. Ενώ δε διαφέρει ιδιαίτερα από οτιδήποτε έχουν ήδη παρουσιάσει, είναι μία μεθυστική (θεωρείστε την επανάληψη ως απόδειξη του ότι δεν υπάρχει πιο ταιριαστό επίθετο), ευπρόσδεκτη συνέχεια.

Hexvessel – When We Are Death (Century Media)

hexvessel.againstthesilence

Λίγο πριν τον τελευταίο δίσκο των Oranssi Pazuzu είχε προλάβει να κάνει την εμφάνισή μια άλλη κυκλοφορία από τη Φινλανδία. Αναφερόμαστε στους «ψυχεδελίζοντες» Hexvessel και το When We Are Death, το πέμπτο δείγμα «γραφής» τους ως τώρα. Σε αντίθεση με τους βαρύθυμους συντοπίτες τους, οι Hexvessel προσφέρουν τόνους ευδιαθεσίας και ενεργητικότητας από την πρώτη κιόλας νότα.

Με το εισαγωγικό “Transparent Eyeball είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε roadtrip με λουλουδιαστό βανάκι κατά τα πρότυπα της γενιάς των ‘60s. Καθώς αφήνετε τα μαλλιά σας να ξεγνοιάσουν στο αεράκι, μπαίνει το “Earth Over Us και σας βαραίνει τα βλέφαρα με τον χαλαρό «βηματισμό» του και τα φωνητικά που μοιάζουν να ντύνουν το ταξιδάκι σας με κινηματογραφική αφήγηση, η οποία (γιατί όχι) έρχεται να αποκαλύψει κάποια κοσμική αλήθεια. Kατά τη διάρκεια του “Cosmic Truth” έχετε ήδη καταλαγιάσει σε κάποια ερημική τοποθεσία και διηγείστε ιστορίες του παρελθόντος. Εκμυστηρευόμενοι τύψεις και αστοχίες του παρελθόντος περνάτε στο “When I’m Dead, ένα κομμάτι δυναμικότητας εφάμιλλης με αυτή των Doors.

Στον δρόμο του γυρισμού σας συντροφεύει το “Mirror Boy με τα συναισθηματικά φορτισμένα φωνητικά – από την επήρεια τους σας συνεφέρει το “Teeth Of The Mountain”. Με τα “Green Gold, “Mushroom Spirit Doors” και “Hunter’s Prayer” πλησιάζετε πλέον την αφετηρία σας, ενώ οι στίχοι γίνονται ολοένα πιο εύληπτοι και ενίοτε απλουστευτικοί. Τα τρία αυτά κομμάτια σας αποσυνδέουν εντελώς από την παραισθησιογόνα επίδραση όλων των προηγούμενων – το τέλος του ταξιδιού ήρθε και ό,τι ανάμνηση μείνει θα εξαρτηθεί από το πόσο αφήσατε τον εαυτό σας να αφεθεί σε αυτό ή όχι.

Οι Oranssi Pazuzu και οι Hexvessel εμφανίζονται μαζί στο Gagarin 205 την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016.

Βικτώρια Λαμπροπούλου