Pinkshinyultrablast – Everything Else Matters (Club AC30)

pinkshinyultrablast.againsthesilence

 

Ξεκινώντας μια κριτική που να μην διαθέτει μια γενικόλογη εισαγωγή, ο δίσκος αυτός βοηθά και με το παραπάνω. Δεν χρειάζεται να ξέρεις από που κρατάει η σκούφια της μπάντας ή τι υποτίθεται είναι αυτό που παίζει. Μια γλυκιά ομίχλη και το τρυφερό της άγγιγμα που όμως δεν σε νανουρίζει, αλλά σε κινεί σε χορό, κυριαρχεί ως αίσθηση στο ντεμπούτο της σχετικά άγνωστης αυτής μπάντας από την Αγία Πετρούπολη.

Περίεργα και γοητευτικά είναι όλα όσα συνθέτουν την φρέσκια αυτή κυκλοφορία, αν και για τ@ς μυημέν@ς, το όνομα της μπάντας που είναι δανεισμένο από τον τίτλο ενός δίσκου των Astrobrite, στους οποίους έπαιζε ο Scott Cortez των lovesliescrushing, καθώς και η θύμηση του “Blaster” που δέσποζε στο πρώτο ep τους, σίγουρα θα δημιουργεί μια υψηλή προσδοκία για το τι να περιμένουν εδώ. Αυτή λοιπόν δικαιώνεται με τις χορταστικές συνθέσεις και τα εμπνευσμένα περάσματα που περιλούζουν τον ακροατή σε βαθμό που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τι ακούγεται ρετρό και τι εντελώς μοντέρνο. Τί ωθεί την μπάντα να παίζει τόσο αριστοτεχνικά και συνάμα τόσο ανόθευτα εφηβικά; Αν είναι οι ίδιες της οι μουσικές επιρροές, τότε ίσως να μιλάμε για το ξεπέρασμα τους, καθώς εδώ δεν χάνεται σε κανένα σημείο το νήμα της λυρικής αρμονίας.

Πραγματικά και στα οκτώ κομμάτια έχω κρυφοκοιτάξει τον τίτλο αυτού που ακούω, προσπαθώντας να συγκρατήσω στην μνήμη τις καλές στιγμές του δίσκου. Αυτό όμως καταντά ανούσιο, καθώς το σύνολο είναι τόσο συμπαγές, με τα κομμάτια απρόσμενα για έναν τραγουδιστικό δίσκο να μην θυμίζουν το ένα το άλλο και με αποτέλεσμα η μίξη δυναμικού παιξίματος, αιθέριων φωνητικών και άρτιων ενορχηστρώσεων να μεταδίδεται αυτόνομα σε κάθε μεμονωμένη σύνθεση.

Φτάνουμε λοιπόν στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου όπου οι ταχύτητες για πρώτη φορά χαμηλώνουν και ως δια μαγείας η επήρεια της μουσικής γίνεται πιο εθιστική από ποτέ. Το θορυβώδες φινάλε σίγουρα ακούγεται σαν να έρχεται από άλλον κόσμο, αλλά όσα προηγήθηκαν είναι αληθινά σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε κάλλιστα να μιλάμε για το πρώτο αριστούργημα της χρονιάς. Και είναι ακόμα Γενάρης…

 

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.