Baby Guru – Pieces (inner ear)

To Pieces  είναι το νέο, δεύτερο κατά σειρά άλμπουμ των Baby Guru. Κάποιος δύσπιστος, σαν και του λόγου μου, θα έλεγε ότι «ακόμα δεν χρόνισε» ο πρώτος δίσκος, μόλις τώρα ξεκίνησε να μπουσουλάει και βιάστηκαν να φέρουν στον κόσμο τον δεύτερο. Με τον δίσκο να είχε δοθεί από την inner ear προς ακρόαση, ομολογώ πως δεν μπήκα στον κόπο να τον ακούσω λόγω άλλων προτεραιοτήτων και  ολίγοις σνομπαρίας, ως προς την βιασύνη που τότε ακόμα νόμιζα ότι κυριεύει την κυκλοφορία αυτή και σαφώς όχι προς το γκρουπ και τη μουσική του.  Αυτή η βιασύνη που ωθεί τα γκρουπ να κυκλοφορούν δίσκους τον ένα πίσω από τον άλλον είτε για να καλύψουν τους όρους του συμβολαίου με την δισκογραφική, είτε για την αρπαχτή της υπόθεσης, κουράζει και εν τέλει σε κάνει, ναι όντως, δύσπιστο/ή και πολύ επιλεκτικό /ή.

Σε τούτο ‘δώ το άλμπουμ όμως τίποτα από τα παραπάνω δεν συμβαίνει. Είναι ένας δίσκος που δεν έχει γραφτεί για να καλύψει τους όρους κάποιου συμβολαίου αλλά ούτε για αρπαχτή μου κάνει. Αντιθέτως φαίνεται να είναι φτιαγμένος από μεγάλο ενθουσιασμό για το υλικό που προέκυψε από πολλές ώρες στο στούντιο. Από τρεις ανθρώπους που το ψάχνουν αρκετά και φαίνεται να μην συμβιβάζονται εύκολα με ένα μέτριο αποτέλεσμα. Ο ήχος που έχουν καταλήξει(;) – σε σχέση πάντα με τον πρώτο τους δίσκο – είναι φρέσκος, με λατρεία προς το παρελθόν. Άξιο αναφοράς είναι ότι καταφέρνουν να αποδώσουν τον ίδιο ήχο και στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Ακόμα και όταν τα μέσα και ο χώρος δεν ενδείκνυνται για το τέλειο ηχητικό αποτέλεσμα. Πολλοί από τους παρευρισκόμενους στην εμφάνισή τους το προηγούμενο Σάββατο στο Πεδίον του Άρεως θα συμφωνήσουν με το τελευταίο. Τα πολλά live που έχουν στο, σύντομο, ενεργητικό τους περιέχουν σφρίγος, ένταση, ρυθμό, που λέει και ο Θηβαίος, και κάποιες πολύ καλές διασκευές (βλ. Purple Rain). Επίσης έχουν κυκλοφορήσει, ψηφιακά, ένα ΕP με διασκευές το οποίο μπορείς να ακούσεις από εδώ.

Στο Pieces  παρελαύνουν πολλές φυσιογνωμίες της μουσικής από την τελευταία πενηνταετία μέσα από τις επιρροές του κάθε μέλους και όλες μαζί περασμένες από το blender τους δημιουργεί ένα τόσο περίεργο όσο και αρκετά ενδιαφέρον αποτέλεσμα.

Ο δίσκος ξεκινάει δυναμικά, με το “Νecessary Voodoο”  να αποτελεί την γέφυρα που ενώνει το Pieces  με τον πρώτο τους  δίσκο. Tα Morrison-ικά φωνητικά του Prins Obi και oι motorik ρυθμοί, που παραπέμπουν αμέσως σε groups όπως οι Neu!, δημιουργούν μια εκρηκτική ατμόσφαιρα για την ακρόαση του δίσκου.  Στο “For Naked Sun” σε ταξιδεύουν στις μεσαιωνικές σκηνές βγαλμένες από επεισόδιο του Game of thrones, μέσα σε δάση, υπαίθριες αγορές και κάστρα. Η ηχητική καταιγίδα στην εισαγωγή και η επαναλαμβανόμενη μπασογραμμή από τα πρώτα λεπτά σε αρπάζει από τα μούτρα. Τα γυναικεία φωνητικά στο τέλος, απογειώνουν το κομμάτι. Ο Roedelius και οι Harmonia στήνουν χορό στο  “Say Say” ενώ στο “The Things You Do” φόρεσαν στενά παντελόνια, οδηγούν Lambretta, με κατεύθυνση παράλληλη του Τάμεση. Βουτιά στην 60’s  ψυχεδέλεια με τα “Amaye” και  “Dolomite Jollity”  ενώ το “The Letter” έχει λίγο από την αίγλη των Dirty three.

Στην δεύτερη πλευρά του δίσκου «τα παιδιά του αύριο» τραγουδούν ξόρκια σε new wave ρυθμούς. Στo «ονειρικό» “Letter(reprise)” το γράμμα ξαναγράφεται με περισσότερες λεπτομέρειες αυτή τη φορά. Κιθαριστικό ξέσπασμα σε ένα νωχελικό τοπίο, αυτό του “For Trish”. Ηλιόλουστη μελωδία και χαρμόσυνα φωνητικά ενώ το εφέ στο τέλος του κομματιού παραπέμπει σε ήχο βγαλμένο από τον σκοτεινό θάλαμο προβολής του σινεμά. Το “Last Summer” κινείται σε καλοκαιρινούς, χαλαρούς ρυθμούς, ενώ «μιλάει» για τους ξέφρενους ρυθμούς στους οποίους «τρέχει» η καθημερινότητα. Το υποτονικό και άκρως πειραματικό “Cyclamen Persicum”  έχει ως (φυσική) συνέχεια του το “Bog” το οποίο με τα ασφυκτικά φωνητικά του Prins Obi στην αρχή του να εναλλάσονται με «χαοτικά» μέρη, δημιουργούν ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του Pieces.

Στα μόλις 37 λεπτά του, το album αυτό αποκαλύπτει εκτός από τις επιρροές του κάθε μέλους, την πολύ καλή παραγωγή που έχει γίνει. Ακούγοντας και ξανακούγοντας τον δίσκο καταλαβαίνεις ότι δημιουργήθηκε χωρίς συμβιβασμούς, όπως προαναφέραμε. Η ηχογράφηση έγινε στο υπόγειο του King Elephant, εκεί όπου οι Baby Guru φαίνεται να περνούν αρκετές ώρες της ημέρας. Prins Obi, King Elephant και Sir Kosmiche δημιουργούν ένα δίσκο εν έτη 2012, που, αν και αρκετά μπροστά ηχητικά, ρίχνει λοξές ματιές στο παρελθόν και αυτό είναι κάτι που μας αρέσει πολύ.

Mu | te

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s