Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε σε αυτήν την περίπτωση το ποιόν κυρίως του Blixa εν είδει παράσημων στα οποία οφείλουμε να δώσουμε τη δέουσα προσοχή. Ούτε καν να μνημονεύσουμε τους Einstürzende Neubauten, τον Nick Cave, το Βερολίνο, τη Ρώμη, τη χρήση εδώ τριών γλωσσών (γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά), τα βιολιά και πάει λέγοντας. Μιλάμε για μια δουλειά…

Υπάρχουν δίσκοι που περιμένεις ανυπόμονα να τους ακούσεις μόλις βγουν, άλλοι που περιμένεις υπομονετικά να καταλάβεις το νόημα πίσω, μπρος, εντός, εκτός και επί τα αυτά και τέλος υπάρχουν κι αυτοί που περιμένεις κάποια στιγμή να τελειώσουν για να σε απαλλάξουν από το βαρύ φορτίο τους. Ο δίσκος αυτός του γαλανομάτη James που έρχεται μετά…