Ανέκαθεν είχα την εντύπωση ότι το post rock είναι ο κατεξοχήν μουσικός χώρος για τα socially awkward άτομα της γενιάς μας. Θέλετε η κυρίαρχη απουσία στίχων, οι παρατεταμένες ήπιες μελωδίες με τις στιγμιαίες εκρήξεις και οι υπαινικτικοί τίτλοι; Ή μήπως η εσωστρέφεια που εκδηλώνεται από τη στάση των μουσικών στις live εμφανίσεις των συγκροτημάτων του…
Author: againstthesilence
EUS – Luminar (contradicta)
Όπως έχει ήδη γραφτεί αρκετές φορές, η διαρκής αντιπαράθεση μεταξύ πειραματισμού και μουσικότητας κρίνεται εκ του αποτελέσματος: ο πειραματισμός έχει συχνά μια τάση να πιέζει τα όρια της ακρόασης, εις βάρος όμως του ακροατή – ενίοτε λειτουργώντας πατερναλιστικά απέναντι στον τελευταίο, θεωρώντας τον εκ προοιμίου σαν μουσικά «εφησυχασμένο» που πρέπει να αφυπνιστεί και να δει…
Matt Elliott – The Calm Before (Ici D’Ailleurs)
Υπάρχει ένα διακριτό τμήμα της φολκ μουσικής, το οποίο χαρακτηρίζεται από την απλούστατη δομή του (μουσικά και σκηνικά) και τη στιχουργική του αισθαντικότητα. Με λίγα λόγια, αυτό που χρειάζεται κανείς μία κιθάρα και έμπνευση από τη λιγότερο ευνοϊκή περίοδο της ζωής του. Σε αυτή τη μουσική σκηνή συναντάται o Matt Elliott από όταν άφησε πίσω…
