Zoé Zanias – Into The All (Candela Rising)

Μέσα στην υπαρξιακή σκοτοδίνη και τις νευρωτικές αυταπάτες που ενσαρκώνει το σύγχρονο εκμαγείο ονόματι δυτικός πολιτισμός, αναδύονται συχνά, άλλοτε ως αυτοεκπληρούμενες προφητείες και άλλοτε ως συνειδητές επιλογές, προσωπικές εκλάμψεις διαύγειας που διαρρηγνύουν μια προκαθορισμένη πορεία βίου και έργου. Μια ανάλογη οικουμενική αλήθεια επικαλείται και αναδεικνύει το πρώτο ολοκληρωμένο LP άλμπουμ της Alison Lewis (Zoé Zanias), Into The All, και δεύτερη προσωπική δουλειά, μετά το ντεμπούτο EP της, To The Core (2016).

Γεννημένη στην Αυστραλία, μεγαλωμένη στη νοτιοανατολική Ασία και έχοντας σπουδάσει αρχαιολογία στο Λονδίνο, η -πλέον- Βερολινέζα κοσμοπολίτισσα Zoé Zanias μας συστήνει εκ νέου τη χαρισματική φωνή της, επιχειρώντας να επανεφεύρει ένα δυστοπικό μέλλον, μέσα από θραύσματα αρχαίας σοφίας, εξωτικά ethereal wave ηχοτόπια και φουτουριστικά cold synths οράματα.

Με εμφανείς avant-garde industrial επιρροές από SPK/Graeme Revell, πολυπολιτισμικές folk ενθυμήσεις από Dead Can Dance/Lisa Gerrard και experimental noise/techno ρυθμούς αλά Coil/Psychic TV, το Into The All μας εισάγει στον αιώνιο κύκλο “γέννηση – ζωή – θάνατος” μέσω υπνωτικών κυμβάλων, κατανυκτικών αλαλαγμών και διονυσιακών τελετουργικών από τα δύο πρώτα tracks, “Uroboros” και “Division”, αντίστοιχα. Αξίζει να σημειωθεί εδώ, πώς η ονοματοδοσία της tracklist καθεαυτή εμπεριέχει μια πλούσια φιλοσοφική σημειολογία και ενσταλάζει αρμονικά συνειρμικούς συμβολισμούς στο εκάστοτε κοινό. Με αυτό τον τρόπο ακριβώς, εκρήγνυται μπροστά μας μια μουσική κοσμογονία από coldwave πλήκτρα και dark techno beats τόσο στο “Aletheia” όσο και στο “Idoru”, δύο διαμαντάκια που αμέσως ξεχωρίζουν. Ακολουθεί η ηλεκτρονική εξιστόρηση της δεδομένης ανθρώπινης απόπτωσις με τα τρία επόμενα tracks του LP, “Rise”, “Atrophy” και “Thanatos”, στο οποίο συμμετέχει φωνητικά η Lynette Cerezo των Bestial Mouths. Το αποκαλυπτικό οδοιπορικό αυτογνωσίας και αισθητικότητας τερματίζει με ατμοσφαιρική lo-fi ambient/drone αισθητική, καθώς και με minimal σαμανικά κελεύσματα, μέσω του “Exuvia” και του ομώνυμου “Into The All”, όπου ωκεανός, ορίζοντας και ουρανός, ως ζωντανές αναπαραστάσεις, νοηματοδοτούν την αέναη αναγέννηση.

Συνοψίζοντας, η Alison Lewis, ξεφεύγοντας και συγχρόνως υιοθετώντας μουσικά μοτίβα από τα προηγούμενα σχήματά της (Linea Aspera και Keluar), τολμάει να πειραματιστεί και να συνδυάσει τα κρυστάλλινα φωνητικά της με πιο παραδοσιακά όργανα, με ένα πρωτόγονο μυστικισμό σε σχέση με τη φύση. To Into The All χαρτογραφεί απόκρυφες επιθυμίες και απελευθερώνει τις αισθήσεις, πετυχαίνοντας μια συμφιλίωση με την ανθρώπινη κατάσταση. Αναμφίβολα καθηλωτική, συγκινησιακή, γήινη synthwave performance.


Death Disco, Athens 2016

From the existential vertigo and the neurotic illusions which embody the modern cradle called western civilization, personal flares of clarity often emerge, either as self-fulfilling prophecies or as considered choices, changing a predetermined course of life and work. A similar universal truth invokes and highlights first solo LP album of Alison Lewis (Zoé Zanias), Into The All, after her EP debut, To The Core (2016).

Born in Australia, raised in South-East Asia and lived as an archeology student in London, most cosmopolitan Berliner Zoé Zanias introduces afresh her charismatic vocals to us, attempting to re-invent a dystopian future, through shards of ancient wisdom, exotic ethereal wave soundscapes and futuristic cold synths visions.

Likewise with evident avant-garde industrial influences from SPK/Graeme Revell, multitribal folk remembrances of Dead Can Dance/Lisa Gerrard and a Coil/Psychic TV experimental noise/ techno tempo, Into the All enters us into the eternal circle of birth – life – death via hypnotic cymbals, worshipping calls and dionysian rituals from the first two tracks, “Uroboros” and “Division” respectively. It is noteworthy how the tracklist’s naming itself involves abundant philosophical semantics and harmoniously instills coherent symbolisms to the audience. In such way, a musical cosmogony of coldwave synths and dark techno beats explodes both in “Aletheia” and “Idoru”, two diamonds that right away stand out of the album. An electronic narration of the given human descent follows with the next three LP tracks, “Rise”, “Atrophy” and “Thanatos”, in which Lynette Cerezo, vox of Bestial Mouths, also features. The revealing journey of self-sentience and sensuality ends with atmospheric lo-fi ambient/drone aesthetics, as well as with minimal shamanic invocations, through “Exuvia” and homonymous “Into The All”, where ocean, horizon and sky as vivid representations mean perpetual rebirth.

In summary, Alison Lewis, escaping from and simultaneously adopting music patterns from her earlier career (Linea Aspera and Keluar), dares to experiment and mix her crystal vocals with more traditional instrumentation and a primitive mysticism in peace with nature. Into The All cartographes inner desires and releases the senses by achieving a reconciliation with the human condition. Undoubtedly immersive, empathetic, earthly synthwave performance.

Pantelis Daskalakis

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.