Vygotsky Circle – Vygotsky Circle (name your price)

vygittsky.againstthesilence

 

Αν σε παλιότερα χρόνια οι μουσικές τάσεις έφταναν στην Ελλάδα με διαφορά τουλάχιστον εξαετίας, ο χρόνος αυτός έχει πλέον σχεδόν εκμηδενιστεί χάρη στο Διαδίκτυο. Μιας και αυτό ισχύει για όλα τα μουσικά ρεύματα και ιδιώματα, το να βρεις το παραπροπέρσινο ξένο χιτάκι διασκευασμένο, με ελληνικό πια στίχο, στα ημεδαπά ραδιοκύματα  αποτελεί δείγμα πρακτικών που έχουν περάσει πια στην ιστορία ∙ όπως εξίσου παρελθοντική νοοτροπία είναι το να δανείζεται κανείς μουσικές τρίτων, επικαλούμενος άγνωστα και ψαγμένα ακούσματα, και να νομίζει ότι ο δανεισμός αυτός δεν θα γίνει αντιληπτός πριν την πάροδο τουλάχιστον δεκαετίας.

Έτσι, η έκρηξη του stoner/doom/sludge σε πανευρωπαϊκό και παναμερικανικό επίπεδο δεν χρειάστηκε χρόνια για να φτάσει στα πάτρια εδάφη, όπως θα συνέβαινε σε εποχές προ Διαδικτύου. Σε σχετικά αρκετά μικρό χρονικό διάστημα, στα μέχρι τότε μετρημένα ντόπια σχήματα αυτών των ιδιωμάτων προστέθηκαν στρατιές καινούργιων, ενώ ουκ ολίγες ήδη υπάρχουσες μπάντες υπέστησαν μεταλλάξεις: Ντεθμεταλλάδες γίνανε σλαντζάδες, χαρντκοράδες και πάνκηδες γίνανε στοουνεράδες, χαρντροκάδες και χεβιμεταλλάδες το γυρίσανε σε southern και groove, ενώ άλλοι, κοιτώντας να πιάσουν όλο το φάσμα του ακροατηρίου, προτιμάνε να γράφουν κομμάτια όλων των ιδιωμάτων, συν κάποιες πινελιές κακώς εννοούμενης ψυχεδέλειας. Κανείς δεν μένει παραπονεμένος, προς το παρόν τουλάχιστον, μιας και κάτι υπάρχει για όλους, μουσικούς, ακροατές, λαϊβάδες και ανεξάρτητους ή εξαρτημένους ραδιοφωνικούς παραγωγούς ∙ το πόσα και ποια από όλα αυτά τα συγκροτήματα θα επιβιώσουν ως αυτοδύναμες μουσικά δημιουργικές μονάδες, και πόσα θα υφίστανται απλά και μόνο για να ανοίγουν συναυλίες ξένων συγκροτημάτων, θα φανεί στο ίσως όχι και τόσο μακρινό μέλλον.

Εξαίρεση σε όλα τα παραπάνω είναι τα συγκροτήματα που καλύπτουν το πιο ατμοσφαιρικό και πειραματικό, τρόπον τινά, φάσμα αυτού του ήχου. Αυτό είναι έως ένα βαθμό κατανοήσιμο, μιας και ο μανιερισμός είναι, καμιά φορά και ασυναίσθητα, πιο γοητευτικός απ’ ότι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Και σε κάθε περίπτωση, πιο εύκολα συνθέτεις (βλέπε: διασκευάζεις ελεύθερα με άλλους στίχους) κομμάτια σε στυλ Monster Magnet, Sleep και Electric Wizard (γιατί δεν ανάγονται πια όλα στους Black Sabbath σε αυτή την μουσική συγκυρία) παρά στήνεις κάτι ατμοσφαιρικό, μυστηριακό κι εν τέλει καθηλωτικά μαγευτικό όπως, παραδείγματος χάριν, οι ΟΜ. Το πρώτο θέλει καλούς ενισχυτές, ενώ το δεύτερο για να γίνει καλά απαιτεί μουσική ενδοσκόπηση, και η ενδοσκόπηση δεν σηκώνει υποχωρήσεις και εύκολες διεξόδους.

Ο πιο «μυστικιστικός» ήχος, λοιπόν, εκπροσωπείται από ελάχιστα ελληνικά συγκροτήματα, και οι Vygotsky Circle είναι ένα από αυτά τα συγκροτήματα. Νεοπαγές σχετικά ντουέτο, αποτελούμενο από μπάσο-φωνή και τύμπανα, χωρίς κιθάρες: Μ’ άλλα λόγια, πρόκειται για μία ευθύς εξαρχής ιδιάζουσα περίπτωση, μιας και τα ντουέτα σε αυτό τον χώρο είναι έτσι κι αλλιώς λίγα. Ωστόσο, το ιδιάζον της περίπτωσης των Vygotsky Circle δεν εξαντλείται μοναχά εκεί. Ο ήχος και οι συνθέσεις τους είναι μεν ατμοσφαιρικότατες, όμως τα κομμάτια δεν διακρίνονται από μελωδικότητα με την καθιερωμένη έννοια του όρου, αλλά από μονοκόμματα και μονολιθικά μοτίβα, που είναι πιο χαρακτηριστικά του sludge-doom-drone ιδιώματος. Αφού, όμως, δεν υπάρχουν κιθάρες – οπότε λείπουν και τα απαραίτητες εντάσεις που θα γεμίζανε τον ήχο στο εσωτερικό των κομματιών – όλη τη δουλειά την κάνει το μπασοτύμπανο, πράγμα που σε συνδυασμό με φωνητικά που ενίοτε black-ίζουν, ενίοτε ψέλνουν με μια δυνατή, βαριά, μονότονη και υποβλητική φωνή, καταλήγει σε ένα μουσικό πόνημα που και αποπνέει έντονο νιχιλισμό, και καταφέρνει να είναι αρκετά βαρύ παρά την έλλειψη των καθιερωμένων εγχόρδων. Βαριά και καταπιεστική δουλειά – με την καλή έννοια, τουλάχιστον στην συγκεκριμένη περίπτωση – που, όπως ανέφερα και πριν, δεν την ακούς συχνά.

Αλλά.

Παρά τα παραπάνω, το συγκρότημα είναι από μουσικής άποψης ακόμη σε πρωτόλειο στάδιο – έτσι, τα πολυάριθμα πολύ θετικά στοιχεία της μουσικής τους δεν γίνονται αντιληπτά από το πρώτο άκουσμα. Οι Vygotsky Circle και ιδέες έχουν, αλλά και το αντίστοιχο αισθητικό ένστικτο για να τις ενσωματώσουν στα κομμάτια τους, όπως μαρτυρούν, λόγου χάρη, ορισμένα πολύ καλά και πολύ εύστοχα τοποθετημένα samples σε σημεία που δεν τα περιμένεις, αλλά και σε χρόνους μεταξύ τους που είναι αναπάντεχοι. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η μονολιθικότητα της μουσικής τους μπορεί να φανεί κουραστική και σίγουρα θέλει υπομονή για να καμφθεί, πράγμα που ενδέχεται να προσμετρηθεί αρνητικά από κάποιους, ειδικά από τη στιγμή που μιλάμε για πρώτη δουλειά. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι οι αρετές του Vygotsky Circle καταφέρνουν να ξεχωρίσουν και να επικρατήσουν. Οπωσδήποτε φαίνεται να υπάρχουν και τα φόντα για να χτίσουν πάνω σε αυτά, εξελίσσοντας έτσι την μουσική τους υπόσταση.  Και μιλάμε για ήχο και ύφος που δεν παρουσιάζεται συχνά από εγχώριο συγκρότημα, πράγμα που είναι από μόνο του ένα πολύ καλό αρχικό βήμα. Τα υπόλοιπα, πιστεύω ότι θα δουλευτούν εν καιρώ.

 

 

ΑΤΜ

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.