Circassian – Hantse Guashe (chaotic synergy records)

Circassian - Hantse Guashe.againstthesilence

 

Όταν κάπου τα καλοκαίρια τελειώνουν και ο αέρας γίνεται πιο υγρός, δροσερός και το χώμα αρχίζει να μυρίζει βροχή, είναι κάπου εκεί που αρχίζει η μουσική των Ciracassian. Μια νέα μπάντα, με αθηναϊκής καταγωγής, που πρόσφατα ήρθε και διέγειρε τα ακουστικά μου νεύρα μου και με συνεπήρε,με άφησε μόλις δύο εκατοστά από το έδαφος να αιωρούμαι στους ρυθμούς και να μπερδεύω τις νότες με ιαχές και ηχώ.

Νοσταλγικές, σχεδόν retro και vintage, μελωδίες μπερδεύονται επιδέξια με ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσα, ντραμς και λίγο από ντέφι. Ένας ήχος που δεν μπορεί εύκολα να προσδιορίσει κάποιος. Αυτό που κατάφεραν τα μέλη της μπάντας είναι ακριβώς αυτό. Η μουσική να παίζει το ρόλο που στον καθένα ηχεί, φαίνεται,ταξιδεύει διαφορετικά. Σχεδόν νιώθεις την έκσταση, το «χάσιμο», τον κόπο και το μεράκι του ντράμερ. Τον πόνο στα δάχτυλα του μπασίστα, την επιμονή του, την αγωνία του. Το βλέμμα του κιθαρίστα και ερμηνευτή που επιστρέφει πίσω σε κείνον,την ανάσα του. Με μία απλή, ευγενική και ντελικάτη κίνηση σε βουτάει από το χέρι και σε παίρνει μαζί του να βουτήξεις από τον είκοσι μέτρων γκρεμό, γυμνός, στη θάλασσα.

Ένα ταξίδι στο τέλος του καλοκαιριού όλος ο δίσκος. Δεν ταιριάζει σε χειμώνες ο ήχος, είναι φτιαγμένος για ηλιοβασιλέματα. Για ανέμους νότιους που καίνε αναμνήσεις. Για βλεφαρίσματα πρωινά και ιδρωμένα ακόμα. Για εκείνους τους αλαφροΐσκιωτους που περπατάνε, χορεύουν, φιλάνε με τα μάτια κλειστά και τα ανοίγουν μονάχα για να ονειρεύονται.

Επέλεξα να μην διαμελίσω ένα-ένα τα κομμάτια του album γιατί δεν θα μου έφταναν πέντε σελίδες. Αν έπρεπε όμως να διαλέξω ένα αγαπημένο αυτό θα ήταν το “Licancabur. Απρόσμενα μελωδικό και πρωτότυπο, με κάτι το ιδιαίτερο και πολύ ξεχωριστό. Όλα τα κομμάτια είναι ξεχωριστά και μέσα από την ανομοιογένειά τους συνδέονται, ενώνονται και δημιουργούν μια υπέροχα ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα.

Έχοντας την εμπειρία του live τους στην παρουσίαση του album,τολμώ να πω ότι έχω απαίτηση να με μπερδέψουν κι άλλο. Να με πάρουν μαζί στα μουσικά τους ταξίδια, να μου πουν τις ιστορίες τους γύρω από φωτιές, να με πάρουν απ το χέρι να βουτήξω στα μέσα μου χωρίς να φοβάμαι. Ο παλμός που ένιωθε ο κόσμος από κάτω ήταν συγκλονιστικός και απαράμιλλος. Εμπειρίες rock λίγο ψυχεδελικές, κάτι από καρσιλαμά, κάτι από δω και κάτι από εκεί, τα έδεσαν με τόσο όμορφο τρόπο που μόνο να τους ακούει κανείς από το πρωί μέχρι το βράδυ μπορεί.

 

 

Ανδρίτσος Γιώργος  

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s