Scythling – Smokefall (aurora borealis)

 

Αυτή η φωτογραφία στο εξώφυλλο δεν απεικονίζει έναν τάφο; Αυτή η πένθιμη μουσική δεν ξεκινά όπως ένα αγρίμι σέρνεται κουρασμένο από το βραδυνό κηνύγι πίσω στην φωλιά του; Αν όλα αυτά φαντάζουν οικεία είναι γιατί πίσω από το όνομα των υπογραφόντων Scythling κρύβεται η συνεργασία των πολυγραφότατων Nadja με τους Bloody Panda. Άλλη μια κυκλοφορία για φέτος λοιπόν με την αισθητική σφραγίδα του ντουέτου από τον Καναδά που έχει βαλθεί να μειώσει κατά πολύ τον ελεύθερο χώρο στον σκληρό του υπολογιστή μας με τους τόσους πολλούς δίσκους που βγάζει.

Τονίζουμε την παρουσία των Nadja εδώ γιατί όταν συνεργάζονται με άλλους μουσικούς, απλά διευρύνουν τα πεδία του πειραματισμού κρατώντας όμως αυτούσιο το βαρύ και ονειρικό τους μουσικό στυλ, με εξαίρεση τον βατό δίσκο που έβγαλαν συνεργαζόμενοι με τους Vampillia. Τουτέστιν μην περιμένετε να βρείτε και εδώ συνθέσεις για μουσική συνοδεία στις οικιακές σας εργασίες. Από την διάρκεια και μόνο του πρώτου σκοταδόψυχου κομματιού “Crepuscular” που καταλαμβάνει 26μησι λεπτά, γίνεται κατανοητό πως τούτη εδώ η ακρόαση απαιτεί συγκέντρωση και αφοσίωση. Το συγκεκριμένο μάλιστα φέρνει την κατεξοχήν συνθετική στάμπα του προαναφερόμενου ντουέτου με το αργό χτίσιμο των εντάσεων στην αρχή και το άτυπο κόψιμο της δομής του κομματιού σε ουσιαστικά δυο μέρη που μοιάζουν μεταξύ τους αλλά δεν είναι πανομοιότυπα.

Από εκεί και πέρα ξεκινούν οι πιο τολμηροί κατά μια έννοια πειραματισμοί. Στο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου συνδυάζεται αρμονικά η νεκρή ambient με black metal γυρίσματα στην κιθάρα και την κατευφημισμό φωνή. Περιέργως αυτό το στυλ φοριέται πολύ τώρα τελευταία  στο αμερικάνικο underground. Για κλείσιμο έχουμε το avant garde “Gloaming” όπου συναντάμε τα οπερετικά φωνητικά της Rebecca Fasanello εν μέσω ατμοσφαιρικών οργάνων που συγκροτούν μια μυστηριακή ελεγεία.

Δεν γνωρίζω με ποιο τρόπο μπορεί να ξεχωρίσει ένας δίσκος που συμμετέχουν οι Nadja, ανάμεσα σε τόσες κυκλοφορίες τους σε μηνιαία βάση. Ειδικά όταν συμβαίνει να μην μοιάζουν ακριβώς μεταξύ τους όλοι αυτοί οι δίσκοι αλλά πάντως να κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος. Προς το παρόν όμως και αυτή η δουλειά ασκεί μια έλξη σε όσους-ες θέλουν να πειστούν. Για τους υπόλοιπους-ες παραμένει ένα αλλόκοτο άκουσμα που προσπαθεί να παντρέψει αγεφύρωτα ακούσματα όπως το ambient με το doom metal, καταλήγοντας να ακούγεται σαν να παίζεται σε λάθος ή ακόμη και ανάποδες στροφές ο δίσκος. Η αλήθεια είναι πως ίσως να κρύβονται σατανικά νοήματα στην περίπτωση που αυτή η μουσική παιχτεί ανάποδα, με τόσο σκότος που την διακατέχει. Εδώ υπήρχαν ανάλογα μηνύματα σε βινύλιο της Μαρινέλλας!

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s