Νύχτες με ή χωρίς φεγγάρι, δεν έχει σημασία. Έτσι κι αλλιώς παραμονεύουν σιωπηλές. Ο χαμένος χρόνος τις κάνει να κινούνται σε αργή ταχύτητα, σαν ένα όνειρο που επανέρχεται με δόσεις, σαν ένα θολωμένο βλέμμα στον πάτο ενός υγρού ποτηριού. Οι σιωπές όμως που τις ντύνουν συχνά θρυμματίζονται από επίπλαστες εκκωφαντικές μουσικές ή βιαστικά αυτοκίνητα που…