John Lurie & Lounge Lizards live in Berlin 1991

Το θέμα δεν είναι το μέσο με το οποίο θα ανακαλύψεις κάτι μουσικό (ή και πολιτικό ή και …), αλλά τι ακριβώς θα κάνεις με αυτό. Γιατί υπάρχει πληθώρα τρόπων, ονομάτων, επιλογών, αλλά το που θα σε πάνε όλα αυτά μένει να αιωρείται συνήθως σαν φύλλο στον άνεμο, ασταθές και χαμένο από χέρι. Ο χρόνος, η μελέτη, η ακολουθία, κάτι που να ξεπερνά την στατικότητα των ημερών και των εποχών είναι αυτά που θα σε πάνε προς το τέλος της μουσικής, που ποτέ δεν είναι κανονικό τέλος. Γιατί, όπως και η μουσική του John Lurie, τίποτα αληθινό στην τέχνη δεν τελειώνει ποτέ.

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.