Floating Points – Elaenia (pluto/luaka bop)

Υπάρχουν δίσκοι οι οποίοι πραγματικά είναι σαν να βγαίνουν από το πουθενά για να σε κατακτήσουν με το πρώτο άκουσμα τους. Ο κατά κόσμον Samuel Shepherd μπορεί να έχει βγάλει μια ντουζίνα δωδεκάιντσα και να έχει φορέσει τη στάμπα γνωστών label όπως οι Ninja Tune, Planet Mu και Border Community, αλλά αυτό που συμβαίνει με το ντεμπούτο του είναι το κάτι άλλο, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Το ξεκίνημα δεν προϊδεάζει ακριβώς για το τι θα συμβεί στη συνέχεια, καθώς το “Nepsole” είναι μια ηλεκτρονικής μουσικής άσκηση χωρίς μια ξεκάθαρη μελωδική γραμμή. Το αντίθετο συμβαίνει με το δεκάλεπτο “Silhouettes” το οποίο απαντά το σύγχρονο ερώτημα διαφόρων σήμερα, για το αν έχει αξία να βγαίνουν στην εποχή μας κομμάτια που διαρκούν πολύ. Μια μοντέρνα jazz σύνθεση η οποία αν και χωρίζεται σε τρία μέρη, εκπλήσσει με το δέσιμο των ιδεών και την ελεγχόμενη εκρηκτικότητα της ανά στιγμές. Φωνές και βιολιά στο υπόβαθρο, μια μπάντα να κρατά αγέρωχα μια χυμώδης βάση – λοιπόν, αυτά τα στοιχεία δεν τα συναντάμε πλέον κάθε μέρα.

Ηλεκτρονική ηρεμία επανέρχεται στη συνέχεια θυμίζοντας κάπως τις πρότερες δουλειές του δημιουργού σε μια όμως πιο χαμηλότονη και ταξιδιάρικη υφή. Το “Argent” για παράδειγμα, θυμίζει ελαφρώς στο ύφος και το επίπεδο γραφής πρώιμους Tangerine Dream δίνοντας ένα ρετρό τόνο στο δίσκο. Βασικά αυτό το στοιχείο είναι τόσο έντονο σε πολλές συνθέσεις εδώ που αν δεν υπήρχε αυτή η ευήλια φρεσκάδα στις ιδέες, οι υποψίες πως ο δίσκος βγήκε μια άλλη εποχή, ίσως και σε ένα άλλο σύμπαν, να μην ήταν τόσο ανυπόστατες.

Για το φινάλε έχουμε δυο χορταστικές συνθέσεις. Το γλυκό “For Marmish” φέρνει στο νου τα παλιά μεγαλεία των The Cinematic Orchestra, σε πιο downtempo έκδοση και το νευρώδες “Peroration Six” κλείνει το δίσκο με έναν αναπάντεχα δυνατό τρόπο. Η έκρηξη στο τέλος διακόπτεται απότομα και κάποια δευτερόλεπτα σιωπής έρχονται για να μας βοηθήσουν να περιμαζέψουμε τις σκέψεις από το όλο χάσιμο που προηγήθηκε. Το Elaenia κατά ένα μαγικό τρόπο είναι ένας δίσκος που γίνεται άμεσα αντιληπτός και την ίδια στιγμή δίνει ολοένα και περισσότερα σε κάθε περαιτέρω ακρόαση του. Αυτό κι αν συμβαίνει σπάνια σήμερα.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.