Nils Frahm – Spaces (Erased Tapes)

nilsfrahm-spacesagainstthesilence.wordpress.com

Αν θα μπορούσαμε να περιγράψουμε  με μια μόνο λέξη τον νέο δίσκο του Nils Frahm, Spaces  αυτή θα ήταν η λέξη ονειρικό. Αλλά τα πράγματα σε αυτές τις περιπτώσεις  δεν είναι τόσο απλά.  Ας ξεκινήσουμε με το λιτό μεν, περιεκτικό δε, εξώφυλλο του δίσκου. Σκυμμένος μπροστά από πιάνα, synths και διάφορα άλλα gadgets, ως ένας άλλος Emerson, τελεί το έργο του επί σκηνής.

Το έργο αυτό και υλικό του Spaces αποτελείται από ζωντανές ηχογραφήσεις των τελευταίων δύο χρόνων. Οι περισσότερες των συνθέσεων περιστρέφονται  γύρω από “ευτυχείς συγκυρίες”, όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά ονομάζει τις στιγμές εκείνες που στέκονται αρκετές για να αλλάξουν την τροχιά της ίδιας της σύνθεσης και να την θέσουν σε νέα, όταν αυτές συμβαίνουν πάνω αλλά και κάτω από την σκηνή. Όπως π.χ. τον ήχο ενός κινητού τηλεφώνου που ακούγεται από το κοινό (“Improvisation For Coughs and A Cellphone”).

Οι συνθέσεις, όπως είπαμε, είναι μέρη ζωντανών ηχογραφήσεων, πειραγμένες στουντιακά από τον Frahm. ‘Ετσι έντεχνα έχει αφήσει το χειροκρότημα του κοινού σε πολλά από τα κομμάτια ή ακόμα ατάκες / διαλόγους με το κοινό, πριν ξεκινήσει να παίζει ένα κομμάτι. Με αυτόν τον τρόπο  φέρνει τον ακροατή του δίσκου πιο κοντά στις ζωντανές αυτές εκτελέσεις. Οι συνθέσεις στέκονται η μια δίπλα στην άλλη και όλες μαζί δημιουργούν ένα αποτέλεσμα που σαγηνεύει. Σαν τουβλάκια από ντόμινο που αν ξεκινήσουν να πέφτουν πρέπει να φτάσουν στο τέλος για να θεωρηθεί το αποτέλεσμα επιτυχημένο.

Στα περίπου ογδόντα λεπτά του, ο δίσκος αφήνει χώρους, σε σκέψεις, σε συναισθήματα ή και εικόνες που δημιουργούνται ακούγοντας την μουσική του. Εικόνες που μπορεί να πλάσει το ανθρώπινο μυαλό και να τις αναγκάσει να περάσουν μπροστά από άλλοτε κλειστά και άλλοτε ανοιχτά μάτια. Ο Frahm κατάφερε να παντρέψει – όχι μόνο τώρα, το έχει αποδείξει και σε προηγούμενες δουλειές του  – την κλασική τεχνοτροπία του, όντας καταπληκτικός πιανίστας με κλασικές κατευθύνσεις, με  έναν μοντερνισμό, όπως ο ίδιος τον αντιλαμβάνεται. Όλο αυτό καταφέρνει να το περάσει μέσα από ένα πρίσμα μοναδικής αισθητικής και όμορφου γούστου. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι αναφορές στο πρόσωπο του ως avant garde καλλιτέχνη.

Το Spaces δεν είναι δίσκος που μπορεί εύκολα κανείς να ξεχωρίσει καλές, μέτριες ή και κακές στιγμές, αν βέβαια οι τελευταίες υπάρχουν εδώ. Είναι ένας δίσκος που ακούγεται από το πρώτο έως το τελευταίο κομμάτι δυνατά και σε απολυτή ησυχία. Ελπίζουμε να τον απολαύσετε όσο εμείς. Καλή ακρόαση!

 

 

Mu | te

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.