Puscifer – Donkey Punch The Night ep (puscifer entertainment)

pusciferdonk.agaistthesilence.wordpress.com

Στην προσπάθεια να αξιολογήσεις την οποιαδήποτε κυκλοφορία των Puscifer δε μπορείς παρά να λάβεις υπόψιν τις υπόλοιπες δουλειές του Maynard James Keenan, πολύ απλά γιατί η προσωπικότητα του αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής του. Άλλωστε οι Puscifer είναι o Maynard.

Αν λοιπόν οι Tool είναι το βασικό έργο, οι Perfect Circle το βήμα προς την ολοκλήρωση, τότε οι Puscifer είναι ο χώρος αποθεραπείας. Σε αντίθεση με τα άλλα δυο projects, οι επιλογές εδώ χαρακτηρίζονται λιγότερο από τη συνεκτικότητα και περισσότερο από μια διάθεση πλήρωσης του κενού που δημιουργεί το μέγεθος των Tool και η εμπορική επιτυχία των Perfect Circle. Πρόκειται για κάτι προσωπικό. Περισσότερα ηλεκτρονικά και groovy στοιχεία, ήχοι κινηματογραφικοί, διασκευές, remixes, σαρκασμός, χιούμορ, αυθορμητισμός. Χωρίς ποτέ να λείπουν βέβαια τα σκοτεινά στοιχεία και τα μελωδικά νανουριστικά φωνητικά του Keenan.

Έτσι και εδώ, το EP ξεκινάει ευθαρσώς με το cover του “Bohemian Rhapsody”. Και λέω ευθαρσώς γιατί πώς να φτάσεις τις νότες του Freddie Mercury, τι να πειράξεις από τα riffs του Brian May και γενικά πόσο παραπέρα να πας ένα κομμάτι που γεννήθηκε «παραπέρα» από μόνο του. Σε συνέντευξη του πάντως ο Keenan μίλησε για το πόσο μεγάλη επιρροή υπήρξαν γι’ αυτόν τα φωνητικά των Queen και για την πρόκληση της παραγωγής ενός τόσο σύνθετου κομματιού. Αρκετά ενδιαφέρον ως εγχείρημα, λιγότερο ως αποτέλεσμα. Η επιστροφή στις ροκ 80’s επιρροές όμως δεν τελειώνει εδώ. Το “Balls To The Wall” αποτελεί το δεύτερο cover του EP, σαφώς πιο «πειραγμένο» απο το πρώτο, καθώς o arena rock ύμνος των Accept μπήκε στο στούντιο, έβγαλε τα λάτεξ, τα κολλάν, κράτησε το πιασιάρικο ρεφρέν και έγινε κάτι άλλο, σχεδόν αυθεντικό.

Το «ζουμί» όμως βρίσκεται στο νέο υλικό του “Donkey Punch The Night”. To “Breathe” κοντά στο ύφος της πρότερης κυκλοφορίας “Conditions of my parole”, σκοτεινό, κινηματογραφικό, με την αλα-Cure εισαγωγή και με τα γυναικεία φωνητικά να συμπληρώνουν στο δεύτερο μισό την trip-hop διάθεση. To “Dear Brother” σαφώς πιο ραδιοφωνικό στο άκουσμα, αν και νοσταλγικό στο στίχο (εμπνευσμένο – καθώς λέγεται – από το θάνατο του Adam Yauch των Beastie Boys), αναδεικνύει κατά τη γνώμη μου όλα τα κύρια συστατικά του τελευταίου εγχειρήματος των Puscifer. Φόρος τιμής σε μουσικά είδη που έχουν επηρεάσει τον Maynard, προβάλοντας όλες τις αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν την μετέπειτα πορεία του ως καλλιτέχνη.

Την κυκλοφορία συμπληρώνουν τέσσερα remixes των προαναφερόμενων κομματιών με το”Breathe” να θυμίζει τους ύστερους Dust Brothers, το “Dear Brother” τους Depeche Mode ή τους electro-πατέρες Kraftwerk, το “Balls To The Wall” τους New Order στις πιο εσωστρεφείς τους στιγμές και το “Bohemian Rhapsody” μια μουσική προέκταση των ονειρικών M83.

Σε τελική ανάλυση, η αντικειμενική θέαση της μουσικής είναι κάτι τόσο μακρινό όσο η σχέση των Puscifer με το συγκεκριμένο. Προσωπικά με ενδιαφέρει κάθε άνθρωπος-καλλιτέχνης που είναι έτοιμος να ανατρέψει τον ίδιο του τον εαυτό. Γιατί όπως είπε και ο τεράστιος Bob Dylan “All I can do is be me, whoever that is.”

Jester Pan

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.