Sigur Ros – Valtari (Parlophone)

Σίγουρα κάποιοι καλλιτέχνες δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, διότι με το έργο τους έχουν κερδίσει την αναγνωρισιμότητα που τους αξίζει. Υπάρχουν βέβαια  και καλλιτέχνες που αν και την άξιζαν, δεν την απέκτησαν ποτέ ή δεν την γεύτηκαν όσο ακόμα  βρίσκονταν εν ζωή. Το χειρότερο είναι όταν κάποιοι την έχουν αποκτήσει χωρίς να την άξιζαν ποτέ, αλλά εδώ ανοίγει ένα  μεγάλο θέμα που σπεύδω ο ίδιος να κλείσω. Ίσως να ασχοληθούμε κάποια στιγμή στο μέλλον με αυτούς. Οι Sigur Ros, έχω την εντύπωση, ότι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, αν μπορούμε να τους βάλουμε σε μια τέτοια. ‘Εχουν την δική τους ιστορία πλέον, η οποία ξεκινάει  από το εξαιρετικό Ágætis byrjun του 1999 – και αναφέρομαι σε αυτόν και όχι στον πρώτο δίσκο τους, Von, διότι με αυτόν, έγιναν ευρέως γνωστοί –  έως την περσινή και πρώτη live κυκλοφορία τους, Inni.

Οι Ισλανδοί  κυκλοφορούν νέο δίσκο, έκτο κατά σειρά studio album, μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας, ο οποίος κυκλοφορεί σε Ευρώπη και Αμερική μόλις σήμερα (στην Ιαπωνία, κυκλοφόρησε στις 23/5). Ο δίσκος, με τίτλο Valtari κινείται  στα γνωστά  λημέρια της μέχρι τώρα δισκογραφίας  τους. Ambient ηχογλυπτά στολισμένα μοναδικά  από τα  φωνητικά του Jónsi Birgisson, και πλήθος από όργανα  που αγκαλιάζουν τις μελωδίες που γράφουν. Κάπως έτσι δημιουργούνται οι γνωστές ατμοσφαιρικές καταστάσεις τους, παρασέρνοντας τον ακροατή στα τοπία εκείνης της μακρινής μεν, μαγευτικής  δε, χώρας τους. Πάγος, ξερές εικόνες γυμνής φύσης, ποτάμια που κυλούν παγωμένα νερά, εικόνες ηφαιστείων, άλλων ενεργών όπως το Eyjafjallajökul και άλλων πεθαμένων, έως το άγνωστο· και πάλι πάγος.  Όλα αυτά τα στοιχεία έχουν καταφέρει να τα εντάξουν στον μουσικό τους καμβά  και τα χρησιμοποιούν κατά κόρων χωρίς όμως να κουράζουν και να κινδυνεύουν να πέσουν σε λούπες επανάληψης . Το κάνουν από την αρχή της  πορείας τους ως μπάντα, και το κάνουν καλά.

Στο Valtari, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει κάτι στρογγυλό, κάτι κυλινδρικό,  παρατηρείται ότι έχουν μειώσει τις εντάσεις· τα post-rock ξεσπάσματα βέβαια καλά κρατούν σε κομμάτια όπως το πολύ καλό “Varúð”.  Αλλά στην πλειοψηφία τους έχουμε να κάνουμε με αργόσυρτα κύματα  ευτυχίας, γαλήνης και ευφορίας. Κομμάτια όπως το “Dauðalogn”  και το “Fjögur píanó” όπου το πιάνο έχει σημαντική θέση στις ενορχηστρώσεις τους, παρατηρείται η αγάπη της μπάντας στο να δημιουργεί μουσικά χαλιά για ταξίδια στον χρόνο με μόνο μεταφορικό μέσο την φαντασία. Αυτή ήταν και είναι η μουσική των Sigur Ros. Για το αν θα  παραμείνει ίδια νομίζω ότι δεν το γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι.

Από τον νέο δίσκο κρατάμε την καλή παραγωγή  που συνυπογράφει το group με τον Alex Somers. Tις τέλειες ενορχηστρώσεις με ποικιλία μουσικών οργάνων και για ακόμη  μια φορά την φωνή του Birgisson, που ένας θεός  ξέρει τι λέει, αλλά τόσο πολύ ταιριάζει με τα ηχο-τοπία που συνεχώς δημιουργούν.

 

 

Mu | te

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s