ROEL FUNCKEN – ATS GUEST MIX #5

Σε αρκετές περιπτώσεις όταν έχεις μπροστά σου πολλά δημιουργικά σχήματα, προκαλείται ένα μικρό χάος. Ο Roel Funcken φαίνεται να μην αντιμετωπίζει τέτοιου είδους προβλήματα. Τον έχουμε γνωρίσει μέσω των δουλειών του αρχικά στους Funckarma, μετέπειτα στους Legiac και βεβαίως μέσω των προσωπικών του δίσκων. Πάντα στοχοπροσηλωμένος σε αυτό που κάνει εξελίσσει συνεχώς το δικό του στυλ της ιριδίζουσας και εμμελούς electronica του. Το συγκεκριμένο mix περιέχει κυρίως υλικό από το πρόσφατο του άλμπουμ και δεν μένει άλλο παρά να τον ευχαριστήσουμε θερμά που το μοιράζεται μαζί μας.

In many occasions, having to work with a large number of creative groups can create a small chaos; still, Roel Funcken doesn’t seem to be facing any such problems. We became acquainted with him through his work in Funckarma at first, then Legiac, and afterwards, through his personal records. Keeping his focus on what he does, he constantly develops his own personal style in his luminous and melodious electronica. This mix contains mostly material from his more recent record, and there’s nothing left to say but to wholeheartedly thank him for sharing it with us.

https://funckarma.bandcamp.com/

Loess – Roel Funcken – Tendts

Loess – Pocosin (n5MD)

Ένα πρώτο χαρακτηριστικό της περιήγησης στα γοητευτικά μονοπάτια της ηλεκτρονικής μουσικής είναι η ανακάλυψη αμέτρητων άγνωστων σχημάτων χαμηλού βεληνεκούς, αλλά υψηλής καλλιτεχνικής πιστότητας. Συνήθως τα ονόματα τους όπως και οι τίτλοι των συνθέσεων τους δεν είναι άμεσα μεταφράσιμα, οι στίχοι και οι φωνές λείπουν, οπότε μένει η ίδια η μουσική να έχει τον κύριο λόγο. Αυτό συμβαίνει κατά κόρον στο τρίτο άλμπουμ των Αμερικάνων Loess. Μυστηριώδη μοτίβα ακίνητων τοπίων τα οποία χτενίζονται από αργόσυρτες ματιές τροφοδοτούν μια θάλασσα συναισθημάτων. Σε αυτή δεν έχει χώρο κάποιος ιδιαίτερος χρωματισμός, αλλά μένει η ίδια η φαντασία για να δώσει τον τόνο κάθε προεξοχής του υλικού. Η υπνωτική υφή του άλμπουμ το κάνει άκρως εθιστικό και η συνεχή ροή των ακροάσεων του θα πρέπει να θεωρείται κάτι το δεδομένο.

Roel Funcken – Balaklavskiy Prospex (Funcken Industry)

Το γεγονός να ακούγεται ένας νέος δίσκος όπως ακριβώς τον περίμενες έχει δυο όψεις. Από την μια δεν θα σε εκπλήξει κάτι, αλλά από την άλλη ούτε θα σε απογοητεύσει κιόλας. Ο λόγος για το νέο άλμπουμ του Roel Funcken με τον οποίο έχουμε ασχοληθεί και παλαιότερα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει στον τρόπο που αναδιπλώνει τη μουσική του, τουτέστιν κυριαρχεί ένας idm φορμαλισμός, οι μελωδίες εμφανίζονται και εξαφανίζονται στο λεπτό και όλα φαντάζουν συνεπτυγμένα όσο πρέπει. Ουσιαστικά δεν υπάρχει κανένα αδιάφορο σημείο στο άλμπουμ, αλλά ούτε και καμιά βαθιά τομή, οπότε είναι σαν να ατενίζεις τις πολεμικές κινήσεις φανταστικών όντων καταμεσής περίεργα χρωματισμένων λιβαδιών. Για καμία ξώφαλτση στους μη αδαείς στον ηλεκτρονικό ήχο δεν υπάρχει κίνδυνος. Για πρόκληση αλλεργίας στ@ς υπόλοιπ@ς, ίσως και λόγω εποχής, πιθανόν να υπάρχει μια βάσιμη πιθανότητα υποτροπής.

Tendts – 3431 Years (nutty wombat records)

Τα τελευταία χρόνια ο όγκος των ονομάτων στο χώρο της ντόπιας ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής είναι τέτοιος που μας επιτρέπει να μιλάμε για μια καλοδεχούμενη άνθηση της. Σημασία έχει, όμως, η ποιότητα των δουλειών που φέρουν το στίγμα της. Σίγουρα αυτό το ζήτημα δεν θα εξαντληθεί με μια συγκεκριμένη κριτική, αλλά έχω την εντύπωση ότι το νέο EP των εκ Θεσσαλονίκης Tendts φέρει τα χαρακτηριστικά αρκετών παραπλήσιων κυκλοφοριών του συγκεκριμένου χώρου, καλώς ή κακώς.

Αρχικά δεν ακούμε κάτι καινούργιο στα δυο νέα τους κομμάτια, αλλά αντιθέτως μόνο ρετρό θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν με ήχο, κιόλας, επιτηδευμένα παλαιομοδίτικο. Η αλήθεια είναι ότι μοιάζουν ελαφρώς μεταξύ τους, οπότε και αναδεικνύεται ξεκάθαρα η χορευτική τους υφή η οποία μεταλαμπαδεύεται και στα δύο remix που ακολουθούν. Σε αυτά υπάρχει μια πιο παιχνιδιάρικη διάθεση, αλλά και πάλι η παραγωγή τα κάνει να ακούγονται κάπως μονοδιάστατα. Οπότε στο τέλος μένει να επιστρέψουμε στην πρώτη πλευρά της κασέτας, για να πάρουμε μια καλή δόση νοσταλγίας των χορευτικών 1990’s.

Μπάμπης Κολτράνης

Legiac – The Faex Has Decimated (tympanik audio)

legiac.againstthesilence.com

 

Πολλές φορές ότι γράφουμε είναι άχρηστο. Οι γραμμές φαντάζουν σαν ξεθωριασμένα βήματα αργών σκέψεων όμοιες με διαδρομές σαλιγκαριών. Ανάμεσα τους λέξεις που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον όρο του παράταιρου και να βοηθήσουν στην υποτυπώδη αποτύπωση δίσκων με περίεργα εξώφυλλα σε κείμενα περιγραφής τους.

Ο δεύτερος δίσκος των Legiac, της μπάντας που αποτελείται από τους Funckarma και τον Cor Bolten, αλλιώς Dif:use, βγάζει ένα τέτοιο χάσιμο που δύσκολα μπορεί να τον αποτυπώσεις γραπτώς. Όσ@ βέβαια νιώθουν οικεία με το πρότερο έργο των Funckarma σίγουρα θα ενθουσιαστούν με ετούτο το δίσκο, αν και ένα χάος θα το νιώσουν με το ανακάτεμα ambient με καθαρή IDM/electronica. Οι δοκιμαστ@ς τώρα για πρώτη φορά του συγκεκριμένου ήχου θα νιώσουν σίγουρα άβολα στην αρχή, καθώς ακόμη και στις πιο εύκολες στιγμές του ο δίσκος παραδίνεται στην δίνη μιας ηλεκτρονικής διαλυτικής κίνησης που δεν ωθεί ούτε στον χορό, ούτε φέρνει σε νανούρισμα. Σίγουρα είναι μάταιο να αναζητήσετε εδώ συνθέσεις που με μιας θα σας κερδίσουν.

Αυτό που κάνει πάντως το The Faex Has Decimated να ξεχωρίζει είναι η επιτυχής, θα λέγαμε, έκβαση όλων των ιδεών που δοκιμάζονται από τους δημιουργούς του. Ακόμη και αν απομονώσουμε τον ήχο, παρατηρούμε πως από το πρώτο δευτερόλεπτο απλώνεται μια πηγαία ατμόσφαιρα στον χώρο. Ταυτόχρονα υπάρχει μια γλυκιά αίσθηση στις συνθέσεις που σκορπά την δεδομένη ρομποτική τεχνοτροπία των ήχων, με αποτέλεσμα να γυρνάς ανά στιγμές το βλέμμα σου για να σημειώσεις τους ακατανόητους τίτλους διαφόρων κομματιών.

Για να επιτευχθούν βεβαίως όλα αυτά απαιτείται προσήλωση στην ακρόαση και ο απαραίτητος χρόνος για το χώνεμα των ήχων. Είναι αυτό εύκολο την σημερινή εποχή που όλα, με εμάς μαζί τους, κινούνται σε ένα ξέφρενο ρυθμό; Μάλλον όχι, αλλά στην περίπτωση αυτού του δαιδαλώδες δίσκου αξίζει η προσπάθεια.

 

 

 

Μπάμπης Κολτράνης