Against The Silence VI

 Τα λόγια σκιαγραφούν το νόημα στη μουσική. Δίνουν τον τόνο, αφήνουν το στίγμα και διατρανώνουν το ανθρώπινο στοιχείο στον πυρήνα της. Λόγια που περιγράφουν συναισθήματα, πολιτικές σκέψεις και εξομολογήσεις μετουσιώνονται σε ποίηση που αναζητά την πράξη. Η φετινή συλλογή μας, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες, περιέχει κυρίως κομμάτια με στίχους. Αυτοί μπαίνουν στο πρώτο πλάνο μεταφέροντας μια εύφλεκτη ενέργεια στις ίδιες τις συνθέσεις. Ο συγκροτημένος χαρακτήρας τους στέκει κόντρα σε μια εποχή που δεν ευνοεί την ατομική δημιουργία και τα συλλογικά εγχειρήματα, αλλά την ίδια τη σιωπή.

…Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Να μην τις παίρνει ο άνεμος.

(Μ. Αναγνωστάκης)

 Η νέα μας συλλογή έχει ως στόχο να δηλώσουμε ότι είμαστε ακόμη εδώ. Ως προς αυτό οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο που μας στήριξε και φέτος. Επίσης θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλες τις μπάντες και τα label που πρόθυμα αποδέχτηκαν το κάλεσμά μας να συμμετέχουν και να δώσουν εν τέλει πνοή στην Against The Silence VI!

 Words draw the meaning in music. They provide the tone, leave their mark and they empower the human element within the music’s core. Words that describe feelings, political views and confessions, are getting converted into poetry that is looking to put things into action. This year’s music collection, in contrast to all of our previous ones, contains mainly songs with lyrics. Lyrics come in the foreground transfering an explosive energy into the compositions. Their structured character goes against an era that doesn‘t support the individual‘s creation and the collective ventures, but only the silence.

The words should be hammered down like nails, So they will not be blown away by the wind (M. Anagnostakis)

 The aim of our new music collection is to state that we are still here. That happened because of all of you who stood by us during the past year, and who we would like to thank for your support. We would also like to thank all of the bands and the labels that happily accepted our invite to participate and eventually bring Against the Silence VI into life!

01 OISEAUX-TEMPÊTE – Electrique Résistance

02 The Sweet Release Of Death – Does A Bear Shit In The Woods

03 Rank/Xerox – Zero Hour

04 The Lumes – Satan

05 Rope Sect – Tarantist

06 Αρχή του Τέλους – Ο Χρόνος

07 cold i – Ποτέ (Never)

08 Cynical Ants – Normaliser

09 Caudal – Threever (Live in Berlin 28.3.15/previously unreleased)

10 Inwolves – Fukuwa (non-album track)

Artwork made by Alexia Lougaki (https://www.behance.net/AlexiaLou)

Rank/Xerox – Cut Off – Crusades

Rank/Xerox – M.y.t.h. (adagio830)

Η μουσική των Καλιφορνέζων RX φέρνει στην αίσθηση που σου αφήνουν τα πρωινά που έχουν να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη μέρα μπροστά τους και τα βράδια που ξεμένουν από απαντήσεις. Αυτό το τέντωμα πριν το σπάσιμο, πριν εκραγούν όλα, μεταδίδεται και από τα τέσσερα κομμάτια του νέου τους EP. Το φοβερό είναι ότι ακούγεται τόσο ολοκληρωμένο το αποτέλεσμα που σε κάνει να νομίζεις ότι έχεις να κάνεις με ένα κανονικό άλμπουμ, αν και η διάρκεια του είναι μόλις δεκατέσσερα λεπτά! Ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι τα κομμάτια διαφέρουν ευτυχώς και επιτυχώς μεταξύ τους κάνοντας το διαχωρισμό στον ήχο μεταξύ post-punk και punk rock να φαντάζει ανούσιος.

Cut Off – Selftitled 7inch (scarecrow)

Χωρίς ανάσα έχει κλείσει και η δεύτερη πλευρά του τελευταίου επτάιντσου των Αθηναίων Cut Off και δεν έχω προλάβει καν να γράψω μια αράδα. Στο διάλειμμα, λοιπόν, μεταξύ των δυο απανωτών ακροάσεων του αντιλαμβάνομαι ότι η μπάντα συνεχίζει να κρατά τα εντελώς απαραίτητα από την hc τεχνοτροπία έχοντας αυτή τη φορά μια ελαφρά κλίση προς τις πρώτες δουλειές των Agnostic Front. Όλα κινούνται γρήγορα χωρίς δεύτερη σκέψη και είναι ουσιαστικά αυτό που θέλει να πετύχει η μπάντα, κραδαίνοντας το α λα Black Flag απειλητικό μαχαίρι στο εξώφυλλο, αυτή η αίσθηση του χτυπήματος που δεν προλαβαίνεις καν να το πάρεις χαμπάρι. Αν και δυστυχώς αυτή η μίνι κυκλοφορία είναι το κύκνειο άσμα της μπάντας, το χτύπημα μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως νοκ άουτ!

Crusades – This Is A Sickness & Sickness Will End (Anxious & Angry/Countless Altars)

Οι Καναδοί Crusades δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τη φτωχή λίστα των νέων σχημάτων στο punk/hc που έχουν να που κάτι και δεν θυμίζουν αναμασήματα του παρελθόντος. Ο βασικός λόγος που ισχύει αυτό είναι ο ογκόλιθος που έβγαλαν πριν τρεισήμισι χρόνια και ο οποίος συμπύκνωνε ουσία, έμπνευση και νεύρο. Στο νέο τους άλμπουμ δεν παρατηρείται καμία ιδιαίτερη αλλαγή στο ύφος τους, πέραν του γεγονότος ότι θυμίζουν για πρώτη φορά ελαφρώς τους Propagandhi, όπως επίσης ότι ο ήχος τους έχει γίνει λιγότερο βρώμικος από ότι στα προηγούμενα τους.

Πρωτίστως σε αυτή τη μουσική παίζουν ρόλο οι μελωδίες και τα παιξίματα τους. Ως προς το δεύτερο η μπάντα διαπρέπει, αλλά ως προς το πρώτο κάπως πάσχει εδώ. Λείπει η συνέχεια μετά το εναρκτήριο κατακλυσμιαίο “1590”, λείπουν οι μεστοί στίχοι που θα απογειώσουν τις συνθέσεις και λείπει αυτή η δύναμη που σε παρέσερνε στο προηγούμενο τους δίσκο. Πάντως σε σχέση με ότι παρεμφερές βγαίνει στο συγκεκριμένο ήχο εδώ και πολλά χρόνια, το άλμπουμ αυτό στέκει σε αξιοπρεπή επίπεδα και συστήνεται έστω για μια υποτυπώδης ακρόαση.

Μπάμπης Κολτράνης