Bloom Offering – Episodes (Helen Scarsdale Agency)

 Η σεξουαλικότητα υπήρξε ανέκαθεν θέμα ταμπού που οι περισσότεροι αρέσκονται και αρκούνται να παρακολουθούν χαμογελώντας πονηρά μέσα από την κλειδαρότρυπα. Ο ερωτισμός και ο αισθησιασμός είναι βασικά ζητούμενα για τον άνθρωπο, αλλά η κυρίαρχη (ψευτο)ηθική δεν επιτρέπει την ελεύθερη έκφρασή τους. Γι’ αυτό και είθισται να εκδηλώνεται κρυφά, με μια δόση ενοχής και μια αίσθηση διαπραχθέντος εγκλήματος. Όταν, δε, η σεξουαλικότητα και το πάθος εκφράζονται από γυναίκα, τότε η επικριτική διάθεση εντείνεται, με πλείστα “κοσμητικά” επίθετα να τη συνοδεύουν. Κι αυτό συμβαίνει επειδή οι ερωτικές επιλογές και η αποδοχή τους πλαισιώνονται από μια κοινωνικά επιβεβλημένη ανδρική κυριαρχία, βασισμένη στο αφήγημα περί μιας φύσει ανισότητας των φύλων.

Η Nicole Carr είναι η δημιουργός πίσω από το όνομα Bloom Offering με πολλά δείγματα δημιουργικότητας στο παρελθόν (κυρίως σε μορφή κασέτας και digital albums). Το LP Episodes είναι η πρώτη της κυκλοφορία σε βινύλιο, μέσα στο οποίο ξεδιπλώνει την άποψή της για τον γυναικείο ερωτισμό και την ελεύθερη έκφρασή του, με σαφείς αναφορές κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης και εκμετάλλευσης γυναικών, η οποία εξυπηρετεί και συγκροτείται πάνω σε ένα ολόκληρο σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο τρόπος της ιδιαίτερος, όπως και η ίδια άλλωστε. Με μια διάθεση ανατρεπτική, μιας και μόνο με ανατροπές αλλάζουν όλες οι καθεστηκυίες θέσεις και στάσεις. Το σκοτεινά ατμοσφαιρικό ηχοτοπίο αναδεικνύει μια pop-goth συνθήκη, με το κύμα των συνθεσάιζερ να μας παρασέρνει σε μια σκοτεινή και νεφελώδη ατμόσφαιρα. Τα φωνητικά της Carr είναι σταθερά, κοφτά,παγωμένα και συναισθηματικά αποστραγγισμένα. Στίχοι που επαναλαμβάνονται, ώστε να καταστεί σαφές το μήνυμα που θέλει να περάσει.

Μέσα από τα Επεισόδιά της αμφισβητεί την κυρίαρχη κοινωνική κατάσταση και την ανδρική σεξουαλική εξουσία, προκρίνοντας ως κινητήρια δύναμη την αδιαπραγμάτευτη αυτοδιάθεση κάθε γυναίκας όπως και όπου η ίδια επιθυμεί, στα “Venus Shrugged”, “Swallow meWhole” και “Fishbowl”. Παράλληλα, μιλά για την τριβή που προκαλεί στις σχέσεις η –αδυσώπητη πολλές φορές– καθημερινότητα και η ερμηνευμένη κατά τρόπο που δεν επιδέχεται θετική χροιά οικειότητα. Ενώ στο “Out 2 get U”, με την επιθετική της ερμηνεία, παρουσιάζει τη γυναικεία αντίσταση ενάντια στους εξουσιαστές της και στην πατριαρχία, αλλά και τη διεκδίκηση των θέλω της.

Η Αφροδίτη (Venus) είναι η προσωποποίηση του έρωτα,του πάθους και της σεξουαλικότητας, μιας και οι άνθρωποι, μην μπορώντας να εξηγήσουν το συναίσθημα του έρωτα, το πάθος και την επιθυμία, προσέδωσαν σε αυτά θεϊκές διαστάσεις. Η Nikole Carr χρησιμοποιεί τον συμβολισμό της θεάς του έρωτα για να δώσει τη δική της ερμηνεία πάνω στο αρχέγονο ένστικτο και στη σύγχρονη απελευθερωμένη έκφρασή του, παρουσιάζοντας μέσα από το έργο της μια γυναίκα που αναπτύσσει ανθεκτικότητα και δυναμισμό και που διεκδικεί εκείνο που επιθυμεί.

Sexuality has always been a taboo issue, which most people like to watch smiling cunningly through the keyhole. Eroticism and sensuality are basic prerequisites for humans, but dominant ethics does notallow their free expression. That is why it is customary to express them secretly, with a sense of guilt, as if committing a crime. When sexuality and passionare expressed by a woman, judgemental attitudes are intensified, often times accompanied with the use of offensive adjectives. And this is because erotic choices and their acceptance are framed by a socially imposed male sovereignty, based on the narrative about gender inequality.

Nicole Carr is the creator behind the name Bloom Offering, with many samples of her creativity in the past (mainly in cassette format and digital albums). The LP Episodesis her first vinyl release in which she unfolds her view of female eroticism and freedom of expression, with clear references to sexual harassment and exploitation of women, which serves and assembles on a whole system of the exploitation of man by man.

Her way is as special as she is, with a subversivemood, since all entrenched positions and attitudes can only change through suversions. The dark atmosphere echoes a pop-goth condition, as the wave of synthesizers carries us away into a dark and cloudy atmosphere. Carr’s vocals are steady, sharp, icy and emotionally drained. The lyrics are repeated in order to emphasize the message that she wants to deliver.

Through her Episodes, she challenges the dominant social status quo and male sexual power, as the driving force of the unchangeable self-determination of every woman, in “Venus Shrugged”, “Swallow Me Whole” and “Fishbowl”. At the same time, she speaks about the friction caused in relationships by everyday life and by the negative aspects of intimacy. While in “Out 2 get U”, through her aggressive interpretation, she presents female resistance against those in power and against patriarchy, and she also claims what she wants.

Venus is the personification of love, passion and sexuality, since people, not being able to explain the emotion of love, passion and desire, have given a divine dimension to them. Nikole Carr uses the symbolism of the goddess of love to give her own interpretation of her primordial instinct and her contemporary liberated expression, portraying through her work a woman who develops resilience and dynamism and who claims her own desires.

Sylvia Ioannou

Ekin Fil – Maps (Helen Scarsdale Agency)

Στο ένα άκρο έχουμε τη δημιουργία που απευθύνεται μόνο στον εαυτό της και στο άλλο αυτήν που προορίζεται αποκλειστικά προς τον έξω κόσμο. Δυστυχώς, στις διάφορες και αρκετές εκφάνσεις της ζωής μας που η μουσική είναι παρούσα, καταλήγουμε να υπομένουμε και τα δύο αυτά άκρα (βλ. ποπ στη διαπασών και ψαγμένες μαυρίλες στις μοναξιές μας). Υπάρχει όμως και η μουσική η οποία απλώς ρέει ανόθευτη από τα μέσα της δημιουργού και δεν υποτιμά την προσπάθεια να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές των άλλων. Η Τουρκάλα Ekin Fil το αποδεικνύει αυτό και στο ολόφρεσκό της άλμπουμ.

Πιο συγκεκριμένα, η συνομιλία της με το έργο της Grouper, αλλά και η επικοινωνία μεταξύ τους, την έχει ωθήσει να προσπεράσει τον σκόπελο της ομοιότητας των έργων τους. Οι συνθέσεις της Ekin ρέπουν προς μια αίσθηση θερινής νωχελικότητας, ενώ της Liz αγαπούν τις χειμερινές καταβολές τους. Βεβαίως, και σε αυτήν τη δουλειά της δεν κρύβεται μια γλυκιά μελαγχολία που θυμίζει παραλίες που προορίζονται να ξεροσταλιάζουν μόνες τους για το μεγαλύτερο μέρος ενός έτους. Πάντα, όμως, υπάρχει ένα αεράκι απαλών ήχων που κάνει το αποτέλεσμα σχεδόν ανάλαφρο, όχι με την έννοια του παροδικού, αλλά όπως κάνει ένα φρεσκάρισμα που φροντίζεται από κάθε Αύγουστο.

Με βάση, λοιπόν, τις ειλικρινείς προθέσεις της συνθέτριας να μιλήσει μια κοινή γλώσσα λυρικής ηρεμίας, φαντάζει εύλογο να μην έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από κάποιο είδος πρωτοπορίας. Το ότι θυμίζει διάφορα δεν σημαίνει ότι παραμελείται ο προσωπικός της τόνος, που έχει δηλωθεί στις αρκετές κατατεθειμένες δουλειές της. Αφαιρετικό αλλά σφιχτό, ονειρικό αλλά όχι φλύαρο, πατάει στην απλότητα των ακίνητων στιγμών και των θολών αναμνήσεων για να δημιουργήσει τη δική του νησίδα φαντασίας. Και οι ήχοι ρέουν όπως οι ημέρες προς τα κάπου, άγνωστο όμως πού.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

 

Ekin Fil – New Rome – Fennesz & Jim O’Rourke

Ekin Fil – Being Near (Helen Scarsdale Agency)

ekinfil.againstthesilence

Ένας νέος δίσκος έρχεται κοντά μας αυτές τις μέρες, από την Τουρκία. Η μουσικός Ekin Üzeltüzenci, γνωστή και ως Ekin Fil, είναι η δημιουργός του Being Near που κυκλοφορεί σε μόλις 400 αντίτυπα.

Κάθε κομμάτι της είναι μια θαμπή γροθιά που σε πλησιάζει και σε διαπερνά σαν ένα φάντασμα, αντηχεί αργά ενώ παράγει έναν κλιμακωτό ρυθμό που συντονίζεται με τους παλμούς σου. Η απόκοσμη ατμόσφαιρα που δημιουργεί η φωνή της Ekin Fil – η οποία μας φέρνει κατευθείαν στο μυαλό αγαπημένες φωνές όπως της Liz Harris και της Julianna Barwick – καταφέρνει να κρατήσει τον ακροατή σε ένα βαθύ όνειρο. Ένα παράξενο όνειρο που φτάνει σχεδόν απρόσκλητο και κάθεται στα πρόθυρα της νύχτας, πάντα με τις ίδιες μεταξένιες σκιές.

Being near… το νιώθεις σε όλα εντός σου. Μια χροιά σε μια ευρύχωρη σκοτεινή και κάπως σπηλαιώδη αντήχηση επεκτείνεται γλιστρώντας αργά γύρω από τη μουσική η οποία είναι μια απαλή κάθαρση για κάθε ονειροπόλο. Οκτώ κομμάτια, το κάθε ένα από αυτά είναι ένας διαφορετικός περίπατος σε διαφορετική κατεύθυνση, σε διαφορετική διάσταση. Η “απόσταση” της φωνής σε κάνει να αμφισβητείς την ύπαρξή της, όμως είναι εκεί και θα την συναντάς όλο και περισσότερο, όσο προχωράς. Κάποιος συχνός παλμός σε καθοδηγεί μέσα σε αυτό το ομιχλώδες περιβάλλον που έχεις μπλεχτεί χωρίς καν να το καταλάβεις.

Μια παθιασμένη επιθυμία περιβάλλει τη μουσική. Αρωματικοί ήχοι που φτάνουν σαν επιστολή αγάπης προς τον ακροατή. Ζεστοί ψίθυροι παλεύουν για διαφυγή μέσα στη νύχτα. Κάπως έτσι γραπώνεσαι σε αυτή την βαριά ατμόσφαιρα καθ’ όλη τη διάρκεια του δίσκου και συνεχίζεις να ονειρεύεσαι, τώρα το πόσο φορτωμένο θα είναι το δικό σου όνειρο, μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ!

 

 

Kat

 

New Rome – Nowhere (room40)

newrome.againstthesilence

Το εξώφυλλο απεικονίζει υπολείμματα σύννεφων. Ο τίτλος αναφέρεται στο πουθενά και η μουσική σε πάει κατά κει. Πρόκειται για τη νέα δουλειά του Πολωνού Tomasz Bednarczyck με το καλλιτεχνικό όνομα New Rome. Δέκα συνθέσεις οι οποίες φέρουν τη σφραγίδα της ηλεκτρονικής μουσικής όταν αυτή ερωτοτροπεί με την ambient δημιουργώντας κάψουλες βελούδινης αίσθησης. Ακούγοντας τες θαρρείς ότι ισορροπούν ανάμεσα σε ένα μινιμαλισμό και μια πληρότητα φωτός, χωρίς να φτάνουν σε μια καθορισμένη από τα πριν ολοκλήρωση.

Καμία σύνθεση δεν ξεπερνά τη διάρκεια ενός σύντομου ονείρου και καμιά αίσθηση δεν ξεφεύγει από τη γλυκύτητα της πρωινής ανάμνησης των σκηνών του. Συνήθως η θύμηση τους διαρκεί ελάχιστα, αλλά όσο πιο πολύ κοντοστέκονται στην πύλη που οδηγεί στο προαύλιο της λήθης, τόσο πιο έντονα βοηθούν να σχηματιστεί το χαμόγελο μιας ακόμη ηλιόλουστης ημέρας.

 

 

Fennesz & Jim O’Rourke – It’s Hard For Me To Say I’m Sorry (editions mego)

fennesz&jimoorourke.againstthesilence

Συνήθως δίσκοι συνεργασιών που φέρουν και τη σφραγίδα είτε του Fennesz, είτε του Jim O’Rourke διέπονται από τη λογική της ελευθερίας κινήσεων των εκάστοτε μουσικών, κοινώς του αυτοσχεδιασμού. Στο νέο αυτό άλμπουμ που είναι προϊόν προβών μεταξύ των δυο τους παραμένει αυτή η προαναφερόμενη κατευθυντήρια γραμμή, αλλά απλώς είναι σαν να κάθε κύμα να είναι στην εντέλεια εκφρασμένο και κάθε ήχος να βρίσκει αρμονικά τον δίδυμο του. Το όλο θέμα του δίσκου παραπέμπει σε μια βαθιά εξομολόγηση ερωτικής φύσεως, για αυτό και δεν εκπλήσσει η συναισθηματική υφή του υλικού.

Καθώς πρόκειται για δυο σημαντικές μορφές της σύγχρονης μουσικής, υπάρχει ένας αλληλοσεβασμός μεταξύ τους ο οποίος οδηγεί σε μια τέλεια ισορροπημένη έκφραση και των δυο ταυτοτήτων, της μεθυστικής φύσης του Christian και της αφαιρετικής του Jim. Μια ισορροπία η οποία οδηγεί σε ένα αισθαντικό χάσιμο και αυτό είναι το δείγμα ότι πρόκειται για ένα έργο υψηλής τέχνης.

 

 

Μπάμπης  Κολτράνης