Συνέντευξη Hail Spirit Noir

Μετά από τρία εξαιρετικά album, ήρθε επιτέλους η ώρα για τους Θεσσαλονικείς Hail Spirit Noir να σαλπάρουν για την πρώτη τους ευρωπαϊκή περιοδεία, με πιο αξιοσημείωτο σταθμό της τη συμμετοχή τους στο Roadburn festival. Επίσημη έναρξη του tour αποτελεί το πρώτο τους headline live στην Αθήνα στις 20 Απριλίου, όπου το psychoprog black metal τους θα ξεκινήσει αυτό το ταξίδι. Ανάμεσα σε βαλίτσες, πρόβες κι ετοιμασίες, ο Θεοχάρης βρήκε τον χρόνο για μια κουβέντα με το Against the Silence, κουβέντα που πρόλαβε να πάει στον Ηράκλειτο, τους Death SS και τα didgeridoo… Μην τολμήσετε να τους χάσετε!

Σας καλωσορίζουμε στο ats. Λίγες μέρες πριν από την έναρξη της πρώτης σας ευρωπαϊκής περιοδείας, δεν μπορώ παρά να ρωτήσω πώς αισθάνεται η μπάντα για το γεγονός.

Εμείς ευχαριστούμε για τη φιλοξενία. Αγχωμένοι, αλλά πάρα πολύ ενθουσιασμένοι. Από την πρώτη μπάντα που έπαιξε ποτέ ο καθένας μας μέχρι και τώρα, μια περιοδεία είναι ένας από τους στόχους. Ήρθε η ώρα να τον πραγματοποιήσουμε!

Φαίνεται ότι έπειτα από την κυκλοφορία του Mayhem In Blue έχετε επενδύσει αρκετά στο live κομμάτι. Ήταν για εσάς περισσότερο εσωτερική παρόρμηση ή μια απόφαση “στρατηγική’’ όσον αφορά το promotion της δουλειάς σας;

Ούτε το ένα ούτε το άλλο, να σου πω την αλήθεια. Live θέλαμε να κάνουμε από τότε που κυκλοφόρησε το Πνεύμα, αλλά το θέμα είναι ότι οι υποχρεώσεις τότε δεν μας επέτρεπαν ούτε να το σκεφτούμε. Στους Μάγους κάναμε πάλι μια προσπάθεια η οποία δεν ευδοκίμησε, αλλά όταν πλέον το πήραμε και απόφαση ότι αν θέλουμε η μπάντα να εξελιχθεί θα πρέπει οπωσδήποτε έστω και περιστασιακά να κάνουμε κάποιο live, βρήκαμε και τα κατάλληλα άτομα. Με τον Σάκη Μπαντή (Horizon’s End, Uthull), Cons Marg (Until Rain, Dustynation,) και Φοίβο (Agnes Vein, Katavasia, Freefall), θεωρώ ότι το live κομμάτι της μπάντας έδεσε και πλέον αποδίδουμε το υλικό μας επί σκηνής όπως του αξίζει. Και φυσικά τα live βοήθησαν σημαντικά να ακουστούν περισσότερο οι HSN. Άρα η απάντηση είναι τελικά και το ένα και το άλλο, χεχ.

Το δεύτερο live του tour σας είναι στο λατρεμένο Roadburn festival. Με δεδομένο τον εκλεκτικισμό του συγκεκριμένου festival, η συμμετοχή σας σε αυτό αποτελεί για εσάς περισσότερο μια δικαίωση ή μια καλή ευκαιρία να συστήσετε τη μουσική σας και σε ένα σχετικά ευρύτερο κοινό;

Σίγουρα είναι μια πάρα πολύ καλή ευκαιρία να προσεγγίσουμε κόσμο που ίσως δεν θα μας έδινε και τόση προσοχή υπό άλλες συνθήκες. Αν υπολογίσουμε ότι είμαστε και το πρώτο ελληνικό group που εμφανίζεται σε ένα τόσο καταξιωμένο φεστιβάλ, νομίζω είναι και τιμητικό το λιγότερο, και θα φροντίσουμε να το εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Δεν ξέρω αν θα το έλεγα δικαίωση, ίσως περισσότερο αποτέλεσμα της δουλειάς που καταβάλλουμε και το πόσο σοβαρά παίρνουμε τους Noir οι ίδιοι. Το μόνο βέβαιο είναι ότι αποτελεί τιμή μας και μόνο για το πόσο αυστηρό είναι στην επιλογή των μπαντών που παίζουν… Σε ένα τέτοιο φεστιβάλ, που κοινό από όλον τον κόσμο το βάζει στο πρόγραμμά του να το παρακολουθήσει, είναι μια τεράστια ευκαιρία για εμάς να αγγίξουμε και άλλους. Επίσης είναι και μια ακόμα καλύτερη ευκαιρία να δούμε μπάντες που υπό άλλες συνθήκες να μην τις βλέπαμε, χεχ!

Η live φιλοσοφία σας είναι να αποδίδεται το υλικό με πιστότητα ή να διαφοροποιείται επί σκηνής; Υπάρχει χώρος για αυτοσχεδιασμό;

Τα κομμάτια δεν είναι ποτέ ακριβώς ίδια. Προβάροντας διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν μέρη που αυτοσχεδιάζοντας γίνονταν ακόμα πιο Noir, αν καταλαβαίνεις πώς το εννοώ, και βοηθούσαν κι εμάς τους ίδιους να μπούμε στο πετσί τους εντονότερα. Δίνει μια άλλη διάσταση στα live μας και κρατάει και το δικό μας ενδιαφέρον ζωντανό. Βοηθάει και το γεγονός ότι ο Χάρης, ο Demian κι εγώ παίζουμε μαζί τόσα χρόνια, από τους Bizarre ακόμα, με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα το τι θα κάνει ο καθένας μας. Νομίζω και για το κοινό από κάτω έχει περισσότερο ενδιαφέρον. Δεν ξεχειλώνουμε τα κομμάτια, μη φανταστείς, απλά όπου μας παίρνει βάζουμε και μια έκπληξη.

Κάνω μια λογική σκέψη: με το υλικό του επόμενου άλμπουμ να μην είναι, φαντάζομαι, ολοκληρωμένο, θα μπορούσε η συσσωρευμένη ενέργεια των live εμπειριών να συν-δημιουργήσει το μελλοντικό υλικό. Να συντελέσει δηλαδή στη δημιουργία περισσότερο επιθετικών ή πιασάρικων τραγουδιών ή ό,τι άλλο η μπάντα θεωρήσει ότι ήταν “πετυχημένο’’ επί σκηνής. Θεωρείς ότι κάτι τέτοιο είναι πιθανό; Μπορούν να επηρεάσουν οι fan την όποια μελλοντική σας κατεύθυνση;

Είναι πολύ νωρίς να σου πω το οτιδήποτε για το επόμενο album. Σίγουρα η εμπειρία των live κάπως θα επηρεάσει τη σύνθεση, αλλά δεν νομίζω ότι θα είναι τόσο συνειδητό. Δεν λειτουργούμε έτσι, ειδικά ο Χάρης που είναι και ο βασικός συνθέτης. Για να μη λέμε και ψέματα, όλοι όσοι γράφουν μουσική θέλουν το υλικό τους να έχει απήχηση. Η σύνθεση έχει και λίγο την ικανοποίηση του εγωισμού του καθένα. Οπότε στο πίσω μέρος του μυαλού μας κάπου θα υπάρχει κι αυτό το δημιουργικό άγχος. Όμως δεν νομίζω ότι θα είναι καθοριστικός παράγοντας, όπως δεν υπήρξε και μέχρι τώρα.

Το “κρίσιμο’’ τρίτο album πέρασε. Θεωρείς ότι τα συστατικά στοιχεία της μουσικής σας έχουν παγιωθεί ή υπάρχει χώρος για ριζικές διαφοροποιήσεις;

Θέλω να πιστεύω ότι πλέον έχουμε μια δικιά μας ταυτότητα, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πούμε ότι «Τέλος. Αυτό ήταν, μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα κινούμαστε πλέον». Νομίζω ότι ο πειραματισμός είναι κομμάτι του χαρακτήρα των HSN και αν λείψει, θα είναι φανερά αισθητό. Δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι ριζικές οι αλλαγές. Στην πραγματικότητα μπορεί στο τέλος να είναι και ελάχιστες. Γνωρίζοντάς μας, όμως, πιστεύω ότι, όταν με το καλό ολοκληρωθεί το 4ο album, θα είναι όπως και τα 3 προηγούμενα, ξεχωριστό.

Προσωπικά θαυμάζω τον τρόπο που η μουσική σας πατάει ισομερώς σε δύο κόσμους, του psych και του black metal. H κριτική παγκοσμίως συχνά σας βαφτίζει τελικά prog. Αν και τελικά οι ορισμοί μοιάζουν ανούσιοι, αναρωτιέμαι ποια είναι τελικά η πρωταρχική πηγή της έμπνευσής σας; Θα στοιχημάτιζα στο black, αλλά ίσως να κάνω 100% λάθος.

Όταν ξεκίνησε ο Χάρης να κάνει τα πρώτα demo για τα κομμάτια που κατέληξαν να είναι το Πνεύμα, δεν υπήρχε σαφές πλάνο. Ξεκίνησε σαν συγκερασμός των Goblin, του prog rock των 70’s, σε συνδυασμό με την ψυχεδέλεια και το Black metal. Οπότε διάλεξε, είσαι ή 50% σωστός ή 50% λάθος, χεχ. Το prog νομίζω έμεινε λόγω του ότι ο συνδυασμός όλων αυτών παρέπεμπε στην ελευθερία που υπήρχε τότε στην ταυτόχρονη χρήση πολλών ειδών. Ή απλά γιατί είναι πιο εύκολο.

Έχοντας λιώσει τα album σας, έχω κάνει κάποιες διαισθητικές συνδέσεις. Θα ήθελα να μου πείτε αν όντως υπάρχει σύνδεση με τα παρακάτω ή αν απλώς τα φαντάζομαι. Πρώτον: στιχουργικά το εωσφορικό πνεύμα είναι ζωντανό, κατά τη γνώμη μου στην παράδοση των Milton και Blake, αποσκοπώντας στην αντιστροφή της συμβατικής ανθρώπινης σκέψης. Όλο αυτό μου μοιάζει τελικά αρκετά φιλοσοφικό, αρχαιοελληνικά φιλοσοφικό. Υπάρχει λοιπόν μια καλλιτεχνική σύνδεση με Πλάτωνα, Πυθαγόρα και Ηράκλειτο;

Υπάρχει στον βαθμό της αντισυμβατικότητας. Το Εωσφορικό πνεύμα που αναφέρεις είναι αυτό του Ανταγωνιστή, και ναι, είναι παρών στους στίχους και στη γενικότερη θεώρηση των Noir. Για την ακρίβεια, είναι το Spirit Noir. Αλλά το πώς το εννοούμε είναι κάτι πιο προσωπικό για τον κάθε έναν από μας. Από τους 3 αρχαίους που ανέφερες, νομίζω ότι το πνεύμα του Διαβόλου είναι πιο κοντά στον Ηράκλειτο, κυρίως για τον τρόπο της γραφής του. Παρότι ήταν γεμάτος λεπτομέρειες και επεξεργασμένος, κατάφερνε να είναι σαν γρίφος νοηματικά, σχεδόν απόκρυφος. Επίσης, διαβάζοντας το έργο του, αυτήν την έννοια της συνεχούς αλλαγής την αντιλαμβάνομαι σαν το Χάος στο οποίο πολλά βιβλία αποκρυφισμού αναφέρονται. Είναι ίσως μια πολύ πρωταρχική γνωριμία, αλλά ταυτόχρονα πάρα πολύ ιδιαίτερη.

Δεύτερον: Ιταλία, ιταλικές horror ταινίες στο πνεύμα του Dario Argento και πρωτόλειες black μπάντες τύπου Mortuary Drape.

Έμπνευση το λιγότερο τόσο σε θέματα αισθητικής όσο και μουσικής. Με τους Mortuary Drape η σύνδεση είναι λιγότερη από ό,τι της παράνοιας των Death SS. Η σύνδεση με τους Noir δεν είναι τόσο έντονη.

Η λατέρνα ψάρωσε πολύ κόσμο. Θα ψάχνετε πάντα για τέτοια απρόσμενα στοιχεία ή αυτό βασίζεται καθαρά στην έμπνευση της στιγμής;

Αναμενόμενο, καθώς σε πάρα πολλούς είναι ένα εντελώς άγνωστο όργανο. Ακόμα κι εδώ που την ξέρουμε, δεν νομίζω κανένας να το περίμενε να την ακούσει. Προσπαθούμε πάντα να έχουμε όσο το δυνατόν γίνεται πλούσια ενορχήστρωση. Συνήθως έχει να κάνει με την έμπνευση της στιγμής, γιατί τη λατέρνα πχ, δεν είναι και πολύ εύκολο να τη χρησιμοποιήσεις. Ή το didgeridoo. Από τη στιγμή που θα καρφωθεί η ιδέα, θέλει αρκετή δουλειά μέχρι να τη θεωρήσουμε τελειοποιημένη. Κάτι θα μας έρθει και πάλι για το επόμενο φαντάζομαι, χωρίς όμως να είναι αυτοσκοπός.

Έχει περάσει 1,5 περίπου χρόνος από την κυκλοφορία του Mayhem In Blue. Έχετε κάνει μια πρώτη αποτίμηση του album ή είναι ακόμα νωρίς για κάτι τέτοιο; Υπάρχουν σχέδια για τον διάδοχό του;

Θεωρώ ότι είναι το πιο ολοκληρωμένο άλμπουμ μας κι αυτό το πιστεύαμε εξ αρχής. Θα μου πεις, για κάθε πρόσφατη κυκλοφορία όλοι αυτό λένε. Όμως και λόγω των live είναι αυτό που μας έφερε και πιο κοντά στον κόσμο, κάτι το οποίο από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Πέρασε ο καιρός όντως. Ιδέες υπάρχουν, αλλά θα επικεντρωθούμε στο τέλος της περιοδείας και μετά από τα show που έχουμε ακόμα, όπως αυτό στο Horns Up στα Τρίκαλα και στο MetalGate Czech Death Fest στην Τσεχία, θα επικεντρωθούμε σε αυτό.

– Θεοχάρη, δεν μπορώ παρά να ευχαριστήσω θερμά γι’ αυτήν την κουβέντα και να ευχηθώ ολόψυχα ό,τι καλύτερο για την περιοδεία και ό,τι θα την ακολουθήσει.

Εμείς σ’ευχαριστούμε για την ενασχόλησή σου και την υποστήριξη. Ελπίζουμε να δούμε τους αναγνώστες σας στο live της Αθήνας στις 20/4. Θα τα ξαναπούμε στο μέλλον. Μέχρι τότε, το Σκοτεινό Πνεύμα σάς χαιρετά.

 

* Οι HSN θα εμφανιστούν την Παρασκευή 20.4 στο Temple μαζί με τους Mock the Mankind και Spineless. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την κριτική μας στο τελευταίο τους άλμπουμ. (view)

 

Αντώνης Καλαμούτσος

 

Against a silent 2016 – This year’s 34 top records

 Μια χρονιά με βαρυσήμαντα γεγονότα φτάνει στο τέλος της. Υποσχέσεις, μεγαλόσχημα λόγια, εγγυήσεις, τροποποιήσεις και μεταθέσεις για το μέλλον πλημμύρισαν την πολύβουη καθημερινότητα μας και τελικά μετά από όλα αυτά είναι σαν να μην αλλάζει τελικά τίποτα. Σαν το τέλος κι αυτής της χρονιάς να φαντάζει το ίδιο με το τέλος της προηγούμενης. Την ίδια στιγμή πολλά μικρά στηρίγματα ορθώνονται γύρω μας. Είναι αυτές οι συλλογικές ή ακόμη και προσωπικές προσπάθειες έκφρασης και δημιουργίας που έχουν σοβαρή πιθανότητα να σταθούν απέναντι στο σάρωμα του μέλλοντος. Όλα αυτά που μας κρατάνε κινούνται στο περιθώριο τελικά.

 Έτσι ακριβώς και στη μουσική για φέτος δεν είχαμε τα μεγάλα αριστουργήματα, τις θεαματικές επιστροφές ή τα αξεπέραστα τραγούδια. Αντ’ αυτών είχαμε ένα πλήθος αξιόλογων άλμπουμ χαμηλού κυρίως βεληνεκούς που κατάφεραν να μας συνοδεύσουν στις μοναχικές ή μη, στιγμές και περιόδους της χρονιάς αυτής. Άλμπουμ τα οποία στο μεγαλύτερο τους ποσοστό αψήφησαν τα καλούπια οποιούδηποτε είδους κάνοντας με αυτόν τον τρόπο να αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη σύγχρονη μουσική όχι με όρους ταμπελών, αλλά με βάση την έμπνευση, το συναίσθημα και την πρωτοποριακότητα που αποπνέει. Ελπίζουμε σε αυτούς τους δίσκους που μας γοήτευσαν φέτος, συν τις αναγνωρίσεις – kudos, να βρείτε ονόματα προς αναζήτηση, αλλά με τη σειρά σας κι εσείς να μας προτείνετε φετινούς δίσκους που ξεχωρίσατε και οι οποίοι διέφυγαν από τα ραντάρ μας.

1. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

2. Negura Bunget – ZI

main-cover-front

3. Deathspell Omega – Synarchy of Molten Bones

deathspell-omega-the-synarchy-of-molten-bones-e1475279012978

4. Ash Borer – The Irrepassable Gate

aborer-front-prvw-6thoct_1000-630x625

5. Cultes Des Ghoules – Coven, Or Evil Ways Instead Of Love

ghoules.againstthesilence

Βικτώρια Λαμπροπούλου

1. DIIV – Is The Is Are

diiv.againstthesilence.com

2. Tim Hecker – Love Streams

timhecker.lovestreaks.againstthesilence

3. Klara Lewis – Too

eMEGO210_front

4. Amiina – Fantomas

amiina.againstthesilence

5. Mika Vainio – Maanerlaataa

mikavainio.iDEAL.againstthesilence

Kudos: Carla dal Forno – You Know What It’s Like

carladalforno.againstthesilence

Μπάμπης Κολτράνης

1. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

2. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

3. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

4. Syndrome – Forever & A Day

syndrome.againstthesilence

5. CHVE – 100910

chve.againstthesilence

Kudos: Siavash Amini & Zenjungle – Topology Of Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

ichie

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. MONO – Requiem For Hell

cover

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Jenny Hval – Blood Bitch

a3923298497_10

5. Nick Cave & The Bad Seeds – Skeleton Tree

packshot1-768x768

Kudos: Exploded View – s/t

a2861479147_10

Mute

1. Cult Of Luna & Julie Christmas – Mariner

cult-of-luna-and-julie-christmas.againstthesilence

2. Ulver – ATGCLVLSSCAP

a3008213619_10

3. Hail Spirit Noir – Mayhem In Blue

hail spirit noir.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

cover

5. Mono – Requiem for Hell

cover

Kudos: The Owl – The Owl

theowl.againstthesilence

Αντώνης

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. White Lung – Paradise

whitelung.paradise

3. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

4. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

5. Mono – Requiem For Hell

cover

Kudos: Flasher – S/T

theflasher.againstthesilence

Kat

1. Siavash Amini & ZenJungle – Topology Οf Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

2. ZenJungle – We Are Not Here

zenjungle.werenothere.againstthesilence

3. Solstice – To Sol A Thane

solstice.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Kudos: Baron Crane – Electric Shades

baroncrane.againstthesilence

ΑΤΜ

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Κudos : Cold I – Κακός Άνεμος

cover

Cari

Hail Spirit Noir – Mayhem in Blue (Dark Essence Records)

hail spirit noir.againstthesilence

 Δύσκολες εποχές για τους εραστές της ψυχεδέλειας. Ως προσδιορισμός χρησιμοποιείται κατά κόρον και γίνεται όλο και πιο δύσκολο να εντοπίσεις ποιος καλλιτέχνης τον χρησιμοποιεί έντιμα και με σεβασμό. Δυστυχώς πολλοί νομίζουν ότι η χρήση vintage εξοπλισμού, αχανών delay και αναλογικών φίλτρων αρκούν για να πλασαριστεί το υλικό τους ως ‘’ψυχεδελικό’’ ενώ αυτό που πραγματικά απαιτείται είναι ανορίοτος νους. Δώσε στους ανθρώπους χώμα: οι περισσότεροι θα μπορέσουν να φτιάξουν μόνο λάσπη, κάποιοι λίγοι όμως που διαθέτουν το μαγικό άγγιγμα μπορούν να φτιάξουν αστρόσκονη. Για τ@ς μυημέν@ς, οι θεσσαλονικείς Hail Spirit Noir έχουν ήδη αποδείξει σε ποια κατηγορία ανήκουν. Έχουν και το νου και το άγγιγμα. Το τρίτο τους άλμπουμ τους βρίσκει να έχουν διεισδύσει λίγο βαθύτερα στο psych black metal μονοπάτι τους.

 Η επιχείρηση “ψυχεδελικό black” εκτυλίσσεται εδώ και πάνω από 20 χρόνια, με άνισα δυστυχώς αποτελέσματα. Μαζί με τους εξαιρετικούς Oranssi Pazuzu, οι Hail Spirit Noir καταθέτουν την πλέον αξιόλογη πρόταση του είδους για το 2016, οι δυο μπάντες όμως αντιπροσωπεύουν εντελώς διαφορετικές μουσικές οπτικές. Εκεί που οι Φινλανδοί επενδύουν στο “χάσιμο” και στη θολούρα ενός krautrock σύμπαντος, οι HSN χτίζουν με ‘’κανονικά’’ δομικά υλικά και καθαρή τραγουδοποιία. Το δικό τους κατόρθωμα είναι ότι γεφυρώνουν το χάσμα των δύο δεκαετιών που μεσολάβησαν ανάμεσα στη χρυσή εποχή του psych prog και της μεγάλης εξάπλωσης του black metal, αφήνοντας τον ακροατή με την αίσθηση ότι τα δύο αυτά ιδιώματα έχουν κοινές αφετηρίες. Από αυτήν την άποψη το Mayhem in Βlue αποτελεί σπουδή στο παρελθόν.

 Κι ενώ ο δίσκος σηκώνει μεγάλη στιλιστική συζήτηση, ο πραγματικός του θρίαμβος είναι ότι τελικά θέλεις να μιλήσεις για μουσική. Μόνο. Θες να αφεθείς στο μετέωρο ερώτημα “πόσο punk μπορεί να είναι το black metal;” που γεννάει το εναρκτήριο “I Mean You Harm”. Θέλεις να μιλήσεις για την άγρια horror ομορφιά του “The Cannibal Tribe Came From The Sea” και πως αυτή αποτελεί πια δακτυλικό αποτύπωμα της μπάντας. Εύχεσαι να μπορούσε να κολλήσει η βελόνα στην λατέρνα και στο αριστουργηματικό χτίσιμο έντασης σε feel ¾ του “Lost In Satan’s Charm”. Θαυμάζεις τον art rock χαρακτήρα του εκπληκτικού ομώνυμου track και τον φόρο τιμής στους King Crimson που τιτλοφορείται ‘’How To Fly In Blackness’’ . Θέλεις να σταθείς στην υπέροχα ζεστή φωνή του Θεοχάρη που σε πείθει είτε μέσα από θεατρινισμούς τύπου Aldrahn, είτε από ατμοσφαιρικές prog ερμηνείες. Θέλεις να προειδοποιήσεις τη μπάντα ότι η εκτεταμένη χρήση 60’s πλήκτρων αποτελεί τολμηρή μα κι επικίνδυνη συνάμα επιλογή που απαιτεί προσεκτική διαχείριση. Θέλεις τελικά να συμφωνήσεις με τους οξυδερκείς ακροατές και κριτικούς που ,ήδη από το “Oi Magoi” του 2014, βλέπουν τους HSN ως γνήσια τέκνα του prog rock και όχι σαν κάποιους παράξενους blackmetal-άδες. Και θέλεις να ξαναπατήσεις το play, όχι γιατί είσαι βαθυστόχαστος τύπος αλλά απλά επειδή πέρασες καλά.

 Μην φοβάσαι ότι θα ακούσεις στρυφνή μουσική. Αντίθετα, το άλμπουμ διέπεται από μια παράδοξη εξωστρέφεια που, τολμώ να πω ότι σε στιγμές αγγίζει τα όρια του feel good ακούσματος. Η αιρετική μου αυτή σκέψη οδηγεί τελικά και στη κυρίαρχη αίσθηση ότι οι HSN είναι μια μπάντα που επιτυγχάνει την ισορροπία ανάμεσα σε παράξενες αντιθέσεις. Είναι πειραματιστές και μονολιθικοί. Είναι παιχταράδες και πρωτόγονοι .Σκοτεινοί μα ευχάριστοι. Μοντέρνοι και παλιομοδίτες. Σοβαροί αλλά εμποτισμένοι με αγνό underground πνεύμα περιόδου 1990-1993, για όσους το έζησαν. Και κυρίως, μια μπάντα που μοιάζει πραγματικά να περνάει καλά παίζοντας, μακριά από εγκλωβισμούς – και αυτό, εν έτει 2016, μοιάζει σαν το καλύτερο που μπορεί να πει κανείς για ένα γκρουπ. ‘’Χαίρε μαύρο και προοδευτικό πνεύμα’’ συμφωνώ, επαυξάνοντας.

Αντώνης Καλαμούτσος