ESOTERIC SOB – ATS GUEST MIX #6

Συνηθίζεται να λέγεται ότι στην ελληνική επαρχία χαράσσονται μόνο άγονες γραμμές όσον αφορά τις καλλιτεχνικές δημιουργίες. Παρόλ’ αυτά, δεν είναι λίγες εκείνες οι προσπάθειες που ευδοκιμούν μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Ο Esoteric Sob, κατά κόσμο Γιάννης Τρυφωνόπουλος, έχει ως βάση την Καβάλα και από εκεί μας στέλνει ένα μιξ με μουσικές που ξεχώρισε τον τελευταίο καιρό. Προσδίδοντας μια έξτρα καλοκαιρινή διάθεση στο δικό του στιλ που χαρακτηρίζει και τις κυκλοφορίες του, μας αφήνει με τις επιλογές του μια αίσθηση μουσικής δροσιάς. Καλή ακρόαση!

 

The Dot Trio – Michalis Tsantilas – Esoteric Sob

The Dot Trio – This Is The Dot! (self-released)

 

 

Μόλις βολεύτηκε στην άκρη του μπαρ. Πριν μια στιγμή κοίταζε τον ήλιο να κρύβεται δειλά πίσω από μια άδεια παραλία. Θέλει να ακούσει κάτι που θα τον καλμάρει, καθώς άλλη μια βραδιά τον περιμένει η οποία δύσκολα θα χωρέσει τις σκέψεις του. Η μπάντα ήδη έχει ξεκινήσει και κανείς δεν κατάλαβε πότε ακριβώς εμφανίστηκε εκεί. Παίζει σαν να μην σκοπεύει να σταματήσει σύντομα. Μια σιωπή ντύνει στοργικά αυτό που ακούγεται στη σωστή ένταση. Έξω σαν να αργεί να σκοτεινιάσει. Το ημερολόγιο στον τοίχο δείχνει μια παλιά ημερομηνία, αλλά όλ@ ξέρουν πως είμαστε καταμεσής του καλοκαιριού. Τα κομμάτια κυλάνε μέσα μας σαν αλκοόλ στις φλέβες. Απαλή μουσική, δίχως παύσεις, δίχως κανένα άγχος, για τις δύσκολες μέρες. Κάθε γύρισμα και κάθε χτύπος της είναι αρτιστικά τοποθετημένος στο ιδανικό σημείο, με πυξίδα την απλότητα. Το ποτήρι ξαναγεμίζει. Στην υγειά μας.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

 

Michalis Tsantilas – What You See Is Just A Lie (self-released)

 

 

Ανέκαθεν υπήρχε – κι εξακολουθεί να υπάρχει – μια παρεξήγηση όσον αφορά την ουσιαστική, την πραγματική ιδιότητα του μουσικού παραγωγού: ο παραγωγός, σε γενικές γραμμές, θεωρείται ότι συντελεί στο να διαμορφωθεί το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα ενός μουσικού έργου ∙ με άλλα λόγια, υπάρχει μια γενικότερη σύγχυση μεταξύ των ιδιοτήτων του παραγωγού και του απλού ηχολήπτη (θα αφήσουμε κατά μέρος τον υπεύθυνο για το mastering ενός μουσικού έργου, προκειμένου να αποφύγουμε να περιπλέξουμε περαιτέρω τα πράγματα). Ο παραγωγός οπωσδήποτε έχει λόγο στη διαμόρφωση του ήχου ∙ ο σωστός παραγωγός, παρ’ όλα αυτά, κάνει και κάτι περισσότερο: συμβάλλει στον συνολικό σχηματισμό και την συνολική διαμόρφωση ενός μουσικού έργου, κάνοντας προτάσεις, επισημάνσεις και αλλαγές – άλλοτε σε πιο συνεργατικό πνεύμα, κι άλλοτε επιβάλλοντας (ή προσπαθώντας να επιβάλλει) την βούληση του στους μουσικούς.

Υπό αυτή την άποψη, ο παραγωγός είναι εξίσου συνυπεύθυνος – και εξίσου οραματιστής – όσο και ο ίδιος ο συνθέτης της εκάστοτε δουλειάς.

Το νέο δισκογραφικό πόνημα του Μιχάλη Τσαντίλα, με τίτλο What You See Is Just A Lie, αποτελεί – κατά την ταπεινή και καθ’ όλα υποκειμενική άποψη του υποφαινόμενου – ένα εξαιρετικό παράδειγμα του τί πάει να πει σωστός παραγωγός. Συγκρινόμενο με το Σκιά στο Μυαλό, την πρώτη δισκογραφική δουλειά του τραγουδοποιού/ συνθέτη/ μουσικοκριτικού Μιχάλη Τσαντίλα, που εντασσόταν στα πλαίσια του ελληνόφωνου έντεχνου pop/ rock (με έμφαση στο πρώτο), άλλοτε πιο τολμηρό, αλλού πιο συμβατικό, το What You See Is Just ALie αποτελεί πραγματική μεταμόρφωση, και τεράστιο άλμα προς τα εμπρός, τόσο ηχητικά όσο και ενορχηστρωτικά – και σ’ αυτή τη μεταμόρφωση υποψιάζομαι ότι έχει βάλει το χέρι του ο παραγωγός Χρήστος Χριστοδούλου, γιατί τα κομμάτια, στη βάση τους, εξακολουθούν να διέπονται από χαρακτηριστικά «έντεχνης» σύνθεσης. Παρ’ όλα αυτά, τα τέσσερα κομμάτια αυτού του ΕΡ αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα ψυχεδελικής – electro pop/ rock, με στοιχεία που παραπέμπουν και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού – παραδείγματα που, μεταξύ άλλων, δείχνουν και το τί αποτελέσματα μπορούν να προκύψουν εάν τολμήσει κανείς να δει λίγο παραπέρα από την συμβατική ευκολία στη σύνθεση και τον φοιτητοκεντρικό προσανατολισμό της «έντεχνης» ελληνόφωνης τραγουδοποιίας.

Με λίγα λόγια, το What You See Is Just A Lie δεν ήταν αυτό που περίμενα ν’ ακούσω, κι αυτό είναι πάρα πολύ καλό. Πάντα τέτοια. Στα συν της δουλειάς, το πανέμορφο φωτογραφικό layout δια φακού Κυριακής Ιμέλλου.

 

 

ΑΤΜ

 

Esoteric Sob – Diamonds EP (numb capsule)

 

Διάδρομοι κυρτοί οδηγούν σε άγνωστα ηχοτόπια. Εύληπτες μελωδίες στηριγμένες σε ηλεκτρονικές βάσεις κοιτάνε προς έναν γαλήνιο ουρανό. Ότι ακούγεται είναι ξεκάθαρο ως προς τις προθέσεις του, με μια αίσθηση ρετρό να απλώνεται παντού. Πέντε συνθέσεις φωτός. Παλλόμενες ρυθμικά, απαλές στην αφή και επαναφορτιζόμενες μέσω μιας ήπιας ενέργειας. Ένα ίχνος χορευτικότητας δίνει έναν πιο έντονο τόνο στις ατμόσφαιρες και η σύντομη διάρκεια της συγκεκριμένης κυκλοφορίας κάνει το μέλλον να μην φαίνεται τόσο μακρινό για το τι έχει να μας προσφέρει για τη συνέχεια ο Βορειοελλαδίτης μουσικός.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

10 νέα τραγούδια που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες, 47

δεκαλογοι47.againstthesilence

 

Day Wave – Drag

 

Πίσω από το project Day Wave βρίσκεται ο Καλιφορνέζος Jackson Phillips ή αλλιώς το ½ των Carousel.  Drum Machine, reverb στο κόκκινο, “ξένοιαστες” μελωδικές γραμμές και ένα ρεφρέν που εκπέμπει θαλασσινή αύρα.

 

 

 

 

The Landing – Then Comes The Wonder

 

Κινούμεν@ι στα ίδια μήκη κύματος με την παραπάνω επιλογή συναντάμε τους Νεοϋορκέζους The Landing. Εδώ έχουμε να κάνουμε με πιο pop φόρμες και καταστάσεις. Space pop όπως την ονομάζουν οι ίδιοι και καλό καλοκαίρι σε όλ@ς…

 

 

 

 

Radioactivity – Silent

 

Συνήθως garage/punk κομμάτια που διαρκούν περίπου δυο λεπτά δεν χωράνε περαιτέρω σχολιασμό. Ή σε πιάνουν από τον λαιμό ή πατάς το stop στα 20-30 δευτερόλεπτα. Η φυσική συνέχεια των Marked Men το έχει βάλει σκοπό να μην γράψει ποτέ κομμάτια που να μην ανήκουν στην πρώτη προαναφερόμενη κατηγορία. Εδώ το πρώτο κομμάτι από τον δεύτερο τους δίσκο Silent Kill που θα κυκλοφορήσει τέλη Ιούνη στην Dirtnap.

 

 

 

 

The Mumzees – Library Boy

 

Το garage όπως πρέπει να ακούγεται. Ατίθασο, εφηβικό, βρώμικο. Oι Mumzees από την πολιτεία της Gerorgia των ΗΠΑ, έρχονται , σίγουρα, για να κάνουν θόρυβο.  Fuzz-αριστές κιθάρες τύμπανα που χτυπιούνται με μίσος, και εντάσεις που φέρνουν στο μυαλό λίγο από τους Nirvana του Bleach.

 

 

 

 

Pianos Become The Teeth – Dancing

 

Αν υπάρχει ένας δίσκος που έχουμε αδικήσει σε κριτική μας τους τελευταίους μήνες, αυτός είναι ο τελευταίος των PBMT. Ήταν εξάλλου μεγάλη η αλλαγή στον ήχο τους και κυρίως στον τρόπο που ερμήνευε τα κομμάτια ο τραγουδιστής που δύσκολα αντιλαμβανόσουν την ποιότητα και το βάθος του Keep You. Ευτυχώς το επτάιντσο αυτό με τα δυο ολοκαίνουργια κομμάτια που δεν χώρεσαν στον δίσκο αυτό μας δίνουν την ευκαιρία να επανορθώσουμε κάπως δεχόμενοι πλέον πιο ώριμα την στροφή της μπάντας σε νέα ηπιότερα μουσικά πεδία.  ( listen)

 

Eye Level – Holographic Dreams

 

Υπάρχει κάτι το αλλόκοτο σε αυτήν την κυκλοφορία της συγκεκριμένης μπάντας από την Αθήνα. Από την μια οι εκτελεστικές και συνθετικές δυνατότητες φαντάζουν θεόρατες για νεοσύστατη μπάντα και από την άλλη είναι σαν να βιάστηκαν να βγάλουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο. Κάπως δηλαδή σαν ο φιλόδοξος τρόπος που γράφουν τις μελωδικές γραμμές να μην συνάδει με ένα amateur ύφος της όλης δουλειάς. Πάντως σίγουρα όσ@ θέλγονται από μπάντες όπως οι Circa Survive, Shudder To Think και Modrec θα ενθουσιαστούν με τον συγκεκριμένο δίσκο.

 

 

 

 

Envy – Ignorant Rain at the End of the World

 

Αυτό δεν είναι επιστροφή, είναι η ανάσταση του screamo. Η μπάντα από την Ιαπωνία που όταν κυκλοφορούσε κάτι τα άλλα σχήματα του είδους έμεναν με το στόμα ανοικτό έρχεται με νέο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο που δεν θα αργήσει να φανεί. Πάει κάπως έτσι… (view)

 

Refused – Elektra

 

Για την συγκεκριμένη μπάντα και την από το πουθενά επανένωση της έχουμε ήδη γράψει και τώρα έχουμε μετά την φυγή του ένα μέλους της, την νέα σοδειά τραγουδιών. Περίεργα να ακούγεται κάτι νέο από μια μπάντα που διατράνωνε κάποτε πως είναι νεκρή. Το υψηλό επίπεδο των τελευταίων συναυλιών της, η απίστευτη αποδοχή που είχε η επιστροφή τους και η αποτυχία όλων των άλλων Projects που είχαν φτιάξει ως μέλη, τους οδηγεί εδώ, στον δίσκο Freedom και στο νέο κομμάτι που θυμίζει κάτι από τα παλιά, συν μια αλλόκοτη πινελιά από Tool. Χμμμ…(view)

 

Amon Tobin – In Your Own Time (Eprom Remix)

 

Μέσα σε ένα πλήθος ανούσιων κυκλοφοριών την Record Store Day είχαμε και νέο υλικό από τον πολυμήχανο βραζιλιάνο παραγωγό. Μυστήριοι ήχοι από το υπερπέραν με ατμόσφαιρες να σε κάνουν να πλησιάζεις άφοβα κοντά τους και φαίνεται πως ο πρωτοπόρος πειραματιστής έκανε πάλι το μικρό του θαύμα.

 

 

 

 

Esoteric Sob – Diamonds

 

Ο ημεδαπός παραγωγός γλυκιάς ηλεκτρονικής μουσικής ετοιμάζεται για την επόμενη μίνι κυκλοφορία του στην Numb Capsule και εδώ έχουμε το πρώτο ενδεικτικό δείγμα της. Χωρίς να ακούμε σε αυτό κάτι το εντελώς πρωτοποριακό, το δέσιμο των ήχων κάνει την όλη σύνθεση εύστοχη.

 

 

 

 

Δέκα κομμάτια που ακούσαμε μέσα στην βδομάδα 27

superscope-still.againstthesilence.wordpress.com

 

The Afghan Whigs – Algiers

 

Μια προσοχή την θέλει όταν καταφτάνει μια επιστροφή ενός συγκροτήματος που στιγμάτισε την εφηβική σου ηλικία. Από την άλλη, μάλλον αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να νομίζεις πως δεν μεγαλώνεις καθώς σε συγκινεί ένα τραγούδι που βγήκε από αυτούς σήμερα και όχι πριν είκοσι περίπου χρόνια. Ο λόγος για τους Afghan Whigs, που τους είχαμε αφιερώσει παλαιότερα ένα διπλό αφιέρωμα και απλά περιμένουμε πλέον να ακούσουμε τον νέο τους δίσκο σε λίγες βδομάδες από την Sub Pop.

 

 

King Dude & Chelsea Wolfe – Be Free

 

Ήρθε μάλλον η ώρα να γράψει κι αυτή ένα κανονικό σουξέ που να θυμίζει PJ Harvey στα παλιά της. Νέα συνεργασία με τον King Dude, πάλι σε επτάιντση κυκλοφορία, αλλά αυτήν την φορά σε ένα κομμάτι που τραγουδάν μαζί. Πάντως έβαζα στοίχημα πως στην φωνή είναι ο Michael Gira!

 

 

Moonlit Sailor – The Golden Years

 

Αν έστω κάποια στιγμή στα ακούσματα σας εντάξατε μια γλυκερή κιθαριστική μουσική που έπρεπε να μένει αλώβητη από πολυεθνικές και MTV, σίγουρα θα σκοντάψατε πάνω στην Deep Elm Records. Λοιπόν, πλέον έχει ανεβάσει σχεδόν ολόκληρο τον κατάλογο της με επιλογή ελεύθερου κατεβάσματος και σίγουρα είναι μια καλή ευκαιρία να ξαναεπισκεφτούμε δίσκους των The Appleseed Cast, Planes Mistaken For Stars κ.α.. Ας τσεκάρουμε όμως ένα σουηδικό σχήμα που πρόσφατα έβγαλε album στο συγκεκριμένο ανεξάρτητο label.

 

 

Jungbluth – Keeping Peace

 

Νέο κομμάτι της ιδιαίτερης αυτής diy μπάντας, το οποίο συνεχίζει να θολώνει τα νερά για το που το πάει ηχητικά. Βαρύ, βρώμικο, ημιορχηστρικό και ταυτόχρονα ευαίσθητο, πιάνει την πρώτη πλευρά του split με τους αξιόλογους We Are Callow. Κατεβάστε το με την γνωστή μέθοδο της επιλογής μη καταβολής κάποιου αντιτίμου (name your price).

 

 

Ben Frost – Aurora I

 

Πλησιάζει απειλητικά η νέα δουλειά του Ben Frost που λογικά θα πέσουν με τα μούτρα πάνω της οι απανταχού μουσικολόγοι. Πάει καιρός που είχε βγει το By A Throat και μας είχε τραβήξει από το λαρύγγι αυτός ο υπέροχος και θορυβώδης πειραματισμός. Το μικρό αυτό βίντεο ίσως δείχνει τι ακριβώς να περιμένουμε τον Μάη. (view)

 

Laibach – Resistance Is Futile

 

Και αφού ξεκαθάρισαν πως δεν έχουν καμία σχέση με φασιστικές ιδέες που έχουν απήχηση πλέον στην gothic/industrial σκηνή, συνεχίζουν να βγάζουν δίσκους ανά τακτά διαστήματα εδώ και δεκαετίες. Το νέο τους τραγούδι αποδεικνύει πως είναι από τις τελευταίες πραγματικά industrial μπάντες που κάτι έχουν να πουν.

 

 

Nine Inch Nails & Coil – Eraser (Baby Alarm rmx)

 

Η σχέση των δυο αυτών συγκροτημάτων κρατάει χρόνια και αν οι Coil πλέον δεν ανήκουν πλέον ούτε ως υπάρξεις σε τούτον εδώ τον κόσμο, οι ΝΙΝ επιμένουν να τους αποδίδουν τις απαραίτητες τιμές. Νέα μίνι κυκλοφορία λοιπόν με κάποια remix των Coil σε παλαιά γνωστά τραγούδια των ΝΙΝ, τα οποία remix έχουν βγει σε διάφορες ειδικές εκδόσεις παλαιότερα. Ας πάρουμε μια γεύση…(listen)

 

Frank Riggio – Black Cloud Sunday

 

Πριν ξαναπιάσει τα επόμενα μέρη της τριλογίας που μας είχε υποσχεθεί, ο ταλαντούχος κύριος Riggio ξεθάβει κάποια ακυκλοφόρητα του από το 2010. Ξεχωρίσαμε το κομμάτι που κάνει την αρχή στην κυκλοφορία αυτή, το οποίο συνδυάζει τον ημικολλητικό ρυθμό με μια ημιμεθυστική ατμόσφαιρα.

 

 

Adsol – Time (Esoteric Sob rmx)

 

Αφού μας προσέφερε μια ιδέα των νέων του κομματιών ο ημεδαπός Esoteric Sob καταθέτει ένα μελωδικότατο remix που θα κοσμεί την μίνι κυκλοφορία του κάτοικου Θεσσαλονίκης Adsol. Μικρή έκπληξη επιφυλάσσεται προς το τέλος του κομματιού όπου σπάει για λίγο η μελωδική down tempo ηρεμία.

 

 

Clark – Superscope

 

Προσπαθήσαμε να διαβάσουμε το πως λειτουργεί το μηχάνημα που θα αποτελεί και την εικόνα που θα συνοδεύει τις συναυλίες του Clark και ομολογουμένως στραμπούληξε ο εγκέφαλος μας. Απλά δείτε την εικόνα που μάλλον είναι από μόνη της ελαφρώς επεξηγηματική και ακούστε το νέο κομμάτι του Chris που φλερτάρει αρκετά με την σύγχρονη techno. (view)