A-Sun Amissa – Loke Rahbek – 9T Antiope

A-Sun Amissa – The Gatherer (consouling sounds)

Η συγκεκριμένη μπάντα, αν και είχε μια ακαθόριστη σύνθεση, κατείχε ανέκαθεν έναν σαφή προσανατολισμό προς μια μετά-GYBE αισθητική. Στον νέο της δίσκο με τον επεξηγηματικό τίτλο The Gatherer, με τη συμμετοχή αρκετών εξεχόντων μουσικών (βλ. Aidan Baker. CHVE κ.α.), η μουσική της ανοίγει σαν βεντάλια ηχοχρωμάτων. Ο λυρισμός τους γίνεται πιο σκοτεινός και οι ατμόσφαιρες πιο πολυσχιδείς από ό,τι μας είχαν συνηθίσει στις παλαιότερές τους δουλειές. Εντούτοις, η ταυτότητα της μπάντας παραμένει ανεξίτηλη και αυτό οφείλεται στην αναζήτηση ομόηχων ερωταποκρίσεων όλων των ομοτράπεζων μουσικών. Το The Gatherer είναι ένας λαβύρινθος με πολλούς παίκτες και παίκτριες, με τον μίτο της Αριάδνης να περιμένει τις ακροάσεις του για να βρεθεί η λύση του.

Loke Rahbek – City Of Women (editions mego)

Είναι ένα σκοτάδι που δεν τα βάφει όλα μαύρα. Καταλαμβάνει τον χώρο που του αναλογεί σαν συννεφιά που κάνει ένα φυσικό τοπίο να φαίνεται από μακριά σαν καμένο. Διεισδύει μέσα μας ως ξέχωρη οντότητα, αλλά αφήνει το στίγμα του στα λεπτά που περνούν. Μας κάνει μα ανασηκώνουμε το βλέμμα για να κοιτάξουμε προσεκτικά τι περνά επικίνδυνα από πάνω μας. Κανένας κίνδυνος όμως δεν ενυπάρχει στο πέρασμά του. Το αντίθετο συμβαίνει μάλιστα, καθώς αυτό καλείται να σε προστατέψει από απότομες αναταράξεις συναισθηματικής φόρτισης. Κάθε φορά σε συνταράσσει διαφορετικά για να σε βάλει ξανά στο τέλος σε όρθια θέση.

Στην ερώτηση πώς ηχεί το νέο άλμπουμ του Δανού Loke Rahbek θα απαντούσα με τα παραπάνω λόγια ως την αίσθηση που μου αφήνει κάθε φορά που το ακούω.

9T Antiope – Isthmus (eilean)

Το έργο αυτής της μπάντας το έχουμε επαινέσει ήδη αρκετές φορές και το ντεμπούτο της άλμπουμ φαντάζει σαν μια δουλειά που δεν έχουν να ειπωθούν πολλά παραπάνω. Αρχικά, ο αριθμός των συνθέσεων είναι ο ίδιος με αυτόν των δύο τελευταίων EP τους. Όμοια είναι και η τεχνική που ακολουθούν με τη μίξη field recordings, μονότονων φαινομενικά βιολινισμών και ηλεκτρονικών ηχοτοπίων και της ποιητικής φωνής της Sarah Bigdelli Shamlooo. Το σχήμα εδώ προσπαθεί να ανοίξει λίγο τον ορίζοντα των συνθέσεών της, με το αποτέλεσμα όμως να μη διαφέρει σχεδόν καθόλου με αυτό της προηγούμενης φετινής τους κυκλοφορίας.

Όσο το άλμπουμ προχωρά, καταλαβαίνεις ότι το όλο άκουσμα έχει τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του, μιας και οι 9TA δοκιμάζουν, ως συνήθως, κάτι το σχεδόν πρωτοποριακό με τον συγκερασμό μητροπολιτικού θορύβου και απόκρυφου λυρισμού. Στο τέλος το “Telophase” αφήνει μια αίσθηση σωτηρίας διαθέτοντας την πιο εύηχη μελωδία του άλμπουμ και έχοντας τα κύματα να κατευθύνουν τις όποιες υπαρξιακές αναζητήσεις μας προς μια άγνωστη τρύπα.

Μπάμπης Κολτράνης

9T ANTIOPE – ATS GUEST MIX #4

Τα τελευταία χρόνια, η ιρανική πειραματική μουσική σκηνή είναι μια από τις πιο δραστήριες και δημιουργικές παγκοσμίως. Αυτό μπορεί να ακούγεται “παράδοξο” για εμάς που ζούμε στη Δύση, αλλά το πλήθος των ονομάτων, και κυρίως η ποιότητα που χαρακτηρίζει τις δουλειές τους, πιστοποιούν το αρχικό συμπέρασμα. Δεν είναι όμως μόνο η μουσική, αλλά και η άρθρωση ενός πολύτιμου λόγου πάνω στον τρόπο που εκφράζονται και που ζουν στην καθημερινότητα τους, που μας έχουν κάνει να βλέπουμε αυτή τη σκηνή με ένα έντονο μουσικό, μα και πολιτικό ενδιαφέρον.

Οι 9T Antiope είναι ένα ντουέτο που αποτελείται από την Sara Bigdeli Shamloo και τον Nima Aghiani. Η ιδιαίτερη μουσική τους μας είχε τραβήξει το ενδιαφέρον από το πρώτο τους κιόλας EP, πράγμα που μας κάνει να νιώθουμε ιδιαίτερη τιμή για αυτό το αποκλειστικό mix τους, το οποίο επικεντρώνεται κυρίως στο νέο αίμα της εν λόγω σκηνής. Για την ιστορία, το mix περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και ένα κομμάτι των Siavash Amini και Pouya Pour-Amin που υπήρχε αποκλειστικά στην τέταρτη συλλογή μας! Καλή ακρόαση.

 

Over the recent years, the Iranian experimental music scene is one most active and creative scenes worldwide. This may sound a bit “paradoxical” for those of us living in the West, yet the multitude of artists, and especially the quality of their releases, validate our initial conclusion. It’s not just the music, though; it’s also the statement of a invaluable discourse on how they express and live their daily lives that urges to examine this scene with a great amount of interest, as regards both its musical and its political aspects.

9T Antiope is a collaborative duet formed by Sara Bigdeli Shamloo and Nima Aghiani. Their particular brand of music had sparked our interest from their very first EP; in this sense, we are extremely honored to have been given this exclusive mix of theirs, which focuses mainly in new bands and artists from the Iranian scene. For the record, this mix includes, among others, a piece of music by Siavash Amini and Pouya Pour-Amin that was featured exclusively in Against The Silence’s fourth compilation! Enjoy the music.

 

9T Antiope – Of Murk and Shallow Water (self-released)

9tantiope.murk.againstthesilence

Το ιρανικό σχήμα με έδρα στο Παρίσι παράγει ένα ηχητικό τοπίο που δεν έχει καταγωγή ή προορισμό. Αντίθετα, μοιάζει να προέρχεται από ένα ονειρικό βασίλειο κάποιας μηχανικής φαντασίας. Η ηχητική μάζα και οι αυθόρμητες συχνότητες που συνιστούν τη μουσική τους μοιάζουν με χιλιάδες μικρά αιχμηρά κομμάτια γυαλιού. Ιδού το αίνιγμα: Πρόκειται για θραύσματα της μνήμης; Για οράματα μιας αστικής δυστοπίας; Ή μήπως πρόκειται για την ήσυχη κραυγή μιας ευάλωτης απελπισίας; Μια γυναικεία φωνή, παράταιρη μέσα στην ομορφιά της, παλεύει να κυριαρχήσει πάνω στον ηλεκτρονικό παλμό. Χαλαρή και αφηρημένη, παλεύει να πείσει ότι αδιαφορεί, ότι υπάρχει μια ψυχή ανθρώπινη κλεισμένη μέσα στα γυάλινα θραύσματα. Το γλυκό jazzy βιμπράτο της μοιάζει με πικρό αστείο ή με μια πονηρή διαπίστωση. Τολμά στο “Edax” μέχρι και να κάνει ethnic υπαινιγμούς. Όμως, όπως θα έλεγε ο Sartre, μοιάζει να εκπνέει κάτω από έναν ανώφελο ουρανό.

Η ψυχή και το γυάλινο σώμα της παλεύουν όπως το φως με το σκοτάδι. Οι 9t Antiope δηλώνουν πειραματιστές. Περισσότερο βασίζονται στον αυτοσχεδιασμό που τροφοδοτείται από την παραπάνω πάλη. Σαν να μας πέταξαν σε μια προβολή ταινίας του Lynch, περιμένουμε να δούμε αν τελικά η τραγουδίστρια με το ρετρό φόρεμα λιποθυμήσει επί σκηνής ή αν το γυάλινο πάτωμα θα σπάσει. Στα 4 tracks του ep Of Murk and Shallow Water δεν έρχεται η τελική απάντηση. Άλλη μια αναμέτρηση φωτός και σκοταδιού λήγει ισόπαλη. Θα χρειαστεί ρεβάνς.

Αντώνης Καλαμούτσος

9T Antiope – Nhung Nguyen – Sophia Loizou

Γιορτή της Γυναίκας σήμερα. Κάθε γιορτή είναι ξεχωριστή καθώς απομονωμένη σε μια ημέρα, υποδηλώνει την διαφοροποίηση της από τις υπόλοιπες του χρόνου, αυτές στις οποίες η θέση των Γυναικών υπολείπεται ξεκάθαρα των προνομίων που απολαμβάνουν από τη γένεση τους οι Άντρες. Ο δρόμος που καλούνται να βαδίσουν είναι δύσβατος ανάμεσα στη σιωπή, τα πρότυπα και τους ρόλους που τις επιφυλάσσουν η πατριαρχία μέσω των θεσμών της (οικογένεια, σχολείο, στρατός, εργασία). Όταν ξεφεύγουν από όλα αυτά εμφανίζεται η δικιά τους δύναμη, αυτούσια και αυτόνομη. Μέσω της τέχνης και ειδικότερα της πιο εκφραστικής εξ αυτών, της μουσικής, αυτό έχει συμβεί πάμπολλες φορές, οπότε ερχόμαστε στο σήμερα για να δούμε το ξεχωριστό στίγμα που αφήνουν τρεις νέες γυναίκες δημιουργοί.

9T Antiope – Syzygys (Unperceived Records)

Η μουσική των 9TA, ενός Ιρανικού ντουέτου που αποτελείται από την Sara Bigdeli Shamloo στο μικρόφωνο και τον Nima Aghiani στη σύνθεση, παρέχει μια αίσθηση κατηφορικής πορείας με κατεύθυνση το εσώτερο άγαλμα. Το ντεμπούτο τους, αν και μίνι άλμπουμ, σε βάζει μεθοδικά σε ένα άμορφο χώρο όπου όλα παίρνουν χρώμα με αργές σεκάνς. Η φωνή της Sara ξεμυτίζει διακριτικά καθώς κυλάνε οι συνθέσεις και από μίνιμαλ η μουσική αποκτά μια νουάρ ολότητα η οποία ανά στιγμές σε αφήνει άφων@. Αποκορύφωμα το άσμα “Gloaming Meadow” όπου αγγίζεται η τελειότητα στη συνύπαρξη ανθρώπινου στοιχείου (βλ. φωνή) και ηλεκτρονικής μουσικής. Αδιαμφισβήτητα το Syzygys είναι μια από τις πιο γοητευτικές δουλειές που έχουν βγει τον τελευταίο καιρό στο χώρο της ριζοσπαστικής μουσικής σκηνής.

 

 

Nhung Nguyen – Hibernation I/II (Self-released)

Η συγκεκριμένη Βιετναμέζα δημιουργός μας έχει ήδη τέρψει με προηγούμενες κυκλοφορίες της. Αποδεικνύεται όμως πως όταν χρησιμοποιεί το ονοματεπώνυμο της αφήνοντας πίσω το καλλιτεχνικό της όνομα, αφήνεται και πειραματίζεται με φόρμες που δεν εμπίπτουν στα όρια της πρότερης ambient κατάθεσης της. Ως τώρα έχει βγάλει με αυτόν τον τρόπο ορισμένα άλμπουμ ιδιαιτέρως θορυβώδη και τώρα είναι η σειρά να βγάλει δυο στη σειρά άκρως μελωδικά, χωρίς να διστάσει να χρησιμοποιήσει το ρυθμικό στοιχείο. Πιο συγκεκριμένα στο πρώτο δουλεύει πάνω σε μικρές χρονικά συνθέσεις χρησιμοποιώντας εξωτερικούς ήχους, ενώ στο δεύτερο απλώνει τον ήχο που είναι απόλυτα ηλεκτρονικός θυμίζοντας πρώιμη Kraut. Σίγουρα η αίσθηση της απομόνωσης υπάρχει κι εδώ, αλλά το παράθυρο προς τα έξω δεν είναι πλέον θεόκλειστο και η θέα αναδεικνύεται ενίοτε γαλήνια. Ιδού λοιπόν πώς η ενασχόληση με τον ηλεκτρονικό/ηλεκτρακουστικό πειραματισμό δεν καταλήγει σε δυσπρόσιτα ακούσματα.

 

 

Sophia Loizou – Singulacra (kathexis)

Άλλη μια νέα δημιουργός ηλεκτρονικής/αφαιρετικής μουσικής η οποία αμέσως με την πρώτη της δουλειά αναγνωρίστηκε για την πηγαία εκφραστικότητα των συνθέσεων της. Η ίδια έχει δώσει αρκετό κόπο και χρόνο ώστε η δισκογραφική συνέχεια να είναι ανάλογη, με την ανερχόμενη Kathexis να αποτελεί αρωγό της νέας της ολοκληρωμένης δουλειάς. Γίνεται αμέσως αντιληπτό το άλμα που κάνει προς πιο εγκεφαλικά και ηπιότερα ακούσματα. Το νέο της υλικό θυμίζει χορευτική μπάντα σε αποσύνθεση με τις ατμόσφαιρες ως νεφελώματα να ρέουν πάνω από ξεκουρδισμένες μηχανές. Σε σημεία είναι τόσο διακριτικοί οι ήχοι που χάνονται στο background. Σίγουρα πρόκειται για μια δουλειά που χρειάζεται μελέτη και όχι ακρόαση εν ώρα μελέτης άσχετων θεμάτων, εξεταστικών κ.α..

 

 

Μπάμπης Κολτράνης