Η εισαγωγή η οποία δεν θα παρέλειπε να αναφερθεί σε καμία σημαντική πτυχή του έργου των Καναδών Propagandhi, σίγουρα θα θύμιζε μπροσούρα ως προς τον όγκο της. Όταν οι άλλοι κυνηγούσαν φαντάσματα υποστηρίζοντας στις εκλογές τον αντίπαλο του George W. Bush, έπαιζαν συναυλίες τόνωσης του ηθικού των Αμερικάνων στρατιωτών στο Ιράκ, ποθούσαν το τρίπτυχο καριέρα υστεροφημία-καλοπέραση, οι συγκεκριμένοι ήταν…

    Πάει, γέρασαν και αυτοί. Διανύοντας την τρίτη δεκαετία της παρουσίας τους ως ντουέτο, έχουν εδώ και καιρό κερδίσει ότι ήταν να κερδηθεί στην pop αρένα : φήμη, σεβασμό, χρήμα. Από την άλλη μπορεί να τους καταλογιστεί πως δεν συνέχισαν το ψάξιμο στον ήχο τους που ξεκίνησαν πριν δέκα χρόνια με το Please. Αυτό…

Ίσως, μια γενιά που στερήθηκε τα ξένοιαστα χρόνια της εφηβείας της και μέσα από την μουσική (της) προσπαθεί να τα κερδίσει πίσω. Ίσως να ζήλεψε τις ιστορίες των μεγάλων, για την εποχή που οι τελευταίοι έκαναν βόλτες και ταξίδια με τα πολύχρωμα volkswagen μίνι βαν, τις μουσικές που άκουγαν και δημιουργούσαν μέσα από καλειδοσκοπικές αναζητήσεις ποτισμένες…