Τα όρια στα μουσικά 90’s μεταξύ πλήρους ένταξης στο σύστημα και χλευασμού του ήταν τόσο θολά, όπου διάφορα σχήματα που προσπάθησαν να βρουν τη λεπτή γραμμή που χώριζε αυτές τις δυο επιλογές έπεσαν κυριολεκτικά ή μεταφορικά στο κενό. Ανάμεσα στα εξαιρετικά ελάχιστα συγκροτήματα που, καθώς κέρδισαν μια σχετικά ευρεία απήχηση, έμειναν μέχρι τέλους ακέραια απέναντι…

  Υπάρχουν πολλοί και πολλές που υποστηρίζουν πως πλέον όλα έχουν παιχτεί στην μουσική. Θα μπορούσε κραδαίνοντας την υποκειμενικότητα μας να τους αντιπαραθέσουμε τα αρκετά διαμάντια που ήδη εχουν βγει μέσα στο έτος που διανύουμε, αλλά αντ΄αυτού μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν εδώ τον δίσκο ως μια αντικειμενική απάντηση στις δεινοσαυρικές τους εμμονές. Πρώτα από όλα…