Είναι στιγμές που το να περιγράψεις αυτό που ακούς φαντάζει μια απείρως δύσκολη αποστολή, όσα λογικά άλματα και ποιητικούς παιχνιδισμούς και αν αναλογιστείς να χρησιμοποιήσεις. Είναι σαν να στέκεσαι απέναντι σε κάτι που δεν αναγνωρίζεις πως ανήκει σε αυτόν τον κόσμο. Η μουσική του Tim συχνά βγαίνει ως αφαίρεση και κλωθογυρίζει σε άγνωστα τοπία, κάνοντας…

  “Terminal” – Η πρώτη χαρακιά είναι απαλή, σχεδόν υπνωτική. Κυλά αργά σαν σταγόνα στο υγρασιασμένο φθινοπωρινό τζάμι. Φωτίζει θαμπά σαν μεσημεριάτικο φως κρυμμένο πίσω από στριμωγμένα σύννεφα. Πως γίνεται κάθε πληγή να γίνεται αντιληπτή αρκετό χρόνο μετά αφότου έχει μείνει ανοικτή; “Deny The Absolute” – Ο ρυθμός των χτύπων ανεβαίνει αναπάντεχα. Η ένταση μεγαλώνει…