Pelican – Forever Becoming (southern lord)

PELICAN.againstthesilence

 

“Terminal” – Η πρώτη χαρακιά είναι απαλή, σχεδόν υπνωτική. Κυλά αργά σαν σταγόνα στο υγρασιασμένο φθινοπωρινό τζάμι. Φωτίζει θαμπά σαν μεσημεριάτικο φως κρυμμένο πίσω από στριμωγμένα σύννεφα. Πως γίνεται κάθε πληγή να γίνεται αντιληπτή αρκετό χρόνο μετά αφότου έχει μείνει ανοικτή;

“Deny The Absolute” – Ο ρυθμός των χτύπων ανεβαίνει αναπάντεχα. Η ένταση μεγαλώνει τα λεπτά, διευρύνει το μήκος τους. Την ώρα που η φόρα της μουσικής την κάνει να προχωρά χωρίς φρένο, ο τροχός της κίνησης των ευκίνητων σωμάτων γυρνά. Μια μελωδία πίσω από όλα γύρω μας.

“The Tundra” – Σερνόμενοι, κρατώντας βαρίδια αντί για αποσκευές, απορίες αντί για βεβαιότητες, κυκλικές επαναλήψεις αντί για τετραγωνισμένες λογικές, προχωράμε σε μια οχλαγωγημένη έρημο. Αργά δεν είναι επειδή μας πήρε το σκοτάδι, είναι γιατί δεν φτάσαμε την κατάλληλη στιγμή στο άγνωστο σημείο.

“Immutable Tusk” – Όχι ταυτότητες, όχι λόγια. Βρίσκοντας την φυσική συνέχεια όταν αυτό δεν διαφαινόταν πιθανό. Η απλοποίηση των πάντων αποδείχθηκε άτοπη. Τώρα η επιλογή το ένστικτο να οδηγήσει τον οδηγό πέρα από τα όρια δικαιώνεται.

“Threnody” – Ηρεμώντας τους τόνους, η ένταση κοχλάζει μέσα. Το ζήτημα είναι πως να την χαλιναγωγήσεις. Να βρεθεί ο τρόπος που κάνει την ταχύτητα ενώ είναι ελαφρώς αργή, τα πάντα να κυλάνε γρήγορα γύρω. Ενώ ο χρόνος πάντα αναζητά το τέλος, ο τελιωτικός χτύπος δεν έρχεται ποτέ. Η αλήθεια πέφτει στο κενό ανάμεσα σε μη προτετελεσμένα γεγονότα.

“The Cliff” –  Άλλο ένα σημείο, ρυθμικά και μελωδικά μη αναμενόμενο. Σαν ένα βλέμμα που τυχαία συναντάς στην κυκλοφορία και σπάει την κανονικότητα της. Φευγαλέο, σύντομο και περιεκτικό. Ότι μας χωρίζει από το αύριο είναι μικρής διάρκειας κύκλοι.

“Vestiges” – Ίσως η μοναδική στιγμή που κανένα στοιχείο δεν ξεπερνά την λάμψη της αρχικής ιδέας. Μια απλότητα από μόνη της δεν οδηγεί πουθενά, ένας ρυθμός οφείλει να αναζητά πάντα το σημείο της μη επιστροφής.

“Perpetual Dawn” – Κάθε σκέψη στο σκοτάδι έρχεται κόντρα σε αυτό. Πίσω από την απόλυτη ηρεμία κρύβονται έντασης θαύματα. Κλείνεις τα μάτια, τα χρώματα έξω κυλάνε εντός σου.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s