Ten New Songs Countdown, 57

Oneohtrix Point Never – Black Snow

Πόσος καιρός άραγε έχει περάσει για να βρούμε επιτέλους ένα τραγούδι-δήλωση, όχι μόνο προς το τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό και την ψυχή ενός δημιουργού, αλλά και στο τι συμβαίνει εκεί έξω. Ο OPN συνεχίζει να αναρωτιέται για το νόημα της σύγχρονης δημιουργίας (εξού και η σχετική έκθεσή του στη Νέα Υόρκη, καθώς και το θέμα του νέου δίσκου του) και γενικότερα του νοήματος του να ζει κανείς στην εποχή του παντοδύναμου διαδικτύου. Το βίντεο του νέου του κομματιού είναι ένα βήμα παραπέρα ως προς τη δική του αναζήτηση και θα ήταν ανούσιο να πιάσουμε ένα ένα τα σημεία που καυτηριάζει και παρωδεί, σημεία που αφορούν τον ίδιο και τον χώρο που κινείται. Μήπως ζούμε στο τέλος μιας τοξικής εποχής και το μόνο που μας μένει είναι να καλυφτούμε με ένα επιτελικό μαύρο χιόνι; (view)

 

Mogwai – Donuts

Δεν έχουν αλλάξει και πολλά στους Mogwai τα τελευταία πολλά χρόνια πέρα από μια μικρή αλλαγή στη σύνθεσή τους, καθώς ακολουθείται πιστά η σειρά άνισοι δίσκοι-ενδιαφέροντα σάουντρακ-περιοδείες-συνεχής αναγνώριση στην αξία τους. Αυτή η σταθερότητα έχει ως αποτέλεσμα οι νέες τους συνθέσεις να ακούγονται λες και γράφτηκαν πριν από δέκα χρόνια περίπου και μερικές φορές είναι δύσκολο να διακρίνεις αν αυτό είναι καλό ή κακό. Το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους για το φιλμ Kin είναι εύκολο να το καταχωρίσεις στην πρώτη πλευρά, μιας και μιλάμε για το πιο μεστό κομμάτι που έγραψαν εδώ και χρόνια!

 

 

 

Talons – The Drowning

Η μουσική δημιουργία χωρίς στίχους δεν σημαίνει ότι ο καλλιτέχνης δεν έχει τι να πει. Αντίθετα, τα μηνύματα είναι πολλά. Κάποια σου ζητούν να τα αποκωδικοποιήσεις. Άλλα, πάλι, θέλουν να τα πλαισιώσεις με τις δικές σου σκέψεις. Οι Talons επιμένουν στο instrumental, και στο τρίτο τους άλμπουμ. Στο “The Drowning” παρουσιάζουν μια δυνατή και καλά δομημένη σύνθεση, ως πρόγευση για την επερχόμενη καλοκαιρινή τους κυκλοφορία. Η ορχηστρική σύνθεση είναι περιγραφική, διαθέτει εναλλαγές, παύσεις και εντάσεις, σε αφήνει να καθρεφτίσεις τα δικά σου συναισθήματα στη δική τους μουσική ιστορία. (listen)

 

Soft Kill – Missing

Ενώ ατάλαντες μπάντες κερδίζουν μια αναπάντεχη επιτυχία στον χώρο του darkwave-post punk, υπάρχουν μπάντες όπως οι Soft Kill που κινούνται στο περιθώριο και με κάθε τους δουλειά παίρνουν κεφάλια. Η μπάντα του πρώην Blessure Grave βασίζει τον νέο δίσκο σε μια πολύ σκληρή προσωπική εμπειρία και πιθανόν το υλικό του να μην αντέχει το βάρος. Εντούτοις ας προετοιμαστούμε για νέες βολές τους στο εσώτερο ψαχνό!

 

 

Touche Amore – Green

Η αρχή των πάντων χάνεται, το τέλος κρύβεται, κι εσύ κρατάς μια γραμμή που ποτέ δεν είναι ευθεία. Υπάρχει νόημα πίσω από αυτές τις γραμμές; Πίσω από οργισμένα φωνητικά, δυνατά μοτίβα, αδύνατα συναισθήματα; Νέο τραγούδι από τους TA, έτσι στο ξεκούδουνο. Ξανά όλα μπαίνουν σε μια σειρά, στίχοι, σκέψεις, ερωτήματα, απαντήσεις, ξανά ερωτήματα. Ακόμη κι αν η υπαρξιακή έκλαμψη διαρκεί τρία μόνο λεπτά, αξίζει!

 

 

Hopesfall – H.A. Wallace Space Academy

“Αυτό που θεωρείς ως ελευθερία στην πραγματικότητα δεν είναι”, μας δηλώνεται ευθύς εξαρχής στο H.A. Wallace Space Academy. Ο φόβος για ό,τι χάθηκε ως τώρα και για ό,τι θα χαθεί στην πορεία γίνεται η αλυσίδα με την οποία οι κατέχοντες την εξουσία δένουν τη ζωή σου, για να σου πάρουν ό,τι σου ανήκει, ό,τι σε κάνει να νιώθεις άνθρωπος κι όχι εκτελεστική μηχανή στους σκοπούς τους. Όταν διαλύσεις την αιθαλομίχλη μέσα στην οποία ζεις θεωρώντας ότι έχεις την ελευθερία της επιλογής, θα πέσεις απότομα στην πραγματικότητα και η πτώση θα είναι δυνατή. Αλλά, όπως μας προτρέπουν οι Hopesfall, αξίζει τον κόπο να ανακαλύψεις την αλήθεια σου και τη ζωή που εσύ θες να ζεις. (view)

 

Firewalker – Role Model

Το punk/hardcore χωρίς να το ξέρει ήταν για αρκετές περιόδους πρωτοποριακό, δείχνοντας το μέλλον σε θέματα απόψεων, τάσεων και νέων αισθητικών προτάσεων. Το ότι πλέον είναι αδύνατο να μην ασχοληθείς με μπάντες που τα μέλη τους είναι κατά κύριο λόγο γυναίκες και όχι άντρες (αν και τα ημεδαπά μουσικά μέσα τα καταφέρνουν ακόμη περίφημα), οφείλεται και στη δουλειά που έχει γίνει στο underground και στον χώρο του συγκεκριμένου είδους. Οι Βοστωνέζες Firewalker (με το όνομα να προέρχεται από κομμάτι των Slasphot από την ίδια πόλη) αποτελούν νέο μέλος της νέας σκηνής-σοδειάς γυναικοκρατούμενων σχημάτων και η νέα εμφατική συλλογή που συμμετέχουν της νεοσύστατης Teen Tiny Records αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

 

 

Slapshot – Remedy

Για να κρατάς μόνο με την αγριοφωνάρα σου μια μπάντα για παραπάνω από τρεις δεκαετίες, πέρα από ικανότητα, χρειάζεται να ’σαι και λίγο βλαμμένος! Αυτού του είδους που σε κάνει να βαράς το κεφάλι σου επί σκηνής μέχρι να βγει αίμα, να προκαλείς το πιο βίαιο pit που προσωπικά έχω βιώσει ποτέ και να μεταδίδεις, τραγουδώντας τους στίχους σου, την ίδια πάντα φρενίτιδα στις ίδιες σου τις φλέβες! Νέος δίσκος για τον Choke και την παρέα του, με τίτλο ειρωνικό απέναντι στο κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του Trump, θυμίζοντας σε ενάμισι λεπτό όχι μόνο κάτι από τα παλιά, αλλά και τους λόγους που αυτή η hc μπάντα έχει αγαπηθεί και μισηθεί τόσο πολύ μέσα στα χρόνια.

 

 

WIEGEDOOD – Parool

Ως μια black metal μπάντα που σέβεται τον εαυτό της, οι Wiegedood δημιουργούν μια κλειστοφοβική, αγωνιώδη και σκληρή μουσική ατμόσφαιρα που απογειώνεται με τους βρυχηθμούς του Levy Seynaeve. Χωρίς ιδιαίτερες καινοτομίες, αλλά συνεπείς στις αρχές της μουσικής που πρεσβεύουν. Το τραγούδι “Parool” στο De Doden Hebben Het Goed III –Οι νεκροί περνούν καλά(!)– είναι ο ξέφρενος και τραχύς επίλογος της βέλγικης μπάντας, που ολοκληρώνει με αυτό το άλμπουμ την τριλογία της, συνοδευόμενο από ένα ζοφερό, “γροθιά στο στομάχι” βίντεο. (view)

 

Dark Buddha Rising – Mahathgata I 

Τα βασικά έχουν ήδη ειπωθεί για τους DBR, οπότε, όπως πράττει και το νέο τους άσμα που κοσμεί την πρώτη πλευρά του φρέσκου EP τους, εισχωρούμε αμέσως στον δικό τους μουσικό στροβιλισμό. Άρρωστο, θεόβαρο, ψυχεδελικό με τον δικό του σκανδιναβικό τρόπο, διαγράφει κύκλους από σκόνη και κάνει πάταγο!

 

 

Μπάμπης Κολτράνης & Sylvia Ioannou

 

ΥΓ. Ευχαριστούμε την Δάφνη Τσουμάνη για την φωτογραφία

Ten New Songs Countdown, 56

Sums – Matha

Συνήθως μια συνεργασία δύο μουσικών δεν αποτελεί άσκηση απλών μαθηματικών, να προσθέσεις το ποιόν τους και να πάρεις το άθροισμα σε μουσική. Έλα ντε όμως που στην περίπτωση των Sums η σύμπραξη του Kangding Ray με τον αναμορφωτή του ήχου των Mogwai, Barry Burns, έχει επιφέρει την απόλυτη πρόσθεση στο τελικό αποτέλεσμα. Το ακόμη πιο σπάνιο που συμβαίνει είναι ότι το υλικό τους είναι υψηλότατου επιπέδου, βλ. το δεύτερο κομμάτι του πρώτου τους EP, οπότε δεν μένει τίποτα άλλο παρά να ευχαριστήσουμε την Berlin Atonal για την ιδέα που είχε να φέρει κοντά τους δύο αυτούς δημιουργούς.

BEAK> – Sex Music

Πλέον θα αδικούσαμε το συγκεκριμένο σχήμα αν για άλλη μια φορά το αναφέραμε ως ένα side project του Geoff Barrow των Portishead. Ο λόγος είναι ότι πλέον έχουν κατασταλάξει στον ήχο τους και μπορούν να φτιάξουν κομμάτια σαν και το “Sex Music”. Το λες άνετα και υποψήφιο σουξέ σε έναν άλλο πλανήτη μιας άλλης εποχής.

Flasher – Winnie

Στην απλότητα κρύβεται η όλη μαγεία της κιθαριστικής μουσικής. Γλυκά ακόρντα, διφωνίες από το πουθενά και μια μελωδία που σου κολλά από την πρώτη στιγμή σχηματοποιούν το νέο single των Flasher. Να και μια ελπίδα που ήρθε τελικά!

Circassian – Proper Motion

Αν και ζούμε σε ηλιόλουστα μέρη, συνηθίζεται οι ημεδαπές μπάντες να μην έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στα χαρούμενα ακούσματα. Το νέο βίντεο των Αθηναίων Circassian αποδεικνύει το αντίθετο με τους ουράνιους χρωματισμούς του. Ακολουθεί πιστά τη νέα τους σύνθεση που συμπεριλαμβάνεται στο νέο τους EP, πιάνοντας το χαμογελαστό μπάσιμο και ακολουθώντας την εναλλαγή ταχυτήτων, καθώς και τη σταθερή πορεία ενός ήλιου που είναι σαν να μη δύει ποτέ. (view)

My Favourite Things – A Little Closer

Ένα είδος που διανύει μια σπουδαία αναβίωση στις μέρες μας είναι το shoegaze. Κι ενώ στη Μεγάλη Βρετανία όλες οι μπάντες της πρώτης γραμμής του παρελθόντος επανεμφανίστηκαν με νέο δίσκο, στις Η.Π.Α. βγαίνουν συνέχεια νέες μπάντες από το underground. Εδώ ακούμε το εμμελές πρώτο δείγμα της επερχόμενης δουλειάς των MFT.

The Vagina Lips – The Internet Is Bringing Me Down

Το κομμάτι κάτι θυμίζει από τα παλιά. Η Θεσσαλονίκη στο φόντο του βίντεο ίδια και απαράλλαχτη όπως τότε που πήγες για πρώτη φορά. Ακόμη και η αισθητική του βίντεο παραπέμπει στην ανεμελιά περασμένων εποχών. Το νέο άσμα του υπέρ-δραστήριου Jimmy Polioudis πατά στα σίγουρα και ποντάρει στην ενέργεια του βασικού ριφ και του ρεφρέν. (view)

Wolvon – Positions

Οι Κάτω Χώρες πάντα έβγαζαν ενδιαφέρουσες μπάντες, αλλά τον τελευταίο καιρό παραέχει γίνει το κακό. Οι συγκεκριμένοι έρχονται από την Ολλανδία και, χωρίς να παίζουν κάτι πρωτότυπο, βγάζουν μια φρεσκάδα στο υλικό τους με αποτέλεσμα να έχουν κερδίσει μια αναγνώριση στη χώρα τους. Πέραν αυτού, το εναρκτήριο κομμάτι του νέου τους άλμπουμ δικαιολογεί για ποιο λόγο ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες σύγχρονες μπάντες που διαβαίνουν τα noise-rock μονοπάτια των 90’s.

Last Rizla – KLSS9532

Ιδού άλλη μια ημεδαπή μπάντα μετά τους Minerva Superduty, η οποία, ενώ ξεκίνησε παίζοντας ορχηστρικά, προσθέτει τραγουδιστή στη σύνθεσή της. Αυτό συνήθως φέρνει και διάφορες άλλες αλλαγές στον ήχο της μπάντας, όπως εδώ που το νέο τους κομμάτι ακούγεται πιο βαρύ και ευθύ από τα προηγούμενά τους. Προσωπικά, θα το χαρακτήριζα επικό με τη μη-μεταλλική έννοια του όρου και διατηρώ μια περιέργεια προς τα πού θα κινηθεί η μπάντα στις επόμενες κινήσεις της.

Andrea Belfi – Lead

Ο συγκεκριμένος μουσικός είναι το κλασικό παράδειγμα ενός ανήσυχου πνεύματος το οποίο έχει πάντα τις κεραίες του ανοικτές προς κάθε πειραματισμό και συνεργασία. Κάθε του κίνηση με άλλ@ς μουσικούς τροφοδοτεί μια πηγαία έμπνευση που εκβάλλει στις προσωπικές του δουλειές. Παράδειγμα, το νέο του κομμάτι το οποίο είναι μια πιστή απόδειξη του τι πετυχαίνει μόνος επί σκηνής, αφήνοντας μάλιστα κι έναν υπόγειο υπαινιγμό πάνω στο punk/hc παρελθόν του. Οι σκηνές που δένουν αρμονικά με την ερμηνεία του στα ντραμς είναι βγαλμένες από μια φανταστική ταινία με τον τίτλο Βερολίνο & Περίχωρα Άνωθεν! (view)

Six Steps Above The Earth – Darkness Is Just Light Turned Inside Out

Για να κατανοήσεις τι εννοεί ο τίτλος του νέου μαμούθ κομματιού των Θεσσαλονικέων SSATE σου παίρνει κάποια λεπτά. Με τον ίδιο τρόπο δίνει η μπάντα χρόνο και χώρο στη σύνθεση να αυτοβυθιστεί σε μια spiritual post rock mantra. Απλώς το αρχικό θέμα αναδεικνύεται στο βασικό του κομματιού με την αλλαγή στο δεκάλεπτο να έρχεται, όχι σαν έκρηξη ως όφειλε, αλλά ως ένα φυσικό επακόλουθο. Το εξωγήινο, πάντως, φινάλε αποτελεί και το κρυφό χαρτί της σύνθεσης. Όπως και κάθε φινάλε τελικά που γνωρίζει τι θέλει.

 

Ten New Songs Countdown, 55

Dekalogoi55

Oiseaux-Tempête – I Don’t Know What Or Why (feat. Tamer Abu Ghazaleh)

Μετά το Utopyia? οι OT προχωράνε προς Ανατολάς για να αφουγκραστούν τις τεράστιες και βίαιες αλλαγές που συντελούνται εκεί. Συμπράττοντας με Άραβες μουσικούς και ηχογραφώντας μέρος του δίσκου στη Βηρυτό βγάζουν ένα ζοφερό δίσκο που απηχεί αυτό που συμβαίνει εκεί όσον αφορά την προσφυγιά, τους πολέμους και την ανείπωτη δυστυχία. Για την ιστορία ο δίσκος θα βγει μέσα Απρίλη.

Brokeback – Cairo Levee

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από το τελευταίο άλμπουμ των Brokeback, της μπάντας που ηγείται ο Douglas McCombs, μέλος των Tortoise. Μετά από πολλά στάδια δοκιμής διαφόρων συνθέσεων στην μπάντα επιστρέφουν με κάτι ανεβαστικό και σχεδόν πρωτότυπο. Κάπως σαν να ακούμε μια post rock μπάντα να παίζει κάτι γκρούβυ με το μυαλό της πάντα κολλημένο στη σκηνή του Σικάγο. Σε λίγες ημέρες βγαίνει ο δίσκος και θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε και τα υπόλοιπα κομμάτια του.

Cataya – Vis-a-vis

Άγνωστο πότε θα βγει το νέο άλμπουμ των Cataya, αλλά φαίνεται ότι ο ορυμαγδός που προκάλεσε η πρώτη τους κυκλοφορία στα αόρατα γραφεία του ats, θα έχει και συνέχεια. Το νέο τους άσμα πατάει πάνω στο ήδη κατατεθειμένο τους υλικό με τις κιθάρες μόνο στα βαριά σημεία να έχουν μια περισσότερο άγρια-ξερή υφή από τα προηγούμενα τους. Πάντως, όπως φαίνεται, η ευρεία τους αναγνώριση στους κόλπους του ορχηστρικού ήχου δεν θα αργήσει να συμβεί. (view)

Pissed Jeans – The Bar Is Low

Πάντα στο όριο να θυμίζουν αρκετά τους The Jesus Lizard τα κατουρημένα τζιν πείθουν για άλλη μια φορά ότι μπορούν να γράψουν ένα άρρωστο και εκρηκτικό κομμάτι. Το ακούς και νομίζεις ότι είσαι μέσα στο ηχείο εν ώρα συναυλίας τους. Και μη χειρότερα!

The Black Angels – The Currency

Άλλη μια δισκογραφική επιστροφή που θα συζητηθεί από μουσάτους, τύπισσες με τατουάζ και λοιπά κομψά όντα της νύχτας και του rock n roll. Το νέο τραγούδι των TBA έχει όλα αυτά τα στοιχεία που τους έχουν κάνει να ξεχωρίσουν και μάλλον θα αναδειχθεί και σε νέο αγαπημένο συναυλιακό ύμνο. Τον Απρίλη ο νέος τους δίσκος. (view)

Clark – Peak Magnetic

Τσαλακωμένη φάτσα σε ένα περίεργο φόντο και ένα μπιτ που τρέχει σε λιβάδια πριν από μια καταιγίδα. Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στο νέο κομμάτι του Clark και ως συνήθως το επερχόμενο του άλμπουμ είναι καταδικασμένο να ακουστεί μετά μανίας. Η όλη δύναμη του συγκεκριμένου κομματιού κρύβεται στη μελωδία που εμφανίζεται στα μισά του και κορυφώνεται στο τέλος. Τί άλλο να θέλουμε;

The Tiger Lillies – Cold Night In Soho

Κρύα νύχτα και μια ιστορία παίζει μπροστά σε φώτα παρκαρισμένου αυτοκινήτου που έχουν ξεχαστεί ανοικτά. Ένα περιφερόμενο τρυπημένο κορμί αποζητά τρεις τελείες, ούτε ερωτήματα, ούτε απαντήσεις. Μια μοναξιά που ζυγίζει όσο μια τελευταία ανάσα πριν την τελευταία αυγή. Για όλα αυτά υπάρχει μια μπάντα που μπορεί να τα ερμηνεύσει με μαγεία και αυτή είναι οι The Tiger Lillies. (listen)

Kassel Jaeger Jim O’Rourke – Wakes On Cerulean (excerpt)

Άμεση η χαλαρωτική επίδραση του πρώτου δείγματος της συνεργασίας των δυο αυτών μουσικών. Στα ανοιχτά μιας πειραματικής διάθεσης που εμπεριέχει ηχογραφήσεις από θάλασσα, βυθίζεται ολοένα η μουσική σε μια χαοτική και γαλήνια φύση όπως αυτή των κυμάτων ή των σύννεφων σε αργή κίνηση. Λογικά όλος ο δίσκος θα κινείται σε αυτό το μοτίβο.

Christina Vantzou & John Also Bennett – Chione

Άλλη μια συνεργασία υψηλού επιπέδου στο χώρο της πειραματικής σκηνής. Οι δυο τους προσφέρουν ένα κινηματογραφικό ηχητικό κύμα στη συλλογή Disquiet vol. I της οποίας τα έσοδα θα πάνε όλα σε οργανώσεις που μάχονται υπέρ των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, των γυναικών, της ελεύθερης δημοσιογραφίας και άλλων σύγχρονων θεμάτων. Για καλό σκοπό λοιπόν…

Evan Caminiti – Toxic Tape (Love Canal)

Η πόλη έχει τη δική της φωνή η οποία αποτελείται από οτιδήποτε πέφτει από τα χείλη μας άψυχο κάτω. Όσον αφορά τη σύνδεση της Νέας Υόρκης με το επερχόμενο άλμπουμ του Evan, μέλους των Barn Owl, αυτό το φαινομενικά χαμένο στο χάος περνά από μια ιδιότυπη ανακύκλωση προς μουσική τέρψη. Κάτι σαν το νομοτελειακό σκοπό του κάθε θορύβου να γίνει ήχος τελικά. 

Ten New Videos Countdown, 54

dekalogoi54

Loscil – Drained Lake

Χορός, ένας τρόπος να σπαστούν οι κανόνες που ορίζουν ένα σώμα. Να αρθούν οι απαγορεύσεις και οι εντολές μέσα από το ξεπέρασμα αυτού που δύναται να κάνει. Να βγει το σώμα από μέσα του βρίσκοντας ξανά μια παιδική ευλυγισία. Το μαύρο φόντο φέρνει στο νου τις απελευθερωτικές νύχτες, τα άστρα, τις χαμένες πυξίδες μας. (view)

Trent Reznor & Atticus Ross – A Minute To Breathe

Αποχαιρετισμός σε κάτι μεγαλύτερο από μας. Κάτι που θα μας πάρει μαζί του φεύγοντας. Ήδη κινούμαστε προς τα εκεί με βιαστικά βήματα νομίζοντας πως με αυτά απλώς διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές μας ασχολίες, οι οποίες όλο και πληθαίνουν. Όλο και περνά πιο γρήγορα ο χρόνος, όλο και πλησιάζουμε στον τελικό αποχαιρετισμό. Σε όλα! (view)

Carla dal Forno – You Know What It’s Like

Ήχος από ξυπνητήρι. Έξω σιωπή. Πάντα νωρίς. Οι δείκτες του ρολογιού χαμογελάνε. Τα λουλούδια ζητιανεύουν νερό. Οι τοίχοι συγκρατούν με το ζόρι τα βραδινά όνειρα για να μην το σκάσουν. Ανοίγεις το παράθυρο, φυσάει ελαφρά και τα ξεχνάς όλα. (view)

Ruined Families – Image Of An Image

Εικόνες παντού σε οθόνες κάθε μεγέθους. Με μια κίνηση ενημερωνόμαστε, συγκινούμαστε, γελάμε, σκεφτόμαστε για δευτερόλεπτα και ξανά πάλι από την αρχή. Κύκλοι επί κύκλων με τις ανάσες να γίνονται όλο και πιο βιαστικές, όλο και πιο ασθμαίνουσες. Θα τα προλάβουμε όλα στο τέλος; Θα ξεχωρίσουμε ποτέ την αληθινή εικόνα πίσω από το είδωλό της; Τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας πάνω στο νεκρό γυαλί; (view)

White Lung – Sister

Χαμόγελα διαφημίσεων. Προς κατανάλωση οι ίδιες οι σχέσεις, αλλά όχι κατά ανάγκη εμπορική. Το ξόδεμα δεν προσμετριέται σε χρήμα, αλλά σε χαμένο χρόνο, σπαταλημένη ενέργεια, σπασμένα χαρακτηριστικά. Ναρκισσισμοί σε φόντο κόκκινο, ρόλοι από τα πριν νεκροί με το φινάλε πιο γνωστό και από την αρχή της κάθε ιστορίας. Πέφτουμε στο χαντάκι τους και μετράμε χειροκροτήματα. Ποτέ δεν φτάνουν, οπότε πέφτουμε ακόμη πιο βαθιά μέσα τους. Ποτέ! (view)

Bohren & Der Club Of Gore – Der Angler

Για κάθε χρήση λοιπόν. Με χρώμα, με άρωμα, ζωντανά, νεκρά. Αποκλειστικά όμως για τη νύχτα. Στα σκοτάδια δεν φαίνεται το αγκίστρι, παρά μόνο τα μάτια του δολώματος. Αυτά τα μάτια… (view)

Resina – Nightjar

Όλα συνέχουν ρυθμό, μελωδία και κίνηση. Τοπία σε διέγερση, φύση σε επιτάχυνση και εμείς σε σπασμένα κομμάτια με άγνωστα πρόσωπα μεταξύ τους. Σκιές χωρίς φως, παύσεις κενά σε αόρατες γραμμές, όλα σε κύκλους περιστρεφόμενα. Άραγε αν η γη κινούνταν πιο γρήγορα θα τα βλέπαμε όλα πιο καθαρά ή θα μέναμε όπως τώρα νωθροί; (view)

Syndrome – Forever And A Day

Η μπλε διάθεση της φωτογραφίας έρχεται και συμπληρώνει άψογα την μουσική επένδυση. Η απόχρωση πάει χέρι με χέρι με την μελαγχολία. Η έλλειψη κίνησης και η στατικότητα της εικόνας παραπέμπει σε βουβή φωνή. Ακροβατείς στο γκρεμό, χωρίς αντίβαρο, χωρίς έγνοιες. Η πτώση καμουφλάρεται σε απελευθέρωση. Η σύγκρουση θα δείξει τον αληθινό της εαυτό. (view)

Zenjungle – Yellow Mountain

Κανείς και καμιά δεν πέρασε ποτέ από κει. Μόνη της η φύση πλέκει ιστορίες δίχως τέλος. Νωχελικά χαϊδεύει τις όχθες του ποταμού, ενώ στο βυθό του όλα κινούνται αέναα. Σε κίνηση στο σκοτάδι χωρίς παύση. Νεκρό είναι μόνο ό,τι ξεβράζεται στο γαλήνιο, κατά τα άλλα, φως. (view)

Oneohtrix Point Never – Animals

Φώτα που αναβοσβήνουν οι σκέψεις. Πάντα προς τα πίσω και ακόμη πιο πίσω με την αρχή της κάθε ιστορίας να μην προμηνύει κανένα τέλος. Κόκκινα σχήματα οι σκέψεις που ποτέ δεν βγαίνουν από το μαύρο τους πλαίσιο. Γιατί κάθε νύχτα είναι διαφορετική; Καμία απάντηση, απλά καληνύχτα. (view)

TEN NEW SONGS COUNTDOWN 53

ΔΕΚΑΛΟΓΟΙ53

PortisheadSOS

Το πρώτο σημείο ζωής δείχνουν οι πολυαγαπημένοι Portishead μετά από σχεδόν εφτά χρόνια απουσίας από τις μουσικές παράγωγες. Αυτή τη φορά με ένα μόνο κομμάτι. Επιλέγουν και φέρουν στα μέτρα τους το “SOS” των ABBA. Το χορευτικό αυτό άσμα τινάζει από πάνω του τα γκλίτερ και τη χρυσόσκονη των μακρινών 70΄s και ξανασυστήνεται από την παρέα των Βρετανών. Ρίχνουν τους τόνους με ένα βαρύγδουπο trip hop beat που παίρνει τη σκυτάλη από το σχεδόν αστείο πιανάκι εποχής στην εισαγωγή της original εκτέλεσης και η υποτονική – εύθραυστη φωνή της Beth Gibbons δίνει σάρκα και οστά σε αυτή την υπέροχη διασκευή. Το “SOS” στην Portishead εκδοχή αποτελεί μέρος του soundtrack της νέας ταινίας του Ben Wheatley, High-Rise. (listen)

 

Invada Allstars Feat. Anika – 99 Red Balloons

Άλλη μια διασκευή είχαμε πρόσφατα από ένα μέλος αυτή τη φορά των προαναφερθέντων Portishead. Ο πολυπράγμων Geoff Barrow μαζί με την Anika και αρκετό ακόμα κόσμο από το δικό του label, Invada records, υπογράφουν κάτω από το project Invada All stars τη διασκευή του γνωστού κομματιού των Γερμανών Nena. Το “99 Red Balloons” αρχικά είχε κυκλοφορήσει μόνο στα Γερμανικά μιας και αυτή είναι η μητρική γλώσσα της ίδιας αλλά και της ομώνυμης μπάντας. Ένα χρόνο όμως αργότερα το “Neunundneunzig Luftballonsμεταφράστηκε στα Αγγλικά και έγινε “99 Red Balloons”. Η ίδια η Nena και η μπάντα της όμως ποτέ δεν εκτέλεσαν ζωντανά το εν λόγω κομμάτι στην αγγλική, λόγω του όπως ανέφεραν συχνά, «έχανε στη μετάφραση» και έτσι «δεν μετέφερε το ακριβές νόημα των στίχων και τον αντιπολεμικό χαρακτήρα του τραγουδιού». Κάπου χαμένος στη μετάφραση, λοιπόν, ο Barrow και οι λοιποί Invada stars διασκεύασαν το κομμάτι “99 Red Balloons” ως ένδειξη αλληλεγγύης προς την εκστρατεία υπέρ της πυρηνικής παρόπλισης των χωρών. Τα έσοδα δε από τις πωλήσεις του κομματιού μέσω του Bandcamp θα διατεθούν για την ενίσχυση της εκστρατείας.

 

Xiu Xiu – Falling

Ενώ ο David Lynch επιβεβαίωνε και μετέπειτα διέψευδε τις φήμες για την επιστροφή της σειράς Twin Peaks, το σάουντρακ της επανέρχεται διασκευασμένο από τους Xiu Xiu. O δίσκος αυτός, αποτέλεσμα σχετικής έκκλησης της Gallery of Modern Art της Αυστραλίας προς την μπάντα, πλαισίωσε την έκθεση David Lynch: Between Two Worlds και πλέον κυκλοφορεί προς τέρψη των πολυάριθμων – από κάθε μεριά – θαυμαστών. (view)

 

Collapse Under The EmpireCollapse

Ο συναυλιακός πυρετός στην Ευρώπη ξεκίνησε και θα συνεχιστεί για πολλούς μήνες κάνοντάς μας να αναστενάζουμε κρυφά για την απουσία budget, αλλά και να ξεθαρρεύουμε καθώς σηματοδοτούν την κυκλοφορία νέων δουλειών που ίσως μας είχαν περάσει απαρατήρητες. Ένα μετρημένο παράδειγμα της παραπάνω κατάστασης μας προσφέρουν το Dunk!festival και οι Γερμανοί Collapse Under The Empire, οι οποίοι θα παρουσιάσουν στη σκηνή του εν λόγω φεστιβάλ το κομμάτι “Collapse” αφήνοντας στον αέρα την πιθανότητα μίας νέας κυκλοφορίας. (listen)

 

Saosin – Racing Toward A Red Light

Άλλο ένα κύμα επανενώσεων έχει σκάσει στα βράχια της μουσικής βιομηχανίας. Αυτό περικλείει διάφορα emo/post-hardcore σχήματα που διέπρεψαν στα zeros, βλ. Thursday, Hopesfall, Underoath κ.α.. Οι Saosin μπορεί να έβγαλαν μόνο ένα EP με τον Antony Green στο μικρόφωνο, καθώς μετά πήγαν σε πολυεθνική και ο αοιδός τους αποχώρησε και έφτιαξε τους Circa Survive, αλλά αυτό έφτανε για να δώσει μια μυθική απόχρωση στην επιστροφή της μπάντας με την αρχική σύνθεση. Το “Silver String” που ακούσαμε πριν ένα μήνα περίπου ήταν άκρως κολληματικό και το δεύτερο τους δείγμα από τον επερχόμενο τους δίσκο είναι απλά χειμαρρώδες.(view)

 

John Carpenter – Angel’s Asylum

Η συνέχεια της πρώτης σόλο δουλειάς του John Carpenter, το Lost Themes II, είναι εδώ και μας προετοιμάζει για τις ζωντανές του εμφανίσεις στα τέλη του Μάη στην Αθήνα. Μικρές συνθέσεις, 80’s εντάσεις και το πλέον αναπόφευκτο – συνειρμικά σχηματιζόμενες κινηματογραφικές εικόνες για συντροφιά στην ακρόαση ενός δίσκου – οικογενειακή υπόθεση. Αναμένουμε τη στιγμή που η ίδια η παρουσία του Carpenter στη σκηνή θα αναδείξει τις συνθέσεις όπως ο ίδιος τις συνέλαβε.

 

RaimeDead Heat

Κάθε καλοκαίρι που έρχεται φαντάζει για ανεξήγητους λόγους πιο απειλητικό από το προηγούμενο. Μια νύξη πάνω σε αυτό κάνουν οι Raime με το θεοσκότεινο “Dead Heat” που προοιωνίζει έναν ηδυπαθή καλοκαιρινό δίσκο.

 

DriftmachineAmbler

Το στυλ που παίζει το συγκεκριμένο ντουέτο μπορεί να χαρακτηριστεί ως μονοδιάστατα ψυχρό με βάση τον ηλεκτρονικό φορμαλισμό του. Σε ορισμένες όμως συνθέσεις τους το αποτέλεσμα δηλώνεται υπέρ τους. Μια από αυτές είναι το κομμάτι-προπομπός-κυβιστικό βίντεο του νέου τους άλμπουμ που θα βγει στην Umor Rex αρχές Μάη. (view)
Klara LewisUs

Τέλη Μάη βγαίνει το δεύτερο άλμπουμ της νεαρής αυτής πειραματίστριας. Οι συνθέσεις που βρίσκονται σε αυτό ισορροπούν ανάμεσα στο βαθυστόχαστο και το εύηχο. Το κομμάτι που κλείνει το δίσκο, με το κενό στη μέση που νομίζεις πως κόπηκε το ρεύμα, είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του Too.

 

Brian Eno – The Ship

Τι άλλο άραγε έχει μείνει να ειπωθεί για το έργο του Brian Eno, ενός εκ των ιδρυτών της ambient μουσικής; Πιθανόν τίποτα οπότε προχωράμε κατευθείαν στη νέα του εικοσάλεπτη σύνθεση όπου επιστρέφει στο ύφος των κλασσικών του δουλειών τύπου Music For Airports, απλά προσθέτοντας φωνή και στίχους. Το αποτέλεσμα ακούγεται χαλαρωτικό και μυστηριακό συνάμα.(listen)

 

 

 

 

 

 

 

 

Ten New Songs Countdown 52

 

 

dekalogoi52

Tales of Murder and Dust – The Flow In Between

Η πιο περιεκτική δόση ψυχεδέλειας, στην οποία θα μπορούσατε να ελπίζετε φέτος, μέλλει να κυκλοφορήσει τέλη Μάρτη και να μας θυμίσει τον ερωτεύσιμο σκοτεινό ήχο του Hallucination of Beauty και την ήπια μελαγχολία του Skeleton Flowers. Οι σταθερές και όσο πρέπει απομακρυσμένες χρονικά επανεμφανίσεις των Δανών Tales of Murder and Dust παρουσιάζουν ως τον επόμενο σταθμό τους το κομμάτι Sisters και εμείς αναμένουμε το The Flow In Between με τις ψυχές στα δόντια μας. (free download)

 

 

Cold I – Κακός Άνεμος

Η αυτοοργανωμένη/diy σκηνή στην Αθήνα βρίσκεται σε άνθηση, τουλάχιστον ως προς την πλειάδα των νέων ονομάτων που έχουν πρόσφατα εμφανιστεί. Ένα από αυτά είναι και οι Cold I οι οποίοι έχουν δώσει αρκετές συναυλίες και πλέον μας παραδίδουν το πρώτο τους single με μια δυάδα συνθέσεων. Ο Κακός Άνεμος φυσά και ακούγεται σαν να έχεις τη μπάντα μπροστά σου σε χαμηλό φωτισμό και δυνατές εντάσεις. Τόσο καλά! (free download)

 

Χωρίς Οίκτο – Κανένας Παλμός 

Μόνο ο τίτλος της μπάντας και η απλή παράθεση των ονομάτων που έχουν θητεύσει τα μέλη της (βλ. Cut Off, Sarabante, Antimob, Παροξυσμός) αρκεί για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται. Δύο λεπτά στενού μαρκαρίσματος καταγράφονται ως ένα συνεκτικό δείγμα του τί περιέχει το split με τους εξίσου οργιώδεις και Αθηναίους Gutter.

 

The You And What Army Faction – Sadie’s Blood

Νέο κομμάτι από τους φίλους TYWAF και για άλλη μια φορά η μπάντα πειραματίζεται σε post-punk/no-wave φόρμες. Συνεκτικό, σκοτεινό όσο πρέπει και ευθύ το αιμοδιψές κομμάτι υπάρχει στο νέο split επτάιντσο με τους Rita Moss.

 

 

Gold Panda – Time Eater

Σπάνια ένα βίντεο απεικονίζει τόσο πειστικά την ζωή που κυλά άσκοπα στη μητρόπολη, όπως το ολόφρεσκο αυτό του Gold Panda. Μια μελωδία γέρνει πάνω σε ένα σφιχτό ρυθμό φωτίζοντας τη νύχτα, την πόλη και τις κινήσεις που χάνονται καθώς επαναλαμβάνονται στο διηνεκές. Ο τέλειος συνδυασμός ήχου και εικόνας. Ο τέλειος προπομπός του Good Luck & Do Your Best που θα βγει τέλη Μάη.  (view)

 

Wavves – Dreams Of Grandeur 

Μετά το συμπαθητικό τελευταίο τους άλμπουμ επανέρχονται με ένα split παρέα με τις Best Coast. Σουξέ μελωδικό, θορυβώδες και ελαφρώς εθιστικό για ηλικίες που διανύουν τα φοιτητικά τους χρόνια. Κάθε γενιά εξάλλου οφείλει να διαθέτει τέτοιου είδους διασκεδαστικές μπάντες!

 

 

Skuggsja – Kvervandi

H αδυναμία μας στη νοητή περιδιάβαση σε νορβηγικά τοπία υπό τον ήχο φολκ μουσικής φτάνει στο απόγειό της όταν κάνουν την εμφάνισή τους συνεργασίες όπως αυτή του Ivar Bjørnson (Enslaved) με τον Einar Selvik (Wardruna), χωρίς να παραβλέπουμε και τη συμμετοχή των υπολοίπων μουσικών των δυο σχημάτων στη δημιουργία του A Piece for Mind and Mirror. Ξεκινώντας από το ομώνυμο κομμάτι και λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολική του ονομασία (η λέξη skuggsja αποδίδεται στα ελληνικά με τη λέξη “καθρέπτης”), επιχειρήθηκε μια μουσική αναδρομή στη νορβηγική ιστορία και παράδοση, ένας μουσικός επαναπροσδιορισμός ενός δεδομένου έθνους. Αλλά όπως συμβαίνει και με κάθε τι άλλο – έτσι και στη μουσική- η αρχική πρόθεση τείνει να λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις, να ξεπερνάει ένα δεδομένο θεματικό πλαίσιο και εντέλει να λαμβάνεται από πομπούς χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά αποδεικνύοντας ότι πράγματι ανταποκρίνεται σε ένα κομμάτι εαυτού. Του εκάστοτε εαυτού. (listen)

 

Kaada/Patton – Imodium

Ακατανόητο βίντεο, avant garde μουσική και μια γνώριμη φωνή που ψέλνει σε μια άγνωστη γλώσσα. Αυτό είναι το νέο τραγούδι της συνεργασίας του πολύ Mike Patton με τον Kaada και με βάση την προηγούμενη εξαίρετη δουλειά τους, ίσως σπάσει το σερί των μέτριων κυκλοφοριών των τελευταίων χρόνων που φέρνουν τη σφραγίδα του γνωστού σχιζο-τραγουδιστή. (view)

 

Glitterbust – The Highline

Η Kim Gordon δεν χρειάζεται συστάσεις και ήδη από μόνο του το εξώφυλλο της νέας συνεργασίας της με τον Alex Knost αυτήν τη φορά, υποδεικνύει όχι μόνο ποια κρύβεται, αλλά και το πώς ακούγεται το άλμπουμ. Το πρώτο δείγμα είναι ακριβώς ό,τι αφαιρετικό και μυστήριο θα περιμέναμε να ακούσουμε μετά το project της με τους Body/Head.

 

 

F.S.Blumm & Nils Frahm – Day Two One

Άλλη μια δυάδα ονομάτων που επιστρέφουν με ένα νέο από κοινού άλμπουμ. Αν ήδη γνωρίζετε τί δημιουργεί η κάθε πλευρά κατά μόνας, δεν έχετε παρά να προσθέσετε τα δύο μέρη με τη φαντασία σας για να εμφανιστεί μπροστά σας ένα ομιχλώδες ambient και μίνιμαλ τοπίο.

 

TEN NEW SONGS COUNTDOWN, 51

 

dekalogoi51

 

Mikael Delta – Snowing In Berlin

 

Υπάρχουν κάποιοι ήχοι που νιώθουμε να μας γλυκαίνουν έστω για λίγο τη ζωή. Εικόνες γεννιούνται προσπαθώντας να σπάσουν την ψυχρή μοναξιά. Το νέο οπτικοακουστικό κομμάτι του Mikael Delta, θα μπορούσε να είναι μέρος του soundtrack ενός σκοτεινού δράματος σε χιονισμένα λευκά τοπία, ή ενός ντοκιμαντέρ στους δρόμους μιας πόλης φωτισμένης τη νύχτα. Τα ανοιχτά τοπία, ο ήλιος που υψώνεται πάνω από τη θάλασσα, τα πουλιά, οι πυραμίδες χιονιού και κρυστάλλων, υπογραμμίζουν τη σχέση μεταξύ του συναισθηματικού κόσμου και της πνευματικής αναζήτησης του δημιουργού. Όσον αφορά τη σχέση χιονιού και Βερολίνου έχουμε ήδη καταθέσει την άποψη μας εδώ. (view)

 

The KVB – In Deep

 

Κι όμως το ντουέτο αυτό μπορεί να γράψει ένα φωτεινό άσμα! Είχαν από πάντα βέβαια αυτήν την πλευρά μέσα τους καταχωνιασμένη, αλλά στο Mirror Being είχε επικρατήσει ολοκληρωτικά το σκότος και το ψύχος. Ο νέος δίσκος τους θα λέγετε Of Desire και λογικά θα ακουστεί ευρέως, μιας και θα κυκλοφορήσει στο label του μέλους των Portishead Geoff Barrow.

 

 

Explosions in the sky – Disintegration Anxiety

 

Ξεκινώντας με έναν διαστρεβλωμένο ήχο κάτι στριφογυρίζει στο στομάχι σου. Σε λίγο περισσότερο από τέσσερα λεπτά, μετράς τις μικρές γροθιές από την πολύπλοκη μελωδία που δεν σε αφήνουν να πας και πολύ μακρυά. Κάθεσαι και παλεύεις με αυτές, ενώ νιώθεις την παράξενη μουσική να σε γεμίζει δύναμη. Μάλλον για ακόμη μια φορά οι διάφορες εκρήξεις στον ουρανό, θα μας φέρουν εσωτερικές πλημμύρες!

 

 

Mogwai – U-235

 

Οι Mogwai παρουσίασαν ένα νέο κομμάτι που ονομάζεται “U-235”, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ Atomic. Συνοδεύει ως soundtrack το ντοκιμαντέρ Storyville – Atomic: Living in Dread and Promise. Ένα κομμάτι που σου μεταφέρει την όλη συναισθηματική και διαφορετική δουλειά, αφού η μπάντα μπήκε στη διαδικασία να ηχογραφήσει για τις καταστροφικές συνέπειες που ακολούθησαν από τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.

 

 

Nevermen – Mr Mistake (Boards Of Canada remix)

 

Μια συνεργασία που μας κίνησε το ενδιαφέρον ήταν αυτή των Boards of Canada, με τον Mike Patton των Faith No More, τον Tunde Adebimpe (μουσικός, ηθοποιός, εικαστικός καλλιτέχνης) και τoν ράπερ Doseone. Ένα remix του κομματιού “Mr Mistake”, το οποίο θα συμπεριλαμβάνεται στο επερχόμενο ομότιτλο ντεμπούτο τους, με το artwork να ανήκει στον Keith Tyson, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 29 του Γενάρη. Αυτή η πρόκληση για την αισθητική των τριών καλλιτεχνών, γέννησε μια νέα οντότητα που σίγουρα ηχεί ευχάριστα. (listen)

 

Dalhous – Methods Of Élan

 

Νέο άλμπουμ των συγκεκριμένων Βρετανών στην Blackest Ever Black στην οποία έχουμε τόση αδυναμία. Υπνωτικό και εύηχο το πρώτο δείγμα που φτάνει στα αυτιά μας, σαν να παρακολουθεις τα άστρα που πέφτουν σε ένα κόσμο χωρίς ευχές. Αναμένουμε με ιδιαίτερη ζέση το The Composite Moods Collection Vol.1: House Number 44 που θα βγει τέλη Μάρτη.

 

 

 

 

 

Final Moment Equilibrium – Empty Pool 

 

Βροχές και βαρυχειμωνιά δεν βλέπουμε παρά μόνο ακούμε σε μουσικά υποκατάστατα. Το νέο ep του Εδεσσαίου FME πληρεί τους όρους για να συνοδεύσει άρτια αναμνήσεις μιας χαμένης εποχής με τις neo-classical απλές ασκήσεις του. Αυτό είναι το πρώτο τραγούδι εδώ… (free-download)

 

 

 

Pop. 1280 – Pyramids On Mars

 

Ένα δικό μας μοιρολόι… Ένας ήχος “ανίερος” που γεννά τον εφιάλτη της συνεχής παρακολούθησης και την έλλειψη της ιδιωτικής ζωής .Μια σειρήνα η οποία δυναμώνει συνεχώς. Κάποιοι περιμένουν την Ημέρα της Κρίσεως, για μια ομολογία ενοχής. Εμείς απλά κοιτάμε στον καθρέφτη και μας συγχωρούμε για όποια αποτυχία… Ένα κομμάτι που σε κάνει να περπατάς στις μύτες των ποδιών, χωρίς να ξέρεις αν αυτό σε τρομάζει ή αν του επιτρέπεις να σε διαπεράσει.

 

 

Jehnny Beth & Julian Casablancas – Boy-Girl

 

Οι Sort Sol ήταν ένα γκρουπ από τη Δανία. Βρέθηκαν στην με ενεργό δράση μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, ακροβατώντας στο postpunk/newwave ιδίωμα. Στην Γηραιά Αλβιώνα τη διανομή της δισκογραφία τους ανέλαβε η, πανταχού παρούσα στη συγκεκριμένη σκηνή τότε, 4AD. Κάπως έτσι φαντάζομαι συμμετείχε στο “Boy- Girl” η Lydia Lynch. Το κομμάτι παίρνει σάρκα και οστά για ακόμα μια φορά μέσα στην ιστορία, διασκευασμένο από την Jehnny Beth (Savages), η οποία δηλώνει φαν της μπάντας, και τον, (Mr. Strokes), Julian Casablancas. (view)

 

The Temple – The Blessing

 

Μετά το δοκιμιακού χαρακτήρα κείμενο που αφιερώσαμε στην πρώτη προσπάθεια των ημεδαπών The Temple, ίσως δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να προλογίσουμε το ολοκληρωμένο άλμπουμ τους που πλησιάζει η ημερομηνία κυκλοφορίας του με απειλητικές διαθέσεις. Τα δύο νέα τους κομμάτια είναι ακριβώς αυτό που θα περιμέναμε από μια ταλαντούχα και καθαρόαιμη doom metal μπάντα. (listen)