Ten New Songs Countdown, 55

Dekalogoi55

Oiseaux-Tempête – I Don’t Know What Or Why (feat. Tamer Abu Ghazaleh)

Μετά το Utopyia? οι OT προχωράνε προς Ανατολάς για να αφουγκραστούν τις τεράστιες και βίαιες αλλαγές που συντελούνται εκεί. Συμπράττοντας με Άραβες μουσικούς και ηχογραφώντας μέρος του δίσκου στη Βηρυτό βγάζουν ένα ζοφερό δίσκο που απηχεί αυτό που συμβαίνει εκεί όσον αφορά την προσφυγιά, τους πολέμους και την ανείπωτη δυστυχία. Για την ιστορία ο δίσκος θα βγει μέσα Απρίλη.

Brokeback – Cairo Levee

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από το τελευταίο άλμπουμ των Brokeback, της μπάντας που ηγείται ο Douglas McCombs, μέλος των Tortoise. Μετά από πολλά στάδια δοκιμής διαφόρων συνθέσεων στην μπάντα επιστρέφουν με κάτι ανεβαστικό και σχεδόν πρωτότυπο. Κάπως σαν να ακούμε μια post rock μπάντα να παίζει κάτι γκρούβυ με το μυαλό της πάντα κολλημένο στη σκηνή του Σικάγο. Σε λίγες ημέρες βγαίνει ο δίσκος και θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε και τα υπόλοιπα κομμάτια του.

Cataya – Vis-a-vis

Άγνωστο πότε θα βγει το νέο άλμπουμ των Cataya, αλλά φαίνεται ότι ο ορυμαγδός που προκάλεσε η πρώτη τους κυκλοφορία στα αόρατα γραφεία του ats, θα έχει και συνέχεια. Το νέο τους άσμα πατάει πάνω στο ήδη κατατεθειμένο τους υλικό με τις κιθάρες μόνο στα βαριά σημεία να έχουν μια περισσότερο άγρια-ξερή υφή από τα προηγούμενα τους. Πάντως, όπως φαίνεται, η ευρεία τους αναγνώριση στους κόλπους του ορχηστρικού ήχου δεν θα αργήσει να συμβεί. (view)

Pissed Jeans – The Bar Is Low

Πάντα στο όριο να θυμίζουν αρκετά τους The Jesus Lizard τα κατουρημένα τζιν πείθουν για άλλη μια φορά ότι μπορούν να γράψουν ένα άρρωστο και εκρηκτικό κομμάτι. Το ακούς και νομίζεις ότι είσαι μέσα στο ηχείο εν ώρα συναυλίας τους. Και μη χειρότερα!

The Black Angels – The Currency

Άλλη μια δισκογραφική επιστροφή που θα συζητηθεί από μουσάτους, τύπισσες με τατουάζ και λοιπά κομψά όντα της νύχτας και του rock n roll. Το νέο τραγούδι των TBA έχει όλα αυτά τα στοιχεία που τους έχουν κάνει να ξεχωρίσουν και μάλλον θα αναδειχθεί και σε νέο αγαπημένο συναυλιακό ύμνο. Τον Απρίλη ο νέος τους δίσκος. (view)

Clark – Peak Magnetic

Τσαλακωμένη φάτσα σε ένα περίεργο φόντο και ένα μπιτ που τρέχει σε λιβάδια πριν από μια καταιγίδα. Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στο νέο κομμάτι του Clark και ως συνήθως το επερχόμενο του άλμπουμ είναι καταδικασμένο να ακουστεί μετά μανίας. Η όλη δύναμη του συγκεκριμένου κομματιού κρύβεται στη μελωδία που εμφανίζεται στα μισά του και κορυφώνεται στο τέλος. Τί άλλο να θέλουμε;

The Tiger Lillies – Cold Night In Soho

Κρύα νύχτα και μια ιστορία παίζει μπροστά σε φώτα παρκαρισμένου αυτοκινήτου που έχουν ξεχαστεί ανοικτά. Ένα περιφερόμενο τρυπημένο κορμί αποζητά τρεις τελείες, ούτε ερωτήματα, ούτε απαντήσεις. Μια μοναξιά που ζυγίζει όσο μια τελευταία ανάσα πριν την τελευταία αυγή. Για όλα αυτά υπάρχει μια μπάντα που μπορεί να τα ερμηνεύσει με μαγεία και αυτή είναι οι The Tiger Lillies. (listen)

Kassel Jaeger Jim O’Rourke – Wakes On Cerulean (excerpt)

Άμεση η χαλαρωτική επίδραση του πρώτου δείγματος της συνεργασίας των δυο αυτών μουσικών. Στα ανοιχτά μιας πειραματικής διάθεσης που εμπεριέχει ηχογραφήσεις από θάλασσα, βυθίζεται ολοένα η μουσική σε μια χαοτική και γαλήνια φύση όπως αυτή των κυμάτων ή των σύννεφων σε αργή κίνηση. Λογικά όλος ο δίσκος θα κινείται σε αυτό το μοτίβο.

Christina Vantzou & John Also Bennett – Chione

Άλλη μια συνεργασία υψηλού επιπέδου στο χώρο της πειραματικής σκηνής. Οι δυο τους προσφέρουν ένα κινηματογραφικό ηχητικό κύμα στη συλλογή Disquiet vol. I της οποίας τα έσοδα θα πάνε όλα σε οργανώσεις που μάχονται υπέρ των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, των γυναικών, της ελεύθερης δημοσιογραφίας και άλλων σύγχρονων θεμάτων. Για καλό σκοπό λοιπόν…

Evan Caminiti – Toxic Tape (Love Canal)

Η πόλη έχει τη δική της φωνή η οποία αποτελείται από οτιδήποτε πέφτει από τα χείλη μας άψυχο κάτω. Όσον αφορά τη σύνδεση της Νέας Υόρκης με το επερχόμενο άλμπουμ του Evan, μέλους των Barn Owl, αυτό το φαινομενικά χαμένο στο χάος περνά από μια ιδιότυπη ανακύκλωση προς μουσική τέρψη. Κάτι σαν το νομοτελειακό σκοπό του κάθε θορύβου να γίνει ήχος τελικά. 

Ten New Videos Countdown, 54

dekalogoi54

Loscil – Drained Lake

Χορός, ένας τρόπος να σπαστούν οι κανόνες που ορίζουν ένα σώμα. Να αρθούν οι απαγορεύσεις και οι εντολές μέσα από το ξεπέρασμα αυτού που δύναται να κάνει. Να βγει το σώμα από μέσα του βρίσκοντας ξανά μια παιδική ευλυγισία. Το μαύρο φόντο φέρνει στο νου τις απελευθερωτικές νύχτες, τα άστρα, τις χαμένες πυξίδες μας. (view)

Trent Reznor & Atticus Ross – A Minute To Breathe

Αποχαιρετισμός σε κάτι μεγαλύτερο από μας. Κάτι που θα μας πάρει μαζί του φεύγοντας. Ήδη κινούμαστε προς τα εκεί με βιαστικά βήματα νομίζοντας πως με αυτά απλώς διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές μας ασχολίες, οι οποίες όλο και πληθαίνουν. Όλο και περνά πιο γρήγορα ο χρόνος, όλο και πλησιάζουμε στον τελικό αποχαιρετισμό. Σε όλα! (view)

Carla dal Forno – You Know What It’s Like

Ήχος από ξυπνητήρι. Έξω σιωπή. Πάντα νωρίς. Οι δείκτες του ρολογιού χαμογελάνε. Τα λουλούδια ζητιανεύουν νερό. Οι τοίχοι συγκρατούν με το ζόρι τα βραδινά όνειρα για να μην το σκάσουν. Ανοίγεις το παράθυρο, φυσάει ελαφρά και τα ξεχνάς όλα. (view)

Ruined Families – Image Of An Image

Εικόνες παντού σε οθόνες κάθε μεγέθους. Με μια κίνηση ενημερωνόμαστε, συγκινούμαστε, γελάμε, σκεφτόμαστε για δευτερόλεπτα και ξανά πάλι από την αρχή. Κύκλοι επί κύκλων με τις ανάσες να γίνονται όλο και πιο βιαστικές, όλο και πιο ασθμαίνουσες. Θα τα προλάβουμε όλα στο τέλος; Θα ξεχωρίσουμε ποτέ την αληθινή εικόνα πίσω από το είδωλό της; Τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας πάνω στο νεκρό γυαλί; (view)

White Lung – Sister

Χαμόγελα διαφημίσεων. Προς κατανάλωση οι ίδιες οι σχέσεις, αλλά όχι κατά ανάγκη εμπορική. Το ξόδεμα δεν προσμετριέται σε χρήμα, αλλά σε χαμένο χρόνο, σπαταλημένη ενέργεια, σπασμένα χαρακτηριστικά. Ναρκισσισμοί σε φόντο κόκκινο, ρόλοι από τα πριν νεκροί με το φινάλε πιο γνωστό και από την αρχή της κάθε ιστορίας. Πέφτουμε στο χαντάκι τους και μετράμε χειροκροτήματα. Ποτέ δεν φτάνουν, οπότε πέφτουμε ακόμη πιο βαθιά μέσα τους. Ποτέ! (view)

Bohren & Der Club Of Gore – Der Angler

Για κάθε χρήση λοιπόν. Με χρώμα, με άρωμα, ζωντανά, νεκρά. Αποκλειστικά όμως για τη νύχτα. Στα σκοτάδια δεν φαίνεται το αγκίστρι, παρά μόνο τα μάτια του δολώματος. Αυτά τα μάτια… (view)

Resina – Nightjar

Όλα συνέχουν ρυθμό, μελωδία και κίνηση. Τοπία σε διέγερση, φύση σε επιτάχυνση και εμείς σε σπασμένα κομμάτια με άγνωστα πρόσωπα μεταξύ τους. Σκιές χωρίς φως, παύσεις κενά σε αόρατες γραμμές, όλα σε κύκλους περιστρεφόμενα. Άραγε αν η γη κινούνταν πιο γρήγορα θα τα βλέπαμε όλα πιο καθαρά ή θα μέναμε όπως τώρα νωθροί; (view)

Syndrome – Forever And A Day

Η μπλε διάθεση της φωτογραφίας έρχεται και συμπληρώνει άψογα την μουσική επένδυση. Η απόχρωση πάει χέρι με χέρι με την μελαγχολία. Η έλλειψη κίνησης και η στατικότητα της εικόνας παραπέμπει σε βουβή φωνή. Ακροβατείς στο γκρεμό, χωρίς αντίβαρο, χωρίς έγνοιες. Η πτώση καμουφλάρεται σε απελευθέρωση. Η σύγκρουση θα δείξει τον αληθινό της εαυτό. (view)

Zenjungle – Yellow Mountain

Κανείς και καμιά δεν πέρασε ποτέ από κει. Μόνη της η φύση πλέκει ιστορίες δίχως τέλος. Νωχελικά χαϊδεύει τις όχθες του ποταμού, ενώ στο βυθό του όλα κινούνται αέναα. Σε κίνηση στο σκοτάδι χωρίς παύση. Νεκρό είναι μόνο ό,τι ξεβράζεται στο γαλήνιο, κατά τα άλλα, φως. (view)

Oneohtrix Point Never – Animals

Φώτα που αναβοσβήνουν οι σκέψεις. Πάντα προς τα πίσω και ακόμη πιο πίσω με την αρχή της κάθε ιστορίας να μην προμηνύει κανένα τέλος. Κόκκινα σχήματα οι σκέψεις που ποτέ δεν βγαίνουν από το μαύρο τους πλαίσιο. Γιατί κάθε νύχτα είναι διαφορετική; Καμία απάντηση, απλά καληνύχτα. (view)

TEN NEW SONGS COUNTDOWN 53

ΔΕΚΑΛΟΓΟΙ53

PortisheadSOS

Το πρώτο σημείο ζωής δείχνουν οι πολυαγαπημένοι Portishead μετά από σχεδόν εφτά χρόνια απουσίας από τις μουσικές παράγωγες. Αυτή τη φορά με ένα μόνο κομμάτι. Επιλέγουν και φέρουν στα μέτρα τους το “SOS” των ABBA. Το χορευτικό αυτό άσμα τινάζει από πάνω του τα γκλίτερ και τη χρυσόσκονη των μακρινών 70΄s και ξανασυστήνεται από την παρέα των Βρετανών. Ρίχνουν τους τόνους με ένα βαρύγδουπο trip hop beat που παίρνει τη σκυτάλη από το σχεδόν αστείο πιανάκι εποχής στην εισαγωγή της original εκτέλεσης και η υποτονική – εύθραυστη φωνή της Beth Gibbons δίνει σάρκα και οστά σε αυτή την υπέροχη διασκευή. Το “SOS” στην Portishead εκδοχή αποτελεί μέρος του soundtrack της νέας ταινίας του Ben Wheatley, High-Rise. (listen)

 

Invada Allstars Feat. Anika – 99 Red Balloons

Άλλη μια διασκευή είχαμε πρόσφατα από ένα μέλος αυτή τη φορά των προαναφερθέντων Portishead. Ο πολυπράγμων Geoff Barrow μαζί με την Anika και αρκετό ακόμα κόσμο από το δικό του label, Invada records, υπογράφουν κάτω από το project Invada All stars τη διασκευή του γνωστού κομματιού των Γερμανών Nena. Το “99 Red Balloons” αρχικά είχε κυκλοφορήσει μόνο στα Γερμανικά μιας και αυτή είναι η μητρική γλώσσα της ίδιας αλλά και της ομώνυμης μπάντας. Ένα χρόνο όμως αργότερα το “Neunundneunzig Luftballonsμεταφράστηκε στα Αγγλικά και έγινε “99 Red Balloons”. Η ίδια η Nena και η μπάντα της όμως ποτέ δεν εκτέλεσαν ζωντανά το εν λόγω κομμάτι στην αγγλική, λόγω του όπως ανέφεραν συχνά, «έχανε στη μετάφραση» και έτσι «δεν μετέφερε το ακριβές νόημα των στίχων και τον αντιπολεμικό χαρακτήρα του τραγουδιού». Κάπου χαμένος στη μετάφραση, λοιπόν, ο Barrow και οι λοιποί Invada stars διασκεύασαν το κομμάτι “99 Red Balloons” ως ένδειξη αλληλεγγύης προς την εκστρατεία υπέρ της πυρηνικής παρόπλισης των χωρών. Τα έσοδα δε από τις πωλήσεις του κομματιού μέσω του Bandcamp θα διατεθούν για την ενίσχυση της εκστρατείας.

 

Xiu Xiu – Falling

Ενώ ο David Lynch επιβεβαίωνε και μετέπειτα διέψευδε τις φήμες για την επιστροφή της σειράς Twin Peaks, το σάουντρακ της επανέρχεται διασκευασμένο από τους Xiu Xiu. O δίσκος αυτός, αποτέλεσμα σχετικής έκκλησης της Gallery of Modern Art της Αυστραλίας προς την μπάντα, πλαισίωσε την έκθεση David Lynch: Between Two Worlds και πλέον κυκλοφορεί προς τέρψη των πολυάριθμων – από κάθε μεριά – θαυμαστών. (view)

 

Collapse Under The EmpireCollapse

Ο συναυλιακός πυρετός στην Ευρώπη ξεκίνησε και θα συνεχιστεί για πολλούς μήνες κάνοντάς μας να αναστενάζουμε κρυφά για την απουσία budget, αλλά και να ξεθαρρεύουμε καθώς σηματοδοτούν την κυκλοφορία νέων δουλειών που ίσως μας είχαν περάσει απαρατήρητες. Ένα μετρημένο παράδειγμα της παραπάνω κατάστασης μας προσφέρουν το Dunk!festival και οι Γερμανοί Collapse Under The Empire, οι οποίοι θα παρουσιάσουν στη σκηνή του εν λόγω φεστιβάλ το κομμάτι “Collapse” αφήνοντας στον αέρα την πιθανότητα μίας νέας κυκλοφορίας. (listen)

 

Saosin – Racing Toward A Red Light

Άλλο ένα κύμα επανενώσεων έχει σκάσει στα βράχια της μουσικής βιομηχανίας. Αυτό περικλείει διάφορα emo/post-hardcore σχήματα που διέπρεψαν στα zeros, βλ. Thursday, Hopesfall, Underoath κ.α.. Οι Saosin μπορεί να έβγαλαν μόνο ένα EP με τον Antony Green στο μικρόφωνο, καθώς μετά πήγαν σε πολυεθνική και ο αοιδός τους αποχώρησε και έφτιαξε τους Circa Survive, αλλά αυτό έφτανε για να δώσει μια μυθική απόχρωση στην επιστροφή της μπάντας με την αρχική σύνθεση. Το “Silver String” που ακούσαμε πριν ένα μήνα περίπου ήταν άκρως κολληματικό και το δεύτερο τους δείγμα από τον επερχόμενο τους δίσκο είναι απλά χειμαρρώδες.(view)

 

John Carpenter – Angel’s Asylum

Η συνέχεια της πρώτης σόλο δουλειάς του John Carpenter, το Lost Themes II, είναι εδώ και μας προετοιμάζει για τις ζωντανές του εμφανίσεις στα τέλη του Μάη στην Αθήνα. Μικρές συνθέσεις, 80’s εντάσεις και το πλέον αναπόφευκτο – συνειρμικά σχηματιζόμενες κινηματογραφικές εικόνες για συντροφιά στην ακρόαση ενός δίσκου – οικογενειακή υπόθεση. Αναμένουμε τη στιγμή που η ίδια η παρουσία του Carpenter στη σκηνή θα αναδείξει τις συνθέσεις όπως ο ίδιος τις συνέλαβε.

 

RaimeDead Heat

Κάθε καλοκαίρι που έρχεται φαντάζει για ανεξήγητους λόγους πιο απειλητικό από το προηγούμενο. Μια νύξη πάνω σε αυτό κάνουν οι Raime με το θεοσκότεινο “Dead Heat” που προοιωνίζει έναν ηδυπαθή καλοκαιρινό δίσκο.

 

DriftmachineAmbler

Το στυλ που παίζει το συγκεκριμένο ντουέτο μπορεί να χαρακτηριστεί ως μονοδιάστατα ψυχρό με βάση τον ηλεκτρονικό φορμαλισμό του. Σε ορισμένες όμως συνθέσεις τους το αποτέλεσμα δηλώνεται υπέρ τους. Μια από αυτές είναι το κομμάτι-προπομπός-κυβιστικό βίντεο του νέου τους άλμπουμ που θα βγει στην Umor Rex αρχές Μάη. (view)
Klara LewisUs

Τέλη Μάη βγαίνει το δεύτερο άλμπουμ της νεαρής αυτής πειραματίστριας. Οι συνθέσεις που βρίσκονται σε αυτό ισορροπούν ανάμεσα στο βαθυστόχαστο και το εύηχο. Το κομμάτι που κλείνει το δίσκο, με το κενό στη μέση που νομίζεις πως κόπηκε το ρεύμα, είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του Too.

 

Brian Eno – The Ship

Τι άλλο άραγε έχει μείνει να ειπωθεί για το έργο του Brian Eno, ενός εκ των ιδρυτών της ambient μουσικής; Πιθανόν τίποτα οπότε προχωράμε κατευθείαν στη νέα του εικοσάλεπτη σύνθεση όπου επιστρέφει στο ύφος των κλασσικών του δουλειών τύπου Music For Airports, απλά προσθέτοντας φωνή και στίχους. Το αποτέλεσμα ακούγεται χαλαρωτικό και μυστηριακό συνάμα.(listen)

 

 

 

 

 

 

 

 

Ten New Songs Countdown 52

 

 

dekalogoi52

Tales of Murder and Dust – The Flow In Between

Η πιο περιεκτική δόση ψυχεδέλειας, στην οποία θα μπορούσατε να ελπίζετε φέτος, μέλλει να κυκλοφορήσει τέλη Μάρτη και να μας θυμίσει τον ερωτεύσιμο σκοτεινό ήχο του Hallucination of Beauty και την ήπια μελαγχολία του Skeleton Flowers. Οι σταθερές και όσο πρέπει απομακρυσμένες χρονικά επανεμφανίσεις των Δανών Tales of Murder and Dust παρουσιάζουν ως τον επόμενο σταθμό τους το κομμάτι Sisters και εμείς αναμένουμε το The Flow In Between με τις ψυχές στα δόντια μας. (free download)

 

 

Cold I – Κακός Άνεμος

Η αυτοοργανωμένη/diy σκηνή στην Αθήνα βρίσκεται σε άνθηση, τουλάχιστον ως προς την πλειάδα των νέων ονομάτων που έχουν πρόσφατα εμφανιστεί. Ένα από αυτά είναι και οι Cold I οι οποίοι έχουν δώσει αρκετές συναυλίες και πλέον μας παραδίδουν το πρώτο τους single με μια δυάδα συνθέσεων. Ο Κακός Άνεμος φυσά και ακούγεται σαν να έχεις τη μπάντα μπροστά σου σε χαμηλό φωτισμό και δυνατές εντάσεις. Τόσο καλά! (free download)

 

Χωρίς Οίκτο – Κανένας Παλμός 

Μόνο ο τίτλος της μπάντας και η απλή παράθεση των ονομάτων που έχουν θητεύσει τα μέλη της (βλ. Cut Off, Sarabante, Antimob, Παροξυσμός) αρκεί για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται. Δύο λεπτά στενού μαρκαρίσματος καταγράφονται ως ένα συνεκτικό δείγμα του τί περιέχει το split με τους εξίσου οργιώδεις και Αθηναίους Gutter.

 

The You And What Army Faction – Sadie’s Blood

Νέο κομμάτι από τους φίλους TYWAF και για άλλη μια φορά η μπάντα πειραματίζεται σε post-punk/no-wave φόρμες. Συνεκτικό, σκοτεινό όσο πρέπει και ευθύ το αιμοδιψές κομμάτι υπάρχει στο νέο split επτάιντσο με τους Rita Moss.

 

 

Gold Panda – Time Eater

Σπάνια ένα βίντεο απεικονίζει τόσο πειστικά την ζωή που κυλά άσκοπα στη μητρόπολη, όπως το ολόφρεσκο αυτό του Gold Panda. Μια μελωδία γέρνει πάνω σε ένα σφιχτό ρυθμό φωτίζοντας τη νύχτα, την πόλη και τις κινήσεις που χάνονται καθώς επαναλαμβάνονται στο διηνεκές. Ο τέλειος συνδυασμός ήχου και εικόνας. Ο τέλειος προπομπός του Good Luck & Do Your Best που θα βγει τέλη Μάη.  (view)

 

Wavves – Dreams Of Grandeur 

Μετά το συμπαθητικό τελευταίο τους άλμπουμ επανέρχονται με ένα split παρέα με τις Best Coast. Σουξέ μελωδικό, θορυβώδες και ελαφρώς εθιστικό για ηλικίες που διανύουν τα φοιτητικά τους χρόνια. Κάθε γενιά εξάλλου οφείλει να διαθέτει τέτοιου είδους διασκεδαστικές μπάντες!

 

 

Skuggsja – Kvervandi

H αδυναμία μας στη νοητή περιδιάβαση σε νορβηγικά τοπία υπό τον ήχο φολκ μουσικής φτάνει στο απόγειό της όταν κάνουν την εμφάνισή τους συνεργασίες όπως αυτή του Ivar Bjørnson (Enslaved) με τον Einar Selvik (Wardruna), χωρίς να παραβλέπουμε και τη συμμετοχή των υπολοίπων μουσικών των δυο σχημάτων στη δημιουργία του A Piece for Mind and Mirror. Ξεκινώντας από το ομώνυμο κομμάτι και λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολική του ονομασία (η λέξη skuggsja αποδίδεται στα ελληνικά με τη λέξη “καθρέπτης”), επιχειρήθηκε μια μουσική αναδρομή στη νορβηγική ιστορία και παράδοση, ένας μουσικός επαναπροσδιορισμός ενός δεδομένου έθνους. Αλλά όπως συμβαίνει και με κάθε τι άλλο – έτσι και στη μουσική- η αρχική πρόθεση τείνει να λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις, να ξεπερνάει ένα δεδομένο θεματικό πλαίσιο και εντέλει να λαμβάνεται από πομπούς χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά αποδεικνύοντας ότι πράγματι ανταποκρίνεται σε ένα κομμάτι εαυτού. Του εκάστοτε εαυτού. (listen)

 

Kaada/Patton – Imodium

Ακατανόητο βίντεο, avant garde μουσική και μια γνώριμη φωνή που ψέλνει σε μια άγνωστη γλώσσα. Αυτό είναι το νέο τραγούδι της συνεργασίας του πολύ Mike Patton με τον Kaada και με βάση την προηγούμενη εξαίρετη δουλειά τους, ίσως σπάσει το σερί των μέτριων κυκλοφοριών των τελευταίων χρόνων που φέρνουν τη σφραγίδα του γνωστού σχιζο-τραγουδιστή. (view)

 

Glitterbust – The Highline

Η Kim Gordon δεν χρειάζεται συστάσεις και ήδη από μόνο του το εξώφυλλο της νέας συνεργασίας της με τον Alex Knost αυτήν τη φορά, υποδεικνύει όχι μόνο ποια κρύβεται, αλλά και το πώς ακούγεται το άλμπουμ. Το πρώτο δείγμα είναι ακριβώς ό,τι αφαιρετικό και μυστήριο θα περιμέναμε να ακούσουμε μετά το project της με τους Body/Head.

 

 

F.S.Blumm & Nils Frahm – Day Two One

Άλλη μια δυάδα ονομάτων που επιστρέφουν με ένα νέο από κοινού άλμπουμ. Αν ήδη γνωρίζετε τί δημιουργεί η κάθε πλευρά κατά μόνας, δεν έχετε παρά να προσθέσετε τα δύο μέρη με τη φαντασία σας για να εμφανιστεί μπροστά σας ένα ομιχλώδες ambient και μίνιμαλ τοπίο.

 

TEN NEW SONGS COUNTDOWN, 51

 

dekalogoi51

 

Mikael Delta – Snowing In Berlin

 

Υπάρχουν κάποιοι ήχοι που νιώθουμε να μας γλυκαίνουν έστω για λίγο τη ζωή. Εικόνες γεννιούνται προσπαθώντας να σπάσουν την ψυχρή μοναξιά. Το νέο οπτικοακουστικό κομμάτι του Mikael Delta, θα μπορούσε να είναι μέρος του soundtrack ενός σκοτεινού δράματος σε χιονισμένα λευκά τοπία, ή ενός ντοκιμαντέρ στους δρόμους μιας πόλης φωτισμένης τη νύχτα. Τα ανοιχτά τοπία, ο ήλιος που υψώνεται πάνω από τη θάλασσα, τα πουλιά, οι πυραμίδες χιονιού και κρυστάλλων, υπογραμμίζουν τη σχέση μεταξύ του συναισθηματικού κόσμου και της πνευματικής αναζήτησης του δημιουργού. Όσον αφορά τη σχέση χιονιού και Βερολίνου έχουμε ήδη καταθέσει την άποψη μας εδώ. (view)

 

The KVB – In Deep

 

Κι όμως το ντουέτο αυτό μπορεί να γράψει ένα φωτεινό άσμα! Είχαν από πάντα βέβαια αυτήν την πλευρά μέσα τους καταχωνιασμένη, αλλά στο Mirror Being είχε επικρατήσει ολοκληρωτικά το σκότος και το ψύχος. Ο νέος δίσκος τους θα λέγετε Of Desire και λογικά θα ακουστεί ευρέως, μιας και θα κυκλοφορήσει στο label του μέλους των Portishead Geoff Barrow.

 

 

Explosions in the sky – Disintegration Anxiety

 

Ξεκινώντας με έναν διαστρεβλωμένο ήχο κάτι στριφογυρίζει στο στομάχι σου. Σε λίγο περισσότερο από τέσσερα λεπτά, μετράς τις μικρές γροθιές από την πολύπλοκη μελωδία που δεν σε αφήνουν να πας και πολύ μακρυά. Κάθεσαι και παλεύεις με αυτές, ενώ νιώθεις την παράξενη μουσική να σε γεμίζει δύναμη. Μάλλον για ακόμη μια φορά οι διάφορες εκρήξεις στον ουρανό, θα μας φέρουν εσωτερικές πλημμύρες!

 

 

Mogwai – U-235

 

Οι Mogwai παρουσίασαν ένα νέο κομμάτι που ονομάζεται “U-235”, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ Atomic. Συνοδεύει ως soundtrack το ντοκιμαντέρ Storyville – Atomic: Living in Dread and Promise. Ένα κομμάτι που σου μεταφέρει την όλη συναισθηματική και διαφορετική δουλειά, αφού η μπάντα μπήκε στη διαδικασία να ηχογραφήσει για τις καταστροφικές συνέπειες που ακολούθησαν από τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.

 

 

Nevermen – Mr Mistake (Boards Of Canada remix)

 

Μια συνεργασία που μας κίνησε το ενδιαφέρον ήταν αυτή των Boards of Canada, με τον Mike Patton των Faith No More, τον Tunde Adebimpe (μουσικός, ηθοποιός, εικαστικός καλλιτέχνης) και τoν ράπερ Doseone. Ένα remix του κομματιού “Mr Mistake”, το οποίο θα συμπεριλαμβάνεται στο επερχόμενο ομότιτλο ντεμπούτο τους, με το artwork να ανήκει στον Keith Tyson, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 29 του Γενάρη. Αυτή η πρόκληση για την αισθητική των τριών καλλιτεχνών, γέννησε μια νέα οντότητα που σίγουρα ηχεί ευχάριστα. (listen)

 

Dalhous – Methods Of Élan

 

Νέο άλμπουμ των συγκεκριμένων Βρετανών στην Blackest Ever Black στην οποία έχουμε τόση αδυναμία. Υπνωτικό και εύηχο το πρώτο δείγμα που φτάνει στα αυτιά μας, σαν να παρακολουθεις τα άστρα που πέφτουν σε ένα κόσμο χωρίς ευχές. Αναμένουμε με ιδιαίτερη ζέση το The Composite Moods Collection Vol.1: House Number 44 που θα βγει τέλη Μάρτη.

 

 

 

 

 

Final Moment Equilibrium – Empty Pool 

 

Βροχές και βαρυχειμωνιά δεν βλέπουμε παρά μόνο ακούμε σε μουσικά υποκατάστατα. Το νέο ep του Εδεσσαίου FME πληρεί τους όρους για να συνοδεύσει άρτια αναμνήσεις μιας χαμένης εποχής με τις neo-classical απλές ασκήσεις του. Αυτό είναι το πρώτο τραγούδι εδώ… (free-download)

 

 

 

Pop. 1280 – Pyramids On Mars

 

Ένα δικό μας μοιρολόι… Ένας ήχος “ανίερος” που γεννά τον εφιάλτη της συνεχής παρακολούθησης και την έλλειψη της ιδιωτικής ζωής .Μια σειρήνα η οποία δυναμώνει συνεχώς. Κάποιοι περιμένουν την Ημέρα της Κρίσεως, για μια ομολογία ενοχής. Εμείς απλά κοιτάμε στον καθρέφτη και μας συγχωρούμε για όποια αποτυχία… Ένα κομμάτι που σε κάνει να περπατάς στις μύτες των ποδιών, χωρίς να ξέρεις αν αυτό σε τρομάζει ή αν του επιτρέπεις να σε διαπεράσει.

 

 

Jehnny Beth & Julian Casablancas – Boy-Girl

 

Οι Sort Sol ήταν ένα γκρουπ από τη Δανία. Βρέθηκαν στην με ενεργό δράση μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, ακροβατώντας στο postpunk/newwave ιδίωμα. Στην Γηραιά Αλβιώνα τη διανομή της δισκογραφία τους ανέλαβε η, πανταχού παρούσα στη συγκεκριμένη σκηνή τότε, 4AD. Κάπως έτσι φαντάζομαι συμμετείχε στο “Boy- Girl” η Lydia Lynch. Το κομμάτι παίρνει σάρκα και οστά για ακόμα μια φορά μέσα στην ιστορία, διασκευασμένο από την Jehnny Beth (Savages), η οποία δηλώνει φαν της μπάντας, και τον, (Mr. Strokes), Julian Casablancas. (view)

 

The Temple – The Blessing

 

Μετά το δοκιμιακού χαρακτήρα κείμενο που αφιερώσαμε στην πρώτη προσπάθεια των ημεδαπών The Temple, ίσως δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να προλογίσουμε το ολοκληρωμένο άλμπουμ τους που πλησιάζει η ημερομηνία κυκλοφορίας του με απειλητικές διαθέσεις. Τα δύο νέα τους κομμάτια είναι ακριβώς αυτό που θα περιμέναμε από μια ταλαντούχα και καθαρόαιμη doom metal μπάντα. (listen)

 

Ten New Songs Countdown, 50

dekalogoi50

 

Dozen Draft – Into Elasticity

Το γεγονός ότι βγαίνουν πολλοί δίσκοι πλέον στην εγχώρια σύγχρονη μουσική σκηνή είναι αδιαμφισβήτητο. Το νέο των τελευταίων χρόνων είναι πως βγαίνουν πολλοί ενδιαφέροντες δίσκοι ανοίγοντας ένα μεγάλο καμβά υποσχέσεων για το μέλλον. Ο Βεροιώτης Dozen Draft κυκλοφορεί στη Numb Capsule Records το δεύτερο του άλμπουμ και εμείς έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε κατ’ αποκλειστικότητα το κομμάτι που ξεκινά το Elasticity. Μια κυκλική σύνθεση γλυκών ατμοσφαιρών και ακόμη πιο γλυκών ρυθμικών κυμάτων.

 

Puscifer – The Remedy

Ένα κομμάτι που μόλις κυκλοφόρησε με την ιστορία ενός μοναχικού ηλικιωμένου παλαιστή που κάτι αναζητά σε διαδρομές του παρελθόντος. Ένα λεύκωμα γεμάτο στιγμές δόξας, το οποίο έχει ξεμείνει κάπου μακρυά προς τα πίσω. Μέσα σε ένα ρινγκ που λαχταρά το παρελθόν, βλέπουμε τις επιδόσεις με σκιερά πλάνα του Maynard James Keenan και τις υπόλοιπης συμμορίας των Puscifer. (View)

 

Final – Gravity

Gloomy ατμόσφαιρα, φωνή στο background και shoegaze/ambient αισθητικές διακρίνουν τη τελευταία δουλειά του Justin Broadrick. Τις επιρροές που φέρνει από Jesu και Godflesh τις καταλαβαίνεις από την πρώτη νότα. Η έντονη αίσθηση του μπάσου σε συνδυασμό με τα ρυθμικά φωνητικά δίνουν μια χειμωνιάτικη νότα στο κομμάτι και φαίνεται να μην ξεφεύγουν από το παρελθόν. Αλλά δεν μας νοιάζει μιας και η κάθε δουλειά του παίρνει ένα κομμάτια από τα παλιά και το πλάθει σε κάτι καινούργιο διατηρώντας τον βασικό χρωματισμό, όπως συμβαίνει και στο κοσμικό “Gravity”.

 

Yndi Halda – Golden Threads From The Sun (excerpt)

Ο χρόνος είναι γενικός, αλλά οι συγκεκριμένοι το παρατράβηξαν. Κανονικά από το πουθενά η βρετανική αυτή η μπάντα που μόνο με ένα δίσκο έκανε ένα μπαμ πριν αρκετά χρόνια επιστρέφει για τα καλά. Νέος δίσκος το Μάρτη και μοναδικό, ελπιδοφόρο η αλήθεια, δείγμα ως τώρα αυτό εδώ το απόσπασμα του κομματιού που θα κλείνει τη συγκεκριμένη δουλειά.

 

The Lumes – Satan

Ένα από τα κομμάτια που δεν μπορείς να περιγράψεις εύκολα με λόγια το πόσο ωραίο είναι. Ένας Σατανάς που κοχλάζει μέσα σου για δύο λεπτά, όσο δηλαδή διαρκεί και το κομμάτι. Η μουσική και οι ασπρόμαυρες εικόνες, από κάποια παλιά ταινία τρόμου μας συνοδεύουν και μας ρίχνουν σε ένα σκοτεινό υπόγειο αφήνοντας μας να παλέψουμε με τους δικούς μας δαίμονες. (View)

 

Genesis Breyer P-Orridge, Black Rain, Cold Cave – Rebellion Is Over

Χωρίς σκοτάδι ημέρα δεν υπάρχει. Το ίδιο κοινότυπο απόφθεγμα ισχύει και στη μουσική. Μαζεύονται λοιπόν τρία σχήματα που ειδικεύονται, το καθένα με τον τρόπο του, στις σκοτεινές αποχρώσεις των ήχων, και με μπροστάρη τη φωνή των Throbbing Gristle βγάζουν ένα ep με το κομμάτι αυτό να μιλά για χαμένες επαναστάσεις, τον Εωσφόρο και άλλα τυπικά χριστουγεννιάτικα θέματα. (listen)

 

Erik Friedlander – Bohemia After Dark

Η Τζαζ είναι σαν το κρασί. Όσο παλιώνει, τόσο πιο εθιστική γίνεται. Ένας όμορφος νέος δίσκος του είδους είναι αυτός του τσελίστα Erik Friedlander ο οποίος έχει δώσει τα διαπιστευτήρια τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια με ένα κάρο κυκλοφορίες και συνεργασίες. Μια αίσθηση από τη γλυκιά πλευρά της μουσικής του John Zorn πλανάται πάνω από όλο το Oscalypso και αυτό οφείλεται και στη θητεία του Erik δίπλα στον ομογάλακτο μανιώδη δημιουργό. Μια χαρά δηλαδή.

 

Jóhann Jóhannsson & Hildur Gudnadottir – End Of Summer, Part 3 (Excerpt)

Ένα μέρος από το soundtrack της νέας ταινίας του Jóhann Jóhannsson. Ένα κομμάτι που μας μεταφέρει κατευθείαν στην αυστηρή και ζοφερή ατμόσφαιρα της Ανταρκτικής χερσονήσου, κάνοντας μας να θέλουμε να ανακαλύψουμε την όμορφη και εύθραυστη ομορφιά της. Η εξέταση των τοπίων και της ζωής εκεί μέσα από την μουσική και την ταινία μας υπενθυμίζουν πως όντως το καλοκαίρι τελείωσε. (View)

 

9T Antiope – Succumb

Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί η φωνή ως ένα μουσικό όργανο το οποίο μπορεί να παράγει τις δικές του ατμόσφαιρες, σίγουρα δεν είναι καινούργια. Με την έξαρση όμως που γνωρίζει η σύγχρονη πειραματική μουσική αυτή η επαναπροσέγγιση της φωνής ως ακουστικό μέσο αποκτά νέο ενδιαφέρον. Το ντουέτο των 9ΤΑ σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί την ολοκληρωμένη του σπουδή πάνω στην ηλεκτρονική αφαιρετική μουσική με επίκεντρο την φωνή και αυτό είναι το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους.

 

Gabriel Saloman – Gagaku

Ο Καναδός αυτός πειραματιστής εδώ και πολλά χρόνια αναζητά τη χρυσή τομή ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό και στη στρωτή ατμοσφαιρικότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι δουλειές του να χαρακτηρίζονται ως avant garde χωρίς όμως να παύουν να είναι προσιτές σε ανοικτά αυτιά. Χαρακτηριστικό είναι ετούτο εδώ το κομμάτι από τον τελευταίο του δίσκο που θυμίζει post rock μπάντα από τη σκηνή του Καναδά σε κατάσταση γλυκιάς μέθης.

 

 

 

 

 

Δέκα Βίντεο Που Είδαμε Τις Τελευταίες Ημέρες, 49

dekalogoi49

 

Julia Holter – Sea Calls Me Home

 

Ψίθυροι οι οποίοι όσο πιο χαμηλόφωνα σου φτάνουν στο αυτί, τόσο πιο βαθιά εντυπώνονται μέσα σου. Η θέα στη θάλασσα ακινητοποιείται, αλλά η ανάμνηση της πάντα κρατά λιγότερο από όσο θα ήθελες να κλειδώσεις μέσα σου. Της μοιάζεις, κάτι στο απέραντο της σε θυμίζει, για αυτό μένεις να χαμογελάς σχεδόν παράλογα. Εδώ αργεί να βρέξει ακόμη. (view)

 

Death & Vanilla – Follow The Light

 

Τα λόγια χάνουν τον ήχο τους κάτω από έναν εκκωφαντικό ήλιο. Το σώμα δεν αναγνωρίζει καμία φυσική κίνηση, παρά μόνο την αγκαλιά του ζεστού κλίματος. Ότι ακούγεται είναι σαν να το έχεις ξαναζήσει κάποτε κι όμως θες να το ακούσεις να ηχεί στα αυτιά σου ξανά και ξανά.(view)

 

Pinkshinyultrablast – Kiddy Pool Dreams

 

“Μια δοκιμή θα σας πείσει”, λέει ο πωλητής. Μόνο που ποτέ μια φορά δεν αρκεί για να νιώσεις κάτι. Για να καταναλώσεις ίσως, αλλά για να δεχτείς κάτι να εισβάλλει μέσα σου ποτέ. Όσο πιο πολύ αφήνεσαι σε αυτό, τόσο βαθύτερα θα μπορεί να σε παρασύρει στη δίνη του. (view)

 

Loma Prieta – Love

 

Άλλο αφή, άλλο μπήξιμο νυχιών. Τα σημάδια τους όμως μερικές φορές μοιάζουν μεταξύ τους. Αφήνουν μια αίσθηση κολλώδης, ατονούν στο φως της ημέρας και λαμπυρίζουν στην καρδιά της νύχτας. Μερικές φορές ο τίτλος ενός τραγουδιού αρκεί για να τα συνδέσει όλα. (view)

 

King Midas Sound / Fennesz – Lighthouse Version

 

Εστιάζοντας σε ένα σημείο μέχρι να χαθεί το σχήμα του ανάμεσα σε αυτά που το περιτριγυρίζουν. Περπατώντας σαν σκιά σε μια πόλη η οποία δεν χορταίνει να αλλάζει μορφή. Αναζητώντας το καινούργιο που κρύβεται μέσα της. Πάντα…(view)

 

Max Rchter – Dream 13

 

Πίσω στα παιδικά τα χρόνια. Τρυφερές μελωδίες ανακατεμένες με αναμνήσεις που φθίνουν. Κανένα όνειρο ζωντανό από τότε. Η ταχύτητα των πραγμάτων σε προσπέρασε. Οι θύμησες υπνοβάτησαν και χάθηκαν σε μια υγρή αυγή. Παραμένουν όμως ως φαντάσματα, δίνοντας έναν καλοκαιρινό τόνο σε κάθε βουλιμικό χειμώνα. (view)

 

Christina Vantzou – The Future

 

Ένας χορός σε αργή ταχύτητα. Μια μουσική η οποία θυμίζει ανθρώπινες λειτουργίες σε υπόκωφη ένταση. Είναι σκοτάδι και τα μάτια αργούν να συνηθίσουν την παραίτηση των χρωμάτων. Κλείνουν και ξαφνικά βλέπουν καλύτερα, πιο βαθιά στην ουσία των σκέψεων κάθε χαμένης ημέρας. (view)

 

Steve Hauschildt – Anesthesia

 

Και το αύριο σαν εικόνα ρετρό θα μοιάζει. Με κάτι το υπόγειο να παρασέρνει τον ρυθμό των εποχών και τους μήνες να δειλιάζουν να βαδίσουν όπως έχουν μάθει από μικροί. Κάθε μελωδία περιμένει το δικό της γεωμετρικό σχήμα ιδεών για να πραγματοποιηθεί. (view)

 

Carter Tutti Void – F+(2.6.2) (edit)

 

Ίσιοι ρυθμοί παλεύουν με μια στιγματισμένη κιθάρα και μέσα στο ημίφως, ως συνήθως, ακούγεται μια θεόμουρλη φωνή. Όλα πειραγμένα, αλλά με σώας τα φρένα, χωρίς φρένο το οποίο να προϊδεάζει για την οποιαδήποτε αναγκαστική προσγείωση. (view)

 

Oscar Mulero – Pain

 

Κι αν όλα ακολουθούν έναν αδιόρατο ρυθμό; Κάθε συνάντηση στο δρόμο υπόκειται σε λογικούς κανόνες, θυμίζοντας ματιές απέναντι σε ένα είδωλο το οποίο αναζητεί διέξοδο από τον καθρέφτη που το περιχαρακώνει. Σε τι άραγε βοηθά το  χρώμα σε αυτές τις περιπτώσεις; (view)