Ten New Songs Countdown 52

 

 

dekalogoi52

Tales of Murder and Dust – The Flow In Between

Η πιο περιεκτική δόση ψυχεδέλειας, στην οποία θα μπορούσατε να ελπίζετε φέτος, μέλλει να κυκλοφορήσει τέλη Μάρτη και να μας θυμίσει τον ερωτεύσιμο σκοτεινό ήχο του Hallucination of Beauty και την ήπια μελαγχολία του Skeleton Flowers. Οι σταθερές και όσο πρέπει απομακρυσμένες χρονικά επανεμφανίσεις των Δανών Tales of Murder and Dust παρουσιάζουν ως τον επόμενο σταθμό τους το κομμάτι Sisters και εμείς αναμένουμε το The Flow In Between με τις ψυχές στα δόντια μας. (free download)

 

 

Cold I – Κακός Άνεμος

Η αυτοοργανωμένη/diy σκηνή στην Αθήνα βρίσκεται σε άνθηση, τουλάχιστον ως προς την πλειάδα των νέων ονομάτων που έχουν πρόσφατα εμφανιστεί. Ένα από αυτά είναι και οι Cold I οι οποίοι έχουν δώσει αρκετές συναυλίες και πλέον μας παραδίδουν το πρώτο τους single με μια δυάδα συνθέσεων. Ο Κακός Άνεμος φυσά και ακούγεται σαν να έχεις τη μπάντα μπροστά σου σε χαμηλό φωτισμό και δυνατές εντάσεις. Τόσο καλά! (free download)

 

Χωρίς Οίκτο – Κανένας Παλμός 

Μόνο ο τίτλος της μπάντας και η απλή παράθεση των ονομάτων που έχουν θητεύσει τα μέλη της (βλ. Cut Off, Sarabante, Antimob, Παροξυσμός) αρκεί για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται. Δύο λεπτά στενού μαρκαρίσματος καταγράφονται ως ένα συνεκτικό δείγμα του τί περιέχει το split με τους εξίσου οργιώδεις και Αθηναίους Gutter.

 

The You And What Army Faction – Sadie’s Blood

Νέο κομμάτι από τους φίλους TYWAF και για άλλη μια φορά η μπάντα πειραματίζεται σε post-punk/no-wave φόρμες. Συνεκτικό, σκοτεινό όσο πρέπει και ευθύ το αιμοδιψές κομμάτι υπάρχει στο νέο split επτάιντσο με τους Rita Moss.

 

 

Gold Panda – Time Eater

Σπάνια ένα βίντεο απεικονίζει τόσο πειστικά την ζωή που κυλά άσκοπα στη μητρόπολη, όπως το ολόφρεσκο αυτό του Gold Panda. Μια μελωδία γέρνει πάνω σε ένα σφιχτό ρυθμό φωτίζοντας τη νύχτα, την πόλη και τις κινήσεις που χάνονται καθώς επαναλαμβάνονται στο διηνεκές. Ο τέλειος συνδυασμός ήχου και εικόνας. Ο τέλειος προπομπός του Good Luck & Do Your Best που θα βγει τέλη Μάη.  (view)

 

Wavves – Dreams Of Grandeur 

Μετά το συμπαθητικό τελευταίο τους άλμπουμ επανέρχονται με ένα split παρέα με τις Best Coast. Σουξέ μελωδικό, θορυβώδες και ελαφρώς εθιστικό για ηλικίες που διανύουν τα φοιτητικά τους χρόνια. Κάθε γενιά εξάλλου οφείλει να διαθέτει τέτοιου είδους διασκεδαστικές μπάντες!

 

 

Skuggsja – Kvervandi

H αδυναμία μας στη νοητή περιδιάβαση σε νορβηγικά τοπία υπό τον ήχο φολκ μουσικής φτάνει στο απόγειό της όταν κάνουν την εμφάνισή τους συνεργασίες όπως αυτή του Ivar Bjørnson (Enslaved) με τον Einar Selvik (Wardruna), χωρίς να παραβλέπουμε και τη συμμετοχή των υπολοίπων μουσικών των δυο σχημάτων στη δημιουργία του A Piece for Mind and Mirror. Ξεκινώντας από το ομώνυμο κομμάτι και λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολική του ονομασία (η λέξη skuggsja αποδίδεται στα ελληνικά με τη λέξη “καθρέπτης”), επιχειρήθηκε μια μουσική αναδρομή στη νορβηγική ιστορία και παράδοση, ένας μουσικός επαναπροσδιορισμός ενός δεδομένου έθνους. Αλλά όπως συμβαίνει και με κάθε τι άλλο – έτσι και στη μουσική- η αρχική πρόθεση τείνει να λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις, να ξεπερνάει ένα δεδομένο θεματικό πλαίσιο και εντέλει να λαμβάνεται από πομπούς χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά αποδεικνύοντας ότι πράγματι ανταποκρίνεται σε ένα κομμάτι εαυτού. Του εκάστοτε εαυτού. (listen)

 

Kaada/Patton – Imodium

Ακατανόητο βίντεο, avant garde μουσική και μια γνώριμη φωνή που ψέλνει σε μια άγνωστη γλώσσα. Αυτό είναι το νέο τραγούδι της συνεργασίας του πολύ Mike Patton με τον Kaada και με βάση την προηγούμενη εξαίρετη δουλειά τους, ίσως σπάσει το σερί των μέτριων κυκλοφοριών των τελευταίων χρόνων που φέρνουν τη σφραγίδα του γνωστού σχιζο-τραγουδιστή. (view)

 

Glitterbust – The Highline

Η Kim Gordon δεν χρειάζεται συστάσεις και ήδη από μόνο του το εξώφυλλο της νέας συνεργασίας της με τον Alex Knost αυτήν τη φορά, υποδεικνύει όχι μόνο ποια κρύβεται, αλλά και το πώς ακούγεται το άλμπουμ. Το πρώτο δείγμα είναι ακριβώς ό,τι αφαιρετικό και μυστήριο θα περιμέναμε να ακούσουμε μετά το project της με τους Body/Head.

 

 

F.S.Blumm & Nils Frahm – Day Two One

Άλλη μια δυάδα ονομάτων που επιστρέφουν με ένα νέο από κοινού άλμπουμ. Αν ήδη γνωρίζετε τί δημιουργεί η κάθε πλευρά κατά μόνας, δεν έχετε παρά να προσθέσετε τα δύο μέρη με τη φαντασία σας για να εμφανιστεί μπροστά σας ένα ομιχλώδες ambient και μίνιμαλ τοπίο.

 

TEN NEW SONGS COUNTDOWN, 51

 

dekalogoi51

 

Mikael Delta – Snowing In Berlin

 

Υπάρχουν κάποιοι ήχοι που νιώθουμε να μας γλυκαίνουν έστω για λίγο τη ζωή. Εικόνες γεννιούνται προσπαθώντας να σπάσουν την ψυχρή μοναξιά. Το νέο οπτικοακουστικό κομμάτι του Mikael Delta, θα μπορούσε να είναι μέρος του soundtrack ενός σκοτεινού δράματος σε χιονισμένα λευκά τοπία, ή ενός ντοκιμαντέρ στους δρόμους μιας πόλης φωτισμένης τη νύχτα. Τα ανοιχτά τοπία, ο ήλιος που υψώνεται πάνω από τη θάλασσα, τα πουλιά, οι πυραμίδες χιονιού και κρυστάλλων, υπογραμμίζουν τη σχέση μεταξύ του συναισθηματικού κόσμου και της πνευματικής αναζήτησης του δημιουργού. Όσον αφορά τη σχέση χιονιού και Βερολίνου έχουμε ήδη καταθέσει την άποψη μας εδώ. (view)

 

The KVB – In Deep

 

Κι όμως το ντουέτο αυτό μπορεί να γράψει ένα φωτεινό άσμα! Είχαν από πάντα βέβαια αυτήν την πλευρά μέσα τους καταχωνιασμένη, αλλά στο Mirror Being είχε επικρατήσει ολοκληρωτικά το σκότος και το ψύχος. Ο νέος δίσκος τους θα λέγετε Of Desire και λογικά θα ακουστεί ευρέως, μιας και θα κυκλοφορήσει στο label του μέλους των Portishead Geoff Barrow.

 

 

Explosions in the sky – Disintegration Anxiety

 

Ξεκινώντας με έναν διαστρεβλωμένο ήχο κάτι στριφογυρίζει στο στομάχι σου. Σε λίγο περισσότερο από τέσσερα λεπτά, μετράς τις μικρές γροθιές από την πολύπλοκη μελωδία που δεν σε αφήνουν να πας και πολύ μακρυά. Κάθεσαι και παλεύεις με αυτές, ενώ νιώθεις την παράξενη μουσική να σε γεμίζει δύναμη. Μάλλον για ακόμη μια φορά οι διάφορες εκρήξεις στον ουρανό, θα μας φέρουν εσωτερικές πλημμύρες!

 

 

Mogwai – U-235

 

Οι Mogwai παρουσίασαν ένα νέο κομμάτι που ονομάζεται “U-235”, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ Atomic. Συνοδεύει ως soundtrack το ντοκιμαντέρ Storyville – Atomic: Living in Dread and Promise. Ένα κομμάτι που σου μεταφέρει την όλη συναισθηματική και διαφορετική δουλειά, αφού η μπάντα μπήκε στη διαδικασία να ηχογραφήσει για τις καταστροφικές συνέπειες που ακολούθησαν από τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.

 

 

Nevermen – Mr Mistake (Boards Of Canada remix)

 

Μια συνεργασία που μας κίνησε το ενδιαφέρον ήταν αυτή των Boards of Canada, με τον Mike Patton των Faith No More, τον Tunde Adebimpe (μουσικός, ηθοποιός, εικαστικός καλλιτέχνης) και τoν ράπερ Doseone. Ένα remix του κομματιού “Mr Mistake”, το οποίο θα συμπεριλαμβάνεται στο επερχόμενο ομότιτλο ντεμπούτο τους, με το artwork να ανήκει στον Keith Tyson, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 29 του Γενάρη. Αυτή η πρόκληση για την αισθητική των τριών καλλιτεχνών, γέννησε μια νέα οντότητα που σίγουρα ηχεί ευχάριστα. (listen)

 

Dalhous – Methods Of Élan

 

Νέο άλμπουμ των συγκεκριμένων Βρετανών στην Blackest Ever Black στην οποία έχουμε τόση αδυναμία. Υπνωτικό και εύηχο το πρώτο δείγμα που φτάνει στα αυτιά μας, σαν να παρακολουθεις τα άστρα που πέφτουν σε ένα κόσμο χωρίς ευχές. Αναμένουμε με ιδιαίτερη ζέση το The Composite Moods Collection Vol.1: House Number 44 που θα βγει τέλη Μάρτη.

 

 

 

 

 

Final Moment Equilibrium – Empty Pool 

 

Βροχές και βαρυχειμωνιά δεν βλέπουμε παρά μόνο ακούμε σε μουσικά υποκατάστατα. Το νέο ep του Εδεσσαίου FME πληρεί τους όρους για να συνοδεύσει άρτια αναμνήσεις μιας χαμένης εποχής με τις neo-classical απλές ασκήσεις του. Αυτό είναι το πρώτο τραγούδι εδώ… (free-download)

 

 

 

Pop. 1280 – Pyramids On Mars

 

Ένα δικό μας μοιρολόι… Ένας ήχος “ανίερος” που γεννά τον εφιάλτη της συνεχής παρακολούθησης και την έλλειψη της ιδιωτικής ζωής .Μια σειρήνα η οποία δυναμώνει συνεχώς. Κάποιοι περιμένουν την Ημέρα της Κρίσεως, για μια ομολογία ενοχής. Εμείς απλά κοιτάμε στον καθρέφτη και μας συγχωρούμε για όποια αποτυχία… Ένα κομμάτι που σε κάνει να περπατάς στις μύτες των ποδιών, χωρίς να ξέρεις αν αυτό σε τρομάζει ή αν του επιτρέπεις να σε διαπεράσει.

 

 

Jehnny Beth & Julian Casablancas – Boy-Girl

 

Οι Sort Sol ήταν ένα γκρουπ από τη Δανία. Βρέθηκαν στην με ενεργό δράση μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, ακροβατώντας στο postpunk/newwave ιδίωμα. Στην Γηραιά Αλβιώνα τη διανομή της δισκογραφία τους ανέλαβε η, πανταχού παρούσα στη συγκεκριμένη σκηνή τότε, 4AD. Κάπως έτσι φαντάζομαι συμμετείχε στο “Boy- Girl” η Lydia Lynch. Το κομμάτι παίρνει σάρκα και οστά για ακόμα μια φορά μέσα στην ιστορία, διασκευασμένο από την Jehnny Beth (Savages), η οποία δηλώνει φαν της μπάντας, και τον, (Mr. Strokes), Julian Casablancas. (view)

 

The Temple – The Blessing

 

Μετά το δοκιμιακού χαρακτήρα κείμενο που αφιερώσαμε στην πρώτη προσπάθεια των ημεδαπών The Temple, ίσως δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να προλογίσουμε το ολοκληρωμένο άλμπουμ τους που πλησιάζει η ημερομηνία κυκλοφορίας του με απειλητικές διαθέσεις. Τα δύο νέα τους κομμάτια είναι ακριβώς αυτό που θα περιμέναμε από μια ταλαντούχα και καθαρόαιμη doom metal μπάντα. (listen)

 

Ten New Songs Countdown, 50

dekalogoi50

Dozen Draft – Into Elasticity

Το γεγονός ότι βγαίνουν πολλοί δίσκοι πλέον στην εγχώρια σύγχρονη μουσική σκηνή είναι αδιαμφισβήτητο. Το νέο των τελευταίων χρόνων είναι πως βγαίνουν πολλοί ενδιαφέροντες δίσκοι ανοίγοντας ένα μεγάλο καμβά υποσχέσεων για το μέλλον. Ο Βεροιώτης Dozen Draft κυκλοφορεί στη Numb Capsule Records το δεύτερο του άλμπουμ και εμείς έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε κατ’ αποκλειστικότητα το κομμάτι που ξεκινά το Elasticity. Μια κυκλική σύνθεση γλυκών ατμοσφαιρών και ακόμη πιο γλυκών ρυθμικών κυμάτων.

Puscifer – The Remedy

Ένα κομμάτι που μόλις κυκλοφόρησε με την ιστορία ενός μοναχικού ηλικιωμένου παλαιστή που κάτι αναζητά σε διαδρομές του παρελθόντος. Ένα λεύκωμα γεμάτο στιγμές δόξας, το οποίο έχει ξεμείνει κάπου μακρυά προς τα πίσω. Μέσα σε ένα ρινγκ που λαχταρά το παρελθόν, βλέπουμε τις επιδόσεις με σκιερά πλάνα του Maynard James Keenan και τις υπόλοιπης συμμορίας των Puscifer. (View)

Final – Gravity

Gloomy ατμόσφαιρα, φωνή στο background και shoegaze/ambient αισθητικές διακρίνουν τη τελευταία δουλειά του Justin Broadrick. Τις επιρροές που φέρνει από Jesu και Godflesh τις καταλαβαίνεις από την πρώτη νότα. Η έντονη αίσθηση του μπάσου σε συνδυασμό με τα ρυθμικά φωνητικά δίνουν μια χειμωνιάτικη νότα στο κομμάτι και φαίνεται να μην ξεφεύγουν από το παρελθόν. Αλλά δεν μας νοιάζει μιας και η κάθε δουλειά του παίρνει ένα κομμάτια από τα παλιά και το πλάθει σε κάτι καινούργιο διατηρώντας τον βασικό χρωματισμό, όπως συμβαίνει και στο κοσμικό “Gravity”.

Yndi Halda – Golden Threads From The Sun (excerpt)

Ο χρόνος είναι γενικός, αλλά οι συγκεκριμένοι το παρατράβηξαν. Κανονικά από το πουθενά η βρετανική αυτή η μπάντα που μόνο με ένα δίσκο έκανε ένα μπαμ πριν αρκετά χρόνια επιστρέφει για τα καλά. Νέος δίσκος το Μάρτη και μοναδικό, ελπιδοφόρο η αλήθεια, δείγμα ως τώρα αυτό εδώ το απόσπασμα του κομματιού που θα κλείνει τη συγκεκριμένη δουλειά.

The Lumes – Satan

Ένα από τα κομμάτια που δεν μπορείς να περιγράψεις εύκολα με λόγια το πόσο ωραίο είναι. Ένας Σατανάς που κοχλάζει μέσα σου για δύο λεπτά, όσο δηλαδή διαρκεί και το κομμάτι. Η μουσική και οι ασπρόμαυρες εικόνες, από κάποια παλιά ταινία τρόμου μας συνοδεύουν και μας ρίχνουν σε ένα σκοτεινό υπόγειο αφήνοντας μας να παλέψουμε με τους δικούς μας δαίμονες. (View)

Genesis Breyer P-Orridge, Black Rain, Cold Cave – Rebellion Is Over

Χωρίς σκοτάδι ημέρα δεν υπάρχει. Το ίδιο κοινότυπο απόφθεγμα ισχύει και στη μουσική. Μαζεύονται λοιπόν τρία σχήματα που ειδικεύονται, το καθένα με τον τρόπο του, στις σκοτεινές αποχρώσεις των ήχων, και με μπροστάρη τη φωνή των Throbbing Gristle βγάζουν ένα ep με το κομμάτι αυτό να μιλά για χαμένες επαναστάσεις, τον Εωσφόρο και άλλα τυπικά χριστουγεννιάτικα θέματα. (listen)

Erik Friedlander – Bohemia After Dark

Η Τζαζ είναι σαν το κρασί. Όσο παλιώνει, τόσο πιο εθιστική γίνεται. Ένας όμορφος νέος δίσκος του είδους είναι αυτός του τσελίστα Erik Friedlander ο οποίος έχει δώσει τα διαπιστευτήρια τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια με ένα κάρο κυκλοφορίες και συνεργασίες. Μια αίσθηση από τη γλυκιά πλευρά της μουσικής του John Zorn πλανάται πάνω από όλο το Oscalypso και αυτό οφείλεται και στη θητεία του Erik δίπλα στον ομογάλακτο μανιώδη δημιουργό. Μια χαρά δηλαδή.

Jóhann Jóhannsson & Hildur Gudnadottir – End Of Summer, Part 3 (Excerpt)

Ένα μέρος από το soundtrack της νέας ταινίας του Jóhann Jóhannsson. Ένα κομμάτι που μας μεταφέρει κατευθείαν στην αυστηρή και ζοφερή ατμόσφαιρα της Ανταρκτικής χερσονήσου, κάνοντας μας να θέλουμε να ανακαλύψουμε την όμορφη και εύθραυστη ομορφιά της. Η εξέταση των τοπίων και της ζωής εκεί μέσα από την μουσική και την ταινία μας υπενθυμίζουν πως όντως το καλοκαίρι τελείωσε. (View)

9T Antiope – Succumb

Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί η φωνή ως ένα μουσικό όργανο το οποίο μπορεί να παράγει τις δικές του ατμόσφαιρες, σίγουρα δεν είναι καινούργια. Με την έξαρση όμως που γνωρίζει η σύγχρονη πειραματική μουσική αυτή η επαναπροσέγγιση της φωνής ως ακουστικό μέσο αποκτά νέο ενδιαφέρον. Το ντουέτο των 9ΤΑ σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί την ολοκληρωμένη του σπουδή πάνω στην ηλεκτρονική αφαιρετική μουσική με επίκεντρο την φωνή και αυτό είναι το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους.

Gabriel Saloman – Gagaku

Ο Καναδός αυτός πειραματιστής εδώ και πολλά χρόνια αναζητά τη χρυσή τομή ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό και στη στρωτή ατμοσφαιρικότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι δουλειές του να χαρακτηρίζονται ως avant garde χωρίς όμως να παύουν να είναι προσιτές σε ανοικτά αυτιά. Χαρακτηριστικό είναι ετούτο εδώ το κομμάτι από τον τελευταίο του δίσκο που θυμίζει post rock μπάντα από τη σκηνή του Καναδά σε κατάσταση γλυκιάς μέθης.

Δέκα Βίντεο Που Είδαμε Τις Τελευταίες Ημέρες, 49

dekalogoi49

 

Julia Holter – Sea Calls Me Home

 

Ψίθυροι οι οποίοι όσο πιο χαμηλόφωνα σου φτάνουν στο αυτί, τόσο πιο βαθιά εντυπώνονται μέσα σου. Η θέα στη θάλασσα ακινητοποιείται, αλλά η ανάμνηση της πάντα κρατά λιγότερο από όσο θα ήθελες να κλειδώσεις μέσα σου. Της μοιάζεις, κάτι στο απέραντο της σε θυμίζει, για αυτό μένεις να χαμογελάς σχεδόν παράλογα. Εδώ αργεί να βρέξει ακόμη. (view)

 

Death & Vanilla – Follow The Light

 

Τα λόγια χάνουν τον ήχο τους κάτω από έναν εκκωφαντικό ήλιο. Το σώμα δεν αναγνωρίζει καμία φυσική κίνηση, παρά μόνο την αγκαλιά του ζεστού κλίματος. Ότι ακούγεται είναι σαν να το έχεις ξαναζήσει κάποτε κι όμως θες να το ακούσεις να ηχεί στα αυτιά σου ξανά και ξανά.(view)

 

Pinkshinyultrablast – Kiddy Pool Dreams

 

“Μια δοκιμή θα σας πείσει”, λέει ο πωλητής. Μόνο που ποτέ μια φορά δεν αρκεί για να νιώσεις κάτι. Για να καταναλώσεις ίσως, αλλά για να δεχτείς κάτι να εισβάλλει μέσα σου ποτέ. Όσο πιο πολύ αφήνεσαι σε αυτό, τόσο βαθύτερα θα μπορεί να σε παρασύρει στη δίνη του. (view)

 

Loma Prieta – Love

 

Άλλο αφή, άλλο μπήξιμο νυχιών. Τα σημάδια τους όμως μερικές φορές μοιάζουν μεταξύ τους. Αφήνουν μια αίσθηση κολλώδης, ατονούν στο φως της ημέρας και λαμπυρίζουν στην καρδιά της νύχτας. Μερικές φορές ο τίτλος ενός τραγουδιού αρκεί για να τα συνδέσει όλα. (view)

 

King Midas Sound / Fennesz – Lighthouse Version

 

Εστιάζοντας σε ένα σημείο μέχρι να χαθεί το σχήμα του ανάμεσα σε αυτά που το περιτριγυρίζουν. Περπατώντας σαν σκιά σε μια πόλη η οποία δεν χορταίνει να αλλάζει μορφή. Αναζητώντας το καινούργιο που κρύβεται μέσα της. Πάντα…(view)

 

Max Rchter – Dream 13

 

Πίσω στα παιδικά τα χρόνια. Τρυφερές μελωδίες ανακατεμένες με αναμνήσεις που φθίνουν. Κανένα όνειρο ζωντανό από τότε. Η ταχύτητα των πραγμάτων σε προσπέρασε. Οι θύμησες υπνοβάτησαν και χάθηκαν σε μια υγρή αυγή. Παραμένουν όμως ως φαντάσματα, δίνοντας έναν καλοκαιρινό τόνο σε κάθε βουλιμικό χειμώνα. (view)

 

Christina Vantzou – The Future

 

Ένας χορός σε αργή ταχύτητα. Μια μουσική η οποία θυμίζει ανθρώπινες λειτουργίες σε υπόκωφη ένταση. Είναι σκοτάδι και τα μάτια αργούν να συνηθίσουν την παραίτηση των χρωμάτων. Κλείνουν και ξαφνικά βλέπουν καλύτερα, πιο βαθιά στην ουσία των σκέψεων κάθε χαμένης ημέρας. (view)

 

Steve Hauschildt – Anesthesia

 

Και το αύριο σαν εικόνα ρετρό θα μοιάζει. Με κάτι το υπόγειο να παρασέρνει τον ρυθμό των εποχών και τους μήνες να δειλιάζουν να βαδίσουν όπως έχουν μάθει από μικροί. Κάθε μελωδία περιμένει το δικό της γεωμετρικό σχήμα ιδεών για να πραγματοποιηθεί. (view)

 

Carter Tutti Void – F+(2.6.2) (edit)

 

Ίσιοι ρυθμοί παλεύουν με μια στιγματισμένη κιθάρα και μέσα στο ημίφως, ως συνήθως, ακούγεται μια θεόμουρλη φωνή. Όλα πειραγμένα, αλλά με σώας τα φρένα, χωρίς φρένο το οποίο να προϊδεάζει για την οποιαδήποτε αναγκαστική προσγείωση. (view)

 

Oscar Mulero – Pain

 

Κι αν όλα ακολουθούν έναν αδιόρατο ρυθμό; Κάθε συνάντηση στο δρόμο υπόκειται σε λογικούς κανόνες, θυμίζοντας ματιές απέναντι σε ένα είδωλο το οποίο αναζητεί διέξοδο από τον καθρέφτη που το περιχαρακώνει. Σε τι άραγε βοηθά το  χρώμα σε αυτές τις περιπτώσεις; (view)

 

 

ΔΕΚΑ ΝΕΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ, 48

δεκάλογοι48

 

Τελευταίοι Δεκάλογοι της σεζόν και έχουμε μια αρμαθιά νέων κομματιών που μας προϊδεάζουν για δίσκους που θα βγουν τον Σεπτέμβρη. Δεν κλείνουν όμως οι παρουσιάσεις νέων μουσικών, καθώς μετά και την κυκλοφορία της τέταρτης μας free-download συλλογής σε λίγες βδομάδες, θα συνεχίσουμε να ανεβάζουμε αραιά και άτακτα κριτικές και άρθρα. Ας μην χάνουμε όμως χρόνο και ας προχωρήσουμε στις παρακάτω, δροσερές ή μη, μουσικές μας προτάσεις.

 

 Julia Holter – Feel You

 

 Μια ηλιόλουστη παραζάλη γεμίζει το δωμάτιο. Η Julia Holter κάθεται πάλι στην γνώριμη της θέση και είναι σαν να τραγουδά αθώα το πρώτο της κομμάτι μπροστά στον ακίνητο καθρέφτη. Όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στο νέο της κομμάτι, τόσο καθαρότερα φανερώνεται το είδωλο που ξεχωρίζει απέναντι του. (view)

 

CocoRosie – Heartache City

 

Επιστροφή και για τις CocoRosie στα δισκογραφικά φθινοπωρινά τεκταινόμενα. Βέβαια με την ακρόαση της νέας αυτής σύνθεσης τους, μάλλον δεν προβλέπονται εκπλήξεις για το τι θα ακούσουμε στον επόμενο τους δίσκο. Ένα ενδιαφέρον όμως το έχει η συγκεκριμένη σύνθεση.

 

 

Low – No Comprende

 

Μια όμορφη σύνθεση σκάει χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πότε ακριβώς έχει γραφτεί και σε ποια εποχή του χρόνου είναι αφιερωμένη. Η μάγισσα έμπνευση φαίνεται πως δεν έχει εγκαταλείψει ακόμη τους Low, οπότε και περιμένουμε και τις υπόλοιπες συνθέσεις του επόμενου δίσκου τους για να πιστοποιηθούν οι υψηλές μας προσδοκίες.

 

 

Helen – Motorcycle

 

Στην αρχή του τραγουδιού έχουμε την Liz Harris να απλώνει τα σχέδια για άλλη μια ηχητική επίθεση με στόχο ότι κρύβουμε εντός μας. Αυτήν την φορά όμως, είναι το αιθέριο κιθαριστικό σχήμα της με το όνομα Helen, το οποίο αποτελεί την βάση υποσχέσεων για άλλον έναν γύρο αναπολήσεων, ακούγοντας την συγκεκριμένη αοιδό, στο ξεκίνημα του φθινοπώρου.

 

 

Caspian – Sad Heart Of Mine 

 

Ετοιμάζονται για νέο άλμπουμ οι Αμερικανοί και εμείς μέσα σε όλον αυτόν το καταιγισμό (πολιτικών;) εξελίξεων αδημονούμε να το ακούσουμε. Το “Dust and Disquiet” θα κυκλοφορήσει τέλη Σεπτέμβρη ενώ το “Sad Heart Of Mine” αποτελεί το πρώτο δείγμα του. Ένα – ακόμα – ορχηστρικό κομμάτι που ακρόαση στην ακρόαση πείθει ακόμα περισσότερο για την φήμη αυτής της μπάντας.

 

 

toe – My Little Wish 

 

Τρίτο άλμπουμ για το συγκεκριμένο γιαπωνέζικο σχήμα το οποίο διακρίνεται για το τεχνικό ορχηστρικό rock χαρακτήρα του. Εδώ έχουμε μια κρυμμένη μελαγχολική μελωδία σε απλές αλλαγές ακόρντων και με γεμίσματα υπόκωφης έντασης. Τα τέσσερα λεπτά της σύνθεσης θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αρκούντως χορταστικά.

 

 

Defeater – Spared In Hell

 

“I’ve never heard the voice of god, I’ve found no trace of heaven either…”, βροντοφωνάζουν οι Defeater στο “Spared In Hell”. Ένα από τα κομμάτια του νέου τους άλμπουμ, Abandoned, και για την ακρίβεια ο αριθμός τέσσερα. Το νέο αυτό άλμπουμ, θα κυκλοφορήσει από την Epitaph Records στις 28 Αυγούστου. Εδώ το video που έφτιαξε η μπάντα για το παραπάνω κομμάτι.

 

Midas Fall – Tramadol Baby (Live Session)

 

Το πιο ωραίο σημείο όταν ανακαλύπτεις μια νέα μπάντα βρίσκεται στην μη αναγνώριση των άμεσων επιρροών της. Οι MF από το Manchester σίγουρα δεν θυμίζουν τα κύρια ρεύματα τα οποία καθόρισαν την μουσική ιστορία της πόλης, ούτε όμως παραπέμπουν σε οτιδήποτε με το συνοδευτικό post ή indie μπροστά. Απλά γράφουν μελωδίες και αυτό είναι ένα νέο τους κομμάτι που θα υπάρχει στον επερχόμενο δίσκο τους που θα βγει τον Σεπτέμβρη. (view)

 

Ought – Beautiful Blue Sky 

 

Το πρόβλημα αρκετών νέων σχημάτων είναι πως θυμίζουν σε έντονο βαθμό παλιά κλασσικά συγκροτήματα στον τρόπο που εκφράζονται. Με αυτόν τον τρόπο τείνουν να ακούγονται αναιμικά στο πέρασμα του χρόνου. Οι Ought για παράδειγμα, φέρνουν στο νου τους The Fall με το νέο τους κομμάτι, αφήνοντας ένα ερωτηματικό για το κατά πόσο θα φτάσουν με το επερχόμενο Sun Coming Down τα επίπεδα του δισκογραφικού ντεμπούτου τους.

 

 

Beach House – Sparks

 

Όποια μπάντα χρησιμοποίησε ως συνθετική βάση την συνταγή της απλότητας δεν έχασε. Οι Beach House με μια νότα shoegaze αισιοδοξίας παρουσιάζουν το νέο τους άσμα και είναι σαν μια κυκλική μελωδία να κυλά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο φινάλε να την περιμένει να ατονίσει. Η ιστορία των ακροάσεων δεν έχει εξάλλου τέλος.

 

10 νέα τραγούδια που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες, 47

δεκαλογοι47.againstthesilence

 

Day Wave – Drag

 

Πίσω από το project Day Wave βρίσκεται ο Καλιφορνέζος Jackson Phillips ή αλλιώς το ½ των Carousel.  Drum Machine, reverb στο κόκκινο, “ξένοιαστες” μελωδικές γραμμές και ένα ρεφρέν που εκπέμπει θαλασσινή αύρα.

 

 

 

 

The Landing – Then Comes The Wonder

 

Κινούμεν@ι στα ίδια μήκη κύματος με την παραπάνω επιλογή συναντάμε τους Νεοϋορκέζους The Landing. Εδώ έχουμε να κάνουμε με πιο pop φόρμες και καταστάσεις. Space pop όπως την ονομάζουν οι ίδιοι και καλό καλοκαίρι σε όλ@ς…

 

 

 

 

Radioactivity – Silent

 

Συνήθως garage/punk κομμάτια που διαρκούν περίπου δυο λεπτά δεν χωράνε περαιτέρω σχολιασμό. Ή σε πιάνουν από τον λαιμό ή πατάς το stop στα 20-30 δευτερόλεπτα. Η φυσική συνέχεια των Marked Men το έχει βάλει σκοπό να μην γράψει ποτέ κομμάτια που να μην ανήκουν στην πρώτη προαναφερόμενη κατηγορία. Εδώ το πρώτο κομμάτι από τον δεύτερο τους δίσκο Silent Kill που θα κυκλοφορήσει τέλη Ιούνη στην Dirtnap.

 

 

 

 

The Mumzees – Library Boy

 

Το garage όπως πρέπει να ακούγεται. Ατίθασο, εφηβικό, βρώμικο. Oι Mumzees από την πολιτεία της Gerorgia των ΗΠΑ, έρχονται , σίγουρα, για να κάνουν θόρυβο.  Fuzz-αριστές κιθάρες τύμπανα που χτυπιούνται με μίσος, και εντάσεις που φέρνουν στο μυαλό λίγο από τους Nirvana του Bleach.

 

 

 

 

Pianos Become The Teeth – Dancing

 

Αν υπάρχει ένας δίσκος που έχουμε αδικήσει σε κριτική μας τους τελευταίους μήνες, αυτός είναι ο τελευταίος των PBMT. Ήταν εξάλλου μεγάλη η αλλαγή στον ήχο τους και κυρίως στον τρόπο που ερμήνευε τα κομμάτια ο τραγουδιστής που δύσκολα αντιλαμβανόσουν την ποιότητα και το βάθος του Keep You. Ευτυχώς το επτάιντσο αυτό με τα δυο ολοκαίνουργια κομμάτια που δεν χώρεσαν στον δίσκο αυτό μας δίνουν την ευκαιρία να επανορθώσουμε κάπως δεχόμενοι πλέον πιο ώριμα την στροφή της μπάντας σε νέα ηπιότερα μουσικά πεδία.  ( listen)

 

Eye Level – Holographic Dreams

 

Υπάρχει κάτι το αλλόκοτο σε αυτήν την κυκλοφορία της συγκεκριμένης μπάντας από την Αθήνα. Από την μια οι εκτελεστικές και συνθετικές δυνατότητες φαντάζουν θεόρατες για νεοσύστατη μπάντα και από την άλλη είναι σαν να βιάστηκαν να βγάλουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο. Κάπως δηλαδή σαν ο φιλόδοξος τρόπος που γράφουν τις μελωδικές γραμμές να μην συνάδει με ένα amateur ύφος της όλης δουλειάς. Πάντως σίγουρα όσ@ θέλγονται από μπάντες όπως οι Circa Survive, Shudder To Think και Modrec θα ενθουσιαστούν με τον συγκεκριμένο δίσκο.

 

 

 

 

Envy – Ignorant Rain at the End of the World

 

Αυτό δεν είναι επιστροφή, είναι η ανάσταση του screamo. Η μπάντα από την Ιαπωνία που όταν κυκλοφορούσε κάτι τα άλλα σχήματα του είδους έμεναν με το στόμα ανοικτό έρχεται με νέο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο που δεν θα αργήσει να φανεί. Πάει κάπως έτσι… (view)

 

Refused – Elektra

 

Για την συγκεκριμένη μπάντα και την από το πουθενά επανένωση της έχουμε ήδη γράψει και τώρα έχουμε μετά την φυγή του ένα μέλους της, την νέα σοδειά τραγουδιών. Περίεργα να ακούγεται κάτι νέο από μια μπάντα που διατράνωνε κάποτε πως είναι νεκρή. Το υψηλό επίπεδο των τελευταίων συναυλιών της, η απίστευτη αποδοχή που είχε η επιστροφή τους και η αποτυχία όλων των άλλων Projects που είχαν φτιάξει ως μέλη, τους οδηγεί εδώ, στον δίσκο Freedom και στο νέο κομμάτι που θυμίζει κάτι από τα παλιά, συν μια αλλόκοτη πινελιά από Tool. Χμμμ…(view)

 

Amon Tobin – In Your Own Time (Eprom Remix)

 

Μέσα σε ένα πλήθος ανούσιων κυκλοφοριών την Record Store Day είχαμε και νέο υλικό από τον πολυμήχανο βραζιλιάνο παραγωγό. Μυστήριοι ήχοι από το υπερπέραν με ατμόσφαιρες να σε κάνουν να πλησιάζεις άφοβα κοντά τους και φαίνεται πως ο πρωτοπόρος πειραματιστής έκανε πάλι το μικρό του θαύμα.

 

 

 

 

Esoteric Sob – Diamonds

 

Ο ημεδαπός παραγωγός γλυκιάς ηλεκτρονικής μουσικής ετοιμάζεται για την επόμενη μίνι κυκλοφορία του στην Numb Capsule και εδώ έχουμε το πρώτο ενδεικτικό δείγμα της. Χωρίς να ακούμε σε αυτό κάτι το εντελώς πρωτοποριακό, το δέσιμο των ήχων κάνει την όλη σύνθεση εύστοχη.

 

 

 

 

10 νέα κομμάτια που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες, 46

δεκαλογοι.46

 

 

Petrels – Orpheus

Η έκπληξη πάντα έρχεται εκεί που περιμένεις κάτι άκρως πειραματικό και ορθώνεται μια καθαρή μελωδία έτοιμη να σε συνεπάρει. Προμηνύοντας τον ερχομό του νέου δίσκου του Petrels εδώ έχουμε την Never Sol στα φωνητικά, μια χορωδία να την υποβαστάζει σαν κειμήλιο επιτάφιου και μια εκλεκτή ψαλμωδία σε κάτι το άγνωστο, μα αγγελικό. Με κάθε ακρόαση το κομμάτι γίνεται όλο και και πιο εθιστικό.

 

 

Palace – Kiloran

Νέο δείγμα από τους Palace. Το single αφορά κομμάτι που θα συμπεριληφθεί στο επερχόμενο EP, Chase The Light  το οποίο θα έρθει κοντά στα πρώτα μπάνια του 2015, και θα κυκλοφορήσει από την Beatnik Creative . Το “Kiloran” πρόκειται για ένα (ακόμα) κομμάτι με μπλουζ διάθεση και soul αισθητική, κάπως έτσι δηλαδή όπως κύλισε και το προηγούμενο EP Lost In the Night. Ένα ακόμα διαμαντάκι στην κοσμηματοθήκη τους προσθέτουν οι Λονδρέζοι και το διαθέτουν δωρεάν ΜΟΝΟ σε αυτ@ς που θα προ-παραγγείλουν το EP. Και κάπως έτσι ο όρος ελεύθερο download μπαίνει σε εισαγωγικά…

 

 

The Cave Children – Antigone 

Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται για την νέο ψυχεδελική σκηνή. Η εν λόγω σκηνή εδώ και κάποια χρόνια έθεσε τα θεμέλια με ντόπια καλούπια και ο όρος “εγχώρια νέο ψυχεδελική σκηνή” μπορεί κάπως να σταθεί πλέον. Περνώντας στους πάνω ορόφους του νεόδμητου αυτού κτιρίου, ας μας επιτραπεί η παρομοίωση, ανακαλύπτουμε τους The Cave Children και το ντεμπούτο άλμπουμ Quasiland που πρόκειται να κυκλοφορήσουν στην Inner Ear. Το “Antigone” είναι το πρώτο δείγμα αυτού και δημιουργεί, εκτός από καλές εντυπώσεις, προσμονή για τα υπόλοιπα.

 

 

BADBADNOTGOOD – Boogie No. 69

Πρόκειται για τη Β’ πλευρά του 7ιντσου που κυκλοφόρησε το τρίο από το Τορόντο, γκρουβάροντας απολαυστικά τη σύγχρονη φανκοτζάζ μουσική, παραπέμποντας σε ’80ίλα τύπου James Bond “Τhe Man With The Golden Gun”. Όμως ένα ευρηματικό rhodes σόλο στη μέση του κομματιού κάνει την ανατροπή και ξεκλειδώνει άλλους μουσικούς δρόμους και αισθήσεις…

 

 

 

Mariam Wallentin & Ben Frost- Tainted Love

Φτάσαμε στο σημείο λοιπόν να ακούσουμε τον Ben Frost σε μια διασκευή με μια φωνή σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το επόμενο του βήμα μετά το πετυχημένο περσινό του άλμπουμ είναι αυτή η δουλειά για την τηλεοπτική σειρά Fortitude και η στοιχειωμένη αυτή εκτέλεση δεν μπορεί να μην φέρνει στον νου τα έργα του A. Badalamenti για τις ταινίες του David Lynch.

 

 

Jaga Jazzist – Starfire

Καιρό δεν είχε να βγάλει η Ninja Tune κάτι ενδιαφέρον; Η μπάντα από την Νορβηγία επιστρέφει με νέο δίσκο το καλοκαίρι και το σχεδόν εννιάλεπτο νέο της κομμάτι είναι από αυτά που δύσκολα μπορείς να περιγράψεις. Το αρχικό του μοτίβο θυμίζει Magyar Posse στο πιο τεχνικό, αλλά στην συνέχεια έχουμε εκκωφαντικά funk σπασίματα στον ρυθμό και μια ανοιξιάτικη μελωδία να τα περικυκλώνει όλα. Post rock για τσιτωμένους εξωγήινους;! Ίσως…

 

 

Three Thrones – Get Out Claws

Τρίτη κυκλοφορία για τους Βρετανούς Three Thrones, έπειτα από το ΕΡ του 2012 και το split EP του φετινού Γενάρη. Αν υπάρχει κάτι που αξίζει άμεσης εκτίμησης – μιας και, όπως είναι γνωστό, η συνταγή της κολοκυθόπιτας διαφέρει κατά περίπτωση – είναι ότι η μπάντα αυτή ούτε προσπαθεί, ούτε επιδιώκει να ακουστεί μελωδική ή «ατμοσφαιρική» ή «ψυχεδελική», ούτε καν υπογείως. Έτσι, έχουμε ένα κομμάτι με έντονο το αίσθημα τζαμαρίσματος, αφενός, αλλά και ωραίες αναφορές στο death metal παλιάς κοπής, αφετέρου – και μάλιστα στις πιο τεχνικές του εκφάνσεις. Η παραγωγή, επίσης, συντελεί στο να αποτυπωθεί αυτή η αμεσότητα. Σε γενικές γραμμές, είναι έξι λεπτά και δεκατρία δευτερόλεπτα που δεν θα έλεγε κανείς ότι πάνε χαμένα. (free download)

 

 

Hypnodrone Ensemble – Eliptical (excerpt)

Τι έχουμε ως άθροισμα αν προσθέσουμε τον Aidan Baker, τον Thisquietarmy και τρεις drummers; Ένα διαστημικό χάος που ήδη μας έχει παραδώσει ένα άλμπουμ και μας δίνει τώρα μια γεύση της δισκογραφικής του συνέχειας. Έχοντας ως βασικό γνώμονα την ανοιχτόμυαλη διάθεση των συντελεστών, οδεύουμε ξανά προς κάτι το τουλάχιστον συνθετικά ενδιαφέρον.

 

 

Zenjungle – All Of Our Yesterdays

Η Futuresequence έχει ήδη ξεκινήσει την σειρά μίνι κυκλοφοριών που θα βγαίνουν σε σταθερή βάση, μόνο σε digital μορφή. Εδώ έχουμε τον Zenjungle σε ένα μικρό δείγμα του εικοσάλεπτου νέου του κομματιού. Σίγουρα αυτή η μυστήρια εισαγωγή κεντρίζει την περιέργεια για αυτό που θα ακολουθήσει στην συνέχεια.

 

 

Endless Melancholy – Like Ships Without Anchors

Κύματα που παφλάζουν, γλάροι στα ανοικτά, η στεριά πουθενά και η άγκυρα σκουριασμένη. Μια ατμόσφαιρα φυσά κατά μήκος του δεκάλεπτου αυτού κομματιού και μια μελωδία αναζητά ένα αίσιο τέλος. Μάταια; Ίσως. Πάντως το τέλος της σύνθεσης αυτής και ακολούθως του νέου split του Ουκρανού μουσικού μας βρίσκει σε στάση ονειροπόλησης.