Against a silent 2016 – This year’s 34 top records

 Μια χρονιά με βαρυσήμαντα γεγονότα φτάνει στο τέλος της. Υποσχέσεις, μεγαλόσχημα λόγια, εγγυήσεις, τροποποιήσεις και μεταθέσεις για το μέλλον πλημμύρισαν την πολύβουη καθημερινότητα μας και τελικά μετά από όλα αυτά είναι σαν να μην αλλάζει τελικά τίποτα. Σαν το τέλος κι αυτής της χρονιάς να φαντάζει το ίδιο με το τέλος της προηγούμενης. Την ίδια στιγμή πολλά μικρά στηρίγματα ορθώνονται γύρω μας. Είναι αυτές οι συλλογικές ή ακόμη και προσωπικές προσπάθειες έκφρασης και δημιουργίας που έχουν σοβαρή πιθανότητα να σταθούν απέναντι στο σάρωμα του μέλλοντος. Όλα αυτά που μας κρατάνε κινούνται στο περιθώριο τελικά.

 Έτσι ακριβώς και στη μουσική για φέτος δεν είχαμε τα μεγάλα αριστουργήματα, τις θεαματικές επιστροφές ή τα αξεπέραστα τραγούδια. Αντ’ αυτών είχαμε ένα πλήθος αξιόλογων άλμπουμ χαμηλού κυρίως βεληνεκούς που κατάφεραν να μας συνοδεύσουν στις μοναχικές ή μη, στιγμές και περιόδους της χρονιάς αυτής. Άλμπουμ τα οποία στο μεγαλύτερο τους ποσοστό αψήφησαν τα καλούπια οποιούδηποτε είδους κάνοντας με αυτόν τον τρόπο να αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη σύγχρονη μουσική όχι με όρους ταμπελών, αλλά με βάση την έμπνευση, το συναίσθημα και την πρωτοποριακότητα που αποπνέει. Ελπίζουμε σε αυτούς τους δίσκους που μας γοήτευσαν φέτος, συν τις αναγνωρίσεις – kudos, να βρείτε ονόματα προς αναζήτηση, αλλά με τη σειρά σας κι εσείς να μας προτείνετε φετινούς δίσκους που ξεχωρίσατε και οι οποίοι διέφυγαν από τα ραντάρ μας.

1. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

2. Negura Bunget – ZI

main-cover-front

3. Deathspell Omega – Synarchy of Molten Bones

deathspell-omega-the-synarchy-of-molten-bones-e1475279012978

4. Ash Borer – The Irrepassable Gate

aborer-front-prvw-6thoct_1000-630x625

5. Cultes Des Ghoules – Coven, Or Evil Ways Instead Of Love

ghoules.againstthesilence

Βικτώρια Λαμπροπούλου

1. DIIV – Is The Is Are

diiv.againstthesilence.com

2. Tim Hecker – Love Streams

timhecker.lovestreaks.againstthesilence

3. Klara Lewis – Too

eMEGO210_front

4. Amiina – Fantomas

amiina.againstthesilence

5. Mika Vainio – Maanerlaataa

mikavainio.iDEAL.againstthesilence

Kudos: Carla dal Forno – You Know What It’s Like

carladalforno.againstthesilence

Μπάμπης Κολτράνης

1. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

2. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

3. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

4. Syndrome – Forever & A Day

syndrome.againstthesilence

5. CHVE – 100910

chve.againstthesilence

Kudos: Siavash Amini & Zenjungle – Topology Of Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

ichie

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. MONO – Requiem For Hell

cover

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Jenny Hval – Blood Bitch

a3923298497_10

5. Nick Cave & The Bad Seeds – Skeleton Tree

packshot1-768x768

Kudos: Exploded View – s/t

a2861479147_10

Mute

1. Cult Of Luna & Julie Christmas – Mariner

cult-of-luna-and-julie-christmas.againstthesilence

2. Ulver – ATGCLVLSSCAP

a3008213619_10

3. Hail Spirit Noir – Mayhem In Blue

hail spirit noir.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

cover

5. Mono – Requiem for Hell

cover

Kudos: The Owl – The Owl

theowl.againstthesilence

Αντώνης

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. White Lung – Paradise

whitelung.paradise

3. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

4. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

5. Mono – Requiem For Hell

cover

Kudos: Flasher – S/T

theflasher.againstthesilence

Kat

1. Siavash Amini & ZenJungle – Topology Οf Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

2. ZenJungle – We Are Not Here

zenjungle.werenothere.againstthesilence

3. Solstice – To Sol A Thane

solstice.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Kudos: Baron Crane – Electric Shades

baroncrane.againstthesilence

ΑΤΜ

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Κudos : Cold I – Κακός Άνεμος

cover

Cari

Dalhous – Tim Hecker – The Star Pillow

Dalhous – The Composite Moods Collection Vol.1: House Number 44 (blackest ever black)

Είναι κάποιοι δίσκοι που ακούγονται μόνο βράδυ, συνοδεύοντας την ύποπτη σιγή μιας απόκεντρης γειτονιάς. Ο νέος δίσκος των Dalhous σίγουρα είναι ένας από αυτούς. Δεν είναι όμως αυτή η σκοτεινή αίσθηση που τον κάνει ιδιαίτερο, αλλά ουσιαστικά η ιδιαίτερη μορφή του. Πρόκειται για μια συλλογή συνθέσεων οι οποίες αναφέρονται σε στιγμές, σκέψεις και συναισθήματα μελών μιας συγκατοίκησης. Υπάρχει μια γλυκιά αταξία στο υλικό με συνθέσεις που παραπέμπουν σε εισαγωγές ασμάτων τα οποία  δεν έρχονται ποτέ και αναμοχλεύονται με απειλητικά ηλεκτρονικά κομμάτια, χωρίς στο τέλος να μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιες συνθέσεις ως δεσπόζουσες του άλμπουμ. Την ίδια στιγμή υπάρχει μια αρμονία η οποία συνέχει όλο το υλικό, θυμίζοντας ενσταντανέ μιας επιτυχημένης, αν και δύσκολης συμβίωσης. Αδιαμφισβήτητα το συγκεκριμένο άλμπουμ χρειάζεται χρόνο για να χωνευτεί ως άκουσμα, αλλά στο τέλος υπάρχει η αίσθηση του βάθους στην όλη ακρόαση, με ο,τι μπορεί να σημαίνει αυτό, είτε λυτρωτικό, είτε επικίνδυνο.

 

 

Tim Hecker – Love Streams (4AD)

Το έργο του συγκεκριμένου δημιουργού θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια ηχώ συναισθημάτων άγνωστης προέλευσης. Έχει φτάσει δε σε τέτοιο σημείο αποδοχής που μετά την αναγνώριση του παλαιότερου του Ravedeath, 1972 ως δίσκο της χρονιάς στο Rolling Stone μεταξύ κι άλλων μουσικών ιστοτόπων, έρχεται τώρα να κυκλοφορήσει το νέο του πόνημα στην αυτοαποκαλούμενη ανεξάρτητη, ιστορική και εμπορική 4AD.
Προσωπικά έχω χάσει το μέτρημα με το πόσα άλμπουμ του έχουν καταφέρει να με γοητεύσουν από το ξεκίνημα τους κιόλας. Κι εδώ έχουμε ένα άλμπουμ γεμάτο αφαιρετικές ιδέες, αφηρημένες κορυφώσεις και σημεία που εκεί που νομίζεις πως δεν κολλάνε μεταξύ τους, τελικά γίνονται όλα ένα. Υπάρχουν στοιχεία που θαρρείς ότι τα έχεις ξανακούσει σε παλαιότερες δουλειές του, αλλά και άλλα που σίγουρα είναι νεοεισαχθέντα στο έργο του. Για παράδειγμα πρώτη φορά κάνει χρήση φωνητικών, τα οποία μάλιστα τραγουδούν κάτι το θρησκευτικό ανάποδα δίνοντας ένα καθηλωτικό τόνο στις συνθέσεις που τα συναντάμε. Επίσης υπάρχει ένα φλερτ με το θόρυβο, πχ στο “Castrati Stack” υπάρχει σημείο που θυμίζει χαλασμένο βύσμα, δίνοντας το στοιχείο μιας όχι και τόσο υπόκωφης έντασης στην όλη ατμόσφαιρα του άλμπουμ. Προφανώς δεν βγάζεις άκρη τόσο εύκολα με ένα οποιοδήποτε άλμπουμ του Tim Hecker, αλλά το Love Streams δεν νομίζω να μη γοητεύσει όσ@ς γνωρίζουν περίπου τι θα βρουν σε αυτό.

 

 

The Star Pillow – Above (Time Released Sound & Time Sensitive Materials)

Παραμερίζοντας αναλύσεις περί της ουσίας της μουσικής βλέπουμε πως στα σκοτεινά τα πάντα φαίνονται πιο καθαρά. Τουλάχιστον όσον αφορά την θολότητα της εκάστοτε συνθετικής αύρας, εκεί είναι που το συναίσθημα περνά ανόθευτο προς τα ενδότερα. Το όνομα του προσωπικού αυτού σχήματος παραπέμπει σε DIY αστρομαξίλαρα και ίσως τελικά να ταιριάζει με την κατάσταση ημί-ύπνωσης που σε οδηγούν οι drone/ambient συνθέσεις του άλμπουμ. Με βάση όλα αυτά ο δίσκος, αν και θα μπορούσε να είναι πιο μαζεμένος χρονικά, μπαίνει στους προτεινόμενους του είδους για φέτος.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Το εκκλησιαστικό όργανο μέσα στο πέρασμα των χρόνων και στο συνεχές παρόν

Απέναντι στον μυστικισμό των ορθόδοξων, ισλαμικών ή βουδιστικών ναών, η δυτικοευρωπαϊκή-καθολική παράδοση έχει ένα στοιχείο για το οποίο μπορεί να καυχιέται : τη χρήση του εκκλησιαστικού οργάνου το οποίο αναφέρεται και απλώς ως όργανο (στα Αγγλικά pipe organ). Προσπερνώντας το ζήτημα της πίστης και του θρησκεύματος με τους Dead Kennedys να το έχουν διευθετήσει με 2-3 ακόρντα, 3-4 φράσεις σε διάρκεια ενός λεπτού με το άσμα “Religious Vomit”, ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτό το κατανυκτικό όργανο για να δούμε πώς γίνεται επίκαιρο ξανά.

Ανατρέχοντας στην καταγωγή του οργάνου, ανακαλύπτουμε ότι ο μακρινός πρόγονός του είναι ένα αρχαιοελληνικό πνευστό με όνομα ύδραυλις. Όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, με το ανακάτεμα διαφορετικών μεταξύ τους πολιτισμών, το εν λόγω όργανο το δανείστηκαν οι Ρωμαίοι και έπειτα οι Βυζαντινοί. Φτάσαμε αισίως στον 7ο-8ο αιώνα για να πάρει τη σημερινή του ονομασία και έπρεπε να περάσουν δέκα αιώνες μέχρι να εγκαθιδρυθεί ως το κατ’ εξοχήν εκκλησιαστικό όργανο. Την ίδια περίοδο, αναδείχθηκε και η φύση του οργάνου χωρίς να είναι απαραιτήτως συνδεδεμένη με τον εκκλησιαστικό χώρο. Γνωστοί συνθέτες της εποχής όπως οι Μπαχ, Μότσαρτ, Χαίντελ και Λιστ έγραψαν διάσημα έργα με βάση το συγκεκριμένο όργανο.

Οι διαφοροποιήσεις στα μεγέθη, αλλά και οι μεταβολές στον τρόπο παιξίματος αποτελούν τυπικό παράδειγμα για το πώς εξελίσσεται τεχνολογικά κάτι με την αλληλοσυνεργασία και τον συγκερασμό διαφορετικών κουλτούρων. Σήμερα μάλιστα, όχι άδικα, το όργανο θεωρείται ο πατέρας του αρμονίου, μιας και στην πορεία κατασκευάστηκαν φορητά, βολικού μεγέθους όργανα, ώστε να μετακινούνται εύκολα και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ψυχαγωγικούς λόγους. Με την πάροδο του χρόνου, το συγκεκριμένο όργανο αποσυνδεόταν όλο και περισσότερο από τον αμιγώς θρησκευτικό του χώρο, με αποτέλεσμα σήμερα να συναντάται σε κάθε αίθουσα συναυλιών που σέβεται τον εαυτό της.

Επιπλέον, συναντάμε τον ήχο αυτού του οργάνου σε πολλές παλιές ταινίες τρόμου ή μυστηρίου (βλ. Το φάντασμα της όπερας), καθώς και σε ορισμένες του Tarkovski και του Jan Svankmajer. Πέρυσι σε έναν δίσκο που ξεχώρισε, το Ravedeath 1972 του Tim Hecker, ανάμεσα σε άλλους ήχους αναμειγνυόταν και αυτός του εκκλησιαστικού οργάνου. Η ηχογράφηση, εξάλλου, είχε γίνει σε έναν ισλανδικό ναό με τη συμβολή του Ben Frost. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό και η χρήση του οργάνου διακριτικότατη, καθώς ενσωματωνόταν στο αμάλγαμα των ήχων που συνθέτουν την μουσική του Hecker.

 

 

Τα τελευταία χρόνια, ο Pietro Riparbelli επιμελήθηκε σε συνεργασία με την touch recordings διάφορες ηχογραφήσεις στο εσωτερικό ναών διαφόρων θρησκευμάτων. Πρόκειται για μια μεγάλη λίστα κυκλοφοριών, όπου συναντάμε κυρίως εξωτερικούς ήχους αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις μοναχικά όργανα που προσδίδουν ανάσα στον χώρο.

 

 

Για τον τύπο που δεν κοιμάται ποτέ έχουμε ξαναγράψει. Ξαφνιάζοντας ακόμη και όσους δύσκολα πλέον μπορούν να εκπλαγούν από τις τόσες πολλές και τόσο διαφορετικές μεταξύ τους δουλειές που κυκλοφορούν με τη σφραγίδα του σε μηνιαία βάση, το 2011 ο John Zorn ξεκίνησε έναν κύκλο συναυλιών σε καθεδρικούς ναούς. Εκεί, συνήθως αργά το βράδυ και με ελεύθερη είσοδο, έπαιζε με τον δικό του τρόπο εκκλησιαστικό όργανο. Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί η δισκογραφική αποτύπωση της προσπάθειας αυτής και ακούγοντας την είναι σαν να αναδεικνύεται η πολυδιάστατη φύση του οργάνου.

 

 

 

Από την κατάνυξη που επέβαλε στη διάρκεια της εκκλησιαστικής λειτουργίας και περνώντας από την αξιοποίησή του στα έργα κορυφαίων συνθετών της κλασσικής μουσικής, φτάνουμε στο σήμερα με την αποδόμηση και συνένωσή του με άλλους μεταμοντέρνους ήχους. Εν τέλει, μιλάμε για ένα όργανο που και βάθος και όγκο διαθέτει, ώστε να μην αποτελεί ένα απλό έκθεμα μουσειακού χαρακτήρα ή ένα περιφερόμενο λείψανο νεκρών εποχών, αλλά απελευθερωμένο από στερεότυπα αποτελεί άλλον έναν δίαυλο μουσικής έκφρασης.

 

Μπάμπης Κολτράνης