Ten New Songs Countdown 52

 

 

dekalogoi52

Tales of Murder and Dust – The Flow In Between

Η πιο περιεκτική δόση ψυχεδέλειας, στην οποία θα μπορούσατε να ελπίζετε φέτος, μέλλει να κυκλοφορήσει τέλη Μάρτη και να μας θυμίσει τον ερωτεύσιμο σκοτεινό ήχο του Hallucination of Beauty και την ήπια μελαγχολία του Skeleton Flowers. Οι σταθερές και όσο πρέπει απομακρυσμένες χρονικά επανεμφανίσεις των Δανών Tales of Murder and Dust παρουσιάζουν ως τον επόμενο σταθμό τους το κομμάτι Sisters και εμείς αναμένουμε το The Flow In Between με τις ψυχές στα δόντια μας. (free download)

 

 

Cold I – Κακός Άνεμος

Η αυτοοργανωμένη/diy σκηνή στην Αθήνα βρίσκεται σε άνθηση, τουλάχιστον ως προς την πλειάδα των νέων ονομάτων που έχουν πρόσφατα εμφανιστεί. Ένα από αυτά είναι και οι Cold I οι οποίοι έχουν δώσει αρκετές συναυλίες και πλέον μας παραδίδουν το πρώτο τους single με μια δυάδα συνθέσεων. Ο Κακός Άνεμος φυσά και ακούγεται σαν να έχεις τη μπάντα μπροστά σου σε χαμηλό φωτισμό και δυνατές εντάσεις. Τόσο καλά! (free download)

 

Χωρίς Οίκτο – Κανένας Παλμός 

Μόνο ο τίτλος της μπάντας και η απλή παράθεση των ονομάτων που έχουν θητεύσει τα μέλη της (βλ. Cut Off, Sarabante, Antimob, Παροξυσμός) αρκεί για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται. Δύο λεπτά στενού μαρκαρίσματος καταγράφονται ως ένα συνεκτικό δείγμα του τί περιέχει το split με τους εξίσου οργιώδεις και Αθηναίους Gutter.

 

The You And What Army Faction – Sadie’s Blood

Νέο κομμάτι από τους φίλους TYWAF και για άλλη μια φορά η μπάντα πειραματίζεται σε post-punk/no-wave φόρμες. Συνεκτικό, σκοτεινό όσο πρέπει και ευθύ το αιμοδιψές κομμάτι υπάρχει στο νέο split επτάιντσο με τους Rita Moss.

 

 

Gold Panda – Time Eater

Σπάνια ένα βίντεο απεικονίζει τόσο πειστικά την ζωή που κυλά άσκοπα στη μητρόπολη, όπως το ολόφρεσκο αυτό του Gold Panda. Μια μελωδία γέρνει πάνω σε ένα σφιχτό ρυθμό φωτίζοντας τη νύχτα, την πόλη και τις κινήσεις που χάνονται καθώς επαναλαμβάνονται στο διηνεκές. Ο τέλειος συνδυασμός ήχου και εικόνας. Ο τέλειος προπομπός του Good Luck & Do Your Best που θα βγει τέλη Μάη.  (view)

 

Wavves – Dreams Of Grandeur 

Μετά το συμπαθητικό τελευταίο τους άλμπουμ επανέρχονται με ένα split παρέα με τις Best Coast. Σουξέ μελωδικό, θορυβώδες και ελαφρώς εθιστικό για ηλικίες που διανύουν τα φοιτητικά τους χρόνια. Κάθε γενιά εξάλλου οφείλει να διαθέτει τέτοιου είδους διασκεδαστικές μπάντες!

 

 

Skuggsja – Kvervandi

H αδυναμία μας στη νοητή περιδιάβαση σε νορβηγικά τοπία υπό τον ήχο φολκ μουσικής φτάνει στο απόγειό της όταν κάνουν την εμφάνισή τους συνεργασίες όπως αυτή του Ivar Bjørnson (Enslaved) με τον Einar Selvik (Wardruna), χωρίς να παραβλέπουμε και τη συμμετοχή των υπολοίπων μουσικών των δυο σχημάτων στη δημιουργία του A Piece for Mind and Mirror. Ξεκινώντας από το ομώνυμο κομμάτι και λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολική του ονομασία (η λέξη skuggsja αποδίδεται στα ελληνικά με τη λέξη “καθρέπτης”), επιχειρήθηκε μια μουσική αναδρομή στη νορβηγική ιστορία και παράδοση, ένας μουσικός επαναπροσδιορισμός ενός δεδομένου έθνους. Αλλά όπως συμβαίνει και με κάθε τι άλλο – έτσι και στη μουσική- η αρχική πρόθεση τείνει να λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις, να ξεπερνάει ένα δεδομένο θεματικό πλαίσιο και εντέλει να λαμβάνεται από πομπούς χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά αποδεικνύοντας ότι πράγματι ανταποκρίνεται σε ένα κομμάτι εαυτού. Του εκάστοτε εαυτού. (listen)

 

Kaada/Patton – Imodium

Ακατανόητο βίντεο, avant garde μουσική και μια γνώριμη φωνή που ψέλνει σε μια άγνωστη γλώσσα. Αυτό είναι το νέο τραγούδι της συνεργασίας του πολύ Mike Patton με τον Kaada και με βάση την προηγούμενη εξαίρετη δουλειά τους, ίσως σπάσει το σερί των μέτριων κυκλοφοριών των τελευταίων χρόνων που φέρνουν τη σφραγίδα του γνωστού σχιζο-τραγουδιστή. (view)

 

Glitterbust – The Highline

Η Kim Gordon δεν χρειάζεται συστάσεις και ήδη από μόνο του το εξώφυλλο της νέας συνεργασίας της με τον Alex Knost αυτήν τη φορά, υποδεικνύει όχι μόνο ποια κρύβεται, αλλά και το πώς ακούγεται το άλμπουμ. Το πρώτο δείγμα είναι ακριβώς ό,τι αφαιρετικό και μυστήριο θα περιμέναμε να ακούσουμε μετά το project της με τους Body/Head.

 

 

F.S.Blumm & Nils Frahm – Day Two One

Άλλη μια δυάδα ονομάτων που επιστρέφουν με ένα νέο από κοινού άλμπουμ. Αν ήδη γνωρίζετε τί δημιουργεί η κάθε πλευρά κατά μόνας, δεν έχετε παρά να προσθέσετε τα δύο μέρη με τη φαντασία σας για να εμφανιστεί μπροστά σας ένα ομιχλώδες ambient και μίνιμαλ τοπίο.

 

The You And What Army Faction – Glum (Smash Records)

youandwhatarmyfraction.againstthesilence.com

Τούτους εδώ θυμάμαι να τους γνώρισα σε δισκάδικο σε κεντρικότατο δρόμο των Αμπελοκήπων. Ο ιδιοκτήτης του, μουσικόφιλος ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, μου πρότεινε να ακούσω ένα δισκάκι που κράταγε στα χέρια του, το οποίο δεν ήταν άλλο από το 7’’ SILK. Το ημερολόγιο έγραφε 2012. Καλοκαίρι αν δεν απατώμαι. Στην αρχή διστακτικά και στη συνέχεια απρόθυμα το πήρα στα χέρια μου και το επεξεργάστηκα λες και θα άκουγα το περιεχόμενο από την συσκευασία του – μόνο στο αυτί δεν το έβαλα. Παράλληλα εκείνος το τοποθέτησε στο πικ απ για την καθιερωμένη ακρόαση πριν την αγορά – ένα τρικ για το οποίο ευθύνεται εξ’ ολοκλήρου νομίζω το Hight Fidelity. Δεν παρέλειψε δε να το συνοδεύσει με σχόλια πάνω στην καταγωγή του group, το είδος μουσικής που θα το χαρακτήριζε (σε πιο ράφι θα έμπαιναν δηλαδή), και τις επιρροές τους.

Η αλήθεια είναι ότι το βρίσκω κάπως επιτηδευμένο όλο αυτό το σκηνικό της ακρόασης και των μουσικών συμβουλών και μάλλον με απέτρεψε τελικά τότε από το να καταναλώσω το εν λόγω προϊόν.  Έτσι το περιεχόμενο το αγνόησα πλήρως. Λειτουργώντας εντελώς αντανακλαστικά πήρα τους δίσκους για τους οποίους είχα επισκεφθεί το κατάστημα και έφυγα, αφήνοντας πίσω το μικρό δισκάκι στο ράφι.

Πέρασε σχεδόν ένας ολόκληρος χρόνος από το περιστατικό της πρώτης παραγράφου και έτυχε να τους πετύχω live, στα πλαίσια ενός φεστιβάλ που λάμβανε χώρα σε γνωστό υπόγειο – ισόγειο – εικαστική αίθουσα –  μπαρ. Εκεί διαπίστωσα ότι οι τύποι, αυτό που κάνουν το κάνουν πολύ καλά. Και αυτό που κάνουν είναι μουσική. Μουσική που δημιουργήθηκε για να μην χαϊδεύει τα αυτιά. Έντονη, αγχωτική. Το μουσικό φάσμα μεγάλο και οι κάθε φέρουσα συχνότητα διαφορετικού μήκους από την προηγούμενη. Και θόρυβος! Πολύς, μελωδικός ( ενίοτε όχι μελωδικός), αλλά κυρίως καθηλωτικός. Το ίδιο βράδυ αποκτήθηκε το SLIT, σε cd που κυκλοφορούσε εκείνες τις μέρες. Ενώ λίγο καιρό αργότερα έπεσα, όχι τυχαία, πάνω στο split SILK που κακώς τελικά είχα αγνοήσει τότε.

Φτάνοντας στα φέτος, που λεν και στο νησί μου, οι The You And What Army Faction φέρνουν στο κόσμο την πέμπτη τους κατά σειρά κυκλοφορία. Συνεχίζοντας το σερί των μονολεκτικών κυκλοφοριών (FIXX, VENT, SILK, SLIT…). Το άλμπουμ που κυοφορούσαν πήρε το όνομα GLUM  και πρόκειται για την δεύτερη ολοκληρωμένη δουλειά τους – λέγε με και άλμπουμ. Η γνώμη μου είναι ότι πρόκειται ίσως για το πιο σταθερό τους βήμα στο μουσικό ταξίδι που ξεκίνησαν, εκεί κάπου προς τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Οι κιθάρες στο προσκήνιο, οι φωνές ψάχνουν να βρουν διέξοδο κάπου σε κάποιο τούνελ σερνάμενες. Επίσης η πολύ καλή παραγωγή το απογειώνει στο σύνολό του και αξίζει θετικά σχόλια γι’ αυτό το γεγονός. Έχουμε λοιπόν κομμάτια σαν το “Shudder” που μοιάζει με μπαλόνι έτοιμο να σπάσει καθ’ όλη τη διάρκεια του και το “Dancing Bruised Women” που ακόμα ψάχνει διέξοδο διαφυγής. Την καλύτερη στιγμή του GLUM προσωπικά την οριοθετώ από τα πρώτα δευτερόλεπτα του “You Don’t Paid To Be Safe” και μέχρι να τελειώσει το “We Rode This Dream, Remember?”, όπου ολοκληρώνεται η μετατροπή του άλμπουμ από “καλό” σε “πολύ καλό- άκου το!”.

Όλα τα προηγούμενα όμως αποτελούν μερικά μόνο από τα σημεία που μου έμειναν στο μυαλό μεταξύ –  πολλών – ακροάσεων του δίσκου και προσπάθειας μεταφοράς σκέψεων στο χαρτί. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας, τούτο ‘δω το κείμενο. Το GLUM  όντως έχει πολλές στιγμές που ξεχωρίζουν και μπορεί να δημιουργήσει ακόμα περισσότερες εντάσεις στην πορεία. Απαιτεί να του δώσουμε την πρέπουσα σημασία, είναι δύσκολο ως άκουσμα, ενίοτε στρυφνό αλλά είπαμε, οποί@ θέλει «εύκολη» μουσική, μπορεί να διασκεδάσει ανενόχλητ@  στους διαδρόμους των σουπερμάρκετ.

 

 

MU TE