Bloom Offering – Episodes (Helen Scarsdale Agency)

 Η σεξουαλικότητα υπήρξε ανέκαθεν θέμα ταμπού που οι περισσότεροι αρέσκονται και αρκούνται να παρακολουθούν χαμογελώντας πονηρά μέσα από την κλειδαρότρυπα. Ο ερωτισμός και ο αισθησιασμός είναι βασικά ζητούμενα για τον άνθρωπο, αλλά η κυρίαρχη (ψευτο)ηθική δεν επιτρέπει την ελεύθερη έκφρασή τους. Γι’ αυτό και είθισται να εκδηλώνεται κρυφά, με μια δόση ενοχής και μια αίσθηση διαπραχθέντος εγκλήματος. Όταν, δε, η σεξουαλικότητα και το πάθος εκφράζονται από γυναίκα, τότε η επικριτική διάθεση εντείνεται, με πλείστα “κοσμητικά” επίθετα να τη συνοδεύουν. Κι αυτό συμβαίνει επειδή οι ερωτικές επιλογές και η αποδοχή τους πλαισιώνονται από μια κοινωνικά επιβεβλημένη ανδρική κυριαρχία, βασισμένη στο αφήγημα περί μιας φύσει ανισότητας των φύλων.

Η Nicole Carr είναι η δημιουργός πίσω από το όνομα Bloom Offering με πολλά δείγματα δημιουργικότητας στο παρελθόν (κυρίως σε μορφή κασέτας και digital albums). Το LP Episodes είναι η πρώτη της κυκλοφορία σε βινύλιο, μέσα στο οποίο ξεδιπλώνει την άποψή της για τον γυναικείο ερωτισμό και την ελεύθερη έκφρασή του, με σαφείς αναφορές κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης και εκμετάλλευσης γυναικών, η οποία εξυπηρετεί και συγκροτείται πάνω σε ένα ολόκληρο σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο τρόπος της ιδιαίτερος, όπως και η ίδια άλλωστε. Με μια διάθεση ανατρεπτική, μιας και μόνο με ανατροπές αλλάζουν όλες οι καθεστηκυίες θέσεις και στάσεις. Το σκοτεινά ατμοσφαιρικό ηχοτοπίο αναδεικνύει μια pop-goth συνθήκη, με το κύμα των συνθεσάιζερ να μας παρασέρνει σε μια σκοτεινή και νεφελώδη ατμόσφαιρα. Τα φωνητικά της Carr είναι σταθερά, κοφτά,παγωμένα και συναισθηματικά αποστραγγισμένα. Στίχοι που επαναλαμβάνονται, ώστε να καταστεί σαφές το μήνυμα που θέλει να περάσει.

Μέσα από τα Επεισόδιά της αμφισβητεί την κυρίαρχη κοινωνική κατάσταση και την ανδρική σεξουαλική εξουσία, προκρίνοντας ως κινητήρια δύναμη την αδιαπραγμάτευτη αυτοδιάθεση κάθε γυναίκας όπως και όπου η ίδια επιθυμεί, στα “Venus Shrugged”, “Swallow meWhole” και “Fishbowl”. Παράλληλα, μιλά για την τριβή που προκαλεί στις σχέσεις η –αδυσώπητη πολλές φορές– καθημερινότητα και η ερμηνευμένη κατά τρόπο που δεν επιδέχεται θετική χροιά οικειότητα. Ενώ στο “Out 2 get U”, με την επιθετική της ερμηνεία, παρουσιάζει τη γυναικεία αντίσταση ενάντια στους εξουσιαστές της και στην πατριαρχία, αλλά και τη διεκδίκηση των θέλω της.

Η Αφροδίτη (Venus) είναι η προσωποποίηση του έρωτα,του πάθους και της σεξουαλικότητας, μιας και οι άνθρωποι, μην μπορώντας να εξηγήσουν το συναίσθημα του έρωτα, το πάθος και την επιθυμία, προσέδωσαν σε αυτά θεϊκές διαστάσεις. Η Nikole Carr χρησιμοποιεί τον συμβολισμό της θεάς του έρωτα για να δώσει τη δική της ερμηνεία πάνω στο αρχέγονο ένστικτο και στη σύγχρονη απελευθερωμένη έκφρασή του, παρουσιάζοντας μέσα από το έργο της μια γυναίκα που αναπτύσσει ανθεκτικότητα και δυναμισμό και που διεκδικεί εκείνο που επιθυμεί.

Sexuality has always been a taboo issue, which most people like to watch smiling cunningly through the keyhole. Eroticism and sensuality are basic prerequisites for humans, but dominant ethics does notallow their free expression. That is why it is customary to express them secretly, with a sense of guilt, as if committing a crime. When sexuality and passionare expressed by a woman, judgemental attitudes are intensified, often times accompanied with the use of offensive adjectives. And this is because erotic choices and their acceptance are framed by a socially imposed male sovereignty, based on the narrative about gender inequality.

Nicole Carr is the creator behind the name Bloom Offering, with many samples of her creativity in the past (mainly in cassette format and digital albums). The LP Episodesis her first vinyl release in which she unfolds her view of female eroticism and freedom of expression, with clear references to sexual harassment and exploitation of women, which serves and assembles on a whole system of the exploitation of man by man.

Her way is as special as she is, with a subversivemood, since all entrenched positions and attitudes can only change through suversions. The dark atmosphere echoes a pop-goth condition, as the wave of synthesizers carries us away into a dark and cloudy atmosphere. Carr’s vocals are steady, sharp, icy and emotionally drained. The lyrics are repeated in order to emphasize the message that she wants to deliver.

Through her Episodes, she challenges the dominant social status quo and male sexual power, as the driving force of the unchangeable self-determination of every woman, in “Venus Shrugged”, “Swallow Me Whole” and “Fishbowl”. At the same time, she speaks about the friction caused in relationships by everyday life and by the negative aspects of intimacy. While in “Out 2 get U”, through her aggressive interpretation, she presents female resistance against those in power and against patriarchy, and she also claims what she wants.

Venus is the personification of love, passion and sexuality, since people, not being able to explain the emotion of love, passion and desire, have given a divine dimension to them. Nikole Carr uses the symbolism of the goddess of love to give her own interpretation of her primordial instinct and her contemporary liberated expression, portraying through her work a woman who develops resilience and dynamism and who claims her own desires.

Sylvia Ioannou

Crooked Ghost – Skeleton House (Palomino Records)

Η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, ούτε προχωράμε πάντα χαμογελώντας και χορεύοντας εύθυμα, σαν να είμαστε πρωταγωνιστές σε διαφημίσεις ή σε παραμύθια με happy end. Οι δυσκολίες παραμονεύουν και εμφανίζονται πολλές φορές με κρότο. Το ζήτημα δεν είναι η ύπαρξή τους, αλλά ο τρόπος αντιμετώπισης και διαχείρισης, είτε αφήνοντάς τες να μας κατακλύσουν και να μας καταβάλουν είτε μετουσιώνοντας όλο αυτό το συναίσθημα της ανικανότητας και της αρχικής αδράνειας –αυτό το μούδιασμα– σε πράξη και δράση.

Το Skeleton House των Crooked Ghost, το δεύτερο άλμπουμ της μπάντας, περιλαμβάνει 8 τραγούδια που διαπραγματεύονται αυτές τις απροσδόκητες δυσκολίες, την απώλεια, τον θάνατο, τον εθισμό, την προσπάθεια αποκρυστάλλωσης του εαυτού, μέσα από την αδιάκοπη εσωτερική πάλη. Κυριαρχείται από την εσωτερικότητα που χαρακτηρίζει τέτοιου είδους ζητήματα, στα “Only Nightmares”,“Sleepwalker”,“Roadkill” και “Skeleton House”, αλλά καταφέρνει παράλληλα να δώσει και μια –σχεδόν– παιχνιδιάρικη διάθεση, θυμίζοντάς μας πως, ακόμα και μέσα από τέτοιες καταστάσεις, μπορούμε να εξορύξουμε το θετικό στοιχείο.

Η απώλεια σε πυρκαγιά αγαπημένου προσώπου ήταν η κύρια πηγή έμπνευσης για τον Ray Clark, κυρίως στο στιχουργικό μέρος των τραγουδιών. Ο δίσκος των Crooked Ghost διακρίνεται από σκοτεινές και μελαγχολικές postpunk/dream pop μελωδίες, με μια οργή που δεν είναι ούτε κραυγαλέα ούτε εμφανώς διακριτή. Είναι υφέρπουσα οργή, ήρεμα εκπεφρασμένη, αναμεμειγμένη με λύπη και έντονη λυρικότητα. Είναι η ανθεκτικότητα ως ζητούμενο και η εκλυόμενη δύναμη ως προϋπόθεση για ανασύνταξη μιας προσωπικά καθορισμένης πορείας.

Ένα άλμπουμ που θυμίζει έντονα ηχητικά μοτίβα που επικράτησαν στη δεκαετία του 1980 (Smiths, Cure, Echo & the Bunnymen, κ.λπ.), αίσθηση που ενισχύεται και από τη δυναμική που διαθέτουν τα φωνητικά του Clark, με το στίγμα της ήρεμης αλλά σίγουρης δύναμης. Μουσικές που η συνάφειά τους με παρελθοντικούς ήχους σού δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας, δοσμένες ωστόσο μέσα από μια νέα οπτική. Μουσική για να σπάσει τη δεισιδαιμονία και τις προλήψεις, να ομορφύνει τη μελαγχολία και να φορτίσει τη μοναξιά και τη μοναχικότητά μας.

Life is not a path paved with roses nor do we always walk smiling and dancing cheerfully, as if we were protagonists in some advertisement or in a fairy tale with a happy ending. Difficulties lurk andappear often times with a wham. The issue is not their mere existence but theway we deal with them, either by letting them flood and overwhelm us or by transfiguring all this feeling of impotence and initial inertia – this numbness– into action.

Skeleton House of Crooked Ghost, the band’s second album, includes eight songs that look at these unexpected difficulties, such as loss, death oraddiction, the attempt to crystallize the self through the unceasing internal struggle. It is dominated by the inwardness that characterizes such issues in “Only Nightmares”, “Sleepwalker”, “Roadkill” and “Skeleton House”, but it also manages to give a playful mood, reminding us that even throughout such situations, we can extract positive elements.

The loss of a loved one in a fire was the main source of inspiration for Ray Clark, especially in the lyrical part of the songs. The Crooked Ghost album is distinguished by dark and melancholic post punk/dream pop melodies, and with an anger that is neither blatant nor visibly distinct. It is a creeping rage, calmly expressed, mixed with regret and intense lyricism. It is the resilience and the emission of power, which are required for re-structuring a personally defined course.

The album is reminiscent of the intense sonic motifs that prevailed in the 1980s (Smiths, Cure, Echo & the Bunnymen, etc.), a feeling that is enhanced by the dynamic of Clark’s vocals, characterized by a calm, yet powerful force. The musical relevance to sounds of the past creates a sense of intimacy, although given through a new perspective. This is the music that breaks superstitions down, embellishes melancholy and electrifies our loneliness.

 

 

Sylvia Ioannou