Athens without answers

Ακούγεται περίεργο αλλά η Αθήνα, η οποία είναι μια μητρόπολη με όλη τη σημασία της λέξεως, δεν έχει πολυτραγουδηθεί, δείγμα ίσως της ακόμη πιο περίεργης αγάπης που νιώθουν οι κάτοικοί της για αυτή. Επίσης, η συνεχής γιγάντωσή της αποκαλύπτει μια σχέση μίσους της απέναντι στην άνιση, αλλά πλούσια ιστορία της. Αυτοκαταστροφική απέναντι στις φυσικές κληρονομιές της, άπληστη χωροταξικά, πάντοτε χαοτική, βρίσκει όμως μια ισορροπία ανάμεσα στο τι θα μπορούσε να είναι και τι έχει αποφύγει να γίνει. Γιατί, πέραν όλων των δεινών της, υπάρχουν και τα στοιχεία της που την κάνουν ευρηματική, φιλόξενη με τον δικό της τρόπο και ζωντανή με τη διττή έννοια του όρου.

Πολλές φορές η Αθήνα, όπως κάθε μεγαλούπολη, έχει μια ακατανόητη γλώσσα για να σου αποκαλύψει τα μυστικά της νοήματα και ως προς αυτό η punk/hc παράδοσή της έχει καταθέσει τον οβολό της για να περιγράψει πώς είναι να μένεις εδώ. Δεν είναι μόνο ότι αυτή η μουσική εμπεριέχει όλα, μα όλα, τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν πριν για την Αθήνα, αλλά επίσης συνεχίζει να βγάζει νέο υλικό που είναι σαν να μιλά για αυτή λες και δεν θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς. Εν είδει ενός καζαμία ψυχογεωγραφικού χαρακτήρα, λοιπόν, ας δούμε περιληπτικά τι έχουμε να περιμένουμε φέτος από την ιδιόμορφη αυτή φλέβα που κυλά στη μητρόπολη.

Ξεκίνημα με τους Ruined Families, την μπάντα που βροντοφώναξε ότι η Αθήνα δεν έχει απαντήσεις, κάτι που όσο τη ζεις, τόσο το νιώθεις στο πετσί σου. Η συγκεκριμένη μπάντα κινείται στους ρυθμούς του επόμενου βήματος μετά το αριστουργηματικό προπέρσινο άλμπουμ τους και προς αυτήν τη κατεύθυνση θα κυκλοφορήσει ένα split μέσα στο 2018 με μια φιλικά προσκείμενη μπάντα τους. Ως προς την υποστήριξη του αναμενόμενου νέου υλικού τους, θα έχουμε μια σειρά συναυλιών εντός και εκτός συνόρων, αλλά ακόμη είναι νωρίς να ειπωθεί κάτι παραπάνω.

 

 

Σειρά έχουν οι Αρχή του Τέλους. Ο προγραμματισμός βέβαια για τα ημεδαπά σχήματα δεν ήταν ποτέ το φόρτε τους, αλλά υπάρχει νέο υλικό της μπάντας και η διάθεση να το κυκλοφορήσει σε μορφή άλμπουμ μέσα στο νέο έτος. Ας θωρακιστούμε επ’ αυτού όμως με την κατάλληλη υπομονή, καλού κακού. Τώρα, για τους Youth Crusher, στη σύνθεση των οποίων συναντάμε μέλη των Cut Off, τα πράγματα είναι πιο απλά καθώς ανακοινώθηκε ότι σύντομα θα βγει το νέο demo EP της μπάντας ως συνέχεια της αντίστοιχης περσινής κυκλοφορίας τους. Επίσης στο πρόγραμμα τον Μάρτη είναι μια περιοδεία στην Ανατολική Ακτή των Η.Π.Α., οπότε ας ελπίσουμε να μην τους κρατήσουν εκεί οικόσιτους!

 

 

Υπάρχει μια μπάντα, σίγουρα όχι η μοναδική, που αποδεικνύει τη φιλόξενη φύση της Αθήνας η οποία συνοψίζεται στην εξής φράση: “έρχεσαι να μείνεις για λίγο και περνάς όλη σου τη ζωή εδώ χωρίς να το καταλάβεις”. Τα μέλη των Ομίχλη έχουν ως τόπο καταγωγής τη Θεσσαλονίκη, αλλά πλέον μένουν μόνιμα Αθήνα και δουλεύουν πάνω στο νιοστό άλμπουμ τους, το οποίο αναμένεται να βγει χοντρικά πριν το καλοκαίρι.

Για κλείσιμο έχουμε ένα πρωτοεμφανιζόμενο σχήμα και την πρώτη του κυκλοφορία, δείγμα ότι αυτή η πόλη δεν θα κουραστεί ποτέ να εκκολάπτει το νέο. Νέο με τη μορφή του παλιού βεβαίως, μιας και οι Chain Cult, που αποτελούνται από μέλη των Αρχή του Τέλους, Dirty Wombs και Conspiracy Of Denial, παίζουν αυτό το σκοτεινό και γρήγορο post-punk το οποίο ως ρετρό άκουσμα έχει πέραση αυτές τις ημέρες. Για αυτόν τον λόγο χρειάζεται μια τέτοιου ύφους κυκλοφορία να εμπεριέχει κάτι το ιδιαίτερο για να ξεχωρίσει από τον σωρό, αν και βέβαια οι ομοιότητες με τον ήχο των Nervosas μόνο ως θετικό στοιχείο μπορούν να καταγραφούν. Η επίσημη, μάλιστα, ημερομηνία κυκλοφορίας ως η πρώτη Γενάρη υποδηλώνει τους καλύτερους οιωνούς για μια χρονιά στην οποία όλες οι πιθανότητες είναι εναντίον μας σε αυτή την πόλη που ζούμε.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

 

Against a silent 2016 – This year’s 34 top records

 Μια χρονιά με βαρυσήμαντα γεγονότα φτάνει στο τέλος της. Υποσχέσεις, μεγαλόσχημα λόγια, εγγυήσεις, τροποποιήσεις και μεταθέσεις για το μέλλον πλημμύρισαν την πολύβουη καθημερινότητα μας και τελικά μετά από όλα αυτά είναι σαν να μην αλλάζει τελικά τίποτα. Σαν το τέλος κι αυτής της χρονιάς να φαντάζει το ίδιο με το τέλος της προηγούμενης. Την ίδια στιγμή πολλά μικρά στηρίγματα ορθώνονται γύρω μας. Είναι αυτές οι συλλογικές ή ακόμη και προσωπικές προσπάθειες έκφρασης και δημιουργίας που έχουν σοβαρή πιθανότητα να σταθούν απέναντι στο σάρωμα του μέλλοντος. Όλα αυτά που μας κρατάνε κινούνται στο περιθώριο τελικά.

 Έτσι ακριβώς και στη μουσική για φέτος δεν είχαμε τα μεγάλα αριστουργήματα, τις θεαματικές επιστροφές ή τα αξεπέραστα τραγούδια. Αντ’ αυτών είχαμε ένα πλήθος αξιόλογων άλμπουμ χαμηλού κυρίως βεληνεκούς που κατάφεραν να μας συνοδεύσουν στις μοναχικές ή μη, στιγμές και περιόδους της χρονιάς αυτής. Άλμπουμ τα οποία στο μεγαλύτερο τους ποσοστό αψήφησαν τα καλούπια οποιούδηποτε είδους κάνοντας με αυτόν τον τρόπο να αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τη σύγχρονη μουσική όχι με όρους ταμπελών, αλλά με βάση την έμπνευση, το συναίσθημα και την πρωτοποριακότητα που αποπνέει. Ελπίζουμε σε αυτούς τους δίσκους που μας γοήτευσαν φέτος, συν τις αναγνωρίσεις – kudos, να βρείτε ονόματα προς αναζήτηση, αλλά με τη σειρά σας κι εσείς να μας προτείνετε φετινούς δίσκους που ξεχωρίσατε και οι οποίοι διέφυγαν από τα ραντάρ μας.

1. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

2. Negura Bunget – ZI

main-cover-front

3. Deathspell Omega – Synarchy of Molten Bones

deathspell-omega-the-synarchy-of-molten-bones-e1475279012978

4. Ash Borer – The Irrepassable Gate

aborer-front-prvw-6thoct_1000-630x625

5. Cultes Des Ghoules – Coven, Or Evil Ways Instead Of Love

ghoules.againstthesilence

Βικτώρια Λαμπροπούλου

1. DIIV – Is The Is Are

diiv.againstthesilence.com

2. Tim Hecker – Love Streams

timhecker.lovestreaks.againstthesilence

3. Klara Lewis – Too

eMEGO210_front

4. Amiina – Fantomas

amiina.againstthesilence

5. Mika Vainio – Maanerlaataa

mikavainio.iDEAL.againstthesilence

Kudos: Carla dal Forno – You Know What It’s Like

carladalforno.againstthesilence

Μπάμπης Κολτράνης

1. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

2. Oranssi Pazuzu – Värähtelijä

oranssiagainstthesilence

3. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

4. Syndrome – Forever & A Day

syndrome.againstthesilence

5. CHVE – 100910

chve.againstthesilence

Kudos: Siavash Amini & Zenjungle – Topology Of Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

ichie

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. MONO – Requiem For Hell

cover

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Jenny Hval – Blood Bitch

a3923298497_10

5. Nick Cave & The Bad Seeds – Skeleton Tree

packshot1-768x768

Kudos: Exploded View – s/t

a2861479147_10

Mute

1. Cult Of Luna & Julie Christmas – Mariner

cult-of-luna-and-julie-christmas.againstthesilence

2. Ulver – ATGCLVLSSCAP

a3008213619_10

3. Hail Spirit Noir – Mayhem In Blue

hail spirit noir.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

cover

5. Mono – Requiem for Hell

cover

Kudos: The Owl – The Owl

theowl.againstthesilence

Αντώνης

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. White Lung – Paradise

whitelung.paradise

3. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

4. Neurosis – Fires Within Fires

neurosisfires.againstthesilence

5. Mono – Requiem For Hell

cover

Kudos: Flasher – S/T

theflasher.againstthesilence

Kat

1. Siavash Amini & ZenJungle – Topology Οf Figments

siavash-and-zenjungle.againstthesilence

2. ZenJungle – We Are Not Here

zenjungle.werenothere.againstthesilence

3. Solstice – To Sol A Thane

solstice.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Kudos: Baron Crane – Electric Shades

baroncrane.againstthesilence

ΑΤΜ

1. Russian Circles – Guidance

russiancircles.guidance.againstthesilence

2. Touche Amore – Stage Four

Touché Amoré - Stage Four.againstthesilence.com

3. Savages – Adore Life

savages.againstthesilence

4. Ruined Families – Education

ruinedfamilies.education

5. Planes Mistaken For Stars – Prey

planesmistakenforstars.againstthesilence

Κudos : Cold I – Κακός Άνεμος

cover

Cari

Ruined Families – Minerva Superduty – Cold I

Ruined Families – Education (Adagio830)

ruinedfamilies.education.againstthesilence

 Τρία χρόνια περιμέναμε την επιστροφή των Ruined Families. Η πεντάδα από την Αθήνα έχει καταφέρει να μας κρατήσει σε αγωνία από την αρχή της μουσικής ζωής της. Education, το όνομα του νέου δίσκου λοιπόν, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 24 Νοέμβρη από την Adagio830. Προσπαθώντας, αρχικά, να μας ξεδιψάσουν και να μας γοητεύσουν, με δύο δείγματα, το “Image Of An Image” και το “We Want Everything” κατάφεραν να μας πείσουν ότι αυτή η νέα δουλειά θα σπάει κόκαλα! Αινιγματικό και μινιμαλιστικό το artwork, ίσως με την πρώτη ματιά να μπερδεύει το μυαλό σου, αλλά συνειδητοποιείς άμεσα το πόσο δένει με το όλο στιχουργικό που θίγει η μπάντα. Τα λόγια είναι περιττά πολλές φορές και σίγουρα η αναμονή αξίζει. Ειδικά όταν πρόκειται για έναν δυναμίτη συμπυκνωμένο σε κάτι λιγότερο από 20 λεπτά, άμεσο και ισοπεδωτικό που καταφέρνει να σε διαλύσει και να σε συναρμολογήσει ξανά αμέτρητες φορές.

 Χαιρόμαστε για την ακραία, χαοτικά ποιοτική σκηνή που συντηρούν μπάντες όπως οι Ruined Families τόσο κοντά μας κάνοντάς μας να περιμένουμε εναγωνίως νέους δίσκους, γνωρίζοντας εξ αρχής ότι αυτό που θα ακούσεις θα σε τσακίσει. Μεγάλη ομορφιά έχουν τα δευτερόλεπτα μέχρι να πατήσεις το πρώτο play… τα άλλα τα αφήνουμε πάνω τους!

Kat

Minerva Superduty – Gorod Zero (yetagain, sweetohm recordings,body blows records,name your price)

minerva.gorodzero.againstthesilence

 Αν η πρώτη κυκλοφορία των Καλαματιανών MS ήταν μια θετική έκπληξη του πώς μια μπάντα μπορεί να θολώσει τις γραμμές και να βγάλει κάτι δύσκολα κατηγοριοποιήσιμο, έρχεται το ντεμπούτο τους άλμπουμ για να τα κάνει όλα λίμπα. Η προσθήκη φωνής-νέου μέλους στην μπάντα, συγκεκριμένα του κιθαρίστα (!) των προαναφερθέντων RF, επιφέρει πολλές αλλαγές κυρίως στις δυναμικές της μπάντας. Δεν νομίζω φέτος να άκουσα άλλο άλμπουμ πιο δυνατό από αυτό εδώ και μάλιστα δοκίμασα μια ακρόαση του από το δίπλα δωμάτιο με το αποτέλεσμα να θυμίζει ακόμη κι έτσι μια ηχητική χειροβομβίδα. Λογικό επίσης με την αλλαγή αυτή να κινηθεί η μπάντα σε πιο hc μονοπάτια, πάντα βέβαια έχοντας ως όριο την γραμμή που χάραξαν στο σκληρό ήχο οι Converge.

 Κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα, καθώς ακούγοντας το δίσκο μου ήρθαν τόσες πολλές υποσημειώσεις που δυσκολεύτηκα να διακρίνω τον χαρακτήρα της ίδιας της μπάντας. Δεν κάνω λόγο για αντιγραφή μιας μανιέρας, αλλά η ανάμειξη τόσων επιρροών κάνει το αποτέλεσμα κάπως θολό. Επίσης δεν ξέρω αν η στιχουργική απόγνωση του υλικού παρέσυρε τη μουσική σε ένα συνθετικό οίστρο όπου απουσιάζουν οι ανάσες ή συνέβη το ανάποδο, αλλά η συνολική εικόνα του δίσκου φαντάζει αισθητικά μονόπλευρη. Προφανώς αυτός ήταν και ο στόχος της μπάντας να βγάλει έναν εικοσάλεπτο τεχνικά άρτιο δίσκο που να σε αφήνει παγωτό και ως προς αυτό σίγουρα πέτυχε διάνα. Απλά ο ηχητικός Αρμαγεδδών που έχουμε εδώ σε αφήνει στο τέλος αποκαμωμέν@ και χωμέν@ σε ένα κατάμαυρο μοτίβο. Ως προς αυτό το μείζον θέμα πάντα φέρνω στο νου την περίπτωση του Songs To Scream At The Sun των Have Heart όπου ένας δίσκος βουτηγμένος στην υπαρξιακή μαυρίλα κατέληγε σε ένα ψυχικό άλμα λύτρωσης προσφέροντας κάτι παραπάνω από ένα εκτονωτικό άκουσμα.

Μπάμπης Κολτράνης

Cold I – Κακός Άνεμος (name your price)

coldi.againstthesilence.com

 Όταν, εν έτει 2016 (σύντομα 2017), συναντάς στο διάβα σου έναν δίσκο καθαρόαιμου darkwave, και δη ελληνόφωνου, πριν ακόμη ξεκινήσεις την ακρόαση έχεις ξεκαθαρίσει ότι αν η δουλειά αξίζει για κάτι, αυτό δεν θα είναι η πρωτοτυπία, αλλά η προσωπικότητα των συνθέσεων – άλλωστε, για τους πιο έμπειρους μουσικόφιλους, το darkwave εντάσσεται στα μουσειακά μουσικά ιδιώματα, τα οποία, παρά τη μεγάλη και πλούσια ιστορία τους στο πεδίο της ανεξάρτητης μουσικής, δύσκολα θα μεταδώσουν κάτι παραπάνω από ένα αίσθημα γλυκιάς νοσταλγίας για τα «χιόνια τ’ αλλοτινά». Έτσι, το πόνημα των Cold_i, με τίτλο Κακός Άνεμος, είναι κι αυτό μια σπουδή στη νοσταλγία για τους ήχους των πρώιμων ‘80’s, για τους Joy Division, τους παλιούς Cure, αλλά και τους δικούς μας Villa 21, South of No North, και γενικότερα το παλιό-παλιό post-punk & new wave. Συνδυάστε το με τον ελληνικό στίχο, και σκεφτείτε ότι αν ο Κακός Άνεμος είχε βγει 25 χρόνια πριν, κατά πάσα πιθανότητα θα είχε κυκλοφορήσει σε βινύλιο από την Wipe Out Records. Ή σε κασέτα από την Underground Tapes.

 Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο Κακός Άνεμος είναι κακή δουλειά ∙ τουναντίον, είναι καλή δουλειά, κι οφείλω ν’ αναγνωρίσω ότι σίγουρα θα έπεσε πολύ δουλειά για την αναπαραγωγή του σωστού, και αυθεντικού ήχου της τότε εποχής. Οι οκτώ συνθέσεις στέκονται ωραία, χωρίς να πλατειάζουν κατά μόνας ή να κάνουν κοιλιά εν συνόλω. Κάποι@ ενδέχεται να γκρινιάξουν για την φωνή, που ίσως ακούγεται υπερβολικά ελληνοροκάδικη για τα γούστα τους – η οποία φωνή, ωστόσο, συμβάλλει ουσιωδώς στην γενικότερη καλτίλα του Κακού Άνεμου, γιατί όπως και να γίνει, είναι καλτ. Όπως εξίσου καλτ είναι να παίζεις darkwave παλαιάς σχολής τον 21ο αιώνα. Όσοι πιστ@, προσέλθετε.

ΑΤΜ

Ten New Videos Countdown, 54

dekalogoi54

Loscil – Drained Lake

Χορός, ένας τρόπος να σπαστούν οι κανόνες που ορίζουν ένα σώμα. Να αρθούν οι απαγορεύσεις και οι εντολές μέσα από το ξεπέρασμα αυτού που δύναται να κάνει. Να βγει το σώμα από μέσα του βρίσκοντας ξανά μια παιδική ευλυγισία. Το μαύρο φόντο φέρνει στο νου τις απελευθερωτικές νύχτες, τα άστρα, τις χαμένες πυξίδες μας. (view)

Trent Reznor & Atticus Ross – A Minute To Breathe

Αποχαιρετισμός σε κάτι μεγαλύτερο από μας. Κάτι που θα μας πάρει μαζί του φεύγοντας. Ήδη κινούμαστε προς τα εκεί με βιαστικά βήματα νομίζοντας πως με αυτά απλώς διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές μας ασχολίες, οι οποίες όλο και πληθαίνουν. Όλο και περνά πιο γρήγορα ο χρόνος, όλο και πλησιάζουμε στον τελικό αποχαιρετισμό. Σε όλα! (view)

Carla dal Forno – You Know What It’s Like

Ήχος από ξυπνητήρι. Έξω σιωπή. Πάντα νωρίς. Οι δείκτες του ρολογιού χαμογελάνε. Τα λουλούδια ζητιανεύουν νερό. Οι τοίχοι συγκρατούν με το ζόρι τα βραδινά όνειρα για να μην το σκάσουν. Ανοίγεις το παράθυρο, φυσάει ελαφρά και τα ξεχνάς όλα. (view)

Ruined Families – Image Of An Image

Εικόνες παντού σε οθόνες κάθε μεγέθους. Με μια κίνηση ενημερωνόμαστε, συγκινούμαστε, γελάμε, σκεφτόμαστε για δευτερόλεπτα και ξανά πάλι από την αρχή. Κύκλοι επί κύκλων με τις ανάσες να γίνονται όλο και πιο βιαστικές, όλο και πιο ασθμαίνουσες. Θα τα προλάβουμε όλα στο τέλος; Θα ξεχωρίσουμε ποτέ την αληθινή εικόνα πίσω από το είδωλό της; Τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας πάνω στο νεκρό γυαλί; (view)

White Lung – Sister

Χαμόγελα διαφημίσεων. Προς κατανάλωση οι ίδιες οι σχέσεις, αλλά όχι κατά ανάγκη εμπορική. Το ξόδεμα δεν προσμετριέται σε χρήμα, αλλά σε χαμένο χρόνο, σπαταλημένη ενέργεια, σπασμένα χαρακτηριστικά. Ναρκισσισμοί σε φόντο κόκκινο, ρόλοι από τα πριν νεκροί με το φινάλε πιο γνωστό και από την αρχή της κάθε ιστορίας. Πέφτουμε στο χαντάκι τους και μετράμε χειροκροτήματα. Ποτέ δεν φτάνουν, οπότε πέφτουμε ακόμη πιο βαθιά μέσα τους. Ποτέ! (view)

Bohren & Der Club Of Gore – Der Angler

Για κάθε χρήση λοιπόν. Με χρώμα, με άρωμα, ζωντανά, νεκρά. Αποκλειστικά όμως για τη νύχτα. Στα σκοτάδια δεν φαίνεται το αγκίστρι, παρά μόνο τα μάτια του δολώματος. Αυτά τα μάτια… (view)

Resina – Nightjar

Όλα συνέχουν ρυθμό, μελωδία και κίνηση. Τοπία σε διέγερση, φύση σε επιτάχυνση και εμείς σε σπασμένα κομμάτια με άγνωστα πρόσωπα μεταξύ τους. Σκιές χωρίς φως, παύσεις κενά σε αόρατες γραμμές, όλα σε κύκλους περιστρεφόμενα. Άραγε αν η γη κινούνταν πιο γρήγορα θα τα βλέπαμε όλα πιο καθαρά ή θα μέναμε όπως τώρα νωθροί; (view)

Syndrome – Forever And A Day

Η μπλε διάθεση της φωτογραφίας έρχεται και συμπληρώνει άψογα την μουσική επένδυση. Η απόχρωση πάει χέρι με χέρι με την μελαγχολία. Η έλλειψη κίνησης και η στατικότητα της εικόνας παραπέμπει σε βουβή φωνή. Ακροβατείς στο γκρεμό, χωρίς αντίβαρο, χωρίς έγνοιες. Η πτώση καμουφλάρεται σε απελευθέρωση. Η σύγκρουση θα δείξει τον αληθινό της εαυτό. (view)

Zenjungle – Yellow Mountain

Κανείς και καμιά δεν πέρασε ποτέ από κει. Μόνη της η φύση πλέκει ιστορίες δίχως τέλος. Νωχελικά χαϊδεύει τις όχθες του ποταμού, ενώ στο βυθό του όλα κινούνται αέναα. Σε κίνηση στο σκοτάδι χωρίς παύση. Νεκρό είναι μόνο ό,τι ξεβράζεται στο γαλήνιο, κατά τα άλλα, φως. (view)

Oneohtrix Point Never – Animals

Φώτα που αναβοσβήνουν οι σκέψεις. Πάντα προς τα πίσω και ακόμη πιο πίσω με την αρχή της κάθε ιστορίας να μην προμηνύει κανένα τέλος. Κόκκινα σχήματα οι σκέψεις που ποτέ δεν βγαίνουν από το μαύρο τους πλαίσιο. Γιατί κάθε νύχτα είναι διαφορετική; Καμία απάντηση, απλά καληνύχτα. (view)