Against The Silence VII

 

Υπήρξε μια εποχή που η τζίφρα κάτω δεξιά στην πίσω πλευρά του δίσκου ή cd υποδήλωνε το τι περίπου θα ακούσεις. Αυτό βέβαια ποτέ δεν ήταν ακριβώς αυτό που περίμενες, αλλά το θέμα ήταν ότι σου μάθαινε τον τρόπο να ψάχνεις και ουσιαστικά να ακούς με ανοιχτόμυαλο τρόπο την μουσική. Αυτό συνέβαινε γιατί πολύ απλά όλο αυτό βασιζόταν στο ψάξιμο και την ακρόαση αυτών που κρύβονταν πίσω από τα εν λόγω label. Οι εποχές μπορεί να αλλάζουν με κεκτημένη ταχύτητα, αλλά ο τρόπος αυτός παραμένει ο ίδιος γιατί βασίζεται στην πρωτόλεια ανάγκη ενός ή μιας να μοιραστεί την μουσική που αγαπά. Αυτό πράττουμε από τότε που εμφανιστήκαμε ως ομάδα, αυτό πράττουν και τα ανεξάρτητα δισκογραφικά label, οπότε μια συλλογή που θα βασιζόταν στις δικές τους δυνάμεις ήταν μια φυσική έκβαση. Ευχαριστούμε θερμά τα συγκεκριμένα label που συνεισέφεραν στην ολοκλήρωση της αρχικής μας ιδέας και ελπίζουμε να συνεχίσουν το όμορφο ταξίδι τους που σε αυτό το σημείο μαζί μοιραζόμαστε!

There was a time when the signature down on the right at the back side of an album or cd would suggest about what you were about to listen to. That of course would never turn out to be exactly what you expected, but the thing was that it would show you how to browse and essentially listen to music in an open- minded way. That was the case simply because the whole thing was a function of browsing and listening to what was lying behind the labels in question. The seasons may well change at a fix speed, yet this way remains unchanged, for it is based on one’s vital need to share the music they love. This is what we’ ve been doing since we first emerged as a group, so do the independent record labels, thus a compilation based on their own forces was no more than a natural outcome. We cordially thank the labels which contributed to the fulfillment of our original concept and we hope that they will keep their beautiful trip at this point of which we have come to join!

 

01 The Prairie Lines – Sunset Scanners (Eilean Rec.)

02 Andrea Belfi – Vano (IIKKI)

03 Tatu Rönkkö – Olio (Sonic Pieces)

04 Thomey Bors – Haberia (Logarithm/previously unreleased)

05 Πέρα Στα Όρη – Το Ξινό Νερό (Numb Capsule Records/previously unreleased)

06 Nicolas Wiese – Expediency Atavism (Karlrecords)

07 A-Sun Amissa – The Black Path (Gizeh Records/previously unreleased)

08 Light Of The Morning Star – Nocta (Iron Bonehead)

09 Phantom Winter – Frostcoven (Golden Antenna)

 

 

artwork made by Phren Reaux
translation in English by Foteini Tsalouhou/Μετάφραση του κειμένου στα Αγγλικά από την Φωτεινή Τσαλούχου

TSACHLAMSAAC – ATS GUEST MIX #2

ats_mixcloud_2

 Τα ονόματα στη μουσική μπορεί να μην έχουν μεγάλη σημασία ειδικά για εκείν@ς τ@ς δημιουργούς που χρησιμοποιούν πολλά καλλιτεχνικά ψευδώνυμα. Στα παραδείγματα έχουμε και τον Εδεσσαίο Γιώργο Κοντογιαννίδη aka Fragile Baloon aka Πέρα στα Όρη, ο οποίος τον τελευταίο καιρό έχει προσηλωθεί στο project με όνομα Tsachlamsaac. Ήδη με αυτό το όνομα έχει δώσει διάφορες συναυλίες και σύντομα θα κυκλοφορήσει το ντεμπούτο στη δική του Numb Capsule. Αυτό εδώ είναι ένα mix με όλη τη σημασία της λέξεως το οποίο εμπεριέχει επιλογές από ορισμένα βασικά ακούσματα του. Για την ιστορία πρόκειται για το πρώτο του mix με αυτό το όνομα, γεγονός που μας τιμά ιδιαιτέρως.

Klara Lewis – Jay Glass Dubs – emdy

Klara Lewis – Too (editions mego)

klaralewis.againstthesilence

Κάθε τι μουσικό έχει το δικό του νόημα ύπαρξης, αρκεί αυτό να βρεθεί μέσα στο ομιχλώδες τοπίο των αναρίθμητων νέων ή παλαιών και ανασυρόμενων από το σκοτάδι κυκλοφοριών. Το νέο άλμπουμ της Klara Lewis έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την ανοικτότητα του και με βάση αυτήν επιτελεί μια λειτουργία σχεδόν ιαματική. Κάθε βλαβερή σκέψη απομακρύνεται και ο εγκέφαλος καθαρίζει με το που δρασκελίζεις ως ακροατής τα μονοπάτια των συνθέσεων. Ο τίτλος εξάλλου υποδηλώνει μια καθαρτική διαδικασία η οποία συντελέστηκε μέσω της εγγραφής του υλικού στον ίδιο τον πομπό και μεταφέρεται και στο δέκτη. Το μουσικό σύμπαν του Too δεν έχει κάτι το έντονο στην υφή του και σε ωθεί με αργά βήματα να εισχωρήσεις εντός του για να τον νιώσεις οικείο. Βασικά όλο το υλικό χαρακτηρίζεται από μια εκπληκτική συνοχή και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως το απόλυτο σύγχρονο δίδαγμα της πεμπτουσίας της ηλεκτρονικής μουσικής όπου πλέον η τεχνολογική της υφή έχει αγκαλιαστεί με τη φυσικότητα της ανθρώπινης έκφρασης.

 

 

Jay Glass Dubs – II (THRHNDRDSVNTNN)

Jαυγλασσδθβσ.αγαινσττηεσιλενψε

Το να απασχολείσαι με διάφορα μουσικά project έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεις πάντα κάτι νέο να ασχοληθείς και το μειονέκτημα ότι μπορείς να χα(ω)θείς μέσα σε αυτά. Ο Δημήτρης Παπαδάτος αποδεικνύει με την παρουσία του ως Ku, The Hydra και Jay Glass Dubs ότι αν υπάρχει σαφής στοχοπροσήλωση το προαναφερθέν μειονέκτημα απαλείφεται. Η δεύτερη του κυκλοφορία ως JGD είναι καταρχάς χορταστική ως προς την ποιότητα των συνθέσεων της. Προφανώς ο τίτλος του σχήματος, καθώς και οι τίτλοι των κομματιών παραπέμπουν στην πλουσιότατη παράδοση της dub μουσικής. Εδώ όμως είναι σαν η dub η οποία ήρθε αποδομώντας τη reggae, να μπαίνει κι αυτή με τη σειρά της στο στάδιο της πειραματικής επεξεργασίας του πρωταρχικού υλικού της. Η βάση στο βάθος είναι η απαράμιλλης γοητείας μουσική υπερβατικότητα του είδους και η δημιουργία επίμονων λουπών, αλλά ο ηλεκτρονικός ήχος με τον τρόπο που απλώνεται σε ορισμένες συνθέσεις εδώ την πάει σε άγνωστα μέχρι ως τώρα μέρη. Για να μην τα πολυλογώ, το συγκεκριμένο άλμπουμ μπαίνει στα προτεινόμενα της ημεδαπής παραγωγής για φέτος.

 

 

emdy – Beyond The Brewery (numb capsule)

emdy.againstthesilence

Υπάρχει μια τάση στα μέρη μας το παρελθόν να αντιμετωπίζεται ως κάτι αποκομμένο, μουσειακό, ουσιαστικά νεκρό. Σε όλες τις μορφές τέχνης το παλιό αποθεώνεται επί μονίμου βάσεως χωρίς να συνδέεται με το σήμερα με καμία είδους γέφυρα που το ίδιο άφησε πίσω του, παραμένει αμετάβλητο σε κάθε ανάγνωση και από την άλλη πλευρά το νέο πάντα υπολείπεται ως μορφή, περιεχόμενο και πόλος αίγλης.

Η απάντηση σε όλα αυτά έρχεται κατά έναν αναπάντεχο τρόπο από τον Θεσσαλονικιό emdy ο οποίος ανασύρει στην επιφάνεια τη σημασία και τη φόρτιση που μπορούν να φέρνουν παλαιότερες δημιουργίες στο σήμερα. Πιο συγκεκριμένα έχουμε στο νέο του δεύτερό του άλμπουμ μια σειρά συνθέσεων που γράφτηκαν μεταξύ 2003-2005, την περίοδο που ζούσε στο Λονδίνο. Αυτή η επιλογή να κυκλοφορήσει αυτές τις ηχογραφήσεις κουβαλά κάτι το ζωντανό ως ανάμνηση επισημαίνοντας τη σημασία που σίγουρα είχαν αυτές για το δημιουργό τους. Μέσα από τις περίπλοκες ανά στιγμές συνθέσεις του αναδεικνύεται μια ένταση, ένα ανακάτεμα των τότε επιρροών του και ένα διέξοδο στο τέλος με το “HollywoodBanjosMadeByTroops” να δίνει το σύνθημα για να μπουν τα πιο στρωτά κομμάτια που κλείνουν το δίσκο. Συνολικά, ως συνέπεια όλων των παραπάνω το άλμπουμ καταφέρνει να μην ακούγεται ούτε ως ρετρό, ούτε ως εντελώς σύγχρονο, αφήνοντας εν τέλει το δικό του ολότελα στίγμα.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

 

Ten New Songs Countdown, 50

dekalogoi50

 

Dozen Draft – Into Elasticity

Το γεγονός ότι βγαίνουν πολλοί δίσκοι πλέον στην εγχώρια σύγχρονη μουσική σκηνή είναι αδιαμφισβήτητο. Το νέο των τελευταίων χρόνων είναι πως βγαίνουν πολλοί ενδιαφέροντες δίσκοι ανοίγοντας ένα μεγάλο καμβά υποσχέσεων για το μέλλον. Ο Βεροιώτης Dozen Draft κυκλοφορεί στη Numb Capsule Records το δεύτερο του άλμπουμ και εμείς έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε κατ’ αποκλειστικότητα το κομμάτι που ξεκινά το Elasticity. Μια κυκλική σύνθεση γλυκών ατμοσφαιρών και ακόμη πιο γλυκών ρυθμικών κυμάτων.

 

Puscifer – The Remedy

Ένα κομμάτι που μόλις κυκλοφόρησε με την ιστορία ενός μοναχικού ηλικιωμένου παλαιστή που κάτι αναζητά σε διαδρομές του παρελθόντος. Ένα λεύκωμα γεμάτο στιγμές δόξας, το οποίο έχει ξεμείνει κάπου μακρυά προς τα πίσω. Μέσα σε ένα ρινγκ που λαχταρά το παρελθόν, βλέπουμε τις επιδόσεις με σκιερά πλάνα του Maynard James Keenan και τις υπόλοιπης συμμορίας των Puscifer. (View)

 

Final – Gravity

Gloomy ατμόσφαιρα, φωνή στο background και shoegaze/ambient αισθητικές διακρίνουν τη τελευταία δουλειά του Justin Broadrick. Τις επιρροές που φέρνει από Jesu και Godflesh τις καταλαβαίνεις από την πρώτη νότα. Η έντονη αίσθηση του μπάσου σε συνδυασμό με τα ρυθμικά φωνητικά δίνουν μια χειμωνιάτικη νότα στο κομμάτι και φαίνεται να μην ξεφεύγουν από το παρελθόν. Αλλά δεν μας νοιάζει μιας και η κάθε δουλειά του παίρνει ένα κομμάτια από τα παλιά και το πλάθει σε κάτι καινούργιο διατηρώντας τον βασικό χρωματισμό, όπως συμβαίνει και στο κοσμικό “Gravity”.

 

Yndi Halda – Golden Threads From The Sun (excerpt)

Ο χρόνος είναι γενικός, αλλά οι συγκεκριμένοι το παρατράβηξαν. Κανονικά από το πουθενά η βρετανική αυτή η μπάντα που μόνο με ένα δίσκο έκανε ένα μπαμ πριν αρκετά χρόνια επιστρέφει για τα καλά. Νέος δίσκος το Μάρτη και μοναδικό, ελπιδοφόρο η αλήθεια, δείγμα ως τώρα αυτό εδώ το απόσπασμα του κομματιού που θα κλείνει τη συγκεκριμένη δουλειά.

 

The Lumes – Satan

Ένα από τα κομμάτια που δεν μπορείς να περιγράψεις εύκολα με λόγια το πόσο ωραίο είναι. Ένας Σατανάς που κοχλάζει μέσα σου για δύο λεπτά, όσο δηλαδή διαρκεί και το κομμάτι. Η μουσική και οι ασπρόμαυρες εικόνες, από κάποια παλιά ταινία τρόμου μας συνοδεύουν και μας ρίχνουν σε ένα σκοτεινό υπόγειο αφήνοντας μας να παλέψουμε με τους δικούς μας δαίμονες. (View)

 

Genesis Breyer P-Orridge, Black Rain, Cold Cave – Rebellion Is Over

Χωρίς σκοτάδι ημέρα δεν υπάρχει. Το ίδιο κοινότυπο απόφθεγμα ισχύει και στη μουσική. Μαζεύονται λοιπόν τρία σχήματα που ειδικεύονται, το καθένα με τον τρόπο του, στις σκοτεινές αποχρώσεις των ήχων, και με μπροστάρη τη φωνή των Throbbing Gristle βγάζουν ένα ep με το κομμάτι αυτό να μιλά για χαμένες επαναστάσεις, τον Εωσφόρο και άλλα τυπικά χριστουγεννιάτικα θέματα. (listen)

 

Erik Friedlander – Bohemia After Dark

Η Τζαζ είναι σαν το κρασί. Όσο παλιώνει, τόσο πιο εθιστική γίνεται. Ένας όμορφος νέος δίσκος του είδους είναι αυτός του τσελίστα Erik Friedlander ο οποίος έχει δώσει τα διαπιστευτήρια τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια με ένα κάρο κυκλοφορίες και συνεργασίες. Μια αίσθηση από τη γλυκιά πλευρά της μουσικής του John Zorn πλανάται πάνω από όλο το Oscalypso και αυτό οφείλεται και στη θητεία του Erik δίπλα στον ομογάλακτο μανιώδη δημιουργό. Μια χαρά δηλαδή.

 

Jóhann Jóhannsson & Hildur Gudnadottir – End Of Summer, Part 3 (Excerpt)

Ένα μέρος από το soundtrack της νέας ταινίας του Jóhann Jóhannsson. Ένα κομμάτι που μας μεταφέρει κατευθείαν στην αυστηρή και ζοφερή ατμόσφαιρα της Ανταρκτικής χερσονήσου, κάνοντας μας να θέλουμε να ανακαλύψουμε την όμορφη και εύθραυστη ομορφιά της. Η εξέταση των τοπίων και της ζωής εκεί μέσα από την μουσική και την ταινία μας υπενθυμίζουν πως όντως το καλοκαίρι τελείωσε. (View)

 

9T Antiope – Succumb

Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί η φωνή ως ένα μουσικό όργανο το οποίο μπορεί να παράγει τις δικές του ατμόσφαιρες, σίγουρα δεν είναι καινούργια. Με την έξαρση όμως που γνωρίζει η σύγχρονη πειραματική μουσική αυτή η επαναπροσέγγιση της φωνής ως ακουστικό μέσο αποκτά νέο ενδιαφέρον. Το ντουέτο των 9ΤΑ σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί την ολοκληρωμένη του σπουδή πάνω στην ηλεκτρονική αφαιρετική μουσική με επίκεντρο την φωνή και αυτό είναι το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους.

 

Gabriel Saloman – Gagaku

Ο Καναδός αυτός πειραματιστής εδώ και πολλά χρόνια αναζητά τη χρυσή τομή ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό και στη στρωτή ατμοσφαιρικότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι δουλειές του να χαρακτηρίζονται ως avant garde χωρίς όμως να παύουν να είναι προσιτές σε ανοικτά αυτιά. Χαρακτηριστικό είναι ετούτο εδώ το κομμάτι από τον τελευταίο του δίσκο που θυμίζει post rock μπάντα από τη σκηνή του Καναδά σε κατάσταση γλυκιάς μέθης.