Gioumourtzina – Blakk Metall + Blakk Metall Remixes EP (inner ear)

Gioumourtzina - Blakk Metall.againstthesilence

Κάθε ντεμπούτο δύναται να κρύβει μια μαγεία ως προς την αθωότητα που κουβαλά. Τα πρώτα συνθετικά σκιρτήματα έρχονται να συμπτυχθούν σε μια ενιαία αισθητική πρόταση με την τελική αποδοχή τους να είναι εξ αρχής άγνωστο αν θα επιτευχθεί. Μια ιδέα της μουσικής των Gioumourtzina είχαμε πάρει πριν λίγο καιρό με ορισμένα κομμάτια τους που βρισκόντουσαν στο Διαδίκτυο και την άνοιξη που πέρασε και δεν μας άγγιξε, βγήκε το γεμάτο από κάθε άποψη πρώτο τους άλμπουμ.

Αν αναλογιστούμε ότι οι συγκεκριμένοι Θεσσαλονικείς τρέφουν μια αδυναμία στη σύγχρονη ηλεκτρονική σκηνή και στην ατόφια μελωδικότητα των 1980’s, τότε θα έχουμε τη γενική εικόνα του Blakk Metall. Ακούγοντας το προσεκτικά φαίνεται ότι η δυνατή παραγωγή κάνει το υλικό να ξεφεύγει από το αντίστοιχο σύγχρονων σχημάτων που θα μπορούσαμε να πούμε ότι ελαφρώς θυμίζουν οι Gioumourtzina (βλ. Tycho και Com Truise).

Ειδικά στο πρώτο μισό του δίσκου ανοίγονται όλα τα κρυφά χαρτιά και εμφανίζονται οι χάρες του δίσκου με μια σειρά singles-σουξέ ενός φανταστικού, με τη διπλή έννοια, κόσμου. Μεστή ρυθμολογία, καθαρές μελωδικές γραμμές που δουλεύουν υπογείως και μια χορευτική αύρα συνθέτουν ένα αποτέλεσμα το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου μπορεί να χαρακτηριστεί ως και θριαμβευτικό.

 

 

 Αν υπάρχουν ενστάσεις, αυτές αφορούν το χιουμοριστικό concept τίτλου και εξωφύλλου, το οποίο θεωρώ πως δεν συνάδει με τη “σοβαρότητα” του υλικού και τη χρήση των συγκεκριμένων φωνητικών παλαιού τύπου που χρησιμοποιούνται στο “Chrysostomou Smyrnis” και αμβλύνουν την κορύφωση της σύνθεσης στο τέλος.

giourtzina.remixes.againstthesilence

 Εν είδει τώρα κλεισίματος, μιας και δεν υπάρχει ηρεμία στο tempo ούτε καν στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου, έχουμε μια εξτρά συλλογή με remix σε πέντε συνθέσεις του δίσκου από ημεδαπούς παραγωγούς της ίδιας μουσικής συνομοταξίας. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις στο πώς αλλάζουν το πρωτόλειο υλικό οι πέντε αυτοί μουσικοί και σίγουρα προσφέρονται νέες ενδιαφέρουσες αναγνώσεις πάνω στο μεστό υλικό των Gioumourtzina. Σαν τελική αίσθηση, όμως, λείπει κάτι το εξαιρετικά τολμηρό για να συναγωνιστεί αυτό το EP το άλμπουμ χάρις στο οποίο γεννήθηκε ως ιδέα.

 

 

Μπάμπης Κολτράνης

Δέκα νέα τραγούδια που ακούσαμε την βδομάδα που μας πέρασε, 43

δεκάλογοι43

 

Death And Vanilla – California Owls

 

Αλκυονίδα διάθεση από ένα μέρος όπως η Σουηδία που μάλλον αυτή η έννοια δεν υπάρχει καν στο λεξιλόγιο. Πολλές φορές όμως η μουσική έρχεται σε αντίθεση με το περιβάλλον που την ζώνει, ώστε να επιφέρει μια κάποια ισορροπία. Σίγουρα το κομμάτι αυτό που είναι ο προπομπός του νέου δίσκου τους, το πετυχαίνει απόλυτα, αν αναλογιστούμε τι χειμώνα περνάνε εκεί πάνω ετούτες τις ημέρες.

 

 

Pinkshinyultrablast – Holy Forest (Keep Shelly In Athens Remix)

 

Oι αγαπημένοι του εγχώριου μουσικού τύπου, όχι άδικα, συνεχίζουν απτόητοι αυτό που ξέρουν καλά να κάνουν. Να remix – άρουν κομμάτια. Δεν πτοούνται από αλλαγές στη σύνθεση τους (αλλά ούτε και από στρατιωτικές θητείες). Αλλάζουν εντελώς το κομμάτι της μπάντας από την Αγ. Πετρούπολη- που κατάφερε με το ντεμπούτο της να κάνει θόρυβο γύρω από το όνομά της – και το φέρνουν κάπως περισσότερο στα μέτρα τους, όπως κάποιος μπορεί να ισχυριστεί, και δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα διαφωνήσουμε μαζί του. Αιθέριο, απαλό μέχρι τη μέση και ηλεκτρονικό, post-something μέχρι το τέλος.

 

 

Gioumourtzina – Glasgow

 

Πλέον οι ταχύτητες είναι τέτοιες που μεταδίδονται τα νέα που μπορούμε άμεσα να ενημερωνόμαστε για νέες μπάντες που κάνουν τα πρώτα τους βήματα ακριβώς την στιγμή που αυτό συμβαίνει. Η μπάντα αυτή με έδρα την Θεσσαλονίκη με μόλις λίγα κομμάτια στο ενεργητικό της βγάζει κάτι αρκετά ενδιαφέρον μουσικά για να προσπεραστεί έτσι απλά. (free download)

 

 

 Νathan Fake – Glaive 

 

Τον ρυθμό πολλοί μίσησαν, την μελωδία (σχεδόν) κανείς. Ο συγκεκριμένος νεανίας είναι σαν να παραμένει σε μόνιμη κατάσταση εφηβείας με τα σκανδαλιάρικα του μουσικά παιχνιδίσματα και ένα σαφές δείγμα για το τι να περιμένουμε από αυτόν στον επόμενο του δίσκο είναι αυτό το νέο κομμάτι, από το ολόφρεσκο του ep. (view)

 

Implodes – Lazy Skull

 

Αν και το ντεμπούτο της μπάντας αυτή είχε θέσει ψηλά τον πήχη, εντούτοις ο χρησμός δεν επαληθεύτηκε στο δεύτερο τους άλμπουμ, οπότε μας μένει αυτή η σύνθεση ως πυξίδα για το επερχόμενο τους ep. Ψυχεδέλεια σε γενικές γραμμές… 

 

 

Pelican – The Cliff (Justin Broadrick remix)

 

To ότι οι Pelican έχουν τέτοια instrumental δύναμη που μπορούν να καλύψουν ακραία μεγάλο έδαφος ως κουαρτέτο, είναι γνωστό. Όπως γνωστό είναι και το ταλέντο τους να εναλλάσσουν περίτεχνα, πολλαπλά και διαφορετικά μέρη. Στο καινούριο ep τους (που περιέχει και ένα νέο τους κομμάτι) ακούμε την εκ νέου σάρωση του κομματιού “Τhe Cliff” από το τελευταίο τους άλμπουμ, Forever  Becoming , που σε αυτή του τη βερσιόν, χαρακτηρίζεται από την ψύχραιμη κλιμάκωση ενός μουσικού θέματος, μέσα από μία μινόρε θολή και βροχερή εσάνς, αρχικά, μέσα από βουβά και σκοτεινά ηχοχρώματα, μετέπειτα, για να καταλήξει τελικά, μέσα σε ένα ματζόρε, απελευθερωτικό πανδαιμόνιο, συνοδευόμενο από μία λιτή, ηλεκτρονική ηχητικά, μπασογραμμή.

 

 

Crystal Shipsss – Metal 

 

Περίεργο έως πολύ περίεργο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το συγκεκριμένο άσμα. Σκοτεινό μεν, περιπαικτικό δε, με μια φωνή πουλιού σε ένα ηλεκτροφόρο σύρμα και μια ανάσα μακριά από τα πάντα. Από την σημερινή νεολαία να τα περιμένουμε όλα τελικά. (free download)

 

 

Ufomammut – Temple

 

Φοβερό όνομα και φοβερή μπάντα. Οι Ιταλοί Ufomammut δεν λένε να κάτσουν ήσυχοι. Μια περιοδεύουν, μια γυρνάνε ντοκιμαντέρ και μια πάνε studio. Εν αναμονή του δίσκου Ecate, μας δίνουν μια γεύση για το τι θα ακολουθήσει. Γνωστή η συνταγή τους με βαριές κιθάρες και από κάπου πίσω μακριά να ακούγονται τα φωνητικά. Κάπου στη μέση του κομματιού ακούγεται και ένα περίεργο κόψιμο όπου, αν δεν κάνω λάθος, είναι ασυνήθιστο για τους συγκεκριμένους αλλά καλοδεχούμενο. Μάστορες στο artwork, καταφέρνουν πάντα να ταιριάξουν το μουσικό ύφος του κάθε δίσκου με το καλλιτεχνικό.

 

 

Thisquietarmy – Insect Kingdom

 

Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερες συστάσεις ο συγκεκριμένος. Με το Insect Kingdom βγάζει τα ambient/drone στοιχειά του μπροστά και από πίσω ακολουθεί οι ονειρικές αρμονίες, δένοντας το δίσκο που βασίζεται στα έντομα. Με τις επιστημονικές ονομασίες των εντόμων δίνεται μια αντίστοιχη προσέγγιση στο ύφος του, με κιθάρες που θυμίζουν πλήκτρα και υπόβαθρο που υπνωτίζει.

 

 

Midnight Tales – Eternalism

 

Συνεργασία του Wolf Maps με τον Biblo και σίγουρα μας κάνει να νιώθουμε οικεία με την θερμότητα του νέου αυτού αιθέριου κομματιού. Υπάρχει μάλιστα μια αναβλητικότητα στην όλη αίσθηση της σύνθεσης και ίσως κάτι άγνωστο να βρίσκεται στην άκρη ενός ολοκληρωμένου δίσκου που θα φτιαχτεί από κοινού.