ΔΕΚΑ ΝΕΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ, 48

δεκάλογοι48

 

Τελευταίοι Δεκάλογοι της σεζόν και έχουμε μια αρμαθιά νέων κομματιών που μας προϊδεάζουν για δίσκους που θα βγουν τον Σεπτέμβρη. Δεν κλείνουν όμως οι παρουσιάσεις νέων μουσικών, καθώς μετά και την κυκλοφορία της τέταρτης μας free-download συλλογής σε λίγες βδομάδες, θα συνεχίσουμε να ανεβάζουμε αραιά και άτακτα κριτικές και άρθρα. Ας μην χάνουμε όμως χρόνο και ας προχωρήσουμε στις παρακάτω, δροσερές ή μη, μουσικές μας προτάσεις.

 

 Julia Holter – Feel You

 

 Μια ηλιόλουστη παραζάλη γεμίζει το δωμάτιο. Η Julia Holter κάθεται πάλι στην γνώριμη της θέση και είναι σαν να τραγουδά αθώα το πρώτο της κομμάτι μπροστά στον ακίνητο καθρέφτη. Όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στο νέο της κομμάτι, τόσο καθαρότερα φανερώνεται το είδωλο που ξεχωρίζει απέναντι του. (view)

 

CocoRosie – Heartache City

 

Επιστροφή και για τις CocoRosie στα δισκογραφικά φθινοπωρινά τεκταινόμενα. Βέβαια με την ακρόαση της νέας αυτής σύνθεσης τους, μάλλον δεν προβλέπονται εκπλήξεις για το τι θα ακούσουμε στον επόμενο τους δίσκο. Ένα ενδιαφέρον όμως το έχει η συγκεκριμένη σύνθεση.

 

 

Low – No Comprende

 

Μια όμορφη σύνθεση σκάει χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πότε ακριβώς έχει γραφτεί και σε ποια εποχή του χρόνου είναι αφιερωμένη. Η μάγισσα έμπνευση φαίνεται πως δεν έχει εγκαταλείψει ακόμη τους Low, οπότε και περιμένουμε και τις υπόλοιπες συνθέσεις του επόμενου δίσκου τους για να πιστοποιηθούν οι υψηλές μας προσδοκίες.

 

 

Helen – Motorcycle

 

Στην αρχή του τραγουδιού έχουμε την Liz Harris να απλώνει τα σχέδια για άλλη μια ηχητική επίθεση με στόχο ότι κρύβουμε εντός μας. Αυτήν την φορά όμως, είναι το αιθέριο κιθαριστικό σχήμα της με το όνομα Helen, το οποίο αποτελεί την βάση υποσχέσεων για άλλον έναν γύρο αναπολήσεων, ακούγοντας την συγκεκριμένη αοιδό, στο ξεκίνημα του φθινοπώρου.

 

 

Caspian – Sad Heart Of Mine 

 

Ετοιμάζονται για νέο άλμπουμ οι Αμερικανοί και εμείς μέσα σε όλον αυτόν το καταιγισμό (πολιτικών;) εξελίξεων αδημονούμε να το ακούσουμε. Το “Dust and Disquiet” θα κυκλοφορήσει τέλη Σεπτέμβρη ενώ το “Sad Heart Of Mine” αποτελεί το πρώτο δείγμα του. Ένα – ακόμα – ορχηστρικό κομμάτι που ακρόαση στην ακρόαση πείθει ακόμα περισσότερο για την φήμη αυτής της μπάντας.

 

 

toe – My Little Wish 

 

Τρίτο άλμπουμ για το συγκεκριμένο γιαπωνέζικο σχήμα το οποίο διακρίνεται για το τεχνικό ορχηστρικό rock χαρακτήρα του. Εδώ έχουμε μια κρυμμένη μελαγχολική μελωδία σε απλές αλλαγές ακόρντων και με γεμίσματα υπόκωφης έντασης. Τα τέσσερα λεπτά της σύνθεσης θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αρκούντως χορταστικά.

 

 

Defeater – Spared In Hell

 

“I’ve never heard the voice of god, I’ve found no trace of heaven either…”, βροντοφωνάζουν οι Defeater στο “Spared In Hell”. Ένα από τα κομμάτια του νέου τους άλμπουμ, Abandoned, και για την ακρίβεια ο αριθμός τέσσερα. Το νέο αυτό άλμπουμ, θα κυκλοφορήσει από την Epitaph Records στις 28 Αυγούστου. Εδώ το video που έφτιαξε η μπάντα για το παραπάνω κομμάτι.

 

Midas Fall – Tramadol Baby (Live Session)

 

Το πιο ωραίο σημείο όταν ανακαλύπτεις μια νέα μπάντα βρίσκεται στην μη αναγνώριση των άμεσων επιρροών της. Οι MF από το Manchester σίγουρα δεν θυμίζουν τα κύρια ρεύματα τα οποία καθόρισαν την μουσική ιστορία της πόλης, ούτε όμως παραπέμπουν σε οτιδήποτε με το συνοδευτικό post ή indie μπροστά. Απλά γράφουν μελωδίες και αυτό είναι ένα νέο τους κομμάτι που θα υπάρχει στον επερχόμενο δίσκο τους που θα βγει τον Σεπτέμβρη. (view)

 

Ought – Beautiful Blue Sky 

 

Το πρόβλημα αρκετών νέων σχημάτων είναι πως θυμίζουν σε έντονο βαθμό παλιά κλασσικά συγκροτήματα στον τρόπο που εκφράζονται. Με αυτόν τον τρόπο τείνουν να ακούγονται αναιμικά στο πέρασμα του χρόνου. Οι Ought για παράδειγμα, φέρνουν στο νου τους The Fall με το νέο τους κομμάτι, αφήνοντας ένα ερωτηματικό για το κατά πόσο θα φτάσουν με το επερχόμενο Sun Coming Down τα επίπεδα του δισκογραφικού ντεμπούτου τους.

 

 

Beach House – Sparks

 

Όποια μπάντα χρησιμοποίησε ως συνθετική βάση την συνταγή της απλότητας δεν έχασε. Οι Beach House με μια νότα shoegaze αισιοδοξίας παρουσιάζουν το νέο τους άσμα και είναι σαν μια κυκλική μελωδία να κυλά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο φινάλε να την περιμένει να ατονίσει. Η ιστορία των ακροάσεων δεν έχει εξάλλου τέλος.

 

10 νέα τραγούδια που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες, 47

δεκαλογοι47.againstthesilence

 

Day Wave – Drag

 

Πίσω από το project Day Wave βρίσκεται ο Καλιφορνέζος Jackson Phillips ή αλλιώς το ½ των Carousel.  Drum Machine, reverb στο κόκκινο, “ξένοιαστες” μελωδικές γραμμές και ένα ρεφρέν που εκπέμπει θαλασσινή αύρα.

 

 

 

 

The Landing – Then Comes The Wonder

 

Κινούμεν@ι στα ίδια μήκη κύματος με την παραπάνω επιλογή συναντάμε τους Νεοϋορκέζους The Landing. Εδώ έχουμε να κάνουμε με πιο pop φόρμες και καταστάσεις. Space pop όπως την ονομάζουν οι ίδιοι και καλό καλοκαίρι σε όλ@ς…

 

 

 

 

Radioactivity – Silent

 

Συνήθως garage/punk κομμάτια που διαρκούν περίπου δυο λεπτά δεν χωράνε περαιτέρω σχολιασμό. Ή σε πιάνουν από τον λαιμό ή πατάς το stop στα 20-30 δευτερόλεπτα. Η φυσική συνέχεια των Marked Men το έχει βάλει σκοπό να μην γράψει ποτέ κομμάτια που να μην ανήκουν στην πρώτη προαναφερόμενη κατηγορία. Εδώ το πρώτο κομμάτι από τον δεύτερο τους δίσκο Silent Kill που θα κυκλοφορήσει τέλη Ιούνη στην Dirtnap.

 

 

 

 

The Mumzees – Library Boy

 

Το garage όπως πρέπει να ακούγεται. Ατίθασο, εφηβικό, βρώμικο. Oι Mumzees από την πολιτεία της Gerorgia των ΗΠΑ, έρχονται , σίγουρα, για να κάνουν θόρυβο.  Fuzz-αριστές κιθάρες τύμπανα που χτυπιούνται με μίσος, και εντάσεις που φέρνουν στο μυαλό λίγο από τους Nirvana του Bleach.

 

 

 

 

Pianos Become The Teeth – Dancing

 

Αν υπάρχει ένας δίσκος που έχουμε αδικήσει σε κριτική μας τους τελευταίους μήνες, αυτός είναι ο τελευταίος των PBMT. Ήταν εξάλλου μεγάλη η αλλαγή στον ήχο τους και κυρίως στον τρόπο που ερμήνευε τα κομμάτια ο τραγουδιστής που δύσκολα αντιλαμβανόσουν την ποιότητα και το βάθος του Keep You. Ευτυχώς το επτάιντσο αυτό με τα δυο ολοκαίνουργια κομμάτια που δεν χώρεσαν στον δίσκο αυτό μας δίνουν την ευκαιρία να επανορθώσουμε κάπως δεχόμενοι πλέον πιο ώριμα την στροφή της μπάντας σε νέα ηπιότερα μουσικά πεδία.  ( listen)

 

Eye Level – Holographic Dreams

 

Υπάρχει κάτι το αλλόκοτο σε αυτήν την κυκλοφορία της συγκεκριμένης μπάντας από την Αθήνα. Από την μια οι εκτελεστικές και συνθετικές δυνατότητες φαντάζουν θεόρατες για νεοσύστατη μπάντα και από την άλλη είναι σαν να βιάστηκαν να βγάλουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο. Κάπως δηλαδή σαν ο φιλόδοξος τρόπος που γράφουν τις μελωδικές γραμμές να μην συνάδει με ένα amateur ύφος της όλης δουλειάς. Πάντως σίγουρα όσ@ θέλγονται από μπάντες όπως οι Circa Survive, Shudder To Think και Modrec θα ενθουσιαστούν με τον συγκεκριμένο δίσκο.

 

 

 

 

Envy – Ignorant Rain at the End of the World

 

Αυτό δεν είναι επιστροφή, είναι η ανάσταση του screamo. Η μπάντα από την Ιαπωνία που όταν κυκλοφορούσε κάτι τα άλλα σχήματα του είδους έμεναν με το στόμα ανοικτό έρχεται με νέο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο που δεν θα αργήσει να φανεί. Πάει κάπως έτσι… (view)

 

Refused – Elektra

 

Για την συγκεκριμένη μπάντα και την από το πουθενά επανένωση της έχουμε ήδη γράψει και τώρα έχουμε μετά την φυγή του ένα μέλους της, την νέα σοδειά τραγουδιών. Περίεργα να ακούγεται κάτι νέο από μια μπάντα που διατράνωνε κάποτε πως είναι νεκρή. Το υψηλό επίπεδο των τελευταίων συναυλιών της, η απίστευτη αποδοχή που είχε η επιστροφή τους και η αποτυχία όλων των άλλων Projects που είχαν φτιάξει ως μέλη, τους οδηγεί εδώ, στον δίσκο Freedom και στο νέο κομμάτι που θυμίζει κάτι από τα παλιά, συν μια αλλόκοτη πινελιά από Tool. Χμμμ…(view)

 

Amon Tobin – In Your Own Time (Eprom Remix)

 

Μέσα σε ένα πλήθος ανούσιων κυκλοφοριών την Record Store Day είχαμε και νέο υλικό από τον πολυμήχανο βραζιλιάνο παραγωγό. Μυστήριοι ήχοι από το υπερπέραν με ατμόσφαιρες να σε κάνουν να πλησιάζεις άφοβα κοντά τους και φαίνεται πως ο πρωτοπόρος πειραματιστής έκανε πάλι το μικρό του θαύμα.

 

 

 

 

Esoteric Sob – Diamonds

 

Ο ημεδαπός παραγωγός γλυκιάς ηλεκτρονικής μουσικής ετοιμάζεται για την επόμενη μίνι κυκλοφορία του στην Numb Capsule και εδώ έχουμε το πρώτο ενδεικτικό δείγμα της. Χωρίς να ακούμε σε αυτό κάτι το εντελώς πρωτοποριακό, το δέσιμο των ήχων κάνει την όλη σύνθεση εύστοχη.

 

 

 

 

10 νέα κομμάτια που ακούσαμε τις τελευταίες μέρες, 46

δεκαλογοι.46

 

 

Petrels – Orpheus

Η έκπληξη πάντα έρχεται εκεί που περιμένεις κάτι άκρως πειραματικό και ορθώνεται μια καθαρή μελωδία έτοιμη να σε συνεπάρει. Προμηνύοντας τον ερχομό του νέου δίσκου του Petrels εδώ έχουμε την Never Sol στα φωνητικά, μια χορωδία να την υποβαστάζει σαν κειμήλιο επιτάφιου και μια εκλεκτή ψαλμωδία σε κάτι το άγνωστο, μα αγγελικό. Με κάθε ακρόαση το κομμάτι γίνεται όλο και και πιο εθιστικό.

 

 

Palace – Kiloran

Νέο δείγμα από τους Palace. Το single αφορά κομμάτι που θα συμπεριληφθεί στο επερχόμενο EP, Chase The Light  το οποίο θα έρθει κοντά στα πρώτα μπάνια του 2015, και θα κυκλοφορήσει από την Beatnik Creative . Το “Kiloran” πρόκειται για ένα (ακόμα) κομμάτι με μπλουζ διάθεση και soul αισθητική, κάπως έτσι δηλαδή όπως κύλισε και το προηγούμενο EP Lost In the Night. Ένα ακόμα διαμαντάκι στην κοσμηματοθήκη τους προσθέτουν οι Λονδρέζοι και το διαθέτουν δωρεάν ΜΟΝΟ σε αυτ@ς που θα προ-παραγγείλουν το EP. Και κάπως έτσι ο όρος ελεύθερο download μπαίνει σε εισαγωγικά…

 

 

The Cave Children – Antigone 

Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται για την νέο ψυχεδελική σκηνή. Η εν λόγω σκηνή εδώ και κάποια χρόνια έθεσε τα θεμέλια με ντόπια καλούπια και ο όρος “εγχώρια νέο ψυχεδελική σκηνή” μπορεί κάπως να σταθεί πλέον. Περνώντας στους πάνω ορόφους του νεόδμητου αυτού κτιρίου, ας μας επιτραπεί η παρομοίωση, ανακαλύπτουμε τους The Cave Children και το ντεμπούτο άλμπουμ Quasiland που πρόκειται να κυκλοφορήσουν στην Inner Ear. Το “Antigone” είναι το πρώτο δείγμα αυτού και δημιουργεί, εκτός από καλές εντυπώσεις, προσμονή για τα υπόλοιπα.

 

 

BADBADNOTGOOD – Boogie No. 69

Πρόκειται για τη Β’ πλευρά του 7ιντσου που κυκλοφόρησε το τρίο από το Τορόντο, γκρουβάροντας απολαυστικά τη σύγχρονη φανκοτζάζ μουσική, παραπέμποντας σε ’80ίλα τύπου James Bond “Τhe Man With The Golden Gun”. Όμως ένα ευρηματικό rhodes σόλο στη μέση του κομματιού κάνει την ανατροπή και ξεκλειδώνει άλλους μουσικούς δρόμους και αισθήσεις…

 

 

 

Mariam Wallentin & Ben Frost- Tainted Love

Φτάσαμε στο σημείο λοιπόν να ακούσουμε τον Ben Frost σε μια διασκευή με μια φωνή σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το επόμενο του βήμα μετά το πετυχημένο περσινό του άλμπουμ είναι αυτή η δουλειά για την τηλεοπτική σειρά Fortitude και η στοιχειωμένη αυτή εκτέλεση δεν μπορεί να μην φέρνει στον νου τα έργα του A. Badalamenti για τις ταινίες του David Lynch.

 

 

Jaga Jazzist – Starfire

Καιρό δεν είχε να βγάλει η Ninja Tune κάτι ενδιαφέρον; Η μπάντα από την Νορβηγία επιστρέφει με νέο δίσκο το καλοκαίρι και το σχεδόν εννιάλεπτο νέο της κομμάτι είναι από αυτά που δύσκολα μπορείς να περιγράψεις. Το αρχικό του μοτίβο θυμίζει Magyar Posse στο πιο τεχνικό, αλλά στην συνέχεια έχουμε εκκωφαντικά funk σπασίματα στον ρυθμό και μια ανοιξιάτικη μελωδία να τα περικυκλώνει όλα. Post rock για τσιτωμένους εξωγήινους;! Ίσως…

 

 

Three Thrones – Get Out Claws

Τρίτη κυκλοφορία για τους Βρετανούς Three Thrones, έπειτα από το ΕΡ του 2012 και το split EP του φετινού Γενάρη. Αν υπάρχει κάτι που αξίζει άμεσης εκτίμησης – μιας και, όπως είναι γνωστό, η συνταγή της κολοκυθόπιτας διαφέρει κατά περίπτωση – είναι ότι η μπάντα αυτή ούτε προσπαθεί, ούτε επιδιώκει να ακουστεί μελωδική ή «ατμοσφαιρική» ή «ψυχεδελική», ούτε καν υπογείως. Έτσι, έχουμε ένα κομμάτι με έντονο το αίσθημα τζαμαρίσματος, αφενός, αλλά και ωραίες αναφορές στο death metal παλιάς κοπής, αφετέρου – και μάλιστα στις πιο τεχνικές του εκφάνσεις. Η παραγωγή, επίσης, συντελεί στο να αποτυπωθεί αυτή η αμεσότητα. Σε γενικές γραμμές, είναι έξι λεπτά και δεκατρία δευτερόλεπτα που δεν θα έλεγε κανείς ότι πάνε χαμένα. (free download)

 

 

Hypnodrone Ensemble – Eliptical (excerpt)

Τι έχουμε ως άθροισμα αν προσθέσουμε τον Aidan Baker, τον Thisquietarmy και τρεις drummers; Ένα διαστημικό χάος που ήδη μας έχει παραδώσει ένα άλμπουμ και μας δίνει τώρα μια γεύση της δισκογραφικής του συνέχειας. Έχοντας ως βασικό γνώμονα την ανοιχτόμυαλη διάθεση των συντελεστών, οδεύουμε ξανά προς κάτι το τουλάχιστον συνθετικά ενδιαφέρον.

 

 

Zenjungle – All Of Our Yesterdays

Η Futuresequence έχει ήδη ξεκινήσει την σειρά μίνι κυκλοφοριών που θα βγαίνουν σε σταθερή βάση, μόνο σε digital μορφή. Εδώ έχουμε τον Zenjungle σε ένα μικρό δείγμα του εικοσάλεπτου νέου του κομματιού. Σίγουρα αυτή η μυστήρια εισαγωγή κεντρίζει την περιέργεια για αυτό που θα ακολουθήσει στην συνέχεια.

 

 

Endless Melancholy – Like Ships Without Anchors

Κύματα που παφλάζουν, γλάροι στα ανοικτά, η στεριά πουθενά και η άγκυρα σκουριασμένη. Μια ατμόσφαιρα φυσά κατά μήκος του δεκάλεπτου αυτού κομματιού και μια μελωδία αναζητά ένα αίσιο τέλος. Μάταια; Ίσως. Πάντως το τέλος της σύνθεσης αυτής και ακολούθως του νέου split του Ουκρανού μουσικού μας βρίσκει σε στάση ονειροπόλησης.

 

 

 

Δέκα νέα κομμάτια που μας ζάλισαν αυτές τις μέρες, 29

djrooms.againstthesilence

 

Fennesz – The Liar

 

Σίγουρα το κομμάτι του μήνα. Μια κίνηση προς τα μέσα, μελωδίες συγκρουόμενες με στεγνούς θορύβους, ρυθμοί αόρατοι και μια καρδιά που με το πέρας της ακρόασης σου μένει στα χέρια. Μαγική επιστροφή από τον Fennesz που μας κάνει να ψάχνουμε πώς εννοεί ο συγκεκριμένος την έννοια πειραματική pop.

 

 

Ben Frost – Venter

 

Στο καπάκι  μπαίνει το πρώτο κανονικό κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο του Ben Frost και είναι σαν να βρισκόμαστε μπροστά σε μια εντελώς νέα μουσική. Ρυθμική, έντονη, μη γήινη, ατμοσφαιρική και σχεδόν παρανοϊκή. Πως αλλιώς να ήταν άλλωστε όταν την εκτελούν ένας drummer ενός black metal group (Liturgy), o κρουστάς των The Swans, ο πολυοργανίστας Shahzad Ismaily και βεβαίως ο Ben Frost.

 

 

Swans – A Little God In My Hands

 

Μιας και αναφερθήκαμε στους κυρίους αυτούς, έχουμε νέο κομμάτι τους που δείχνει την στροφή που έχουν πάρει σε πιο φορμαλιστικά χτισμένες συνθέσεις και όχι σε κομμάτια με υποτυπώδεις μελωδίες που ενίοτε μας έχουν χαρίσει. Ο Michael Gira ξέρει τις δυνατότητες της μπάντας του για αυτό τις τραβάει μέχρι ορίων. Λογικά το συγκεκριμένο τραγούδι πρέπει να είναι το πιο νορμάλ του δίσκου To Be Kind.

 

 

Wovenhand – Hiss

 

Θυμάστε τους 16 Horsepower; Από το 2001 δεν υπάρχουν και ο τραγουδιστής τους έχει φτιάξει τους Wovenhand προσπαθώντας να συνδυάσει μουσικά της παναγιάς τα μάτια. Τελευταίο του επίτευγμα είναι η κυκλοφορία του νέου του υλικού από την Deathwish που την ψάχνει με τα σκοτεινά ακούσματα παντός καιρού. Το νέο αυτό κομμάτι αποδεικνύει πως και σε αυτήν την επιλογή η εν λόγω hardcore εταιρία δεν έκανε λάθος.

 

 

Chicago Underground Duo – Kabuki

 

Τι συμβαίνει εδώ; Επέστρεψε το ντουέτο με νέο υπερηχητικό δίσκο; Αν νομίζετε πως στην jazz και γενικότερα στην αυτοσχεδιαστική μουσική τα έχετε ακούσει όλα, απλά αφήστε αυτήν την ηχητική επίθεση να απλωθεί εκεί που φτάνει. Αν πάλι δηλώνετε αδαείς, υπάρχει και η ίδια η πλούσια δισκογραφία της μπάντας που παίζει τα πάντα, για να τους γνωρίσετε.

 

 

Jon Porras – Apeiron

 

Μπορεί εκ πρώτης όψεως το όνομα αυτό να μην λέει κάτι, αλλά μιας και αποτελεί το μισό των Barn Owl αξίζει να δούμε τι μας επιφυλάσσει το νέο αυτό κομμάτι. Ευτυχώς όχι κάτι που παραπέμπει άμεσα στο προαναφερόμενο ντουέτο αλλά ένα ηλεκτρονικό και γαλήνιο ιδίωμα που κυλά προς το άπειρο.

 

 

How To Disappear Completely – Stay With Me

 

 Με τεντωμένες τις κεραίες μας πιάσαμε το νέο ep της μπάντας με το πανέμορφο όνομα που έχουν πάρει από το υπερκομμάτι των Radiohead. Ειδυλλιακή ambient με emo υπονοούμενο και διάθεση ονειροπόλησης. Άλλο ένα σχήμα από Πολωνία που μας εκπλήσσει ευχάριστα.

 

 

 

65 Days Of Static – Drone not Drones

 

Ποι@ να το έλεγε πως οι οθεόςπουδενυπάρχεινατοκάνειποστροκ 65DOS θα έπαιζαν κάποια στιγμή καθαρό drone ambient. Κι όμως το κομμάτι αξίζει μια προσεκτική ακρόαση. Ας ελπίζουμε να είναι αυτό μια ένδειξη όχι εντυπωσιασμού από την πλευρά της μπάντας, αλλά μια στροφή προς πιο πειραματικά χωράφια.

 

 

Τhisquietarmy / Syndrome – Α Cold Valley

 

Άνοιξη, τουρνέ, δίσκοι και συνεργασίες. Ορίστε το πρόγραμμα κάθε ανήσυχου πειραματιστή όπως είναι ο Thisquietarmy, ο οποίος δοκιμάζει τις δυνάμεις του για άλλη μια φορά συνεργαζόμενος με τους ομοϊδεάτες Syndrome. Τo πρώτο δείγμα είναι στο βαθύ γκρίζο κλίμα που θα περιμέναμε.

 

 

Adolf Plays The Jazz – Woven Cloud

 

Το καλό αργεί να γίνει και έτσι επιστρατεύουμε όλη την υπομονή μας και την περιέργεια μας αναμένοντας το νέο υλικό της αθηναϊκής αυτής μπάντας, έχοντας στα χέρια ένα δεκάλεπτο εγκεφαλογράφημα τους. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το συγκεκριμένο άσμα ως ένα σαφές δείγμα ωρίμανσης της μπάντας.

 

Δέκα τραγούδια που ακούσαμε την βδομάδα που μας πέρασε, 17

Br.1-againstthesilence

 

Caspian – Hymn For The Greatest Generation

 

Την εργασιοθεραπεία επέλεξαν οι συγκεκριμένοι για να αντιμετωπίσουν τον πρόσφατο χαμό του μπασίστα τους. Μια μακριά περιοδεία η οποία περιλαμβάνει την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη και ένα ep με τρία νέα κομμάτια, ένα ντέμο και δυο remix είναι ήδη εδώ για να μας προετοιμάσουν για το επόμενο δισκογραφικό χτύπημα της μπάντας που κατά τα φαινόμενα δεν θα αργήσει.

 

 

DalotAncestors

 

Πίσω από το όνομα Dalot κρύβεται η Μαρία Παπαδομανωλάκη η οποία  με έδρα το Λονδίνο γράφει και προσφέρει αξιόλογες μουσικές  από το 2009. Οι περισσότερες από αυτές κυκλοφόρησαν  σε cd  και κάποιες σε κασέτες των οποίων η ίδια επιμελήθηκε και διέθεσε  μέσω Internet. Το “Ancestors” είναι το ομώνυμο κομμάτι από την τρίτη δουλεία μέσα στο τρέχοντα έτος. Μια ambient ελεγεία που υπνωτίζει.

 

 

Paradise Lost – Gothic 2013

 

Περίεργο να ακούς μια μπάντα που την πέτυχες στα ντουζένια της να φτάνει τα 25 χρόνια παρουσίας στα μουσικά κοινά. Ακόμη πιο περίεργο να ακούς ένα παμπάλαιο κομμάτι της να το επανεκτελεί με σεβασμό για χάρη της συλλογής με σπάνια τραγούδια που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες. Μεταξύ μας το μοναδικό νέο κομμάτι που κοσμεί την συλλογή δεν λέει πολλά οπότε ας ακούσουμε κάτι από τα παλιά παιγμένο σήμερα.

 

 

The Crusades – The Torchbearer

 

Aπό Καναδά μεριά, νέο αίμα και να το το punk rock κόλλημα. Οι συγκεκριμένοι ετοιμάζονται για το δεύτερο τους δίσκο στην Noidearecords τον Νοέμβρη και μόνο μια ματιά στο εξώφυλλο και μια αυτιά στο νέο αυτό κομμάτι τους πείθει αμέσως.

 

White Lung – Blow It South

 

Περιέργως το κομμάτι του μήνα έρχεται από μια καναδέζικη μπάντα που έχει βγάλει μόλις ένα ωμό και απέριττο κιθαριστικό album. Η πρώτη πλευρά του επικείμενου επτάιντσου προορίζεται για λυσσασμένες ακροάσεις, απορίες για το πως βγαίνει αυτή η κεραυνοβόλα κιθαριά και μόνο αγάπη για τον ώριμο πλέον τσαμπουκά που βγάζει η ανέμελη τραγουδίστρια.

 

 

Radioactivity – World Of Pleasure 

 

Το Τέξας εκτός από πανέξυπνους προέδρους των Η.Π.Α. έχει να περηφανεύεται για άπειρα punk rock συγκροτήματα, παλαιά και νέα, που κοσμούν την αχανή επικράτεια του. Δυο από τα μέλη των Marked Men που αν δεν ξέρετε, καλό θα ήταν να τους μάθετε, έφτιαξαν τους Radioactivity και αυτό εδώ το άσμα αποτυπώνει ακριβώς το κλίμα του επερχόμενου ντεμπούτου τους.

 

 

Expert Medicine – Mirror

 

Στροφή στη δεκαετία του ’70 επιχειρούν οι Expert Medicine με το κομμάτι “Mirror”, πρώτο δείγμα από το επερχόμενο EP της μπάντας, Tightrope. Μια χαρούμενη, ζωντανή μελωδία με χορωδιακά φωνητικά στο μεγαλύτερο μέρος της  ωθεί το σώμα σε διαρκή κίνηση. Με περιτύλιγμα την προσεγμένη παραγωγή του ανεβάζει τον πήχη της προσμονής για τα επόμενα τραγούδια του (listen).

 

Hilary Parkin  – How Long (Has It Been Going On)?

 

H Hilary Parkin δεν θα σας σκοτώσει όπως η ίδια λέει στον τίτλο του album της, ούτε θα σας εκπλήξει με την πρωτοτυπία των συνθέσεων της, μιας και σε αυτές  είναι φανερές οι επιρροές της από την τραγουδοποιΐα των 60’s κάτι που συμβαίνει συχνά στις μέρες μας. Θα εκπλαγείτε όμως – και αν όχι, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο –  από την ειλικρίνεια που φανερώνει η φωνή της, μια ζεστασιά που θα σας αγκαλιάσει σε τραγούδια όπως τα “It’s You” και “Salt Wind”   και θα σας κάνει να τα επιλέξετε να τα ακούσετε ξανά και ξανά. Έτσι και εμείς – διότι είναι σίγουρο το τελευταίο – προτείνουμε το “How Long (Has It Been Going On)?”, το οποίο είναι σαφώς πιο χαρμόσυνο, με τα πνευστά να συμβάλουν τα μέγιστα για το αποτέλεσμα αυτό.

 

 

Jake Bugg – What Doesn’t Kill You

 

Ο Jake Bugg ξαναχτυπά με νέο τραγούδι και video που η εταιρία έσπευσε να κυκλοφορήσει με σκοπό την προώθηση του επόμενου άλμπουμ του. Το “What Doesn’t kill you” είναι ένα ηλεκτρικό κομμάτι, σε σχέση με τα folk-rock  στοιχεία που απαρτιζόταν ο πρώτος  δίσκος.  Ο  Jake εδώ με ηλεκτρική κιθάρα και δερμάτινο μπουφάν αλά  James Dean δείχνει να μην φέρνει αντιρρήσεις στις ορέξεις και τα γούστα της πολυεθνικής που τον έχει κάτω από την στέγη της.

 

 

Cults – High Road

 

Επιστρέφουν και οι Cults, που πολύ αγαπήσαμε, με νέο δίσκο. Το δίδυμο από την Νέα Υόρκη ρίχνει λίγο τα «γκάζια» που στον πρώτο δίσκο είχε δώσει για τα καλά  και το ρίχνει σε πιο pop μελωδίες και dreamy φωνητικά.  To “High Road” ίσως είναι το κομμάτι που δικαιολογεί τον παραπάνω συλλογισμό.