Lake Mary – Koda/Zhalih – Inrushes (eilean rec.)

Lake Mary – Koda (eilean rec.)

Στις ακουστικές κυκλοφορίες η θετική κριτική είθισται να στρέφεται γύρω από την αποδέσμευση της φαντασίας του ακροατή από τη θεματική οριοθέτηση που αναπόφευκτα συνεπάγεται η ύπαρξη στίχου, ενώ η αρνητική κριτική αποδίδει την επιλογή αυτή σε αδυναμία λεκτικής έκφρασης του καλλιτέχνη.

Για ακόμα μια φορά θα τραβήξω τη γραμμή στη μέση. Όχι επειδή το να τηρείς ίση απόσταση από κάθε σετ αντιθετικών απόψεων είναι η σωστή “τακτική”, αλλά επειδή λίγες δημιουργίες είναι τόσο μονοδιάστατες ώστε να μπορεί να ανιχνεύσει κανείς σε αυτές μόνο μειονεκτήματα ή μόνο προτερήματα.

Το Koda του Lake Mary (aka Chaz Prymek) μπορεί να λειτουργήσει ως ιδανικό παράδειγμα αυτού του φαινομένου. Με συνθέσεις που κυμαίνονται από 3 έως 7 λεπτά και με την επικράτηση της ακουστικής κιθάρας, την οποία ουδόλως απειλούν τα σποραδικά γυναικεία “μουρμουρητά” στο εναρκτήριο “Goya”… Κάθε ένα από αυτά τα κομμάτια ηχούν σαν την αφετηρία μιας σύνθεσης που ακόμα δεν έχει συλληφθεί. Αν ήταν εικόνα, θα μιλούσαμε για το περίγραμμα που φτιάχνει ο σκιτσογράφος πάνω στο χαρτί προκειμένου να θησαυρίσει την ιδέα που αιφνιδιαστικά τον επισκέφθηκε και να την αποθηκεύσει για… αργότερα.

Έχω μείνει με την εντύπωση ότι ο ανεκπλήρωτος αυτός χαρακτήρας των οκτώ κομματιών που απαρτίζουν το Koda είναι ηθελημένος. Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε τις μουσικές σημειώσεις του Lake Mary και να πάρουμε από αυτές τα ψηφιδωτά που ίσως αποτελέσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα στο μέλλον.

 

 

Zhalih – Inrushes (eilean rec.)

Στην άλλη άκρη του ίδιου καθρέφτη, η Eilean Rec. μάς προσφέρει το Inrushes της Hannah Zhalih, όπου λόγια μελωδικά ειπωμένα στερούνται πλήρους μουσικού στερεώματος.

Κάθε ένα από τα 19 στιγμιότυπα (όπως θα προτιμήσω να τα αποκαλέσω) του Inrushes σβήνουν απότομα και διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς να προλάβουν να αναδείξουν την κεντρική τους σύλληψη παρά μόνο να την υπαινιχθούν. Πρόκειται για ένα μουσικό κλείσιμο του ματιού που έχει μεν τη γοητεία να σου τραβήξει την προσοχή, αλλά δεν διαρκεί αρκετά ώστε να σε καθηλώσει.

Δεδομένου ότι ο δίσκος αποτελείται από ηχογραφήσεις που έλαβαν χώρα μέσα σε χρονικό διάστημα τριών ετών (2014-2017), είναι λογικό να μεταφέρει τη σποραδικότητα της σύλληψής τους σε αυτήν τη κυκλοφορία που τις παρουσιάζει σε εμάς πλέον ως σύνολο. Παρά ταύτα υπάρχουν στιγμές όπως στο σχεδόν δίλεπτο “Mittens” όπου η Hannah μάς προσκαλεί στις εμπνεύσεις της και μας εξομολογείται ότι προέρχεται από την ίδια συμβατική πραγματικότητα με εμάς. Απλώς επιδιώκει να την αναμορφώσει χρησιμοποιώντας πειραματισμό, μετατρέποντας κομμάτια όπως το “My Favorite Things” σε μικρούς λαρυγγισμούς εφάμιλλους μιας ανάμνησης που αδυνατείς να ανακαλέσεις στην ολότητά τους.

 


Lake Mary – Koda (eilean rec.)

When it comes to acoustic releases all positive reviews pivot around the fact that the listener’s imagination isn’t restrained by the bounds set by the artist, thematically speaking. On the other hand, all negative feedback attributes this choice to the artist’s compositional shortcomings.

This won’t be the first time that I choose to draw a line right in the middle. This is not to say that I follow the wide misconception which requires an equal distance from two conflicting views as the best “tactic”. It is a fact that only so little artistic creations are truly one-dimensional, presenting just pros or cons.

Koda by Lake Mary (aka Chaz Prymek) can be set as an exceptional example of the aforementioned phenomenon. With compositions extending from 3 to 7 minutes and with the pure dominance of the acoustic guitar which is by no means disrupted by the sporadic female “murmurs” on the beginning of Goya, which marks the album’s start. Each and everyone of the tracks sounds like the starting post of another composition yet to be conceived. If it were a picture, we would be looking at the outline on a sketcher’s paper, the one carefully drawn in order to encapsulate a sudden idea until later…

I’m left with the impression that this aura of the incomplete is deliberately set to characterize the eight tracks that comprise Koda. Today is the day that we get to listen to Lake Mary’s music notes and extract from them the pieces that may form a completed image in the future.

Zhalih – Inrushes (eilean rec.)

On the other side of the exact same mirror, Eilean Rec. give us Hannah Zhalih’s Inrushes in which lyrics exquisitely sung lack the support of a sturdy compositional footing.

Each one of the 19 music snapshots (as I’ll take the liberty of calling them) of Inrushes give way to one another in a manner that leaves little behind with regards to each song’s main theme – a component of which we only get hints instead of a full representation. It’s a musical blink of the eye that has the charm to draw your attention but lacks the duration that would enchant you.

Given the fact that this album consists of recordings fulfilled during a period of three years (2014-2017) one can find it completely logical that the sporadic nature of the songs’ completion was inevitably passed on this album as a whole. Despite this fact, there comes a time when in a song like the 2-minute “Mittens” Hannah invites us to the realm of her inspirations and confesses that their root is set on conventional everyday life. However, it’s apparent that she strives to reshape them with the use of experimentation in a way that transforms a song such as “My Favorite Things” to a series of short yodel that in my mind equal to a distant memory which you are unable to fully recall.

 

Victoria L./Βικτώρια Λαμπροπούλου