Έρχονται μνήμες από εκείνη τη μαύρη εποχή. Μνήμες που σταδιακά δέχτηκαν αποχρωματισμό από τον χρόνο. Θυμάμαι έντονα όμως το συναίσθημα που παραμένει αναλλοίωτο μέχρι σήμερα. Αυτές τις μεγάλες στιγμές, δίχως να αναγνωρίζεις το μέγεθός τους, τις βιώνεις. Σου δίνεται το απόλυτο και εσύ χαμογελάς πονηρά. Σαν κάτι θεϊκό να σε άγγιξε. Έτσι, απότομα και τυχαία….