Fourteen Nights At Sea – Dakota Suite & Vampilla – N(49) & Simulacra

Fourteen Nights At Sea – Acres/No Capital EP (self-released)

14nightsatse.acres.againstthesilence

 Όπως θα έχετε καταλάβει, το post-rock ή ότι τέλος πάντων έφερε λανθασμένα τη σφραγίδα του, έχει πεθάνει. Για την ακρίβεια όλα τα είδη όπως τα γνωρίζουμε πνέουν σήμερα τα λοίσθια, οπότε αυτό που μένει είναι είτε η επιμειξία διαφόρων επιρροών, είτε η κατάδυση των συγκροτημάτων/μουσικών σε άγνωστα νερά. Οι 14NAS έχουν επιλέξει ξεκάθαρα τη δεύτερη επιλογή ήδη από το προηγούμενο εξαιρετικό τους άλμπουμ. Εκεί, αν θυμάστε, είχαμε ένα εκρηκτικό εισαγωγικό κομμάτι το οποίο έδινε τη σκυτάλη σε ήπια, εγκεφαλικά και υπνωτικά κομμάτια. Εδώ στη μίνι αυτή κυκλοφορία πάνε ένα βήμα παραπέρα εγκαταλείποντας παντελώς τα κρεσέντο και τα κλασσικά μοτίβα.

 Βασικά είναι σαν να παίζουν ambient χωρίς να είναι ambient το τελικό αποτέλεσμα! Απαλά κύματα, κυκλικά θέματα και ένας υπόκωφος αργός ρυθμός συνέχουν την τριάδα των κομματιών που ακούγονται ως ένας μεγάλος παφλασμός σε αργή ταχύτητα. Χωρίς να καταλαβαίνεις τι ακριβώς συμβαίνει, η συγκεκριμένη digital κυκλοφορία έχει ενδιαφέρον όχι μόνο από πλευρά υλικού, αλλά κυρίως για αυτό που προοιωνίζει ως την περαιτέρω ωρίμανση της μπάντας.

Dakota Suite &Vampillia – The Sea Is Never Full (karaoke kalk)

dakotasuite.vampillia.againstthesilence

Συνήθως, ή μάλλον πάντα, ένα καλό άλμπουμ βοηθά σε μεγάλο βαθμό στη συγγραφή της κριτικής του. Εδώ όμως στη δισκογραφική σύμπραξη των Βρετανών Dakota Suite με τους Ιάπωνες Vampillia οι λέξεις δυσκολεύονται να συγκροτήσουν προτάσεις. Από τη μια η μουσική ξεπερνά το τι θα περιμέναμε και από τα δυο αυτά ονόματα, από την άλλη κάθε ακρόαση βάζει ένα ξεχωριστό λιθαράκι στην ατόφια μοναδικότητα του δίσκου αυτού. Εντελώς τυχαία οι δυο μπάντες έκαναν μαζί περιοδεία στην Ιαπωνία δυο μήνες πριν την καταστροφή της Φουκουσίμα και ο δίσκος αυτός έχει ως έναυσμα την αποτύπωση των εντυπώσεων τους από την παρατήρηση όλων αυτών που συνέβησαν τότε μπροστά στα μάτια τους.

Η τεχνική που ακολουθήθηκε στην ηχογράφηση του δίσκου ήταν η αποστολή ξεχωριστών αποσπασμάτων από την κάθε μπάντα και στο τέλος ο ένας των DS τα συνέθεσε ως ένα μεγάλο κομμάτι χωρισμένο σε δυο μέρη, Για αυτό το λόγο, εκτός των δυο πανέμορφων και πιο μαζεμένων μπόνους κομματιών, είναι σαν να ακούς διάφορα κομμάτια παιγμένα σε μια cut-up σειρά που έχει όμως νόημα. Διάολε, σε ότι κι αν καταπιάνονται, neoclassical, post-rock, όπερα, rekukkara κραυγές, avant garde, τα καταφέρουν αριστουργηματικά δημιουργώντας συνεχείς μικρές εκπλήξεις όχι μόνο για μας τ@ς ακροατ@ς, αλλά και για τους ίδιους τους δημιουργούς!

Πιθανόν ο δίσκος να βγάλει στη καθεμιά και στον καθένα διαφορετικά συναισθήματα, αλλά σίγουρα το μυστήριο που εκφράζει το artwork του δίσκου έρχεται να συναντήσει μια πρωτότυπη συνθετική πανδαισία.

N(49) & Simulacra – Birka (denovali)

n49simulacra_birka.againstthesilence

Αν έχετε δει το Melancholia του γνωστού ψυχάκια Trier, σίγουρα θα σας έχει αποτυπωθεί έντονα το φινάλε της ταινίας όπου… (εδώ σταματά η περιγραφή για ευνόητους λόγους). Αν λοιπόν υπήρχε ένας δίσκος που θα αποτελούσε το τέλειο σάουντρακ στο φινάλε αυτό θα ήταν ο νέος δίσκος της συνεργασίας του Γερμανού Ν με τον Βέλγο Simulacara. Για την ιστορία ο Ν φαίνεται ότι στις συνεργασίες του τα πάει μια χαρά έχοντας στο δυναμικό του εξαιρετικά άλμπουμ με τους Nadja, [ B O L T ] κ.α. κι ενώ την ίδια περίοδο πέρα από ένα προσωπικό του δίσκο, βγάζει και άλμπουμ με τους Sankt Otten! Εδώ βέβαια τυχαίνει και τα δυο συμβαλλόμενα μέρη να έχουν κοινές μουσικές βάσεις με το αποτέλεσμα να είναι ένας θεοσκότεινος, αργός και βαθύς δίσκος. Όχι πως βιαζόμαστε να έρθει ο χειμώνας, αλλά πραγματικά ακούς τις τέσσερις συνθέσεις που δεν διαφέρουν πολύ μεταξύ τους και νομίζεις ότι κάνει ψύχρα έξω. Η ένταση πρέπει να είναι στο φουλ για να μπεις στο κλίμα και τα υπόλοιπα έρχονται από μόνα τους.

Μπάμπης Κολτράνης

Against a silent 2015 – This year’s 36 top records

banner2015_best

 

Όπως και για τον υπόλοιπο κόσμο, έτσι και για το Against The Silence το 2015 ήταν μια αμφίσημη χρονιά – εφόσον η τέχνη δεν μπορεί παρά να συμπορεύεται με την πραγματικότητα απ’ την οποία δημιουργείται, και την οποία λιγότερο ή περισσότερο αντανακλά. Παρ’ όλα αυτά, επιλέξαμε να μην ενδώσουμε στην αναπόφευκτη απαισιοδοξία, και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που πάντα μας εκφράζει και μας ευχαριστεί καλύτερα, προσπαθώντας να διδαχτούμε από τα βιώματα των προηγουμένων μηνών και να αξιοποιήσουμε την γνώση αυτή, σε πείσμα της αντίληψης που θέλει το μέλλον να αντιστοιχεί σ’ ένα διαρκώς ανακυκλούμενο παρόν. Έτσι, εν αναμονή του 2016, και διατηρώντας την πεποίθηση ότι τίποτε δεν είναι προκαθορισμένο κι ότι όλα μπορούν ανά πάσα στιγμή να μεταβληθούν, παρουσιάζουμε τα καλύτερα του 2015 για τον κάθε συντάκτη και συντάκτρια ξεχωριστά.

 

1. Title Fight – Hyperview

2. Loma Prieta – Self Portrait

3. Various – I Can’t Give You The Life You Want 

4. Julia Holter – Have You In My Wilderness

5. Majical Cloudz – Are You Alone?

 

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

The Lumes – Lust EP

Kat

 

1. Lychgate – An Antidote For The Glass Pill

2. N(37) + [BOLT] – 22:16

3. Year Of No Light – Baggare Generale Split

4. Zen Jungle – Flow

5. Erik Friedlander – Oscalypso

 

 kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Sean McCann – Ten Impressions For Piano & Strings  

ATM

 

1. Oiseaux-Tempête– Ütopiya

2. Julia Holter – Have You In My Wildness

3. Kosmischer Läufer – Volume Three

4. Defeater – Abandoned

5. Public Service Broadcasting – The Race For Space

Public Service Broadcasting - The Race For Space

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Jonas Munk – Absorb Fabric Cascade

Mu | te

 

1. Planks – Perished Bodies

2. Mgla – Exercises In Futility

3. Swallow The Sun – Songs From The North I, II, III

4. Dodheimsgard – A Umbra Omega

5. A Forest Of Stars – Beware The Sword You Cannot See

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Spectral Lore – Gnosis

Βικτώρια

 

1. Julia Holter – Have You In My Wilderness

2. Title Fight – Hyperview

3. Oneohtrix Point Never – Garden Of Delete

4. Sean McCann – Ten Impressions For Piano & Strings

5. Zenjungle – Flow

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Pinkshinyultrablast – Everything Else Matters

Μπάμπης Κολτράνης

 

  1. Oiseaux-Tempête–Ütopiya

2. Julia Holter – Have You In My Wilderness

3. Mgla – Exercises in futility

4. Fourteen Nights At Sea – Minor Light

5. We Lost The Sea – Departure Songs

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Sunken Seas – Glass  

ichie

 

1. Various – I Can’t Give You The Life You Want

2. The Soft Moon – Deeper

3. Defeater – Abandoned

4. Caspian – Dust and Disquiet

5. Ought – Sun Coming Down

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Various – Synthetic Soundscapes Of Modern Urban Morality

 

cari

 

1. Blanck Mass – Dumb Flesh

2. Oneohtrix Point Never – Garden of Delete

3. Ghost – Meliora

4. Lightning Bolt – Fantasy Empire

5. BADBADNOTGOOD & Ghostface Killah – Sour Soul

kudos/ανακάλυψη της χρονιάς

Pinkish Black – Bottom Οf Τhe Morning

 

amberclock

 

 

 

 

Fourteen Nights At Sea – Minor Light (Hobbledehoy Records)

Η Hobbledehoy Records μόλις  κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου, cd και ψηφιακή, το νέο άλμπουμ των Αυστραλιανών Fourteen Nights At Sea με τίτλο Minor Light. Ένας δίσκος που μας πήρε το μυαλό από την πρώτη στιγμή. Αρχίζοντας από το κρύο και ζοφερό σκηνικό του εξωφύλλου, του οποίου δημιουργός είναι ο  Jason Earles, προετοιμάζεσαι σίγουρα για κάτι βαθύ και σκοτεινό.

Το άλμπουμ ξεκινάει με το “Teeth Marks”. Ένα κομμάτι τσουνάμι που σκάει και θέλει να ξεπλύνει κάθε ελπίδα. Πανύψηλα άγρια κύματα σε περιβάλλουν που σιγά σιγά θα αποχωρήσουν μπαίνοντας μέσα σε ένα ατμοσφαιρικό κανάλι. Ακολουθεί αρμονικά το “Them Colonies”, ένα όμορφο κομμάτι το οποίο ξεκινάει με μια ευγενική και ατμοσφαιρική αύρα, σαν μουσική επένδυση αγρύπνιας. Ο ήχος της κιθάρας χάνετε μέσα στο κενό και σε λεπτές αποχρώσεις, πριν το χτύπημα των ντραμς που μπαίνει κόντρα στα 4/4 του δεύτερου μέρους, προσθέσει βάθος και όγκο.

Το τρίτο κομμάτι με τίτλο το όνομα του δίσκου “Minor Light”, σε κάνει να κολυμπάς αγκαλιά με το ηχείο μέσα στους σκοτεινούς και επικίνδυνους ορίζοντες του ωκεανού. Είναι σχεδόν σίγουρο πως θα νιώσεις ότι αυτός ο αχανής ήχος βγαίνει με οργή από μέσα σου. Επίσης αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως το τοπίο που περιτριγυρίζει τ@ς μουσικούς, δεν τους αφήνει ποτέ ανεπηρέαστους ως προς τα συναισθήματα που θέλουν να εκφράσουν. Στη συνέχεια ακούμε το “Vale”. Ένα κομμάτι που επιπλέει τρυφερά και σε βάζει σε διαδικασία ηρεμίας μέσα στην αύρα του σκότους. Κάπου εκεί εντοπίζεις μια αχτίδα ελπίδας μέσα στο ζοφερό μέλλον.

Φτάνουμε στο τέλος του δίσκου με το  “Chiltern Justice”, αρχίζοντας με μια πιο δυσοίωνη χροιά. Το μαλακό ακόμη σκοτάδι αναπτύσσεται αργά. Ο χαοτικός τόνος από την κιθάρα ουρλιάζει μέσα στο κεφάλι σου μέχρι το κομμάτι να βγάλει τους άγριους βρυχηθμούς του και φτάνοντας στο κλείσιμο του να εκραγεί σε ένα πλέγμα θορύβου.

Το Minor Light είναι σίγουρα το πιο ώριμο δείγμα γραφής της μπάντας και δένει τέλεια με τον ερχομό ενός χειμώνα που άργησε χαρακτηριστικά. Συνολικά, οι FNAS βάζοντας πάνω στον μουσικό τους καμβά σκούρα χρώματα, σκιές και θορύβους κατάφεραν να μας μεταφέρουν στις φουρτουνιασμένες θάλασσές τους, ρίχνοντας μας από την αρχή στα βαθιά, με μια μόνο ανάσα μέχρι το τέλος… 

 

 

Kat