Ten New Songs Countdown, 50

dekalogoi50

Dozen Draft – Into Elasticity

Το γεγονός ότι βγαίνουν πολλοί δίσκοι πλέον στην εγχώρια σύγχρονη μουσική σκηνή είναι αδιαμφισβήτητο. Το νέο των τελευταίων χρόνων είναι πως βγαίνουν πολλοί ενδιαφέροντες δίσκοι ανοίγοντας ένα μεγάλο καμβά υποσχέσεων για το μέλλον. Ο Βεροιώτης Dozen Draft κυκλοφορεί στη Numb Capsule Records το δεύτερο του άλμπουμ και εμείς έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε κατ’ αποκλειστικότητα το κομμάτι που ξεκινά το Elasticity. Μια κυκλική σύνθεση γλυκών ατμοσφαιρών και ακόμη πιο γλυκών ρυθμικών κυμάτων.

Puscifer – The Remedy

Ένα κομμάτι που μόλις κυκλοφόρησε με την ιστορία ενός μοναχικού ηλικιωμένου παλαιστή που κάτι αναζητά σε διαδρομές του παρελθόντος. Ένα λεύκωμα γεμάτο στιγμές δόξας, το οποίο έχει ξεμείνει κάπου μακρυά προς τα πίσω. Μέσα σε ένα ρινγκ που λαχταρά το παρελθόν, βλέπουμε τις επιδόσεις με σκιερά πλάνα του Maynard James Keenan και τις υπόλοιπης συμμορίας των Puscifer. (View)

Final – Gravity

Gloomy ατμόσφαιρα, φωνή στο background και shoegaze/ambient αισθητικές διακρίνουν τη τελευταία δουλειά του Justin Broadrick. Τις επιρροές που φέρνει από Jesu και Godflesh τις καταλαβαίνεις από την πρώτη νότα. Η έντονη αίσθηση του μπάσου σε συνδυασμό με τα ρυθμικά φωνητικά δίνουν μια χειμωνιάτικη νότα στο κομμάτι και φαίνεται να μην ξεφεύγουν από το παρελθόν. Αλλά δεν μας νοιάζει μιας και η κάθε δουλειά του παίρνει ένα κομμάτια από τα παλιά και το πλάθει σε κάτι καινούργιο διατηρώντας τον βασικό χρωματισμό, όπως συμβαίνει και στο κοσμικό “Gravity”.

Yndi Halda – Golden Threads From The Sun (excerpt)

Ο χρόνος είναι γενικός, αλλά οι συγκεκριμένοι το παρατράβηξαν. Κανονικά από το πουθενά η βρετανική αυτή η μπάντα που μόνο με ένα δίσκο έκανε ένα μπαμ πριν αρκετά χρόνια επιστρέφει για τα καλά. Νέος δίσκος το Μάρτη και μοναδικό, ελπιδοφόρο η αλήθεια, δείγμα ως τώρα αυτό εδώ το απόσπασμα του κομματιού που θα κλείνει τη συγκεκριμένη δουλειά.

The Lumes – Satan

Ένα από τα κομμάτια που δεν μπορείς να περιγράψεις εύκολα με λόγια το πόσο ωραίο είναι. Ένας Σατανάς που κοχλάζει μέσα σου για δύο λεπτά, όσο δηλαδή διαρκεί και το κομμάτι. Η μουσική και οι ασπρόμαυρες εικόνες, από κάποια παλιά ταινία τρόμου μας συνοδεύουν και μας ρίχνουν σε ένα σκοτεινό υπόγειο αφήνοντας μας να παλέψουμε με τους δικούς μας δαίμονες. (View)

Genesis Breyer P-Orridge, Black Rain, Cold Cave – Rebellion Is Over

Χωρίς σκοτάδι ημέρα δεν υπάρχει. Το ίδιο κοινότυπο απόφθεγμα ισχύει και στη μουσική. Μαζεύονται λοιπόν τρία σχήματα που ειδικεύονται, το καθένα με τον τρόπο του, στις σκοτεινές αποχρώσεις των ήχων, και με μπροστάρη τη φωνή των Throbbing Gristle βγάζουν ένα ep με το κομμάτι αυτό να μιλά για χαμένες επαναστάσεις, τον Εωσφόρο και άλλα τυπικά χριστουγεννιάτικα θέματα. (listen)

Erik Friedlander – Bohemia After Dark

Η Τζαζ είναι σαν το κρασί. Όσο παλιώνει, τόσο πιο εθιστική γίνεται. Ένας όμορφος νέος δίσκος του είδους είναι αυτός του τσελίστα Erik Friedlander ο οποίος έχει δώσει τα διαπιστευτήρια τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια με ένα κάρο κυκλοφορίες και συνεργασίες. Μια αίσθηση από τη γλυκιά πλευρά της μουσικής του John Zorn πλανάται πάνω από όλο το Oscalypso και αυτό οφείλεται και στη θητεία του Erik δίπλα στον ομογάλακτο μανιώδη δημιουργό. Μια χαρά δηλαδή.

Jóhann Jóhannsson & Hildur Gudnadottir – End Of Summer, Part 3 (Excerpt)

Ένα μέρος από το soundtrack της νέας ταινίας του Jóhann Jóhannsson. Ένα κομμάτι που μας μεταφέρει κατευθείαν στην αυστηρή και ζοφερή ατμόσφαιρα της Ανταρκτικής χερσονήσου, κάνοντας μας να θέλουμε να ανακαλύψουμε την όμορφη και εύθραυστη ομορφιά της. Η εξέταση των τοπίων και της ζωής εκεί μέσα από την μουσική και την ταινία μας υπενθυμίζουν πως όντως το καλοκαίρι τελείωσε. (View)

9T Antiope – Succumb

Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί η φωνή ως ένα μουσικό όργανο το οποίο μπορεί να παράγει τις δικές του ατμόσφαιρες, σίγουρα δεν είναι καινούργια. Με την έξαρση όμως που γνωρίζει η σύγχρονη πειραματική μουσική αυτή η επαναπροσέγγιση της φωνής ως ακουστικό μέσο αποκτά νέο ενδιαφέρον. Το ντουέτο των 9ΤΑ σε λίγες ημέρες κυκλοφορεί την ολοκληρωμένη του σπουδή πάνω στην ηλεκτρονική αφαιρετική μουσική με επίκεντρο την φωνή και αυτό είναι το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους.

Gabriel Saloman – Gagaku

Ο Καναδός αυτός πειραματιστής εδώ και πολλά χρόνια αναζητά τη χρυσή τομή ανάμεσα στον αυτοσχεδιασμό και στη στρωτή ατμοσφαιρικότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι δουλειές του να χαρακτηρίζονται ως avant garde χωρίς όμως να παύουν να είναι προσιτές σε ανοικτά αυτιά. Χαρακτηριστικό είναι ετούτο εδώ το κομμάτι από τον τελευταίο του δίσκο που θυμίζει post rock μπάντα από τη σκηνή του Καναδά σε κατάσταση γλυκιάς μέθης.

Δέκα Βίντεο Που Είδαμε Τις Τελευταίες Ημέρες, 49

dekalogoi49

 

Julia Holter – Sea Calls Me Home

 

Ψίθυροι οι οποίοι όσο πιο χαμηλόφωνα σου φτάνουν στο αυτί, τόσο πιο βαθιά εντυπώνονται μέσα σου. Η θέα στη θάλασσα ακινητοποιείται, αλλά η ανάμνηση της πάντα κρατά λιγότερο από όσο θα ήθελες να κλειδώσεις μέσα σου. Της μοιάζεις, κάτι στο απέραντο της σε θυμίζει, για αυτό μένεις να χαμογελάς σχεδόν παράλογα. Εδώ αργεί να βρέξει ακόμη. (view)

 

Death & Vanilla – Follow The Light

 

Τα λόγια χάνουν τον ήχο τους κάτω από έναν εκκωφαντικό ήλιο. Το σώμα δεν αναγνωρίζει καμία φυσική κίνηση, παρά μόνο την αγκαλιά του ζεστού κλίματος. Ότι ακούγεται είναι σαν να το έχεις ξαναζήσει κάποτε κι όμως θες να το ακούσεις να ηχεί στα αυτιά σου ξανά και ξανά.(view)

 

Pinkshinyultrablast – Kiddy Pool Dreams

 

“Μια δοκιμή θα σας πείσει”, λέει ο πωλητής. Μόνο που ποτέ μια φορά δεν αρκεί για να νιώσεις κάτι. Για να καταναλώσεις ίσως, αλλά για να δεχτείς κάτι να εισβάλλει μέσα σου ποτέ. Όσο πιο πολύ αφήνεσαι σε αυτό, τόσο βαθύτερα θα μπορεί να σε παρασύρει στη δίνη του. (view)

 

Loma Prieta – Love

 

Άλλο αφή, άλλο μπήξιμο νυχιών. Τα σημάδια τους όμως μερικές φορές μοιάζουν μεταξύ τους. Αφήνουν μια αίσθηση κολλώδης, ατονούν στο φως της ημέρας και λαμπυρίζουν στην καρδιά της νύχτας. Μερικές φορές ο τίτλος ενός τραγουδιού αρκεί για να τα συνδέσει όλα. (view)

 

King Midas Sound / Fennesz – Lighthouse Version

 

Εστιάζοντας σε ένα σημείο μέχρι να χαθεί το σχήμα του ανάμεσα σε αυτά που το περιτριγυρίζουν. Περπατώντας σαν σκιά σε μια πόλη η οποία δεν χορταίνει να αλλάζει μορφή. Αναζητώντας το καινούργιο που κρύβεται μέσα της. Πάντα…(view)

 

Max Rchter – Dream 13

 

Πίσω στα παιδικά τα χρόνια. Τρυφερές μελωδίες ανακατεμένες με αναμνήσεις που φθίνουν. Κανένα όνειρο ζωντανό από τότε. Η ταχύτητα των πραγμάτων σε προσπέρασε. Οι θύμησες υπνοβάτησαν και χάθηκαν σε μια υγρή αυγή. Παραμένουν όμως ως φαντάσματα, δίνοντας έναν καλοκαιρινό τόνο σε κάθε βουλιμικό χειμώνα. (view)

 

Christina Vantzou – The Future

 

Ένας χορός σε αργή ταχύτητα. Μια μουσική η οποία θυμίζει ανθρώπινες λειτουργίες σε υπόκωφη ένταση. Είναι σκοτάδι και τα μάτια αργούν να συνηθίσουν την παραίτηση των χρωμάτων. Κλείνουν και ξαφνικά βλέπουν καλύτερα, πιο βαθιά στην ουσία των σκέψεων κάθε χαμένης ημέρας. (view)

 

Steve Hauschildt – Anesthesia

 

Και το αύριο σαν εικόνα ρετρό θα μοιάζει. Με κάτι το υπόγειο να παρασέρνει τον ρυθμό των εποχών και τους μήνες να δειλιάζουν να βαδίσουν όπως έχουν μάθει από μικροί. Κάθε μελωδία περιμένει το δικό της γεωμετρικό σχήμα ιδεών για να πραγματοποιηθεί. (view)

 

Carter Tutti Void – F+(2.6.2) (edit)

 

Ίσιοι ρυθμοί παλεύουν με μια στιγματισμένη κιθάρα και μέσα στο ημίφως, ως συνήθως, ακούγεται μια θεόμουρλη φωνή. Όλα πειραγμένα, αλλά με σώας τα φρένα, χωρίς φρένο το οποίο να προϊδεάζει για την οποιαδήποτε αναγκαστική προσγείωση. (view)

 

Oscar Mulero – Pain

 

Κι αν όλα ακολουθούν έναν αδιόρατο ρυθμό; Κάθε συνάντηση στο δρόμο υπόκειται σε λογικούς κανόνες, θυμίζοντας ματιές απέναντι σε ένα είδωλο το οποίο αναζητεί διέξοδο από τον καθρέφτη που το περιχαρακώνει. Σε τι άραγε βοηθά το  χρώμα σε αυτές τις περιπτώσεις; (view)

 

 

Δέκα κομμάτια που ακούσαμε μέσα στην βδομάδα 27

superscope-still.againstthesilence.wordpress.com

 

The Afghan Whigs – Algiers

 

Μια προσοχή την θέλει όταν καταφτάνει μια επιστροφή ενός συγκροτήματος που στιγμάτισε την εφηβική σου ηλικία. Από την άλλη, μάλλον αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να νομίζεις πως δεν μεγαλώνεις καθώς σε συγκινεί ένα τραγούδι που βγήκε από αυτούς σήμερα και όχι πριν είκοσι περίπου χρόνια. Ο λόγος για τους Afghan Whigs, που τους είχαμε αφιερώσει παλαιότερα ένα διπλό αφιέρωμα και απλά περιμένουμε πλέον να ακούσουμε τον νέο τους δίσκο σε λίγες βδομάδες από την Sub Pop.

 

 

King Dude & Chelsea Wolfe – Be Free

 

Ήρθε μάλλον η ώρα να γράψει κι αυτή ένα κανονικό σουξέ που να θυμίζει PJ Harvey στα παλιά της. Νέα συνεργασία με τον King Dude, πάλι σε επτάιντση κυκλοφορία, αλλά αυτήν την φορά σε ένα κομμάτι που τραγουδάν μαζί. Πάντως έβαζα στοίχημα πως στην φωνή είναι ο Michael Gira!

 

 

Moonlit Sailor – The Golden Years

 

Αν έστω κάποια στιγμή στα ακούσματα σας εντάξατε μια γλυκερή κιθαριστική μουσική που έπρεπε να μένει αλώβητη από πολυεθνικές και MTV, σίγουρα θα σκοντάψατε πάνω στην Deep Elm Records. Λοιπόν, πλέον έχει ανεβάσει σχεδόν ολόκληρο τον κατάλογο της με επιλογή ελεύθερου κατεβάσματος και σίγουρα είναι μια καλή ευκαιρία να ξαναεπισκεφτούμε δίσκους των The Appleseed Cast, Planes Mistaken For Stars κ.α.. Ας τσεκάρουμε όμως ένα σουηδικό σχήμα που πρόσφατα έβγαλε album στο συγκεκριμένο ανεξάρτητο label.

 

 

Jungbluth – Keeping Peace

 

Νέο κομμάτι της ιδιαίτερης αυτής diy μπάντας, το οποίο συνεχίζει να θολώνει τα νερά για το που το πάει ηχητικά. Βαρύ, βρώμικο, ημιορχηστρικό και ταυτόχρονα ευαίσθητο, πιάνει την πρώτη πλευρά του split με τους αξιόλογους We Are Callow. Κατεβάστε το με την γνωστή μέθοδο της επιλογής μη καταβολής κάποιου αντιτίμου (name your price).

 

 

Ben Frost – Aurora I

 

Πλησιάζει απειλητικά η νέα δουλειά του Ben Frost που λογικά θα πέσουν με τα μούτρα πάνω της οι απανταχού μουσικολόγοι. Πάει καιρός που είχε βγει το By A Throat και μας είχε τραβήξει από το λαρύγγι αυτός ο υπέροχος και θορυβώδης πειραματισμός. Το μικρό αυτό βίντεο ίσως δείχνει τι ακριβώς να περιμένουμε τον Μάη. (view)

 

Laibach – Resistance Is Futile

 

Και αφού ξεκαθάρισαν πως δεν έχουν καμία σχέση με φασιστικές ιδέες που έχουν απήχηση πλέον στην gothic/industrial σκηνή, συνεχίζουν να βγάζουν δίσκους ανά τακτά διαστήματα εδώ και δεκαετίες. Το νέο τους τραγούδι αποδεικνύει πως είναι από τις τελευταίες πραγματικά industrial μπάντες που κάτι έχουν να πουν.

 

 

Nine Inch Nails & Coil – Eraser (Baby Alarm rmx)

 

Η σχέση των δυο αυτών συγκροτημάτων κρατάει χρόνια και αν οι Coil πλέον δεν ανήκουν πλέον ούτε ως υπάρξεις σε τούτον εδώ τον κόσμο, οι ΝΙΝ επιμένουν να τους αποδίδουν τις απαραίτητες τιμές. Νέα μίνι κυκλοφορία λοιπόν με κάποια remix των Coil σε παλαιά γνωστά τραγούδια των ΝΙΝ, τα οποία remix έχουν βγει σε διάφορες ειδικές εκδόσεις παλαιότερα. Ας πάρουμε μια γεύση…(listen)

 

Frank Riggio – Black Cloud Sunday

 

Πριν ξαναπιάσει τα επόμενα μέρη της τριλογίας που μας είχε υποσχεθεί, ο ταλαντούχος κύριος Riggio ξεθάβει κάποια ακυκλοφόρητα του από το 2010. Ξεχωρίσαμε το κομμάτι που κάνει την αρχή στην κυκλοφορία αυτή, το οποίο συνδυάζει τον ημικολλητικό ρυθμό με μια ημιμεθυστική ατμόσφαιρα.

 

 

Adsol – Time (Esoteric Sob rmx)

 

Αφού μας προσέφερε μια ιδέα των νέων του κομματιών ο ημεδαπός Esoteric Sob καταθέτει ένα μελωδικότατο remix που θα κοσμεί την μίνι κυκλοφορία του κάτοικου Θεσσαλονίκης Adsol. Μικρή έκπληξη επιφυλάσσεται προς το τέλος του κομματιού όπου σπάει για λίγο η μελωδική down tempo ηρεμία.

 

 

Clark – Superscope

 

Προσπαθήσαμε να διαβάσουμε το πως λειτουργεί το μηχάνημα που θα αποτελεί και την εικόνα που θα συνοδεύει τις συναυλίες του Clark και ομολογουμένως στραμπούληξε ο εγκέφαλος μας. Απλά δείτε την εικόνα που μάλλον είναι από μόνη της ελαφρώς επεξηγηματική και ακούστε το νέο κομμάτι του Chris που φλερτάρει αρκετά με την σύγχρονη techno. (view)